บทที่ 710 การเจรจาล้มเหลว! (ฟรี)

"สิ่งมหึมาที่กำลังบินมาจากฟ้านั่นคืออะไร?"

"มันดูเหมือน...เหมือนเตาหลอมขนาดยักษ์!"

ขุนนางที่กำลังเข้าเฝ้าต่างหน้าซีดเผือด ความรู้สึกบีบรัดจู่โจมเข้ามาทั่วร่าง พวกเขารู้สึกถึงลางร้ายอย่างรุนแรง

ขณะเดียวกัน ภายในวังหลวง

จักรพรรดิเจ้าจิ้งเห็นวัตถุมหึมาในระยะไม่ไกล ม่านตาเขาหดเล็กลงเล็กน้อย หัวใจจมวูบลงไป

"นี่คือปรากฏการณ์แปลกประหลาดอะไรกัน?"

ตอนนี้เขายังไม่ทราบว่าสิ่งนั้นได้สร้างความวุ่นวายให้เมืองหลวงไม่น้อย หลายตึกถูกเปลวไฟจากเตาหลอมดาบเผาไหม้อย่างรุนแรง ประชาชนต่างตกอยู่ท่ามกลางความโกลาหลอย่างใหญ่หลวง

"เร็ว ไปเชิญองค์ชายผู้สำเร็จราชการมาด่วน!"

จักรพรรดิเจ้าจิ้งรีบสั่งการ

เมื่อประสบปัญหาไม่รู้จะแก้ไขอย่างไร ก็ต้องหาองค์ชายผู้สำเร็จราชการ!

นี่คือประสบการณ์สูงสุดในการปกครองบ้านเมืองของเขาตลอดหลายปีที่ผ่านมา!

"ไม่จำเป็น ข้าเห็นเหตุการณ์แล้ว"

หลิงเฟิงที่เดิมทีเตรียมจะเข้าร่วมการเข้าเฝ้ายามเช้า โผล่มาในที่นั้นอย่างรวดเร็ว

เขายืนประสานมือไว้ด้านหลัง มองไปยังเตาหลอมปริศนาที่บินผ่านมา มุมปากเผยรอยยิ้มบางเบาจนแทบมองไม่เห็น

หลิงเฟิงเริ่มเดาได้บ้างแล้ว

"สิ่งที่อยู่บนท้องฟ้านั่น บางทีอาจมาเพราะข้าก็เป็นได้"

เขากล่าวอย่างเรียบเฉย

"อะไรนะ?"

"องค์ชายผู้สำเร็จราชการหมายความว่าอย่างไร สิ่งที่อยู่บนท้องฟ้านั่นคือศัตรูของท่านหรือ?"

จักรพรรดิเจ้าจิ้งตกใจสุดขีด

ใต้หล้านี้ยังมีสิ่งใดไม่รู้จักเป็นตายถึงกับกล้าเป็นศัตรูกับองค์ชายผู้สำเร็จราชการ?

"ก็ใช่ แต่ก็ไม่ใช่"

หลิงเฟิงโบกมือเบาๆ

"เข้าใจแล้ว"

เจ้าจิ้งรู้สึกว่าตนเองเข้าใจแล้ว แต่ก็เหมือนกับไม่เข้าใจด้วย

"ติ๊ง!"

"ขอแสดงความยินดี เจ้าของร่างประสบความสำเร็จในการบีบให้ตระกูลช่างหลอมดาบออกมา ได้รับคะแนนพลังวรยุทธ์ 15,000 คะแนน"

ระบบยืนยัน

มาแล้ว ในที่สุดก็มาแล้ว!

เมื่อได้รับการยืนยันจากระบบ หลิงเฟิงยิ่งมั่นใจ

ตระกูลช่างหลอมดาบคงจะมาเจรจากระมัง

"ข้าจะไปพบพวกเขาสักหน่อย"

ฉิว!

หลิงเฟิงแล่นไปตามสายลม ร่างทั้งร่างหายวับไปจากวังหลวงในพริบตา

เพียงชั่วลมหายใจสองสามที

เขาก็มาถึงระยะหนึ่งจั้งห่างจากเตาหลอมดาบ

เมื่อเห็นว่าด้านล่างมีอาคารในเมืองหลวงได้รับผลกระทบจากเปลวไฟเตาหลอม ก่อให้เกิดไฟไหม้ไม่น้อย

หลิงเฟิงจึงปล่อยพลังทิพย์ออกมาทันที ดับไฟทั้งหมดด้านล่างจนหมดสิ้น

ส่วนช่างหลอมดาบเผ่าอาหลุนที่ควบคุมเตาหลอมดาบเหินไปในอากาศ ก็มองเห็นชายหนุ่มรูปงามในฉลองพระองค์มังกรขององค์ชายผู้ยืนอยู่เบื้องหน้า

พวกเขาหยุดจ่ายพลังงานให้เตาหลอมดาบทันที

"เขามาแล้ว"

ช่างหลอมดาบเคราขาวมองไปยังอีกฝ่ายด้วยสายตาคมกริบ ไม่กะพริบแม้แต่ครั้งเดียว

"เผ่าอาหลุน ตระกูลไป๋!"

