บทที่ 2 วิธีการซ่อมแซม สร้างกองกำลัง

“ท่านครับ ที่หลบภัยเสียหายอย่างรุนแรงเนื่องจากสาเหตุที่ไม่ทราบแน่ชัด อุปกรณ์ภายในอยู่ในสภาพสมบูรณ์เพียงสามสิบเปอร์เซ็นต์ อุปกรณ์ส่วนใหญ่ไม่สามารถใช้งานได้เนื่องจากความเสียหาย ส่วนห้องเพาะเลี้ยงต่างๆ ก็มีระดับความเสียหายแตกต่างกันไป

ที่หลบภัยมีทั้งหมดห้าสิบชั้น

ชั้นที่หนึ่งถึงสามเป็นที่เก็บเครื่องจักรและเขตซ่อมแซมเครื่องจักร อุปกรณ์ซ่อมแซมมีอัตราความเสียหายห้าสิบเปอร์เซ็นต์....

ชั้นที่สี่ถึงแปดเป็นเขตฝึกทหาร รวมถึงคลังกระสุนและห้องสร้างอาวุธ มีอัตราความเสียหายเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์!

ชั้นที่เก้าเป็นโรงพยาบาล สามารถรองรับผู้ป่วยได้พร้อมกันหนึ่งพันคน โดยมีปัญญาประดิษฐ์วิเคราะห์สาเหตุของโรคและทำการรักษาอย่างรวดเร็ว

อุปกรณ์ต่างๆ มีอัตราความเสียหายแปดสิบเปอร์เซ็นต์!

ชั้นที่สิบถึงสามสิบหกเป็นเขตที่พักอาศัย สามารถรองรับผู้อยู่อาศัยได้สี่หมื่นห้าพันคน ที่นี่มีพื้นที่ทำงาน ห้องอาหาร สถานบันเทิง และพื้นที่พักผ่อนหย่อนใจที่ครบครัน อุปกรณ์ต่างๆ มีอัตราความเสียหายเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์!

ชั้นที่สามสิบเจ็ดถึงสี่สิบเป็นเขตสำรองเสบียงและโกดังแช่แข็ง! อุปกรณ์ต่างๆ มีอัตราความเสียหายสี่สิบเปอร์เซ็นต์!

ชั้นที่สี่สิบเอ็ดถึงสี่สิบสามเป็นฐานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ บุคลากรชั้นยอดต่างๆ ทำการทดลองและวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่นี่ อุปกรณ์ต่างๆ มีอัตราความเสียหายสามสิบเปอร์เซ็นต์!

ชั้นที่สี่สิบสี่ถึงสี่สิบห้าเป็นพื้นที่พักผ่อนของบุคลากรชั้นยอดและนักวิจัย อุปกรณ์ต่างๆ มีอัตราความเสียหายสิบเปอร์เซ็นต์!

ชั้นที่สี่สิบหกเป็นพื้นที่ของห้องเพาะเลี้ยงต่างๆ! อุปกรณ์ต่างๆ มีอัตราความเสียหายห้าสิบเปอร์เซ็นต์!

ชั้นที่สี่สิบเจ็ดถึงสี่สิบแปดเป็นพื้นที่ที่ตั้งของตัวตนหลักของผม รวมถึงอุปกรณ์พลังงาน อุปกรณ์ฟอกอากาศ อุปกรณ์ผลิตไฟฟ้าของที่หลบภัย และโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์สามแห่ง อุปกรณ์ต่างๆ มีอัตราความเสียหายยี่สิบเปอร์เซ็นต์!

ชั้นที่สี่สิบเก้าเป็นห้องพักของโฮสต์ ออกแบบเป็นวิลล่าหรูขนาดพันผิง ภายในมีห้องควบคุมที่หลบภัยซึ่งมีลำดับความสำคัญสูงสุด สามารถรองรับคนได้หลายร้อยคนพร้อมกัน! มีระบบการจัดหาอาหาร ระบบหมุนเวียนน้ำ และอุปกรณ์ฟอกอากาศที่เป็นอิสระ.....

ชั้นที่ห้าสิบคือระบบปล่อยจรวดพลังงานนิวเคลียร์ ซึ่งทำงานร่วมกับอุปกรณ์ปล่อยจรวดด้านนอกที่หลบภัยเพื่อให้ที่หลบภัยสามารถลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าได้ พร้อมกันนั้นยังมีแท่นยิงอาวุธสองแห่งและคลังอาวุธขนาดยักษ์สี่แห่ง”

เมื่อมองดูโมเดล 3 มิติที่จาร์วิสฉายออกมา เจียงอวี่ก็สามารถเห็นภาพรวมของที่หลบภัยทั้งหมดได้อย่างชัดเจน

ในขณะเดียวกัน เจียงอวี่ก็มองออกว่าที่หลบภัยในตอนนี้อาจกล่าวได้ว่ามีแต่เปลือกนอกที่ดูดี แต่ข้างในกลวงโบ๋

เพราะความเสียหายมันรุนแรงเกินไป....

