บทที่ 5 ผู้ชายยังคงเป็นเด็กน้อยจนตาย

บทที่ 5 ผู้ชายยังคงเป็นเด็กน้อยจนตาย

หลังจากเสร็จสิ้นการฝึกฝนในแต่ละวัน อากากิ ชินจิก็ตัดสินใจที่จะไปแช่ออนเซ็นหลังอาหารเย็น

อย่าไปสนใจว่าคนในลัทธิเทพปีศาจแต่ละคนจะดูดุร้าย ฆ่าคนเป็นผักปลา และไม่สนใจชีวิต

แต่ในเรื่องความสุขแล้ว เหล่าเพชฌฆาตและคนบ้าพวกนี้ไม่เคยปล่อยให้ตัวเองต้องขาดทุนเลย

มีออนเซ็นกลางแจ้งขนาดใหญ่อยู่ด้านหลังฐานทัพ

แต่เขาไม่ค่อยชอบแช่ออนเซ็นร่วมกับคนกลุ่มนี้ เขาจึงเลี้ยวไปอีกทางเพื่อไปยังบ่อน้ำพุร้อนขนาดเล็กที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมที่เงียบสงบ

แต่เมื่อไปถึงที่นั่น คนที่เขาเห็นกลับทำให้เขาประหลาดใจ

“ฮิดันไอ้ปัญญาอ่อน?”

“ไอ้ตัวแสบชินจิ!?”

ช่างโลกกลมอะไรเช่นนี้...

ชินจิทำเสียง “จุ๊ จุ๊” ในปาก ขณะมองไปที่ฮิดันที่ดูเหมือนกำลังเจอผีอยู่ในบ่อน้ำพุร้อน ถึงแม้จะรู้สึกเอือมระอาในใจ แต่เขาก็ไม่ได้หันหลังกลับทันที

ถ้าเขาเดินจากไปในตอนนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าฮิดันจะคิดว่าเขา “กลัวและหนีไป” ซึ่งจะทำให้เจ้าคนนี้ยิ่งกำเริบเสิบสาน

นั่นไม่เป็นไปตามหลักการพื้นฐานของการทำให้อีกฝ่ายปวดหัว

เขาต้องทำให้ฮิดันเริ่มสงสัยในตัวเองและคิดไปเองเสียก่อน จากนั้นจึงค่อยลองให้ของหวานเล็กๆ น้อยๆ

ทำซ้ำไปซ้ำมาหลายๆ ครั้งก็น่าจะเห็นผลแล้ว

ดังนั้นด้วยหลักการที่ว่ามาถึงแล้ว ชินจิก็ไม่สนใจฮิดัน ถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็วและลงไปในน้ำในจุดที่ห่างจากฮิดันมากที่สุด

จากนั้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างสบายใจ

ในขณะเดียวกัน ฮิดันที่มองชินจิลงไปในน้ำจนหลับตาลงก็ดูเหมือนจะถอนหายใจโล่งอกเช่นกัน

ตอนแรกเขานึกว่าเจ้าชินจิคนนี้ตั้งใจมาหาเรื่องเขา เพราะ “ความน่ากลัว” ของอีกฝ่ายเขาก็ได้สัมผัสมาด้วยตัวเองแล้ว

แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นแค่ความเข้าใจผิด เขาเองที่วิตกกังวลเกินไป

“ไอ้เจ้านี่มาแค่แช่ออนเซ็นจริงๆ เหรอ?”

“เชอะ! ซวยชะมัด!”

“ขนาดนี้ก็ยังเจอกันได้อีก…”

ฮิดันคิดด้วยความไม่พอใจ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคิดว่าเขามาในที่ลับตาคนแบบนี้ แต่กลับยังต้องมาเจอไอ้ตัวแสบชินจิ เขาก็ยิ่งไม่พอใจ!

ความอดทนในชั่วขณะทำให้ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห การยอมถอยในหนึ่งก้าวก็ยิ่งคิดยิ่งเสียเปรียบ

จะต่อสู้กันอีกรอบงั้นเหรอ?

ไม่จำเป็นเลย ทั้งสองคนชกต่อยกันทุกวัน จะมีเพิ่มอีกครั้งหรือลดไปอีกครั้งก็ไม่เห็นจะแตกต่างกัน

อีกอย่างต่อให้ชนะก็ยากที่จะไล่อีกฝ่ายไปได้

และที่สำคัญกว่านั้น ความคิดของเขาที่จะ “แช่ออนเซ็นอย่างสบายๆ” จะต้องพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง!

