บทที่ 91 บาร์บีคิวมังกรเจียว, ต้นท้อสวรรค์

เมื่อออกมาจากยอดเขากวนหลาน หลี่หลัวก็ยิ้มขมขื่นเต็มใบหน้า

ทั้งสองคนนัดหมายกันว่าอีก 3 วันให้หลัง จะเดินทางไปยังเผ่าพฤกษาเขียวในเทือกเขาแสนอสูรด้วยกัน

แม้ว่านักพรตกวนหลานผู้นี้จะดูอ่อนโยนสง่างาม ท่วงท่าราวกับเทพเซียน

แต่ทำไมถึงรู้สึกว่าบุญคุณครั้งนี้ของตน เหมือนจะตกหลุมพรางของนางเข้าแล้วล่ะ?

แต่หลี่หลัวก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร

อย่างไรก็ตาม ในโลกแห่งการบำเพ็ญเซียน ความแข็งแกร่งคือพื้นฐาน เว้นแต่ว่า... นักพรตกวนหลานผู้นี้จะอยากได้ร่างกายของเขาเช่นกัน

【ติ๊ง คำแนะนำที่อบอุ่น นายท่านน้อยสามารถพัฒนานักพรตกวนหลานให้เป็นคู่เต๋าสำรองได้นะ】

ในขณะที่หลี่หลัวเหยียบย่างสู่ความว่างเปล่า บินออกจากยอดเขากวนหลานท่ามกลางสายตาปรารถนาของเหล่าพี่สาวเซียนหญิงมากมาย

ทันใดนั้น

เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหัว

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่หลัวก็เซไปก้าวหนึ่ง เกือบจะร่วงหล่นลงมาจากความว่างเปล่า นักพรตกวนหลานที่อยู่บนยอดเขาสูงเห็นภาพนี้ ริมฝีปากแดงระเรื่อของนางก็ยกขึ้นเล็กน้อย

เพราะหลังจากที่ระบบอัปเกรดเป็นเวอร์ชัน 2.0 แล้ว ได้มีการเพิ่มฟังก์ชันใหม่ คือการถ่ายทอดวิชาให้แก่คนใกล้ชิดของหลี่หลัวก็จะได้รับการคืนกลับเช่นกัน

เห็นได้ชัดว่าระบบได้กำหนดให้นักพรตกวนหลาน สาวงามในชุดนักพรตผู้เฉลียวฉลาดคนนี้ เป็นคนที่เขาเตรียมจะใกล้ชิดด้วย

หลี่หลัวรีบเปิดดูทันที

เขาเห็นรูปโปรไฟล์ที่สวยงามของนักพรตกวนหลานอยู่ในเครือข่ายความสัมพันธ์ของคู่เต๋าสำรองจริงๆ

และก่อนหน้านาง นางมารหลัวชิงเฉิงก็ปรากฏตัวอยู่ที่นั่นตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

ในวงเล็บระบุว่า (คู่เต๋าสำรอง)

เวรเอ๊ย

หลี่หลัวพูดไม่ออก ดูเหมือนว่าระบบนี้จะเริ่มไม่ค่อยปกติแล้วนะ นี่คิดจะฝึกให้ข้าเป็นไอ้เลวหรือไง?

นี่เจ้าบังคับข้านะ

ข้าถูกบังคับนะ ตกลงข้าควรจะยอมทำตาม หรือไม่ปฏิเสธ หรือไม่ขัดขืนดีล่ะ?

