เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 41 ดันเจี้ยนแบทเทิ้ล part 1 เปิดม่านการประลอง

ตอนที่ 41 ดันเจี้ยนแบทเทิ้ล part 1 เปิดม่านการประลอง

ตอนที่ 41 ดันเจี้ยนแบทเทิ้ล part 1 เปิดม่านการประลอง


ประตูมิติที่เชื่อมระหว่างสองดันเจี้ยนเข้าด้วยกันโผล่ออกมาที่ปากทางเข้าดันเจี้ยนของทั้ง 2 ฝ่าย  ทางฝั่งของดันเจี้ยน[ถ้ำธรรมดาๆ]นั้น ตรงบริเวณรอบๆปากทางเข้าดันเจี้ยนถูกรายล้อมไปด้วยโกเลมดินจำนวนนับไม่ถ้วน

“ตายจริง…โกเลมยังงั้นหรือคะ? เข้าใจเลือกนะคะ โกเลมเป็นมอนสเตอร์ที่คุ้มราคาที่ใช้เสกพอสมควร เป็นหนึ่งในมอนสเตอร์ราคาถูกที่น่าใช้ไม่เลวเลยนะคะเนี่ย”

จุดเด่นของโกเลมคือ ในดันเจี้ยนที่เต็มไปด้วยมานาในอากาศนั้น โกเลมสามารถเคลื่อนไหวได้เรื่อยๆไม่จำกัดเวลา นอกจากนั้น โกเลมยังไม่มีค่าอาหารและค่าใช้จ่ายในการดูแลรักษา แต่ทว่าข้อเสียของโกเลมพวกนี้ ก็คือมันเชื่องช้า ปฏิกริยาโต้ตอบในการจู่โจมและป้องกันนั้น ถือว่าช้ามากๆ

“สั่งให้พวกมนุษย์กิ้งก่าเข้าโจมตีได้เลยค่ะ...”

“เหล่ามนุษย์กิ้งก่า บุกได้!!”

กองกำลังของทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกัน โกเลมได้ทุบหน่วยลาดตระเวณของ[บททดสอบสีขาว]  ที่ประกอบไปด้วยก็อบลิน ไม่กี่ตัวจนตายหมด ดูเหมือนว่าก็อบลินที่ถูกส่งมาชุดแรกจะใช้เพื่อการสำรวจและเก็บข้อมูลเท่านั้น

หลังจากนั้น กองทัพมนษย์กิ้งก่าก็บุกเข้ามาแทน มนุษย์กิ้งก่าใช้ดาบฟาดฟันใส่พวกโกเลม เนื่องจากมนุษย์กิ้งก่านั้น มีความว่องไวและคล่องตัวสูง ผลที่ออกมาจึงเหมือนเป็นการไล่ฆ่าฟันกันฝ่ายเดียว โกเลมที่เชื่องช้า ไม่สามารถแตะต้องเหล่ามนุษย์กิ้งก่าที่เคลื่อนไหวไปมาอย่างรวดเร็วได้ แต่ว่าระหว่างที่ฝ่าย [บททดสอบสีขาว] กำลังย่ามใจกับชัยชนะในยกแรก ก็มีรายงานการบุกเข้ามาของกองกำลัง [ถ้ำธรรมดาๆ] ดังแทรกเข้ามา

“ฝ่ายศัตรูบุกเข้ามาแล้วค่ะ นายหญิง”

เป็นเสียงของ'ลาเมีย'(Lamia)ตนหนึ่งที่รายงานการบุกเข้ามาของผู้บุกรุกจากแผนที่ในห้องควบคุม นี่คือ 1 ผู้ติดตามรับใช้ข้างกายของ 'ฮาคุ' สำหรับในครั้งนี้ 'ฮาคุ'นำสมุนรับใช้จำนวน 5 ตนมาช่วยในการบัญชาการศึกในห้องควบคุม