แล้วมีวิธีอื่นที่จะเอาคืนได้หรือไม่?

ฮิดันคิดไปคิดมา ทันใดนั้นก็มีความคิดผุดขึ้นในใจ

ในตอนนี้ถ้าฉันทนอยู่ในนี้ได้นานกว่าไอ้ตัวแสบคนนั้น ก็เท่ากับว่าฮิดันคนนี้ยังเหนือกว่าสินะ?!

ดวงตาของฮิดันเป็นประกายขึ้นมาทันที และเขาก็ตัดสินใจที่จะไม่แจ้งชินจิ แต่กลับเริ่มการแข่งขันที่ไร้เหตุผลนี้กับตัวเอง

ใครก็ตามที่ทนไม่ไหวและออกไปก่อนก็จะเป็นลูกของอีกคน!

ฮิดันหัวเราะคิกคัก และแม้แต่ร่างกายที่เคยตึงเครียดก็ผ่อนคลายลงอย่างสมบูรณ์ ดูเหมือนจะเข้าสู่ “วิถีแห่งชัยชนะทางจิตวิญญาณ”

ชินจิที่รู้สึกได้ก็ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับสีหน้าที่เต็มไปด้วยความงุนงง

“ไอ้เจ้านี่… ทำไมสายตาของมันถึงดูหื่นกามขนาดนี้!”

ชินจิขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไอ้หมอนี่เป็นพวกเบี่ยงเบนรึเปล่า?”

เขารู้สึกหนาวสั่นในใจ ขนลุกไปทั่วร่างกาย

“เฮ้อ! จะไปใส่ใจอะไรกับคนปัญญาอ่อนแบบนั้น ออกไปดีกว่า”

ในขณะที่ชินจิรู้สึกทนสายตา “ร้อนแรง” ของฮิดันไม่ไหวและกำลังจะลุกออกไป ระบบที่แปลกประหลาดก็เริ่มทำงานและมอบภารกิจใหม่ให้เขา!

เขาประหลาดใจอยู่สองสามวินาที จากนั้นก็เริ่มตรวจสอบภารกิจ

[ตัวละครที่เชื่อมต่อภารกิจ ฮิดัน ได้ท้าทายคุณ!]

ภารกิจ: [เทพเจ้าแห่งออนเซ็น]

เนื้อหา: ทนอยู่ในบ่อน้ำพุร้อนให้นานกว่าฮิดัน

รางวัล: แผนที่สมบัติต้องสาป x1, แต้มวิชาคำสาป x500, ระดับความผูกพัน +20

PS: บ่อปลาแห่งนี้ฉันเหมาเพื่อแกแล้ว...ไม่ใช่สิ! ในบ่อน้ำพุร้อนแห่งนี้มีเพียง ‘เทพผู้ยืนหยัด’ ได้เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ตั้งแต่โบราณกาลผู้กล้าที่เผชิญหน้ากันย่อมเป็นผู้ชนะ! เพราะฉะนั้นจงชักดาบออกมาซะ เด็กน้อย!

คุณจะรับภารกิจหรือไม่?

......

บ้าเอ๊ย!

แม้ว่าเคยมีเรื่องแบบนี้มาก่อนแล้ว แต่ชินจิก็ยังคงมีสิ่งที่อัดอั้นในใจเต็มไปหมด!

ชักดาบบ้าอะไรกัน?

กำลังเล่นฟันดาบกันอยู่รึไง?

เชื่อไหมว่าท่านเทพแห่งการควบคุมจะกระโดดออกมากลืนกินแกทันที!

แล้วฮิดันไอ้คนโง่คนนั้นคิดอะไรอยู่ในสมองกันแน่เนี่ย?

คิดว่าที่นี่เป็นห้องอาบน้ำหรือห้องซาวน่ารึไง?

เพื่อศักดิ์ศรีที่ไร้เหตุผลของผู้ชาย ต่อให้ตัวสุกแล้วก็ยังไม่ยอมออกไปก่อน ต้องตัดสินแพ้ชนะกันให้ได้ใช่มั้ย!

เด็กน้อยอะไรอย่างนี้!

[คุณจะรับภารกิจหรือไม่?]

[รับ!]

ชินจิรับภารกิจทันทีโดยไม่ลังเล แสดงให้เห็นถึงกฎแห่งความหอมหวานที่แท้จริง

การบ่นก็คือการบ่น แต่ภารกิจที่ควรทำก็ต้องทำ เพราะเขาไม่เคยปฏิเสธรางวัล ไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม!