หลี่หลัวสับสน

แต่ในระบบ หลี่หลัวก็ได้ตั้งค่านักพรตกวนหลานเป็นบุคคลที่ต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษ

แต่ในตอนนี้

หน้าเพจที่ให้ความสนใจเป็นพิเศษ มีจุดสีแดงเล็กๆ ปรากฏขึ้นมากกว่า 20 จุด ล้วนเป็นคนที่หลี่หลัวตั้งค่าให้ความสนใจเป็นพิเศษ

ลักษณะเหมือนอีเมลฉบับเล็กๆ ทีละฉบับ

ขณะที่บินไป หลี่หลัวก็เริ่มตรวจสอบไปพลางๆ

【ติ๊ง ร่างแยกกายาเทพมารบรรพกาลร่างที่หนึ่งของท่าน เข้าร่วมดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งความโกลาหลสำเร็จ เอาชนะยอดอัจฉริยะทั้งหลาย และได้รับการยอมรับจากประมุขศักดิ์สิทธิ์ให้เป็นศิษย์สืบทอด】

【ติ๊ง ร่างแยกกายาเทพมารบรรพกาล ถูกผู้บำเพ็ญปีศาจลอบสังหาร *100 ตกหน้าผา ได้รับการถ่ายทอดมรดกจากผู้ยิ่งใหญ่ ทะลวงสู่ขอบเขตท่องนภา】

【ติ๊ง ร่างแยกกายาหมื่นกระบี่เทวะร่างที่สองของท่าน เข้าร่วมสำนักดาบซ่อนคมแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์รกร้าง ได้รับการชื่นชมจากคนกวาดสุสานที่แข็งแกร่งที่สุดในสุสานกระบี่ และได้กลายเป็นคนกวาดสุสาน】

【ร่างแยกกายาหมื่นกระบี่เทวะอาศัยพรสวรรค์ในการหยั่งรู้มรรคาแห่งดาบระดับสูงสุด สามารถบรรลุวิชากระบี่ไร้เทียมทานได้อย่างต่อเนื่อง 999 ครั้ง ความแข็งแกร่งก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว】

【ติ๊ง อ๋องแห่งราชวงศ์เย่ฮั่วมีปัญหาเรื่องบนเตียง สังหารคนทั้งวังด้วยความโกรธ และประกาศกร้าวว่าจะบดกระดูกเจ้าให้เป็นเถ้าถ่าน】

หลี่หลัวกล่าวอย่างประหลาดใจ

แม้ว่าร่างแยกแรกนี้จะพัฒนาความแข็งแกร่งได้ค่อนข้างเร็ว แต่เกรงว่าคงเป็นเพราะแสดงศักยภาพที่น่าสะพรึงกลัวของตนเองออกมา จึงถูกลอบสังหารอยู่ตลอดเวลา

แม้ว่าจะพบเจอโชคดีอยู่บ่อยครั้งและทะลวงขอบเขตได้อย่างต่อเนื่อง

แต่นี่ก็แสดงให้เห็นว่าโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนนี้ อันตรายเกินไปแล้วจริงๆ

หรือว่า ร่างแยกที่สองก็ไม่เลว คนที่เดินในวิถีแห่งความสันโดษ กลายเป็นคนกวาดสุสาน กลับสามารถบรรลุและทะลวงได้อย่างต่อเนื่องด้วยพรสวรรค์ในการหยั่งรู้มรรคาแห่งกระบี่ระดับสูงสุด

แล้วก็อ๋องไตอ่อนแห่งราชวงศ์เย่ฮั่วนั่นอีก เจ้ามีปัญหาเรื่องบนเตียง แล้วจะมาฆ่าข้าเนี่ยนะ?

หลี่หลัวพูดไม่ออกยิ่งกว่าเดิม

ในไม่ช้า หลี่หลัวก็กลับมาถึงสำนักชิงเหอ เขาจูงมือเสี่ยวจิ่นหลี่ และพาบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียนกลับมายังสำนักชิงเหอ

“ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ ท่านกลับมาแล้ว หยูเอ๋อร์ทะลวงสู่ขอบเขตปรมาจารย์แล้ว”

จีหยูเอ๋อร์วิ่งเข้ามาพร้อมกับกระโดดโลดเต้นไปมา ทั่วร่างอบอวลไปด้วยปราณวิญญาณเซียน

ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจเล็กๆ

หลี่หลัวยื่นมือออกไปลูบหัวนาง

“อืม ทำได้ดีมาก พยายามต่อไป”

การกระทำที่ใกล้ชิดของท่านอาจารย์ทำให้นางเขินอายอย่างมาก แต่ในใจกลับรู้สึกดีใจ

จีหยูเอ๋อร์หน้าแดงระเรื่อ

นางเห็นเด็กหญิงตัวน้อยน่ารักที่หลี่หลัวจูงมืออยู่ ซุนเอ๋อร์

พลันกล่าวด้วยความประหลาดใจ: “ท่านอาจารย์ น้องสาวน้อยคนนี้น่ารักจังเลย”

“พี่สาวคนสวยจังเลย”

เสี่ยวจิ่นหลี่ซุนเอ๋อร์ สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่นางชอบมากจากตัวของจีหยูเอ๋อร์ มันชุ่มชื่นและสบายมาก

อีกทั้ง จีหยูเอ๋อร์ก็สวยเกินไปแล้ว

“อืม นี่คือเสี่ยวจิ่นหลี่ ต่อไปนี้นางก็เป็นสมาชิกของสำนักฮ่าวหรานของเราแล้วนะ หยูเอ๋อร์เจ้าต้องดูแลน้องสาวเสี่ยวจิ่นหลี่ซุนเอ๋อร์ให้ดีล่ะ”

หลี่หลัวกล่าว

“อืม อืม”

หยูเอ๋อร์จูงมือซุนเอ๋อร์ ซุนเอ๋อร์ที่ขาวเนียนน่ารักและซื่อๆ ทำให้นางรักใคร่เอ็นดูอย่างยิ่ง

บุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียนสัมผัสอย่างละเอียด

เวรเอ๊ย

กายาเต๋าเซียนวิญญาณ อันดับที่ 10 ในทำเนียบกายาสวรรค์

เขามองไปที่จีหยูเอ๋อร์ ปากอ้าค้าง

“ก๊าบๆ นายท่าน ข้ามาแล้ว”

“ข้าทะลวงผ่านแล้ว ตอนนี้แข็งแกร่งขึ้นมากเลย”

พี่ไก่เสี่ยวเฮยตัวใหญ่ขึ้นอีกแล้ว ขนาดเท่าสุนัขบ้านตัวใหญ่ วิ่งมาด้วยสามขา ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและตื่นเต้น

โย่

มุมปากของหลี่หลัวยกขึ้น พี่ไก่คนนี้ไม่เลวเลย

หลังจากกลืนโอสถศักดิ์สิทธิ์ที่หลอมจากสายเลือดกายาหงสาเทวะ กลิ่นอายในตอนนี้ได้ทะลวงสู่สัตว์อสูรขั้นที่ 3 เทียบเท่ากับระดับปรมาจารย์

ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายร้อนระอุ ดูสง่างามอยู่หลายส่วน

“โย่วโฮ่ นี่คือน้องสาวคนใหม่เหรอ?”

พี่ไก่อวดดีอย่างยิ่ง อยากจะเลียนแบบจีหยูเอ๋อร์ลูบหัวเสี่ยวจิ่นหลี่

แต่กลับถูกหลี่หลัวเตะกระเด็นไป

“ต่อไปห้ามรังแกซุนเอ๋อร์อีก มิฉะนั้น ข้าจะถอนขนของเจ้าให้เกลี้ยง”

หลี่หลัวเตือน

พี่ไก่เศร้าทันที

งั้นพอมีคนใหม่มา ข้าก็ยังคงมีสถานะต่ำที่สุดสินะ

ความรักมันย้ายไปได้เหรอ เพื่อน?

