บทที่ 390 การต่อสู้ครั้งใหญ่ในสายธารแห่งกาลเวลา! (ฟรี)

พลังวิญญาณนี้มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แต่หลิงเฟิงถูกพลังอันทรงพลังขวางกั้นไว้อย่างชัดเจน

"ขวางทางข้า?" หลิงเฟิงเอ่ย

"แยกซะ!"

วิชาดาบเจียนเซียว - ท่าพลังดาบไร้ขอบเขต!

พลังดาบมหาศาลพุ่งทะยานออกไปพร้อมกับอานุภาพของขั้นจิตดาบ ตัดผ่านพลังวิญญาณของฝ่ายตรงข้าม

เสียงระเบิดดังสนั่นราวฟ้าผ่า พลังที่ขวางกั้นหลิงเฟิงสลายไปในพริบตา

"แย่แล้ว!"

ดวงวิญญาณลึกลับรีบถอยหนี ดุจสุนัขตกน้ำ เร่งรีบหลบหนี พลังวิญญาณของเขายังไม่แข็งแกร่งพอ

"วิญญาณเร่ร่อนเช่นเจ้า ดูท่าจะไม่เหลือพลังเท่าใดแล้ว อ่อนแอเหลือเกิน" หลิงเฟิงเย้ยหยัน

"ท่านผู้เฒ่าชิน ท่าน...ท่านไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาหรือ?" องค์ชายสี่จ้าวอันอวี้ที่อยู่เบื้องหลังตกใจจนสีหน้าซีดขาว นี่เป็นความจริงที่เขายอมรับไม่ได้ หากแม้แต่ท่านผู้เฒ่าชินยังเอาชนะไม่ได้ เขาก็จะต้องตายในสายธารแห่งกาลเวลานี้เช่นกัน

เขาเคยได้ยินท่านผู้เฒ่าพูดว่า ในยามค่ำคืนของสายธารแห่งกาลเวลา จะเกิดปรากฏการณ์น่าสะพรึงกลัวที่ทำให้คนต้องทนทุกข์ทรมานยิ่งกว่าความตาย

"เด็กคนนี้เก่งกว่าเมื่อยี่สิบกว่าวันที่แล้วมาก ข้าประมาทเขาเสียแล้ว" ดวงวิญญาณลึกลับกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ครั้งสุดท้ายที่เขาแอบเข้ามาในทวีปเซียนอู่ ได้เห็นเด็กคนนี้ต่อสู้กับนักบำเพ็ญเซียนสามคนในสายธารแห่งกาลเวลา ตอนนั้นเจ้าหมอนี่ยังไม่ได้แสดงพลังเท่าตอนนี้ แต่บัดนี้แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมถึงห้าส่วน

"ท่านผู้เฒ่าชิน แล้วพวกเราจะทำอย่างไรดีตอนนี้?" จ้าวอันอวี้ถามด้วยความหวาดหวั่น

"ข้าขอยืมร่างของเจ้าสักครู่ เพื่อสู้กับมัน!"

ฉิว!

ดวงวิญญาณลึกลับกลับเข้าไปในร่างขององค์ชายสี่จ้าวอันอวี้

พลังมหาศาลกำลังคลั่งไคล้อยู่ในร่าง ควบคุมแขนขาและอวัยวะทั่วร่างขององค์ชายสี่!

"ท่านผู้เฒ่าชิน ท่าน...ท่านกำลังทำอะไรกับข้า?" จ้าวอันอวี้รู้สึกว่าจิตวิญญาณและร่างกายของตนกำลังแยกจากกัน

"อย่ากลัวไป เพียงแค่ยืมร่างของเจ้าชั่วคราว หลังจากตัดแขนมันทั้งสองข้างแล้ว ข้าจะคืนร่างให้เจ้า" ดวงวิญญาณลึกลับกล่าวเรียบๆ

เขาต้องการใช้พลังระดับขั้นสร้างฐานขั้นสูง จำเป็นต้องมีร่างกายเป็นสื่อกลาง

นี่เป็นเพียงการใช้ชั่วคราว ไม่ใช่การแย่งชิงร่าง

หากใช้เวลานานเกินไป จะส่งผลย้อนกลับต่อดวงวิญญาณของเขา ต้องรอให้เด็กคนนั้นกินยาแย่งชิงร่างครึ่งปีก่อน จึงจะได้ร่างนี้อย่างสมบูรณ์

"อ้อ เช่นนั้นเอง ศิษย์น้อยวางใจได้แล้ว ร่างกายของข้ายินดีรับใช้ท่านผู้เฒ่าชิน" องค์ชายสี่จ้าวอันอวี้ประจบ

ตอนนี้เขาไว้วางใจท่านผู้เฒ่าอย่างสมบูรณ์ เพราะด้วยท่านผู้เฒ่านี่แหละ เขาถึงได้ขึ้นครองบัลลังก์แคว้นหลี่

และตอนนี้ มีเพียงท่านผู้เฒ่าเท่านั้นที่จะปราบหลิงเฟิงและพาเขาออกจากที่นี่ได้

โครม!