หลิงเฟิงกล่าวเตรียมถึงตัวตนของอีกฝ่ายโดยตรง

เมื่อได้ยินคำพูดขององค์ชายผู้สำเร็จราชการแห่งแคว้นหลี่ ช่างหลอมดาบที่อยู่ในที่นั้นก็เผยสีหน้าตกใจ ตัวตนที่ซ่อนเร้นของพวกเขามีมาหลายพันปีแล้ว ไม่น่าเชื่อว่ายังมีคนในยุคนี้ที่รู้จักพวกเขา และมองปราดเดียวก็บอกได้ ช่างน่าอัศจรรย์อย่างยิ่ง

"ถูกต้อง วิสัยทัศน์ขององค์ชายช่างหาได้ยากยิ่งในประวัติศาสตร์ พวกเราเป็นช่างหลอมดาบเผ่าอาหลุนจริงๆ"

"ข้า ชื่อไป๋ซัว!"

ช่างหลอมดาบจมูกคมเอ่ยเสียงทุ้ม

ครั้งนี้ เขาได้รับการคัดเลือกจากเผ่าอาหลุนให้เป็นผู้นำในการเจรจา รับผิดชอบการสื่อสารกับองค์ชายผู้สำเร็จราชการผู้ทรงพลังยิ่งแห่งแคว้นหลี่

"มาทำไม"

หลิงเฟิงถามทั้งที่รู้คำตอบ นี่เป็นเทคนิคหนึ่งในการเจรจา

"พวกเราได้ยินมาว่า องค์ชายได้เปลี่ยนแปลงพลังงานของฟ้าดินในปัจจุบัน เป็นเช่นนั้นหรือ?"

ไป๋ซัวกล่าวเรียบๆ

"ข้าไม่ได้เปลี่ยนแปลงพลังงานของฟ้าดิน แต่เพียงทำให้มันกลับคืนสู่สภาพดั้งเดิม ผู้ที่เปลี่ยนแปลงพลังงานของฟ้าดินที่แท้จริง น่าจะเป็นพวกเจ้าเผ่าอาหลุนมากกว่า"

หลิงเฟิงกล่าวด้วยสายตาคมกริบ

ใครกันแน่ที่ก่อเรื่อง ตัวเองยังไม่รู้อีกหรือ?

บรรดาช่างหลอมดาบได้ยินคำนั้น เผยสายตาอำมหิตออกมาทันที แต่ก็รีบข่มคิ้วเอาไว้ อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ยังเกรงกลัวองค์ชายแห่งแคว้นหลี่ผู้นี้อยู่บ้าง ไม่ควรแสดงอารมณ์โกรธที่ไม่เหมาะสมออกมามากเกินไป

"ดูเหมือนองค์ชายจะรู้ทุกอย่างแล้ว"

"ถูกต้อง เผ่าอาหลุนของพวกเราชั่วอายุต่ออายุล้วนตั้งใจหลอมวัตถุล้ำค่า นามว่า 'ดาบบรรพบุรุษเทียนหลุน'!"

"และมันจะเสร็จสมบูรณ์ในอีกครึ่งเดือนจากนี้"

"ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ มันต้องการพลังดาบหนึ่งแสนปีมาแวดล้อม และยังต้องการอนุภาคดาบคุณภาพสูงจำนวนมาก อนุภาคเหล่านี้ต้องคัดเลือกมาจากพลังฟ้าดิน ดังนั้น ตามวิธีของบรรพบุรุษ พวกเราจึงได้เปลี่ยนแปลงพลังงานของฟ้าดิน เพื่อคัดสรรแต่สิ่งที่ดีที่สุด"

ช่างหลอมดาบไป๋ซัวกล่าวอย่างเรียบๆ

เหตุผลที่เขายังคงตรงไปตรงมาในการเจรจากับอีกฝ่าย ก็เพราะผู้อาวุโสให้เขาใช้วิธีดีก่อนใช้กำลัง ไม่ต้องรีบร้อนต่อสู้

และคำพูดของเขา ก็ไม่ต่างจากที่หลิงเฟิงคาดเดาไว้เท่าไร

"ที่แท้สมบัติในเตาหลอมดาบของพวกเจ้าก็คือดาบบรรพบุรุษเทียนหลุน!"

"ช่างเป็นชื่อที่ยิ่งใหญ่"

หลิงเฟิงพึมพำ

"ดาบเล่มนี้เกือบจะหลอมเสร็จแล้ว องค์ชาย โปรดอย่าขัดขวาง ขอเพียงให้เวลาเผ่าอาหลุนของพวกเราอีกเพียงครึ่งเดือน ก็เพียงพอแล้ว"

ไป๋ซัวกล่าวด้วยสายตามุ่งมั่น

คำพูดของเขาดูซื่อตรง แต่แฝงนัยข่มขู่อยู่มาก

หลิงเฟิงจะไม่รู้ถึงคมในคำพูดของอีกฝ่ายได้อย่างไร!