แต่ว่า พี่ไก่ผู้มองโลกในแง่ดีก็กลับมาร่าเริงอย่างรวดเร็ว เพราะเห็นว่าข้างหลังหลี่หลัวยังมีเด็กหนุ่มที่ดูซื่อบื้อ ไม่ค่อยฉลาดตามมาด้วย

“เฮ้ น้องชาย ยินดีต้อนรับสู่ถิ่นของพวกเรา ต่อไปมีอะไรก็มาหาพี่ไก่ ข้าจะคุ้มครองเจ้าเอง”

บึ้ม!

ในวินาทีต่อมา

บุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียนปลดปล่อยพลังกดดันขอบเขตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ออกมาทันที

พี่ไก่คุกเข่าทันที หาที่นั่งวาดวงกลมไป

"ท่านอาจารย์"

เจี้ยนเฉินก้าวเข้ามา ในตอนนี้ เด็กหนุ่มเปรียบเสมือนกระบี่คมที่ออกจากฝัก คมกริบอย่างยิ่ง

สิ่งนี้ทำให้บุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียนอ้าปากค้าง

กายากระบี่สวรรค์ ไม่สิ เก่งกาจกว่ากายากระบี่สวรรค์อย่างแน่นอน แม้แต่กายาเพลิงผลาญของเขาก็ยังรู้สึกเจ็บแปลบ

สำนักฮ่าวหรานแห่งนี้ สำนักระดับเหล็กดำ มีแต่ปีศาจกลุ่มไหนกันเนี่ย?!

บุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียนตัดสินใจที่จะทำตัวเรียบง่ายทันที

ความหยิ่งทะนงในใจหายไปสิ้น

ในไม่ช้า จีหยูเอ๋อร์ก็บอกหลี่หลัวว่า หลัวชิงเฉิงกลับไปที่หอหมื่นสมบัติแล้ว

หลี่หลัวพยักหน้า

“ขอประกาศให้ทุกคนทราบ มื้อใหญ่คืนนี้คือเนื้อมังกรย่าง”

หลี่หลัวยิ้ม

พรึ่บ!

ฝ่ามือคลี่ออก มังกรทมิฬแห่งเขตแดนหัตถ์สยบมังกรก็พุ่งทะยานออกมาทันที

ในมิติหัตถ์สยบมังกรของหลี่หลัว ช่างอึดอัดเสียจริง

ทันใดนั้น มันก็แยกเขี้ยวเล็บเตรียมจะระบายความโกรธใส่หลี่หลัว

"ตาย!"

บุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียนชกมันจนสลบไปในหมัดเดียว ด้วยกายาพิเศษของเขา เขาก็รับหน้าที่เป็นพ่อครัวทันที

เพิ่งมาถึงใหม่ๆ ก็ต้องแสดงฝีมือกันหน่อย

เมื่อจีหยูเอ๋อร์และเจี้ยนเฉินรู้ว่าผู้ฝึกตนที่น่ากลัวคนนี้เป็นผู้ติดตามของอาจารย์ พวกเขาก็ยิ่งชื่นชมอาจารย์หลี่หลัวมากขึ้น

ร่างมังกรขนาดมหึมาถูกย่างด้วยเปลวเพลิงของบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียน หลี่หลัวคอยโรยเกลือ พริก และเครื่องปรุงอื่นๆ เป็นครั้งคราว

ในไม่ช้า ทั้งตัวก็กลายเป็นสีเหลืองทอง กลิ่นหอมฟุ้งกระจาย

“เริ่มกินได้”

คืนนั้น ทุกคนกินเนื้อมังกรเจียว จอมอสูรขั้นที่ 3 ระดับสูงสุดที่เต็มไปด้วยแก่นแท้

รู้สึกเพียงว่าพลังปราณทั่วร่างพลุ่งพล่าน

【ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับนายน้อย ศิษย์ของท่าน จีหยูเอ๋อร์ ทะลวงสู่ปรมาจารย์ขั้นที่ 2 รางวัล: ต้นท้อสวรรค์】

(จบบท)