บทที่ 266 วรยุทธ์เทพสายลม! (ฟรี)
บทที่ 266 วรยุทธ์เทพสายลม! (ฟรี)
เมื่อเห็นอันดับพลังวรยุทธ์ของฝ่ายตรงข้าม หลิงเฟิงก็ยิ้มมุมปากเล็กน้อย
ในสภาวะที่ไม่ได้ใช้วิชาปราบมารหนึ่งจิต เขามีอันดับอยู่ที่ 679 สูงกว่าอีกฝ่ายอย่างชัดเจน
การประลองระดับสูงครั้งนี้ เขาจึงมั่นใจว่าชนะแน่!
สบายมาก!
"ถ้าเช่นนั้น ข้าก็จะดูซิว่าเจ้าในฐานะบรรพบุรุษสำนักอิสระสุดยอด มีความสามารถแค่ไหน!"
"รับมือให้ดี!"
ฉิว!
หลิงเฟิงพุ่งเข้าโจมตีด้วยการฟันมือเข้าที่ลำคอของอีกฝ่ายทันที
"ไอ้เด็กบ้า เจ้ากล้าลอบโจมตี!"
หยวนซานทงที่ยืนประสานมือด้วยท่าทางสง่างามแบบบรรพบุรุษ ถึงกับตั้งตัวไม่ทัน
โชคดีที่วิชาตัวเบาของเขาไร้เทียมทาน รีบระดมพลังภายในส่งไปที่ขาทั้งสองข้าง ถีบตัวถอยหลังหลบการโจมตีไปได้อย่างฉิวเฉียด
"อย่างไรล่ะ ข้าองครักษ์จินอี้เว่ยกำลังสอบสวนคดี ต้องให้เกียรติเจ้าด้วยหรือ?"
หลิงเฟิงชักดาบออกมา แล้วบุกเข้าไปในท้องพระโรง
ตอนนี้เขาแผ่กระแสสังหารออกมา ต้องการจะจับตัวบรรพบุรุษแห่งสำนักนี้โดยเร็วที่สุด เพื่อนำกลับมาซึ่งศิลาจารึกฉินสื่อหวง
"วรยุทธ์เทพสายลม!"
หยวนซานทงไม่กล้าประมาท รีบใช้วิชายุทธ์ขั้นสูงสุดของสำนักอิสระสุดยอดออกมาทันที
วรยุทธ์เทพสายลมนี้เป็นทั้งวิชาตัวเบา วิชาโจมตี และวิชาป้องกัน นับเป็นวิชายุทธ์ที่รวมความสามารถรอบด้านที่สุดของสำนัก
ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก!
หยวนซานทงเตะถีบใส่หลิงเฟิงสามครั้ง
เกิดเงาพลังสามสายพุ่งออกมาราวกับแส้ยาวในอากาศ ฟาดฟันเข้าใส่อย่างดุดัน
"ระวังด้วยขอรับท่าน!"
มือเหล็กร้องเตือนอย่างเร่งด่วน
เขารู้จักชื่อเสียงของวรยุทธ์เทพสายลมดี
วิชาถีบนี้ถูกคิดค้นโดยปรมาจารย์ยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์คนแรกของสำนักอิสระสุดยอด เป็นสัญลักษณ์แห่งรากฐานวิชายุทธ์ของสำนัก และเป็นวิชาอันโด่งดังในยุทธภพ
มีฉายาว่า "สามถีบครองยุทธภพ"!
หลิงเฟิงไม่กล้าประมาท
เห็นท่าทีของอีกฝ่าย ก็รู้ว่าพลังและแรงปะทะรุนแรงไม่น้อย ไม่อาจดูแคลนได้
"ดาบเซียวประหารเซียนเสวียนเทียนเต๋า ท่าดาบเทพเสวียนอู่!"
หลิงเฟิงวาดดาบเป็นลวดลายงดงามกลางอากาศทันที
พลังดาบรูปเสวียนอู่ปรากฏขึ้นมาป้องกันเบื้องหน้า
โครม!
สามถีบของหยวนซานทงปะทะเข้ากับพลังดาบเสวียนอู่ของหลิงเฟิง พลังถีบถูกหยุดยั้งในทันที พลังลมจากการถีบสงบลงราวกับธงที่ถูกเก็บและม้วนขึ้น
"เด็กดี!"
"เจ้าถึงกับรับวรยุทธ์เทพสายลมสามถีบของข้าได้!"
หยวนซานทงอุทานด้วยความตกตะลึง
เขาคิดว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงมหายอดฝีมือขั้นสูงสุด ไม่คิดว่าจะมีพลังดาบน่าตื่นตะลึงถึงเพียงนี้
หรือว่าเด็กคนนี้จะเป็นถึงปรมาจารย์ยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์!
เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด การจะก้าวขึ้นเป็นปรมาจารย์ยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ต้องใช้เวลาฝึกฝนอย่างหนักสามสี่สิบปี จึงจะเข้าใจแก่นแท้ของวรยุทธ์ขั้นสูงสุดได้ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ยอดฝีมือทั้งหลายล้วนต้องอายุเกินสี่สิบปีจึงจะมีโอกาสก้าวขึ้นเป็นปรมาจารย์ยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ได้
ไม่เพียงแต่หยวนซานทงเท่านั้นที่รู้สึกตกตะลึง เหล่าเฒ่าแห่งสำนักอิสระสุดยอดก็พากันตะลึงงันไปด้วย
วรยุทธ์เทพสายลมอันไร้เทียมทานของบรรพบุรุษถึงกับไม่สามารถทะลวงการป้องกันของอีกฝ่ายได้
ช่างหาได้ยากยิ่งนัก!
"มาอีก!"
"สามถีบไม่พอ งั้นข้าก็จะส่งสิบถีบให้เจ้า สิบถีบไม่พอ ข้าจะส่งยี่สิบถีบให้!"
ตูม! ตูม! ตูม!
หยวนซานทงลอยตัวกลางอากาศ ขาทั้งสองข้างพลันสร้างพลังภายในเป็นเกลียวน่าตื่นตะลึงหลายอัน หลอมรวมเข้าในร่างกาย ข้อต่อมีเสียงดังราวกับจะระเบิด
ดังที่พูด พลังถีบกว่าสิบครั้งพุ่งเข้าโจมตีอย่างบ้าคลั่ง
ฉัว! ฉัว! ฉัว!
ราวกับพายุหมุนความเร็วสูงหลายลูกพุ่งเข้าหาหลิงเฟิง
ทั้งท้องพระโรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับจะถล่มทลายลงมา
ทุกคนโงนเงนคล้ายจะล้ม ต้องใช้พลังภายในประคองตัวจึงยืนอยู่ได้
"ยังอ่อนเกินไป"
หลิงเฟิงเห็นพลังสูงสุดของอีกฝ่ายมีเพียงเท่านี้ จึงเริ่มโต้กลับทันที
โครม!
พลังดาบเสวียนอู่ของเขาพลันแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงขาว เปลี่ยนจากรับเป็นรุก ทะลวงผ่านพลังถีบหลายครั้งของอีกฝ่ายในทันที
"แย่แล้ว!"
"พลังของเด็กคนนี้ไม่ด้อยไปกว่าข้าเลย!"
หยวนซานทงไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะสามารถโต้กลับมาได้ และยึดความได้เปรียบในการโจมตีไปในทันที
ตอนนี้เขากลับต้องเข้าสู่ภาวะตั้งรับแทน
น่าแปลกที่ผู้อยู่เบื้องหลังที่สั่งให้เขาขโมยศิลาจารึกฉินสื่อหวง บอกให้เขาระวังผู้ตรวจการหลิงคนนี้ และดูเหมือนว่าเขาจะแข็งแกร่งเกินคาดจริงๆ
"บรรพบุรุษ ระวังด้วย!"
ในตอนนี้ เหล่าเฒ่าแห่งสำนักอิสระสุดยอดกลับเป็นห่วงบรรพบุรุษของพวกเขาเสียเอง
แม้พวกเขาจะไม่สามารถเข้าร่วมการต่อสู้ในระดับนี้ได้ แต่ก็ยังมองออกได้อย่างชัดเจน
บรรพบุรุษกำลังเสียเปรียบในการต่อสู้!
เพียงแค่สองรอบเท่านั้น บรรพบุรุษแห่งสำนักอิสระสุดยอดที่เป็นฝ่ายบุกก่อน กลับถูกอันธพาลองครักษ์จินอี้เว่ยคนนี้กดดันเอาไว้ได้
"ฮ่าๆๆๆ!"
"ข้ายังไม่ถึงขั้นพ่ายแพ้ต่อเด็กน้อยคนนี้หรอก"
"พวกเจ้าตื่นตระหนกไปใยกัน!"
หยวนซานทงหรี่ตามอง หกสิบปีที่ฝึกฝนวรยุทธ์มา เขาก็ไม่ได้ฝึกมาเล่นๆ
นอกจากวรยุทธ์เทพสายลมแล้ว ยังมีวิชาเทพอันยิ่งใหญ่อื่นๆ ปกป้องร่างกายอีก
"ถีบสวรรค์เก้าหมุน!"
