บทที่ 550 อาจารย์มารตะขาบสวรรค์! (ฟรี)

ภายใต้การกดดันและเร่งรัดจากเหล่ามาร หลิงเฟิงและคณะเดินทางมาถึงท้องพระโรงด้านในสุด ประตูทางเข้ามีลักษณะเป็นรูปตะขาบสีแดง ต้องผ่านปากตะขาบยักษ์เพื่อเข้าไปข้างใน

"กราบทูลอาจารย์ ข้าน้อยประสบความสำเร็จในการล่อพวกกรมปราบมารจากเมืองเซียนทะเลม่วงมาที่นี่แล้ว รอรับการลงทัณฑ์จากอาจารย์" ขุนพลคงรายงานด้วยท่าทางประจบสอพลอ

แต่ชายชราผู้มีรัศมีน่าสะพรึงกลัวที่นั่งอยู่บนบัลลังก์กลับไม่พอใจ

"ไอ้โง่! เจ้าคิดว่าข้าเป็นคนโง่หรือไร? หากเจ้าไม่ถูกจับ จะมีทางเปิดเผยที่ตั้งศูนย์บัญชาการมารได้อย่างไร? แม้วันนี้พวกเราจะสามารถสังหารยอดฝีมือจากกรมปราบมารได้หมด แต่เรื่องนี้จะทำให้สำนักงานใหญ่ทางใต้ตื่นตัว เมื่อถึงเวลานั้น ผู้แข็งแกร่งระดับเซียนปราบมารจะยกพลมาปราบปราม ที่นี่จะไม่ปลอดภัยอีกต่อไป"

ชัดเจนว่าอาจารย์มารตะขาบสวรรค์มองการณ์ไกล หากต้องการจัดการกับกรมปราบมารแห่งเมืองเซียนทะเลม่วง เขาคงใช้วิธีนี้ล่อให้อีกฝ่ายมาตายนานแล้ว

สำนักมารส่วนใหญ่อยู่รอดได้ด้วยการซุ่มซ่อนและรักษาตัวต่ำ ไม่ให้กรมปราบมารจับตามอง แต่ตอนนี้ ขุนพลคงก่อเรื่องใหญ่เกินจะแก้ไข พวกเขาต้องทิ้งที่มั่นโบราณของมารแห่งนี้และอพยพฉุกเฉิน

"อาจารย์โปรดอภัย...ข้าน้อย...ข้าน้อยไร้ความสามารถ" ขุนพลคงรีบคุกเข่าคำนับ เขาตั้งใจจะอวดผลงาน แต่กลับกลายเป็นต้องขอขมา ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว อาจจะถูกอาจารย์ประหารชีวิตเสียตรงนั้น

ในขณะนั้น เสียงของระบบดังขึ้นในห้วงความคิดของหลิงเฟิง

"ติ๊ง!"

"ขอแสดงความยินดี เจ้าภาพค้นพบอาจารย์มารตะขาบสวรรค์ อินทง ได้รับคะแนนพลังวรยุทธ์ 6,000 คะแนน"

ชื่อจริงของชายชราที่มีรัศมีน่าสะพรึงกลัวผู้นี้คืออินทง! เพียงแต่ทุกวันนี้ หลายคนไม่รู้จักชื่อของเขาแล้ว ทุกคนเรียกเขาว่าอาจารย์มารตะขาบสวรรค์เท่านั้น

"ดูอันดับพลังของเขาสิ" หลิงเฟิงสั่งการด้วยจิตวิญญาณ ทันใดนั้นก็ตรวจสอบสถานะกำลังของอีกฝ่าย

แสง!

หน้าจอแสดงผลปรากฏเหนือศีรษะของอาจารย์มารตะขาบสวรรค์ทันที

[ขอบเขต]: สร้างวิญญาณขั้นสมบูรณ์

[อันดับพลังของโลก]: 6,112

เมื่อเห็นอันดับนี้ หลิงเฟิงก็สบายใจขึ้นทันที

"พลังของคนผู้นี้ยังห่างจากข้าอยู่ไม่น้อย สามารถโจมตีถึงตายได้เลย" หลิงเฟิงถอนหายใจ สายตามีแววผ่อนคลายขึ้น

ขณะที่อาจารย์มารตะขาบสวรรค์อินทงยังไม่รู้ตัวว่าได้พบกับเทพแห่งความตายระดับสูง ตอนนี้เขายังคงคิดว่าจะจัดการพวกนี้อย่างไรดี

