บทที่ 84 มีตาหามีแววไม่ ปลาคาร์พน้อยน่ารัก
บทที่ 84 มีตาหามีแววไม่ ปลาคาร์พน้อยน่ารัก
เมื่อเห็นทัณฑ์อัสนีบาตอันน่าสะพรึงกลัวที่คดเคี้ยวลงมาจากดวงตาแห่งสายฟ้าบนท้องฟ้า
บรรพชนผลาญสวรรค์ นักพรตเฮยหย่า และอ๋องแห่งราชวงศ์เย่ฮั่ว ต่างก็กลายเป็นนักด่า สบถไม่หยุด
โดนเล่นงานแล้ว เจ้าสารเลวใจดำ!
"ฉัวะ!"
เคราะห์สายฟ้าขนาดใหญ่เท่าถังน้ำนั้น แบ่งออกเป็นห้าส่วน ราวกับกระบี่เทพห้าเล่ม ฟาดฟันลงมาจากความว่างเปล่า
ท้องฟ้าที่มืดครึ้ม กลับสว่างวาบขึ้นมาทันที
“หนี หนี หนี~”
แม้ว่าเคราะห์สายฟ้าที่ฟาดไปยังกลุ่มโจร F4 จะอ่อนแอกว่าเคราะห์สายฟ้าที่พุ่งเป้าไปที่ตัวเอกอย่างหลี่หลัวอยู่มาก
นอกจากบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียนแล้ว อีกสามคนไม่มีใจที่จะต่อสู้
เวรเอ๊ย!
สู้กับสายฟ้า ยายแก่ผูกคอตาย—เบื่อชีวิตแล้วสินะ
เกือบจะในทันที พวกเขาก็พุ่งหนีออกจากหลี่หลัวอย่างรวดเร็ว
"ตูม!"
แต่ถึงแม้พวกเขาจะเร็ว แต่จะเร็วกว่าสายฟ้าได้หรือ?
“อ๊า โล่กลมทองคำแดง!”
บรรพชนผลาญสวรรค์สมกับที่เป็นยอดฝีมือรุ่นเก่า คำรามด้วยความโกรธ แล้วสะบัดโล่สีทองแดงโบราณขนาดเท่าฝ่ามือออกมาจากแขนเสื้อ
บึ้ม!
ภายใต้การอัดฉีดพลังปราณ โล่ก็เปล่งแสงสีทองแดงออกมา ในชั่วพริบตาก็กลายเป็นโล่กลมทองแดง ป้องกันอยู่เหนือศีรษะของเขา
คิดดูแล้ว นี่น่าจะเป็นศาสตราเวทป้องกันที่มีระดับไม่ธรรมดา
แต่เมื่อดูใกล้ๆ บนโล่ทองแดงก็เต็มไปด้วยรอยแตกเล็กๆ นับไม่ถ้วน
เห็นได้ชัดว่าศาสตราเวทป้องกันชิ้นนี้มีอายุการใช้งานเหลือไม่มากแล้ว
“วิชาสับเปลี่ยนอีกาทมิฬ!”
นักพรตเฮยหย่า มือที่แห้งเหี่ยวราวกับตีนไก่ประสานอิน ในปากก็พึมพำคาถา
ฉึบ
พร้อมกับเสียงที่ราวกับฉีกขาด ร่างอีกาทมิฬก็แยกออกมาจากร่างกายของเขา
และทัณฑ์อัสนีบาตก็ละทิ้งร่างจริงของเขา พุ่งเป้าไปยังวิชาอีกาทมิฬสลับร่างแทน
แต่ถึงกระนั้น นักพรตเฮยหย่าก็ไม่ได้ผ่อนคลายแม้แต่น้อย กลับมีสีหน้าเคร่งขรึม และดูเจ็บปวดใจอย่างยิ่ง
เห็นได้ชัดว่าวิชาอีกาทมิฬสลับร่างของเขาก็ต้องแลกมาด้วยราคาที่สูงมาก!