ในชั่วพริบตา

ดวงตาของจ้าวอันอวี้เลื่อนลอยว่างเปล่า

ร่างทั้งร่างถูกพลังวิญญาณอันทรงพลังควบคุม เท้าปล่อยพลังลมปราณหมุนวนออกมาไม่หยุด

เขาเริ่มปลดปล่อยพลังเซียนอันน่าตะลึง!

ดวงวิญญาณลึกลับควบคุมร่างนี้ได้อย่างสมบูรณ์

"ไอ้หนู รับความโกรธของข้าเสียเถิด!"

"จงชดใช้ราคาอันแสนสาหัสสำหรับความเย่อหยิ่งและแผนการอันชั่วร้ายของเจ้า!"

ดวงวิญญาณลึกลับที่ควบคุมร่างองค์ชายสี่อย่างสมบูรณ์ ตะโกนด้วยเสียงอันน่าขนลุกและน่าพิศวง

โครม!

เขาใช้พลังนิ้วมืออันน่าสะพรึงกลัวจู่โจมลงมาในอากาศว่างเปล่า

ปัง! ปัง! ปัง!

พลังนิ้วมือหลายสายพุ่งออกมาพร้อมกัน

แต่ไม่ได้โจมตีหลิงเฟิงโดยตรง กลับสร้างรูปดาวเหนือเจ็ดดวงขึ้นในอากาศ

"พลังดวงดาว กลายเป็นดาวเหนือ!"

เขาตะโกนเบาๆ

เห็นได้ชัดว่าพลังนิ้วมือที่เขาปล่อยออกไปก่อนหน้านี้ กลายเป็นพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวในทันที พุ่งเข้าใส่ตำแหน่งที่หลิงเฟิงยืนอยู่

นี่คือผู้ฝึกบำเพ็ญดวงดาวที่หายากยิ่ง!

ใช้พลังลมปราณจำลองการเคลื่อนไหวของดวงดาวในจักรวาล เพื่อปลดปล่อยพลังเซียนอันน่าตะลึง

"นี่มันวิชาเซียนอะไรกัน ราวกับดาวตกถล่มโลก ไอ้แก่นี่มีของดีอยู่บ้างนี่" หลิงเฟิงคิดในใจ

เขารีบใช้วิชาเด็ดของตัวเอง

วิชาแปดทิศหกรวมและดาบเจียนเซียวระเบิดพลังออกมาพร้อมกัน

"ท่าดาบเซียนเสวี่ยอู่!"

พลังความลับห้าสิบเอ็ดท่าและสายเลือดมังกรยิ่งใหญ่เสริมพลังดาบพร้อมกัน

เซียนเสวี่ยอู่ขนาดมหึมาปรากฏตัวตรงหน้าหลิงเฟิง ป้องกันพลังดวงดาวที่พุ่งลงมาราวดาวตก

ปัง! ปัง! ปัง!

แม้พลังดวงดาวเหล่านั้นจะรุนแรงและแฝงพลังเซียนไร้ที่สิ้นสุด แต่ก็ไม่อาจทะลุโล่ป้องกันที่สร้างจากพลังดาบของเซียนเสวี่ยอู่ได้

มีเพียงเสียงทุ้มหนักดังออกมาซ้ำๆ

ดวงวิญญาณลึกลับตกตะลึงทันที

"วิชาดวงดาวของข้าไม่อาจทะลุพลังดาบเล็กๆ ของเจ้าได้ ช่างไม่น่าเชื่อ เจ้าคงฝึกวิชาอาคมชั่วร้ายอะไรสักอย่างสินะ?"

ในความคิดของเขา วิชายุทธ์ของพวกป่าเถื่อนจะสู้กับผู้ฝึกบำเพ็ญขั้นสร้างฐานขั้นกลางได้ก็สุดยอดแล้ว แต่วิชาดวงดาวที่เขาใช้ตอนนี้ แม้จะไม่เท่าตอนที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ก็มีพลังเทียบเท่าขั้นสร้างฐานขั้นปลาย

"มาอีก!"