ที่หลบภัยในตอนนี้แม้แต่จะทำงานตามปกติยังทำไม่ได้ แล้วจะไปต้านทานการมาถึงของวันสิ้นโลกซอมบี้ได้ยังไง?!

“จาร์วิส หาวิธีซ่อมแซมที่หลบภัยที่เร็วที่สุดมา”

เจียงอวี่เอ่ยถาม

ความจริงไม่ใช่เกม ไม่ใช่แค่การแตะหน้าจอไม่กี่ครั้ง หรือใช้เงินหกหยวนเพื่อซื้อแพ็กเกจเติมเงินครั้งแรกก็สำเร็จได้

ที่หลบภัยขนาดมหึมาเช่นนี้ หากไม่มีความรู้เฉพาะทาง กำลังคน และทรัพยากร แค่เพียงเจียงอวี่ตัวเอกคนเดียว เป็นไปไม่ได้เลยที่จะซ่อมแซมให้เสร็จสมบูรณ์

ยิ่งไปกว่านั้น การซ่อมแซมที่หลบภัยเป็นเรื่องเร่งด่วน มีเพียงการซ่อมแซมที่หลบภัยให้เสร็จสิ้นเท่านั้น เจียงอวี่ถึงจะสามารถเริ่มแผนการของเขาได้อย่างสบายใจเมื่อวันสิ้นโลกซอมบี้มาถึง

“ท่านครับ! การซ่อมแซมที่หลบภัยให้เสร็จภายในหนึ่งเดือนต้องใช้กำลังคนและทรัพยากรจำนวนมาก ดังนั้นผมจึงแนะนำให้ใช้คริสตัลซอมบี้ที่มีอยู่สร้างมนุษย์เทียมขึ้นมาก่อน

ให้มนุษย์เทียมที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยไปซ่อมแซมที่หลบภัยทั้งหมด นอกจากจะช่วยเร่งความเร็วแล้ว ยังไม่ต้องกังวลว่าที่หลบภัยจะถูกคนภายนอกล่วงรู้!”

“หลังจากซ่อมแซมที่หลบภัยเสร็จแล้ว ให้รีบซื้อวัสดุมาเร่งผลิตอาวุธและยุทโธปกรณ์เพื่อติดอาวุธให้กับมนุษย์เทียม จากนั้นก็เป็นการรวบรวมเสบียง ใช้เทคโนโลยีการเพาะปลูกและขยายพันธุ์ของอารยธรรมระดับสาม เพื่อให้ฐานสามารถพึ่งพาตนเองได้โดยเร็วที่สุด! เพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ขาดแคลนอาหารในระยะหลัง”

หลังจากฟังคำแนะนำของจาร์วิส เจียงอวี่ก็พยักหน้าเล็กน้อย

สมแล้วที่เป็นปัญญาประดิษฐ์ หาทางออกที่ปลอดภัยที่สุดได้รวดเร็วขนาดนี้

“ดี ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นก็สร้างมนุษย์เทียมก่อน! จาร์วิส ที่ตั้งของฐานอยู่ที่ไหน?”

เจียงอวี่ถาม

“ท่านครับ ตอนนี้ที่หลบภัยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองไห่ ห่างออกไปยี่สิบกิโลเมตร ตั้งอยู่ท่ามกลางหุบเขา ที่นี่ล้อมรอบด้วยภูเขา ภูมิประเทศดีเยี่ยม ง่ายต่อการป้องกันแต่ยากต่อการโจมตี”

ตอนนี้เหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งเดือนก่อนถึงวันสิ้นโลก เจียงอวี่จึงไม่รีรออีกต่อไป เขาเรียกแท็กซี่มุ่งหน้าไปยังทิศทางของที่หลบภัยทันที

หลังจากเดินทางด้วยรถยนต์มาได้สักพัก เจียงอวี่ก็มาถึงสถานที่ที่จาร์วิสบอก

ที่นี่เหมือนกับในภาพ 3 มิติ ล้อมรอบด้วยภูเขา มีเพียงถนนบนภูเขาเส้นเดียวที่รถบรรทุกสามคันสามารถวิ่งขนานกันได้

รอบๆ มีป่าไม้หนาแน่น อากาศดีเยี่ยม

เป็นสถานที่หลบภัยทางธรรมชาติที่ยอดเยี่ยมอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

เมื่อผ่านถนนเข้ามา

เจียงอวี่เห็นประตูเหล็กขนาดใหญ่ที่ชำรุด บนประตูยังมีป้าย ‘บุคคลภายนอกห้ามเข้า’ ติดอยู่

บนประตูเหล็กยังมีรั้วไฟฟ้าพันอยู่เป็นวงๆ

เมื่อเปิดประตูเหล็กเข้าไป เจียงอวี่ก็เห็นทิวทัศน์ภายในหุบเขา

ภายในหุบเขามีลานจอดเฮลิคอปเตอร์หลายแห่ง และยังมีที่จอดรถอีกหลายที่

ตรงข้ามกับประตูเหล็กขนาดใหญ่มีประตูหินขนาดมหึมาตั้งอยู่

เจียงอวี่เดินมาหยุดอยู่หน้าประตูหิน สูดลมหายใจเข้าลึก

จากนั้นก็ให้จาร์วิสเปิดประตูหิน

“ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับ ท่าน!”