“เกราะเพลิงหลี!”
อ๋องแห่งราชวงศ์เย่ฮั่วคำรามด้วยความโกรธ
บนร่างกายของเขามีแสงเพลิงเจิดจ้าปะทุขึ้น เกราะเพลิงที่ใสดุจคริสตัลปกคลุมทั่วร่าง
คนที่หัวแข็งที่สุด ย่อมต้องเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียน
ผมยาวสีแดงเพลิงปลิวไสวไปตามลม ดุดันและสง่างาม
ในดวงตาเต็มไปด้วยเจตจำนงแห่งการต่อสู้
เขาคือบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายเพลิงสวรรค์ ซึ่งเป็นขุมกำลังระดับทองคำ หยิ่งผยองอย่างยิ่ง
ในบรรดายอดอัจฉริยะของขุมกำลังระดับทองคำในเขตตงหลิน เขาก็เป็นอัจฉริยะระดับสุดยอดอย่างแน่นอน
หรืออาจจะยังไม่ยอมรับที่เด็กหนุ่มคนหนึ่งสามารถดึงดูดทัณฑ์อัสนีบาตจากสวรรค์ได้
“กายาเพลิงผลาญ!”
บึ้ม!
แสงเพลิงพุ่งสู่ท้องฟ้า ฉีกกระชากความว่างเปล่า ห่อหุ้มร่างกายของบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียน และผมยาวสีแดงเพลิงของเขาก็ยาวขึ้นอย่างรวดเร็ว
ราวกับซูเปอร์ไซย่าแปลงร่าง พลังอำนาจน่าสะพรึงกลัว!
ในดวงตาเต็มไปด้วยเจตจำนงแห่งการต่อสู้ที่ปะทุขึ้น ต้องการจะต่อสู้กับเคราะห์สายฟ้าสักตั้ง!
เมื่อเห็นฉากนี้ หลี่หลัวก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
เจ้าหนู ไม่เคยโดนความจริงอันโหดร้ายเล่นงานสินะ
ไม่เห็นหรือว่าเจ้าเฒ่าสามคนนั้นต่างก็เผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ มีแต่เจ้าที่ทำได้งั้นหรือ?
แตกต่างจากคนทั้งสี่ที่เผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ เมื่อเผชิญหน้ากับเคราะห์สายฟ้าที่ฉีกกระชากความว่างเปล่าและส่องสว่างไปทั่ว หลี่หลัวกลับดูสงบนิ่งอย่างยิ่ง
หรืออาจจะมีความปรารถนาอยู่บ้าง
เพราะเขาผู้มีกายาเทพมารบรรพกาล เคราะห์สายฟ้านี้สำหรับเขาแล้ว ถือเป็นของบำรุงชั้นเลิศอย่างแน่นอน
หรืออาจจะสามารถเสริมสร้างกายหยาบของเขาได้!
ในทางกลับกัน หลังจากผ่านการชำระล้างจากเคราะห์สายฟ้า ทะเลแห่งพลังปราณของเขาก็จะได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างแน่นอน และจะยิ่งใหญ่และทรงพลังยิ่งขึ้น!
บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!
เคราะห์สายฟ้าห้าสายมาถึงพร้อมกันแทบจะในเวลาเดียวกัน
แกร๊ก!
เสียงครางอู้อี้ดังขึ้น รอยแตกบนโล่กลมทองแดงขยายตัวอย่างรวดเร็ว บรรพชนผลาญสวรรค์หน้าซีดเผือด ถูกฟาดลงไปร้อยจ้าง!