"ช่างเถอะๆ เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ริบสมบัติล้ำค่าจากพวกมันก่อน แล้วผลักลงบ่อตะขาบให้เป็นอาหารซะ" อินทงโบกมือสั่ง

บ่อตะขาบที่เขาพูดถึงเป็นที่เลี้ยงตะขาบพิษที่แข็งแกร่ง สัตว์พิษเหล่านั้นฝึกฝนมานับร้อยปี บางตัวนับพันปี พลังปีศาจท่วมท้น เลือกกินเนื้อมนุษย์ และต้องกินทุกวัน

"น่าโมโห พวกเราแม้แต่แรงฆ่าตัวตายก็ไม่มี"

"ได้แต่ยอมให้พวกมารเหล่านี้ย่ำยี!"

เหล่าทหารปราบมารต่างตาแดงก่ำ ไม่อาจยอมรับชะตากรรมที่จะถูกสัตว์อสูรกลืนกิน

แม่ทัพเต็งผู้เป็นหัวหน้าคณะก็หลับตาลง จิตใจเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

ตูม!

แต่ในขณะนั้นเอง

พลังอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งกระจายออกไปในทันที

ปัง! ปัง! ปัง!

มารที่เข้ามาค้นตัวถูกกระแทกกระเด็น หลายคนถูกระเบิดเป็นละอองเลือด กลิ่นคาวในที่แห่งนั้นพุ่งสูงขึ้นทันที

ผู้ลงมือคือหลิงเฟิง!

"พวกเจ้าต่ำช้า กล้าดียังไงมาอวดดี!" หลิงเฟิงยืนประสานมือ สีหน้าเย็นชา

เหล่าทหารปราบมารที่เคยสิ้นหวังต่างตกตะลึง มองดูนักรบจากทวีปเซียนอู่ผู้นี้ด้วยความตื่นตะลึง

"น้องหลิง...น้องหลิง เจ้า...เจ้าไม่เป็นไร?" แม่ทัพเต็งที่เดิมหลับตารอความตายเผยสีหน้ายินดีอย่างล้นพ้น

เพราะเขารู้ว่านักรบผู้แข็งแกร่งจากทวีปเซียนอู่ผู้นี้มีพลังไม่ด้อยไปกว่าตน และยังได้รับคำชมจากเซียนปราบมารแห่งดินแดนทางใต้

"ไม่เป็นไร พิษพวกนั้นไม่มีผลกับนักรบอย่างข้า" หลิงเฟิงเลือกที่จะเปิดเผยในตอนนี้

"ดีมาก รีบหนีออกไป ไม่ต้องสนใจพวกเรา!"

"รีบไปรายงานสำนักงานใหญ่ทางใต้!"

แม่ทัพเต็งตะโกนเร่ง

เขาไม่คิดว่าหลิงเฟิงจะสามารถสังหารทั้งสำนักมารตะขาบสวรรค์ได้คนเดียว แต่ด้วยความสามารถแล้ว น่าจะหนีออกไปได้ แล้วค่อยขอให้เซียนปราบมารมาทำลายกลุ่มมารนี้

"ฮ่าๆๆๆ!"

"เจ้าคิดว่าข้าจะปล่อยให้มันหนีรอดไปได้หรือ?"

"ไม่คิดว่าบนทวีปชิงหยวนจะมีนักรบที่แข็งแกร่งเช่นเจ้า"

"ช่างเถอะ พิษไม่มีผลกับเจ้า งั้นข้าจะจัดการเจ้าด้วยตัวเอง!"

ตูม!

อาจารย์มารตะขาบสวรรค์อินทงพุ่งทะยานออกไปอย่างบ้าคลั่ง

เขาต้องการแสดงวิชามารอันยิ่งใหญ่ต่อหน้าลูกน้อง

เห็นเพียงด้านหลังของเขาระเบิดเป็นตะขาบสีแดงมหึมาที่บดบังฟ้าดิน นำพาพลังอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งทะลวงอากาศ

กลางหน้าผากของเขาปรากฏลวดลายตะขาบชัดเจน!

รัศมีดำพุ่งออกมาจากกลางหน้าผาก นำพลังอันน่าสะพรึงกลัว ซ่อนร่างอยู่ในนั้น แล้วม้วนตัวกลายเป็นตะขาบดำนับไม่ถ้วน ร่วมโจมตีพร้อมกับตะขาบแดงด้านหลัง

"กลเล็กๆ ยังกล้ามาอวดเก่งต่อหน้าข้า" หลิงเฟิงไม่สนใจ เพราะได้เห็นอันดับพลังของอีกฝ่ายแล้ว เพียงโจมตีสบายๆ ก็สามารถสังหารมารตนนี้ได้

ตูม!