“ไอ้ฮิดัน แกนี่มันเป็นลูกชายที่ดีของพ่อจริงๆ!” ชินจิอดไม่ได้ที่จะบ่นในใจ

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้ “ขูดรีด” ผลประโยชน์จากฮิดัน นอกจากนี้ระบบที่ไร้ประโยชน์นี้ก็ไม่เคยให้ภารกิจกับใครอีกเลย

น่าหงุดหงิดไหมล่ะ!

ดังนั้นแม้ว่าเขาจะรู้ว่าไม่ควรขูดขนแกะตัวเดียวกันซ้ำๆ แต่เขาก็ช่วยอะไรไม่ได้นอกจากต้องให้ฮิดันได้สัมผัสกับความเจ็บปวดของโลกนี้ล่วงหน้าเสียก่อน

ชินจิจึงสูดหายใจเข้าลึกๆ และหลับตาลงอีกครั้ง

เขาพร้อมแล้ว เขากำลังจะแช่อยู่ในบ่อน้ำพุร้อนนี้ไปจนถึงวันสิ้นโลก ไม่มีใครหน้าไหนมาโน้มน้าวเขาได้!

และฮิดันก็กำลังแข่งขันอย่างลับๆ และต้องการที่จะไล่อีกฝ่ายไป

ดังนั้นทั้งสองคนจึงเริ่มการแข่งขันแห่งกำลังใจโดยไม่มีเหตุผล!

เวลาผ่านไปทีละนิดๆ…

จนกระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อหัวหน้าลัทธิทาคิฮาตะมาถึงห้องฝึกฝน เขาก็ประหลาดใจที่พบว่าทั้งฮิดันและชินจิไม่อยู่!

“ฮิดันกับชินจิไปไหน? ทำไมยังไม่มา?” หัวหน้าลัทธิทาคิฮาตะถามด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

ชายคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ พูดด้วยความลำบากใจเล็กน้อยว่า “ทั้งสองคน… กำลังแช่ออนเซ็นอยู่ครับ”

“หือ? นี่มันกี่โมงแล้ว ทำไมตอนเช้าถึงไปแช่ออนเซ็น? รีบไปตามพวกเขากลับมาเดี๋ยวนี้!”

“ไม่ใช่แบบนั้นครับหัวหน้าลัทธิ จริงๆ แล้ว...พวกเขาแช่ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ ผมส่งคนไปตามแล้ว แต่ดูเหมือนว่าทั้งสองคนจะกลับมาเริ่มทะเลาะกันอีกแล้ว และไม่มีใครยอมออกจากออนเซ็นก่อนเลย”

“ไร้สาระ! ไร้สาระสิ้นดี!”

หัวหน้าลัทธิทาคิฮาตะดูเหมือนจะโกรธเล็กน้อย เขาก็หันหลังและเดินออกไปข้างนอกเพื่อดูว่าคนหัวรั้นทั้งสองกำลังเล่นตลกอะไรอยู่!

เมื่อมาถึงบริเวณออนเซ็นก็พบว่ามีสาวกจำนวนไม่น้อยมาที่นี่แล้ว

น่าจะทั้งหมดได้ยินข่าวที่ว่าทั้งสองคนแช่อยู่ในบ่อน้ำพุร้อนตลอดทั้งคืนและยังไม่ยอมออกมา จึงรีบมาดูความวุ่นวาย

“พวกแกทำอะไรกัน? ทำไมไม่ไปที่ห้องฝึกฝน?”

ในขณะนั้น หัวหน้าลัทธิทาคิฮาตะก็เดินฝ่าฝูงชนและเดินเข้ามาถาม

พูดตามตรง หากไม่มีจิตใจที่แข็งแกร่งและไม่รู้จักอาย คนทั่วไปก็คงทนไม่ได้ที่จะถูกคนจำนวนมากมองแบบนี้

แต่เห็นได้ชัดว่าชินจิและฮิดันไม่ใช่คนที่ใส่ใจสายตาของผู้อื่น

คนหนึ่งทำเพื่อรับรางวัลภารกิจ ส่วนอีกคนก็แค่อยากชนะ

ดังนั้นแม้แต่หัวหน้าลัทธิจะพูดด้วยตัวเองแล้ว ทั้งสองคนก็ยังไม่ยอมออกมา

อย่างไรก็ตามพวกเขาก็มี [ความเป็นอมตะ] อยู่แล้ว ก็ทนต่อไปเรื่อยๆ สิ!