ปัง
ในวินาทีต่อมา โล่กลมทองแดงก็แตกละเอียด
“พรวด”
วิชาอีกาทมิฬสลับร่างถูกฟาดจนกลายเป็นเถ้าถ่านในทันที ทิ้งไว้เพียงขนอีกาทมิฬเกลื่อนพื้น
อ๋องแห่งราชวงศ์เย่ฮั่วก็กระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ภายในนั้นยังมีประกายสายฟ้ากระโดดโลดเต้นอยู่
ศาสตราเวทป้องกันบนร่างกาย เกราะเพลิงหลีฮั่วก็สว่างวาบไม่แน่นอน เห็นได้ชัดว่าได้รับความเสียหายในระดับหนึ่ง!
“ฉึก ปัง!”
ส่วนวิชาเพลิงที่ปะทุออกมาจากบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียนผู้มีกายาเพลิงผลาญ ก็ถูกกระบี่ทัณฑ์สวรรค์ฟันขาดโดยตรง
ร่างของเขาถูกกระบี่ฟันจนกระแทกลงไปในพื้นดินเบื้องล่าง ทิ้งไว้ซึ่งหลุมลึกขนาดร้อยจ้างที่ไหม้เกรียม!
ซี้ด!
พวกเขาต่างก็สูดลมหายใจเย็น
ทัณฑ์อัสนีบาตจากสวรรค์นี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!
ไม่น่าแปลกใจเลยที่มีเพียงอัจฉริยะที่หาได้ยากยิ่งเท่านั้นที่สามารถกระตุ้นให้เกิดเคราะห์สายฟ้าได้ และผู้ที่สามารถทนทานและเปลี่ยนแปลงได้สำเร็จนั้นยิ่งหายากยิ่งกว่าขนหงส์และเขากิเลน!
“ยอดอัจฉริยะมากมายในแผ่นดิน ล้วนต้องพ่ายแพ้ภายใต้เคราะห์สายฟ้า!”
“และข้าหลี่หลัว จะต้องเป็นเด็กหนุ่มผู้ควบคุมสายฟ้า!”
ผมยาวปลิวไสว แต่ละเส้นใสดุจคริสตัล
เด็กหนุ่มที่ยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศ ในขณะนี้เสียงที่ใสดังก้องไปทั่วทุกทิศ
ไม่เพียงแต่ไม่หนี แต่กลับพุ่งตรงไปยังกระบี่ทัณฑ์สวรรค์!
กลุ่มโจรทั้งสี่: “???”
การอวดเก่งของเจ้านี้ ทำให้พวกเขาพูดไม่ออก
บึ้ม!
ความว่างเปล่าระเบิดออก แสบตาอย่างยิ่ง
แต่ด้วยสายตาของพวกเขา ย่อมสามารถมองเห็นได้อย่างง่ายดายว่าหลี่หลัวที่อยู่ในเคราะห์สายฟ้านั้น ไม่เพียงแต่ไม่ได้รับบาดเจ็บ
กลับกัน ราวกับอาบสายฟ้า เกิดใหม่ดั่งนิพพาน
พลังปราณบนร่างกายยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ!
“บ้า!”
“สัตว์ประหลาด!”
ในขณะนี้เอง พวกเขาจึงตระหนักได้ว่าการที่เคยคิดว่าเด็กหนุ่มคนนี้เป็นเพียงเนื้อบนเขียงที่รอให้คนมาเชือดนั้น ช่างไร้สาระและน่าขันเพียงใด!
ไม่รู้จริงๆ ว่าที่ที่นกไม่ขี้แห่งนี้ มีปีศาจโผล่ออกมาจากไหน!
บุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียนที่ถูกสายฟ้าฟาดอย่างหนัก ในใจก็เกิดความหวาดกลัวขึ้นมาเป็นครั้งแรก
กับอีกสามคน ในขณะนี้จะยังมีเจตจำนงแห่งการต่อสู้อยู่ที่ไหน หันหลังแล้วหนีทันที!
“อย่าหนีสิ มีความสุขคนเดียว กับมีความสุขร่วมกัน อย่างไหนมีความสุขกว่ากัน?”
“มีความสุขร่วมกัน!”
“ของดี แบ่งปันกัน!”
