บทที่ 1 ข้ามมิติมาต่างโลก

บทที่ 1 ข้ามมิติมาต่างโลก

◉◉◉◉◉

การเดินทางข้ามมิติสำเร็จ... กำลังเชื่อมต่อกับระบบอมตะสุดแกร่ง... เชื่อมต่อสำเร็จ!

เมื่อเย่หลานลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยอย่างสิ้นเชิง

รอบกายมีเพียงป่าทึบ และไกลออกไปคือทุ่งนาที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด

แต่สัมผัสที่สมจริงนี้ก็คอยย้ำเตือนเขาอยู่ตลอดเวลาว่าทั้งหมดนี้คือเรื่องจริง ไม่ใช่ความฝัน

เย่หลานถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก ก่อนหน้านี้เขายังนอนดูซีรีส์อยู่เลยไม่ใช่เหรอ แล้วไหงจู่ๆ ถึงมาโผล่ที่นี่ได้ หรือว่า... นี่เขาจะข้ามมิติมาแล้ว?

ขณะที่เย่หลานกำลังสับสน ในหัวของเขาก็มีเสียงแจ้งเตือนพิเศษดังขึ้น: "โฮสต์ได้เดินทางมาถึงโลกนินจาแล้ว ระบบอมตะสุดแกร่งพร้อมให้บริการท่านอย่างเต็มที่"

"ขณะเดียวกัน ท่านได้รับภารกิจหลักแล้ว: จงเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในห้าแคว้นใหญ่แห่งโลกนินจาภายในเวลาห้าปี บทลงโทษหากภารกิจล้มเหลว: ตายทันที รางวัลเมื่อทำภารกิจสำเร็จ: ปลดล็อกรางวัลใหญ่ขั้นสุดท้ายของระบบ ชีวิตอมตะนิรันดร์"

พอได้ยินเสียงที่ดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน เย่หลานก็ถึงกับอึ้งไปชั่วครู่ ก่อนจะรีบหันไปมองรอบๆ เมื่อเห็นว่าทิวทัศน์โดยรอบคือโลกนินจาที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี เขาก็อดที่จะหัวเราะออกมาดังลั่นไม่ได้

สำหรับโลกนินจาแห่งนี้ เย่หลานคุ้นเคยยิ่งกว่าโลกเดิมของเขาเสียอีก ที่เขาหัวเราะออกมาก็เพราะในโลกเดิมนั้น เขาเป็นแค่ไอ้ขี้แพ้คนหนึ่งเท่านั้น

แต่เมื่อมาถึงโลกนินจา ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เหตุผลน่ะเหรอ? ก็เพราะว่าตอนนี้เย่หลานมี "ระบบ" อยู่ในมือ!

แค่มีระบบ เขาก็สามารถสร้างเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ในโลกที่ให้ความสำคัญกับความแข็งแกร่งอย่างโลกนินจาได้สบายๆ

แถมภารกิจหลักที่ระบบให้มาก็ช่างน่าตื่นเต้นและท้าทายสุดๆ ไปเลย!

เย่หลานคิดในใจพลางตรวจสอบระบบที่ติดตัวเขามาด้วยอย่างละเอียด

"โอ้โห ระบบนี่มันเจ๋งเป้งไปเลยนี่หว่า"

ในหัวของเขาปรากฏหน้าต่างสถานะของระบบขึ้นมา มันดูเรียบง่าย มีเพียงข้อความไม่กี่บรรทัด

ตัวละคร: เย่หลาน

อายุ: 16 ปี

ความสามารถ: คัดลอก

ปริมาณจักระ: ไร้ขีดจำกัด

สายเลือด: ไม่มี

ขีดจำกัดสายเลือด: ไม่มี

เย่หลานพยักหน้าอย่างพึงพอใจ แค่ความสามารถในการ "คัดลอก" กับ "ปริมาณจักระไร้ขีดจำกัด" สองอย่างนี้ก็ทำให้เขากลายเป็นตัวโกงได้แล้ว

"แต่ไม่รู้ว่าความสามารถคัดลอกนี่จะเหมือนของคาคาชิที่ก๊อปปี้ได้แค่ชั่วคราวรึเปล่านะ?"

เย่หลานลองถามในใจ แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบจากระบบอย่างที่คาดไว้

แต่เขาก็ไม่ได้หัวเสียอะไร เอาไว้ค่อยๆ ค้นหาความสามารถของระบบนี้ไปเรื่อยๆ ก็แล้วกัน

ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงแหวกอากาศดังขึ้นข้างหู ทำให้เย่หลานหลุดจากภวังค์

เขารีบเงยหน้าขึ้นไปมองโดยสัญชาตญาณ ก็เห็นคนหลายคนสวมหน้ากากและพกพาอาวุธนินจาขนาดเล็กกำลังพุ่งตรงมายังที่ที่เขาอยู่ด้วยความเร็วสูง

เย่หลานเห็นแล้วก็ประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ระบุตัวตนของคนพวกนั้นได้อย่างรวดเร็ว

"หึ หน่วยลับโคโนฮะงั้นเหรอ..."

ในวินาทีต่อมา ดาบยาวห้าเล่มก็มาจ่ออยู่ที่คอของเย่หลาน

แต่เย่หลานกลับไม่ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย เพราะการกระทำของคนพวกนี้อยู่ในความคาดหมายของเขาอยู่แล้ว

ไม่เพียงแค่นั้น ในชั่วพริบตาก่อนที่หน่วยลับโคโนฮะจะมาถึงตัวเขา เย่หลานก็ได้ใช้ความสามารถในการคัดลอกของระบบแล้ว ไม่ว่าจะเป็นความเร็วหรือทักษะการเคลื่อนไหวของคนพวกนี้ เขาก็จดจำมันไว้ในหัวได้ทั้งหมด

พูดอีกอย่างก็คือ ด้วยความสามารถของเขาในตอนนี้ ถึงแม้จะยังเอาชนะคนพวกนี้ไม่ได้ แต่การจะหนีเอาตัวรอดไปแบบครบสามสิบสองนั้นเป็นเรื่องที่ทำได้อย่างแน่นอน

ทันใดนั้น ชายที่ดูตัวใหญ่ที่สุดในกลุ่มหน่วยลับทั้งห้าคนก็เอ่ยปากขึ้นก่อน: "แกเป็นใคร ทำไมถึงบุกรุกเข้ามาในหมู่บ้านโคโนฮะ?"

เย่หลานที่คัดลอกภาษาของที่นี่มาแล้วตอบกลับไปอย่างสบายๆ: "เรื่องมันยาว คุยกับพวกนายไปก็เสียเวลาเปล่า พาฉันไปพบหัวหน้าของพวกนายเลยดีกว่า"

"เหอะ ปากดีไม่เบานี่ ในเมื่อแกอยากจะเจอหัวหน้าของพวกเรา งั้นพวกเราก็จะจัดให้"

พูดจบ คนจากหน่วยลับก็ไม่ลืมที่จะเตือนเย่หลาน: "ลืมบอกไป วิธีการสอบสวนของหัวหน้าพวกเราน่ะ ไม่ใช่สิ่งที่เด็กอย่างแกจะทนได้หรอกนะ!"

◉◉◉◉◉