แม้ว่าดูเหมือนจะช้าไปนิด แต่ขอแนะนำเหล่าผู้บัญชาการจากทางฝั่ง [บททดสอบสีขาว] ตามนี้: 'ลาเมีย'(Lamia) ที่มีชื่อว่า 'อาเมเลีย' รับผิดชอบหน้าที่ควบคุมกองกำลังป้องกัน ภูติผี(wraith) ที่มีชื่อว่า 'โดลเช่' รับผิดชอบหน้าที่รายงานความเสียหายของดันเจี้ยน ปีศาจเสื้อเกราะ(Living Armor) ที่มีชื่อว่า 'แซลลี่' รับผิดชอบคุมกองกำลังจู่โจม นางสมิง(war cat) ที่มีชื่อว่า 'มิช่า' รับผิดชอบหน้าที่คุมหน่วยลาดตระเวณและเก็บข้อมูล ซัคคิวบัส(succubus) 'โคลเอ้' รับผิดชอบช่วยเหลืองานในเรื่องอื่นๆ เป็นมือขวาของ'ฮาคุ'

'ฮาคุ'นั้นเป็นคนคอยควบคุมสถานการโดยรวม แล้วจึงสั่งการให้แต่ละตนรับคำสั่งไปจัดการกันต่อ แน่นอน กองกำลังมนุษย์กิ้งก่าที่กำลังบุกอยู่ในตอนนี้ก็ถูกควบคุมโดย 'แซลลี่' ผู้ซึ่งรับหน้าที่คุมกองกำลังจู่โจม

“จำนวนของผู้บุกรุก…..ประมาณ 200 ตัวค่ะ”

เสียงของผู้ติดตาม 'โดลเช่' รายงานออกมา

“พูดเป็นเล่นน่า!! มันจะเยอะขนาดนั้นได้ยังไงกันหละคะ!! ลองดูด้วยตาตัวเองดูสิคะ มันไม่เห็นเยอะอย่างที่รายงา…….”

“ไม่ใช่นะคะ นายหญิง ศัตรูไม่ได้มีแค่โกเลมนะคะ!! หนูค่ะ!! พวกหนูบุกเข้ามาจำนวนมหาศาลเลยหละค่ะ!!!”

“หนู!!!?”

ด้วยความประหลาดใจ 'ฮาคุ'ที่ปกติจะสงบเยือกเย็นถึงกับเสียงเปลี่ยน ดูเหมือนว่าโกเลมที่บุกเข้ามาในดันเจี้ยน[บททดสอบสีขาว] นั้น จะแบกกล่องมาด้วย ซึ่งในกล่องนั้นอัดแน่นไปด้วยหนูจำนวนนับไม่ถ้วน แน่นอนว่า หนูพวกนี้นับเป็นผู้บุกรุก เป็นหนูที่เสกขึ้นมาด้วย DP จึงสามารถควบคุมได้อีกด้วย หากว่ามีหนูตัวใดตัวนึงหลุดไปถึงแกนกลางดันเจี้ยนปลอมที่ติดตั้งอยู่ ทาง[บททดสอบสีขาว] ก็จะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ทันที

“รีบๆกำจัดหนูพวกนี้เร็วๆเข้า!!”

“ไม่มีประโยชน์ค่ะ พวกมิโนทอร์ ไม่สามารถรับมือหนูที่ทั้งเร็วและตัวเล็กได้”

“ส่งก็อบลินจำนวนครึ่งนึงของที่เรามีออกไป กำจัดพวกหนูให้ได้”

“พะ…พวกหนูฝ่าเข้ามาถึงชั้น 2 ของดันเจี้ยนแล้วค่ะ จำนวนของผู้บุกรุก…ทั้งหมด 500 ตัวค่ะ!!!”