พลังศักดิ์สิทธิ์ของหลี่หลัว ย่างก้าวหมื่นลี้ปะทุขึ้นในทันที ไล่ตามบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียนหัวแข็งทันที
หลี่หลัวไม่สนใจความโกรธของบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียนเลย เดินเข้าไปใกล้ชิดกับพี่น้องที่ดี
เมื่อเคราะห์สายฟ้าสายที่สามฟาดลงมา บุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียนก็ทนไม่ไหวจริงๆ
ล้มลงบนพื้น ร่อแร่ใกล้ตาย
ฟิ้ว
บ่วงรัดเซียนพุ่งออกไป มัดบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยียนเหยียนไว้ แล้วลากตามหลังหลี่หลัว
ขณะที่หลี่หลัวกำลังอาบเคราะห์สายฟ้าอยู่ เขาก็ไม่ได้อยู่เฉย เหยียบย่างก้าวหมื่นลี้ ไล่ตามทีละคน
อั่ก!
เมื่อเคราะห์สายฟ้าสายที่ห้ามาถึง นักพรตเฮยหย่าก็ร่อแร่ใกล้ตาย เสื้อคลุมอีกาทมิฬทั่วร่างถูกฟาดจนขนร่วงหมด
ก็ถูกหลี่หลัวมัดไว้กับบ่วงรัดเซียนเช่นกัน
เคราะห์สายฟ้าสายที่หกมาถึง อ๋องแห่งราชวงศ์เย่ฮั่วก็ถูกหลี่หลัวเก็บเกี่ยวไปเช่นกัน
“สหายน้อย ปล่อยข้าไปเถอะ ข้าตาบอดไม่รู้จักเทพที่แท้จริง!”
บรรพชนผลาญสวรรค์กระอักเลือดออกมา อ้อนวอน
“ตาบอดหรือ? เช่นนั้นก็รับผลกรรมไปสิ!”
หลี่หลัวกางมือออก
บึ้ม!
เคราะห์สายฟ้าสายที่เจ็ดมาถึง บรรพชนผลาญสวรรค์กระอักเลือดออกมา ไพ่ตายบนร่างกายถูกใช้จนหมด แต่ก็ทนไม่ไหวจริงๆ
ถึงตอนนี้ คนทั้งสี่ต่างก็กลายเป็นของรางวัลของหลี่หลัว
หลี่หลัวยืนอยู่บนทะเลสาบที่เต็มไปด้วยหมอกควัน รับเคราะห์สายฟ้าอีกสองสายที่เหลืออย่างแข็งกร้าว
ประกายสายฟ้าพุ่งลงมา ส่งผลกระทบถึงปลาในบ่อ
บนผิวน้ำของทะเลสาบ ปลาจำนวนมากหงายท้องขาวลอยขึ้นมา
สิ่งนี้ทำให้หลี่หลัวรู้สึกอายเล็กน้อย
“ย๊า อันตราย อันตราย อันตราย~~”
ในขณะนั้นเอง ก็มีเสียงที่อ่อนหวานดังขึ้น
เห็นเพียงเด็กหญิงตัวน้อยผิวขาวนุ่มในชุดผ้าโปร่งสีแดงลายปลาคาร์พ กำลังหลบหลีกประกายสายฟ้าที่ฟาดลงมา พร้อมกับร้องอุทาน
ที่แปลกคือ ประกายสายฟ้านั้นราวกับจงใจหลบหลีกเด็กหญิง เมื่อเข้าใกล้เด็กหญิงก็พากันเปลี่ยนทิศทาง
สิ่งนี้ทำให้ดวงตาของหลี่หลัวสว่างขึ้นเล็กน้อย เด็กหญิงน้อยน่ารักคนนี้มีที่มาอย่างไร?
ในขณะนั้นเอง เสียงของระบบก็ดังขึ้น
【ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับนายท่านน้อย ตรวจพบสัตว์มงคลแห่งโชคชะตา: ปลาคาร์พ!】
(จบบท)