ดวงวิญญาณลึกลับไม่ยอมแพ้ หากไม่อาจปราบเด็กคนนี้ได้ ก็จะเสียโอกาสกลับสู่ทวีปเซียนอู่ เขาจะต้องติดอยู่ในสายธารแห่งกาลเวลานี้ตลอดไป

ฉิว! ฉิว! ฉิว!

เขาใช้ร่างขององค์ชายสี่ สร้างแสงดวงดาวขึ้นในอากาศอีกครั้ง

คราวนี้ไม่ใช่ดาวเหนือเจ็ดดวง

แต่เป็นดาวจักรพรรดิสีม่วงทั้งดวง!

ดวงดาวมหึมาที่สร้างจากพลังนิ้วมือ ส่องแสงในสายธารแห่งกาลเวลา

"ดาวจักรพรรดิเหนือนภา พลังสีม่วง!"

"กด!"

เมื่อดวงวิญญาณลึกลับตะโกนออกมา ดาวจักรพรรดิบนท้องฟ้าก็ปล่อยรังสีสีม่วงออกมาทันที คลื่นพลังนับพันนับหมื่นก่อตัวเป็นการโจมตีรอบทิศทาง ไม่เหลือช่องว่างให้หลิงเฟิงหลบหนี

พลังดวงดาวครั้งนี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าท่าดาวเหนือครั้งก่อนมาก

"พลังดวงดาวเพิ่มขึ้นอีกสามส่วน!" หลิงเฟิงประเมิน

เขายังขาดประสบการณ์ในการต่อสู้กับผู้บำเพ็ญเซียน โดยเฉพาะยอดฝีมือประหลาดที่ควบคุมพลังดวงดาวเช่นนี้

ในตอนนี้ เขาไม่มีกลเม็ดพิเศษใดๆ ได้แต่ต้องสกัดดาวจักรพรรดิที่อีกฝ่ายสร้างขึ้นให้ได้

ท่าดาบเซียนเสวี่ยอู่ระเบิดพลังป้องกันอันน่าตะลึงออกมาอีกครั้ง

โครม!

เมื่อปรากฏการณ์ดาวจักรพรรดิโจมตีอย่างดุเดือด การป้องกันของหลิงเฟิงก็เริ่มมีรอยแตกปรากฏให้เห็น

"ดูเหมือนข้าจะประมาทพลังดวงดาวของไอ้แก่นี่เสียแล้ว" หลิงเฟิงเห็นพลังดาบเซียนเสวี่ยอู่ค่อยๆ อ่อนลง รู้ว่าต้องเปลี่ยนท่าดาบแล้ว

"ในอดีต ข้าใช้พลังดาวจักรพรรดินี้จนได้เป็นผู้แกร่งขั้นสร้างวิญญาณ วันนี้แม้ไม่มีพลังขั้นนั้น แต่จะเอาชนะเจ้าก็แน่นอน" ดวงวิญญาณพูดอย่างเย่อหยิ่ง

จากคำพูดของอีกฝ่าย หลิงเฟิงจึงรู้ว่าคนแก่นี่เคยเป็นยอดฝีมือขั้นสร้างวิญญาณ!

แม้ตอนนี้จะตกต่ำเหลือเพียงพลังขั้นสร้างฐาน แต่ความเข้าใจในวิชาเซียนและพลังจิตยังคงยอดเยี่ยม

"ฟีนิกซ์ตกยากยังสู้ไก่ไม่ได้ ไม่ว่าเจ้าจะเคยเป็นยอดฝีมือขั้นไหน ตอนนี้ก็เป็นแค่วิญญาณเร่ร่อนเท่านั้น!" หลิงเฟิงตะโกน

"วิชาดาบเจียนเซียว - ท่ามังกรเทพ!"

เขาเปลี่ยนท่าดาบ ท่าเซียนเสวี่ยอู่กลายเป็นมังกรยักษ์ในพริบตา

หลิงเฟิงพุ่งตัวขึ้น พร้อมกับกระตุ้นสายเลือดมังกรยิ่งใหญ่ในร่าง สร้างมังกรทองตัวเล็กไปเกาะติดกับมังกรพลังดาบ เพิ่มพลังเป็นสองเท่า

ร่างทั้งร่างของเขาพุ่งตามมังกรพลังดาบ โจมตีกลับไป

"ทำลายดาวจักรพรรดิของเจ้า!"

หลิงเฟิงเปลี่ยนจากรับเป็นรุก ในชั่วแวบเดียว ทั้งคนทั้งดาบพุ่งเข้าใส่ดวงดาวยักษ์ที่อีกฝ่ายสร้างขึ้น

(จบบท)