“แล้วกับดักที่เราติดตั้งไว้หละ”

“ไม่ได้ผลค่ะ หนูมันตัวเล็กเกินไป กับดักหอกจึงแทงไม่โดน ส่วนกับดักธนูแม้จะโดนบ้าง แต่ก็แทบจะไม่ก่อให้เกิดความแตกต่างใดๆ ในเมื่อศัตรูนั้นมีจำนวนมากถึง 500ตัวเลยทีเดียว”

“สั่งการลงไปถึงพวกมนุษย์กิ้งก่าทั้งหมดที่อยู่ในดันเจี้ยนนี้ กำจัดหนู!! กำจัดหนูสกปรกพวกนี้ให้หมด!! อย่าให้เหลือแม้แต่ตัวเดียว!!”

ผู้ติดตามทั้งหมดของฮาคุร้อนใจ ลนลานกันใหญ่ ในทางกลับกัน 'ฮาคุ'เองยังสงบและใจเย็นอยู่

“ดิชั้นคิดว่า…หนูพวกนั้นหนะ น่าจะถูกใช้เป็นหน่วยลาดตระเวณนะคะ”

“เอ๋!? แต่ว่าพวกหนูจำนวนมหาศาลกำลังบุกมาถึงชั้น 2 แล้วนะฮะนายหญิง จะไม่เป็นไรหรอฮะ?”

“ไม่ต้องกังวลไปหรอกโคลเอ้ บอกตามตรง เรื่องที่เกิดขึ้นนี่ ดิชั้นก็คาดไม่ถึงเหมือนกันค่ะ อยากรู้จริงๆว่าต่อจากหนูแล้วจะมีอะไรอีก นี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะ ที่ถูกคนอื่นกดดันได้แบบนี้….อ๊ะ ติดตั้งกับดักเพลิงเข้าที่ชั้น 3 ด้วยค่ะ แบบนั้น น่าจะยื้อเวลาให้ฝ่ายเราได้เยอะเลยนะคะ”

“โอ้!! รับทราบฮะ นายหญิง!!”

เนื่องจากว่าชั้น 3 นั้นยังไม่มีผู้บุกรุกย่างกรายเข้ามา จึงสามารถติดตั้งกับดักเพิ่มได้ กับดักเพลิงนั้นมีราคาแพงไม่น้อยเลยทีเดียว แต่ในเมื่อไม่มีทางเลือก 'ฮาคุ'จำเป็นที่จะต้องติดตั้งมันเพิ่มเข้าไปเพื่อซื้อเวลา ถึงแม้ว่าพวกหนูจะบุกเข้ามาด้วยความเร็วอันน่าตื่นตะลึง แต่แค่หนูหนะไม่มีทางที่จะล้มบอสที่เฝ้าหน้าห้องเก็บแกนกลางดันเจี้ยน อย่างมิโนทอร์เขาแดงได้หรอก ดังนั้นจึงยังไม่มีอะไรน่ากังวลมากมายนัก

“ทางเรากำจัดโกเลมดินได้หมดแล้วค่ะ นายหญิง จะสั่งให้หน่วยจู่โจมของเรารุกคืบไปต่อแล้วนะคะ”

“ดีมาก ยิ่งเราไปถึงแกนกลางดันเจี้ยนของพวกนั้นได้เร็วเท่าไร ดิชั้นก็จะได้พบคุณน้องหมายเลช 695 ได้ไวเท่านั้นนะคะ”

“โอ้….นี่มันเยี่ยมสุดๆไปเลยนะเนี่ย…”

ผมนั่งเอนหลังนอนดูกองทัพหนูที่ส่งไปค่อยๆสำรวจเปิดแผนที่ให้ด้วยความเร็วอันน่าทึ่ง

“โหววว เปิดแผนที่ด้วยกองทัพหนูแบบนี้มันสุดยอดไปเลยหละ เคมะ เราบุกไปชั้นสองได้ไวขนาดนี้ แปลว่าตอนนี้ทางเราได้เปรียบท่านพี่อยู่ใช่ไหมอะ?”