พร้อมกับเสียงดังสนั่น ประตูหินก็ค่อยๆ เปิดออกอย่างช้าๆ

เผยให้เห็นลักษณะภายในทีละน้อย

ถึงแม้ในเกมเจียงอวี่จะมีที่หลบภัยระดับเก้าที่สามารถท่องไปในกาแล็กซีได้ แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่เกม

ส่วนที่อยู่ตรงหน้านี้ แม้จะเป็นเพียงที่หลบภัยระดับสองขั้นพื้นฐานที่สุด แต่มันคือของจริง เมื่อคุณได้เห็นภาพที่เต็มไปด้วยความล้ำยุคสุดขีดนี้ด้วยตาตัวเอง ความรู้สึกที่ไม่สมจริงก็ผุดขึ้นมาในใจ

ทันทีที่เจียงอวี่ก้าวเข้าไปในประตูหิน แถบไฟบนเพดานก็สว่างวาบขึ้นมาทันที

ส่องสว่างให้เห็นทุกสิ่งทุกอย่างภายในที่หลบภัย

ในชั่วพริบตา ที่หลบภัยที่เต็มไปด้วยความรู้สึกแบบไซไฟก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเจียงอวี่

โดมขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่เหนือศีรษะของเจียงอวี่

เจียงอวี่ที่รู้ทุกอย่างดีอยู่แล้วรู้ว่า แค่โดมนี้ก็สามารถป้องกันการโจมตีจากระเบิดนิวเคลียร์ได้

สถานที่ที่เขายืนอยู่ตอนนี้คือชั้นหนึ่งของที่หลบภัย ที่นี่คือเขตซ่อมแซมและจัดเก็บเครื่องจักร

ก็เพื่อให้ยุทโธปกรณ์การรบสามารถเข้าสู่สนามรบได้โดยเร็วที่สุด

ขณะเดียวกันที่ชั้นหนึ่งยังมีรถถังหลายคันที่ใกล้จะพังและอยู่ในสภาพเศษเหล็ก

เจียงอวี่มองดูภาพที่คุ้นเคยแต่ก็แปลกตานี้ พลางเดินช้าๆ ไปยังลิฟต์หลัก

ลิฟต์ตัวนี้เป็นลิฟต์ส่วนตัวของเจียงอวี่ สามารถไปยังชั้นไหนก็ได้โดยตรงอย่างรวดเร็ว

รอบๆ ตัวเขายังมีลิฟต์และลิฟต์ขนของขนาดต่างๆ อีกสิบกว่าตัว ลิฟต์เหล่านี้สามารถขึ้นไปยังชั้นที่กำหนดของที่หลบภัยได้อย่างรวดเร็ว

“ไปชั้นสี่สิบสี่!”

เจียงอวี่พูดเสียงเบา

“รับทราบครับ ท่าน!”

ลิฟต์เริ่มเคลื่อนที่ลง

และในขณะที่ลิฟต์เคลื่อนที่ลง เจียงอวี่ก็สามารถเห็นแต่ละชั้นผ่านไปต่อหน้าต่อตาเขาด้วยความเร็วสูง

ราวกับชมดอกไม้บนหลังม้า

ประตูเปิดออก เจียงอวี่เดินออกไป

เมื่อก้าวเดินไปในที่หลบภัยที่สร้างขึ้นจากเหล็กกล้าชนิดพิเศษนี้ เจียงอวี่ไม่รู้สึกอึดอัดเลยแม้แต่น้อย และไม่มีกลิ่นแปลกปลอมใดๆ ทั้งสิ้น

ซึ่งทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณอุปกรณ์ฟอกอากาศที่ล้ำสมัยของที่หลบภัย

เจียงอวี่เดินไปยังประตูห้องสร้างมนุษย์เทียมอย่างคุ้นเคยแต่ก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“ฟุ่บ!”

ประตูเลื่อนเปิดออก ไฟสว่างขึ้น เจียงอวี่ค่อยๆ ก้าวเข้าไป

“จาร์วิส ตอนนี้ห้องสร้างมนุษย์เทียมมีกี่ห้องที่ยังทำงานได้ปกติ?”

“ท่านครับ ในที่หลบภัยระดับสองมีห้องสร้างมนุษย์เทียมระดับสองทั้งหมดหนึ่งร้อยห้อง ในจำนวนนั้น สิบห้องเสียหายโดยสิ้นเชิง ยี่สิบห้องเสียหายอย่างหนัก สามสิบห้องเสียหายเล็กน้อย และสี่สิบห้องอยู่ในสภาพสมบูรณ์....”

[จบบท]