หยวนซานทงตะโกนก้อง
นี่คือวิชายุทธ์ขั้นสูงสุดของสำนักอิสระสุดยอด
และเป็นไพ่ตายในด้านวิชายุทธ์ของเขา
ผู้ที่สามารถบีบให้เขาต้องใช้วิชานี้ ล้วนเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดในยุทธภพทั้งสิ้น
และในยุทธภพก็มีหลายสำนักที่เลียนแบบวิชาถีบนี้ เกิดเป็นสาขาย่อยอย่างถีบสวรรค์ตระกูลเฉิน ถีบสวรรค์ต้าหลี่ และอื่นๆ แต่ก็ไม่อาจเทียบกับวิชาถีบดั้งเดิมของสำนักอิสระสุดยอดได้
ในตอนนี้
หยวนซานทงต้องการใช้วิชานี้ทำลายพลังดาบของเด็กหนุ่มตรงหน้าให้ได้
โครม!
ตูม! ตูม! ตูม!
เขาระดมถีบสวรรค์ออกไปหกครั้งติดต่อกัน
วิชาถีบนี้ถูกใช้ไปถึงรอบที่หก!
พลังดาบเสวียนอู่ถูกพลังถีบอันทรงพลังขวางกั้นไว้ ก่อให้เกิดเสียงระเบิดกลางอากาศ
ที่ห่างจากบรรพบุรุษสำนักอิสระสุดยอดเจ็ดชุ่น ไม่สามารถบุกทะลวงได้ และสลายกลายเป็นควัน
"บรรพบุรุษรับมือได้แล้ว!"
เหล่าเฒ่าในท้องพระโรงโห่ร้องด้วยความยินดี เหงื่อเย็นบนหน้าผากก็หยุดไหล
หลิงเฟิงยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มที่มั่นใจในชัยชนะ
เห็นได้ชัดว่าเขายังไม่ได้ใช้พลังถึงขีดสุด
สถานการณ์ทั้งหมดยังอยู่ในการควบคุมของเขา
"ไอ้หนู ระวังขาข้า!"
หยวนซานทงตะโกนก้อง ร่างพุ่งราวกับผีสาง โจมตีเข้าใส่อย่างดุดัน
ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก!
เขารีบใช้สามรอบสุดท้ายของถีบสวรรค์เก้าหมุนออกมาพร้อมกัน
ต้องการใช้จังหวะที่ตนเองมีความได้เปรียบ สังหารอีกฝ่ายในคราวเดียว!
หลิงเฟิงไม่ร้อนไม่หนาว หมุนดาบป้องกันเบื้องหน้า
"ดาบเคาะประตูสวรรค์!"
โครม!
แสงดาบพุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า ทำให้อากาศสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ราวกับเสาแสงดาบที่พุ่งจากพื้นสู่ฟ้า ตั้งตระหง่านอย่างน่าเกรงขาม
"ดูซิว่าข้าจะหักขาสุนัขของเจ้าได้อย่างไร!"
หลิงเฟิงยกดาบยักษ์แห่งอากาศขึ้น แล้วฟาดออกไปอย่างทรงพลัง
"ทำลาย!"
สามรอบสุดท้ายของถีบสวรรค์นั้น แต่ละรอบมีพลังเป็นสองเท่าของรอบก่อน
กลางอากาศปรากฏรอยเท้ายักษ์สามรอยลอยอยู่
ตูม!
พลังดาบกวาดผ่านราวกับกองทัพนับพัน ฟาดเข้าใส่รอยเท้าในอากาศของอีกฝ่าย
เพียงชั่วพริบตา ก็ทำลายล้างจนหมดสิ้น
"ไม่ดีแล้ว!"
ในตอนนี้ ดวงตาของหยวนซานทงปรากฏความหวาดกลัวอย่างมหาศาลเป็นครั้งแรก
หากก่อนหน้านี้ที่วรยุทธ์เทพสายลมถูกทำลาย ยังพอบอกได้ว่ายังไม่ได้แสดงพลังทั้งหมด แต่บัดนี้แม้แต่ถีบสวรรค์เก้าหมุนก็ยังพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ นั่นแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างอันมหาศาลระหว่างทั้งสอง
เด็กคนนี้น่าหวาดหวั่นเหลือเกิน!
น่าแปลกที่ปรมาจารย์ยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์สองท่านแห่งสำนักเทียนซานถึงกับยอมร่วมมือในการสืบสวน คงเป็นเพราะค้นพบพลังของเขา จึงต้องหาทางถอยอย่างมีหน้ามีตา
"หลบ!"
เมื่อเผชิญกับท่าดาบเคาะประตูสวรรค์ที่ทะลวงถีบสวรรค์และกำลังพุ่งมาอย่างบ้าคลั่ง หยวนซานทงก็หนีอย่างตื่นตระหนก
ใช้วิชาย่อระยะทางให้สั้นลงกระโดดออกจากท้องพระโรง
โครม! โครม! โครม!
พลังดาบแผ่ไปถึงที่ใด ฟ้าถล่มดินทลาย ท้องพระโรงของสำนักอิสระสุดยอดพังทลายไปครึ่งหนึ่ง
(จบบท)