“จะว่ายังงั้นก็ได้นะ แต่ผมว่า แค่นี้มันไม่พอที่จะชนะคุณพี่ฮาคุของเธอได้หรอก”

อย่างที่คาดเอาไว้เลย ตอนที่บุกไปยังดันเจี้ยนคนอื่นนี่ แผนที่ในเมนูจะไม่แสดงแผนที่ดันเจี้ยนของศัตรูให้เห็น ทำให้ต้องสำรวจกันเอง ซึ่งมันก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลอยู่นะ ถ้าเราเห็นแผนที่ได้หมดแต่แรก เขาวงกตมันก็ไร้ค่าหนะสิ

นอกจากนั้น การที่สามารถระบุตำแหน่งแกนกลางของดันเจี้ยนตั้งแต่แรกมันก็น่าเบื่อแย่ ผมเลยคาดเดาเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่า มีความเป็นไปได้สูงที่จะต้องทำการสำรวจดันเจี้ยนเอง ดังนั้นผมใช้แผนส่งหนูไปเปิดแผนที่ให้หมดแต่แรกเลยยังไงหละ

ในทางกลับกัน สำหรับฝั่งที่ป้องกันนั้น แผนที่ดันเจี้ยนตัวเองก็ยังใช้ได้เหมือนปกติ  ตำแหน่งของผู้บุกรุกก็จะแสดงเป้นจุดสีแดงในแผนที่ให้เห็นว่ามีอะไรกำลังเกิดขึ้นในดันเจี้ยนของเรา

“นายท่านค่ะ กองกำลังโกเลมดินทั้ง 50 ตัว ถูกกำจัดลงหมดแล้วค่ะ”

“โอ้…ตามเวลาที่คำนวนไว้พอดีเลยนะ”

กองทัพโกเลมที่ตรึงกำลังอยู่ที่ทางเข้านั้น ทั้งหมดเป็นโกเลมดินที่สร้างด้วยเวท[สร้างโกเลม] การเอาโกเลมพวกนี้ไปเป็นกองหน้าถ่วงเวลาคู่ต่อสู้นี่มันช่างประหยัดและได้ผลดีจริงๆ ดินที่ใช้สร้างก็ได้มาฟรีๆ จากการขยายดันเจี้ยนด้วยมือ สิ่งที่ต้องลงทุนก็แค่ค่าน้ำยา [มานาโพชั่น]  เท่านั้นเอง

แต่ว่าเพื่อความเนียน โกเลมแต่ละตัวได้รับการติดตั้งด้วย [หินเวทย์มนต์] แบบราคาถูกที่สุด เพื่อให้ทางโน้นเข้าใจว่า โกเลมพวกนี้เป็นโกเลมปกติที่เสกมาด้วย DP ถึงแม้พวกโกเลมจะถูกทำลายหมดผมก็ไม่เสียอะไรเลย เศษดินที่กองๆอยู่ผมก็ดูดมาเก็บไว้สร้างโกเลมใหม่ได้ ส่วนหินเวทย์มนต์ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้รับความเสียหายอะไร จึงสามารถไปเก็บกลับมาใช้ใหม่ได้อีกครับ

“เอาหละ ต่อไปก็ได้เวลาดูผลงานของ กับดักแฮนเมดแล้วสินะ น่าสนุกดีจริงๆ”

ผมนอนเอนกายไปพลาง ยื่นมือไปลูบหัว'มีท'ไปพลางๆ ระหว่างที่สายตาจับจ้องที่หน้าจอ รอดูสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น….

 

ที่มา:https://my.dek-d.com/grit/writer/viewlongc.php?id=1472768&chapter=41

จบบทที่ ตอนที่ 41 ดันเจี้ยนแบทเทิ้ล part 1 เปิดม่านการประลอง

คัดลอกลิงก์แล้ว