เขาพลิกมือฟาดฝ่ามือเรียบๆ

พลังเป่ยหมิงพุ่งทะยานออกไป

แม้แต่สายเลือดมังกรศักดิ์สิทธิ์ยังไม่ต้องใช้

ปัง!

พลังเป่ยหมิงทำลายตะขาบดำและตะขาบแดงในวิชามารจนสิ้น พุ่งกระแทกเข้าใส่ร่างอาจารย์มารตะขาบสวรรค์โดยตรง

"อ๊าก!"

อินทงผู้อยู่ในขอบเขตสร้างวิญญาณขั้นสมบูรณ์ รู้สึกถึงพลังมหาศาลที่กระแทกเข้าในร่าง ใบหน้าซีดขาวในทันที พ่นเลือดสีแดงสดออกมา

การโจมตีด้วยวิชามารที่เคยดูสง่างาม บัดนี้ล้มลงอย่างอเนจอนาถแทบเท้าของหลิงเฟิง!

ปัง!

หลิงเฟิงเหยียบลงบนศีรษะของอีกฝ่าย มองด้วยสีหน้าเย็นชา

"ติ๊ง!"

"ขอแสดงความยินดี เจ้าภาพจับกุมอาจารย์มารตะขาบสวรรค์สำเร็จ ได้รับคะแนนพลังวรยุทธ์ 10,000 คะแนน"

ระบบกล่าวแสดงความยินดี

สังหารได้ในชั่วพริบตา ได้คะแนนพลังหนึ่งหมื่น การต่อสู้ครั้งนี้คุ้มค่ามาก

"อาจารย์!"

เหล่ามารรอบข้างร่ำไห้ราวกับพ่อแม่ตาย

พวกเขาไม่อาจยอมรับได้ที่ผู้แข็งแกร่งที่สุดของสำนักมารถูกนักรบผู้หนึ่งเหยียบไว้ใต้เท้า นั่นหมายความว่าแม้พวกเขาจะรุมโจมตีพร้อมกัน ก็ยากจะเอาชนะคนผู้นี้ได้

สำนักมารตะขาบสวรรค์เผชิญวิกฤตครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์!

"น้องหลิง เจ้าแข็งแกร่งขนาดนี้เลยรึ?" แม่ทัพเต็งที่เคยประเมินพลังของหลิงเฟิงต่ำเกินไป ตื่นเต้นจนหลุดคำหยาบออกมา

สังหารอาจารย์มารตะขาบสวรรค์ในหนึ่งกระบวนท่า แม้เขาจะใช้อาวุธวิเศษทั้งหมดก็ทำไม่ได้

แต่ตอนนี้ นักรบจากทวีปเซียนอู่ผู้นี้ทำสำเร็จในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

ช่างน่าตื่นตะลึง!

ส่วนจั๋วเหยาที่มองหลิงเฟิง ดวงตาเป็นประกายวิบวับอีกครั้ง

ต้องยอมรับว่าทุกครั้งที่หลิงเฟิงสืบคดีหรือจับกุมผู้ร้ายล้วนมีเสน่ห์บางอย่างที่พูดไม่ถูก หล่อเหลาจนฟ้าดินสะเทือน

"ไอ้แก่ เอายาแก้พิษออกมาเดี๋ยวนี้" หลิงเฟิงพูดเสียงเย็น

เขาไม่เพียงต้องการทำลายสำนักมารตะขาบสวรรค์ทั้งหมด แต่ยังต้องการให้พี่น้องกรมปราบมารปลอดภัยด้วย

อย่างไรก็ตาม อาจารย์มารตะขาบสวรรค์อินทงที่อยู่ใต้เท้ายังไม่ยอมแพ้โดยสิ้นเชิง

"เจ้าหนูฝันไปเถอะ!"

ปัง!

ร่างของอินทงระเบิดแตกกระจายทันที

หลิงเฟิงไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะเลือกระเบิดตัวตาย!

แต่...

เขาพบว่าใต้เท้าไม่มีเศษซากร่างกายที่ระเบิดแตกกระจาย

ก่อนที่ทุกคนจะทันได้ตั้งตัว

ตะขาบตัวเล็กๆ ตัวหนึ่งรีบคลานออกมาจากเสื้อผ้าของอินทง

นั่นคือร่างที่สองที่อาจารย์มารตะขาบสวรรค์ผู้นี้ฝึกฝนไว้!

(จบบท)