"เจ้ารู้หรือไม่ เพราะพวกเจ้าเปลี่ยนแปลงพลังงานของฟ้าดิน ทำให้ยอดฝีมือจำนวนไม่น้อยต้องเสียชีวิตเพราะหลงทาง แม้แต่สามัญชนธรรมดาก็ยังต้องตายไปนับหมื่น"

"หากปล่อยให้พวกเจ้ากระตุ้นพลังงานดาบต่อไป ในที่สุด จะมีคนตายมากขึ้นสักเท่าไร หนึ่งแสน หรือหนึ่งล้าน?"

หลิงเฟิงกล่าวเสียงเย็น

ในฐานะผู้ปกครองที่แท้จริงของทวีปเซียนอู่ เขาได้ถือว่าผู้คนทั้งหมดเป็นประชาชนของตน!

พวกนี้ได้ฆ่าประชาชนของเขาไปหลายหมื่นคน เรื่องนี้ยังไม่ได้คิดบัญชีอีก

บัดนี้กลับจะทำต่อไปอีก!

กล้าเหยียบหน้าเขาหรือ?

"คน ล้วนต้องตาย บางคนแม้เบาดั่งขนห่าน บางคนหนักดั่งภูเขาไท่ซาน!"

"การได้ตายเพื่อดาบบรรพบุรุษเทียนหลุน ในแง่หนึ่ง พวกเขาได้รับชีวิตนิรันดร์ พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของดาบบรรพบุรุษ"

ไป๋ซัวกล่าว

เหลวไหลนัก!

หลิงเฟิงได้พบหมอเดาเหลวไหลที่พูดจาไร้สาระเช่นนี้เป็นครั้งแรก!

"แล้วทำไมพวกเจ้าเผ่าอาหลุนไม่ยอมตายตามดาบล่ะ?"

เขาปล่อยประกายแสงจากดวงตา

พลังเทพบนร่างค่อยๆ ปะทุออกมา

เห็นได้ชัดว่า หลิงเฟิงไม่อาจยอมรับทัศนคติของช่างหลอมดาบตรงหน้า

"เช่นนั้น องค์ชายไม่ยอมปล่อยมือ ยืนกรานจะขัดขวางเผ่าอาหลุนของพวกเรา"

สีหน้าของไป๋ซัวเริ่มเผยความอำมหิต

"พวกเจ้าทำให้คนตายมากเกินไป!"

"ข้าจะจับกุมพวกเจ้าตามกฎหมาย!"

หลิงเฟิงกล่าวหนักแน่น

นี่คือเมืองหลวงแห่งแคว้นหลี่!

อาณาเขตของเขา!

จะทนให้ตระกูลช่างหลอมดาบมาอวดดีที่นี่ได้อย่างไร?

ไม่อย่างนั้น พลังวรยุทธ์เทพเต็มตัวของเขา จะกลายเป็นสิ่งไร้ประโยชน์หรือ

ทวีปเซียนอู่ เขาคือผู้ตัดสิน!

"ข้าก็รู้อยู่แล้ว ท่านผู้อาวุโสทั้งหลาย พวกท่านก็ได้เห็นแล้ว วันนี้พวกเรามาที่นี่ ได้แต่ต้องสู้จนตัวตาย ใช้ภูเขาศพแม่น้ำเลือดในเมืองหลวงแห่งแคว้นหลี่แห่งนี้ หล่อหลอมดาบบรรพบุรุษเทียนหลุน!"

ไป๋ซัวพูดกับช่างหลอมดาบอาวุโสด้านหลังด้วยเสียงทุ้ม

ผู้อาวุโสหลายคนที่ยืนประสานมืออยู่ บัดนี้ก็เข้าใจแล้วว่า การต่อสู้ครั้งนี้หลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้พวกเขาจะหวาดกลัวพลังเทพขององค์ชายผู้สำเร็จราชการแห่งแคว้นหลี่ แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

"เขาต้องการสู้ ก็สู้!"

ช่างหลอมดาบอาวุโสหลายคน ปล่อยเสียงทุ้มออกมา

ที่จริงก็เตรียมรับสถานการณ์เลวร้ายที่สุดไว้แล้ว ไม่เป็นไร จะสู้จนเมืองหลวงแห่งแคว้นหลี่เละเทะไปเลย!

เผ่าอาหลุนไม่ได้ออกรบในแผ่นดินใหญ่มาหลายปีแล้ว

"สู้!"

ช่างหลอมดาบคนอื่นๆ ก็โบกมือที่ถือวัตถุล้ำค่า

ตระกูลสายนี้ในยุคโบราณ เมื่อมีสงคราม พวกเขาคือนักรบ เมื่อไม่มีสงคราม พวกเขาคือช่างหลอมดาบ ทุกคนมีลักษณะราวกับราชสีห์

"ดี ข้าอยากเห็นพอดีว่า พวกเจ้ามีฝีมือแค่ไหน!"

สายตาของหลิงเฟิงเฉียบคม

ฉิว!

ดาบชุดคึนปราบมารในมือปรากฏออกมา

(จบบท)