ตอนที่ 24 หลายฝ่ายออกเคลื่อนไหว เค้าลางแห่งความวุ่นวายที่ภูเขาหลี่ซาน กระแสใต้น้ำปรากฏ ปริศนาการสวรรคตของฉินสื่อหวง!

"จักรพรรดิแห่งต้าฉิน... เป็นเพราะต้าฉินไม่เรียกตัวเองว่าบุตรแห่งสวรรค์หรือราชาแห่งมนุษย์ แต่กลับเรียกว่าจักรพรรดิ นั่นแหละที่ทำให้ข้ารู้สึกไม่สบายใจ!"

"การปรากฏตัวของมังกรแห่งชะตากรรมของประเทศยังพอว่า แต่มังกรตัวที่สองนั่นปรากฏตัวอย่างไม่สมเหตุสมผลเกินไป ฉินที่สองผู้นี้ช่างมองไม่ทะลุ และตอนนี้ยังมีดาวแม่ทัพดวงหนึ่งผุดขึ้นมาอีก ทำให้ใจข้าไม่สงบเลย!"

พระมหากัสสปะเอ่ยถึงความกังวลในใจ มองไปที่พระอรหันต์ผู้ปราบเสือแล้วพูดช้าๆ ว่า "ผู้ปราบเสือ การเดินทางของข้าครั้งนี้ดึงดูดความสนใจมากเกินไป หากเข้าไปในนครเสียนหยาง ย่อมจะทำให้ฉินที่สองสนใจแน่ ขุนนางทั้งฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ก็คงไม่นิ่งดูดาย!"

"ดังนั้น ท่านจงแทนข้าไปสักครั้ง เข้าไปในนครเสียนหยาง ค้นหาดาวแม่ทัพแห่งต้าฉินดวงนี้!"

"ไม่ว่าจะใช้วิธีใด ต้องชักนำเขาเข้าสู่พระพุทธศาสนาให้ได้!"

พระอรหันต์ผู้ปราบเสือเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รู้สึกประหลาดใจ

เขาบวชเข้าเขาลิงซานหลังพระมหากัสสปะ แต่ก็รู้จักกันมาหลายร้อยปีแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นพุทธบุตรแห่งเขาลิงซานผู้นี้แสดงสีหน้าไม่สบายใจเช่นนี้

"ดูเหมือนว่าการกระทำของฉินที่สองในที่ประชุมขุนนาง ทำให้ท่านเกิดความคิดไม่ดีบางอย่างสินะ!" พระอรหันต์ผู้ปราบเสือมองพระมหากัสสปะอย่างครุ่นคิด แล้วพูดช้าๆ

การที่สามารถทำให้พระมหากัสสปะระแวงได้ขนาดนี้ แสดงว่ามังกรสองตัวที่อิ่งเสวียนสร้างขึ้นมานั้น ส่งผลกระทบมากแค่ไหน

"มังกรแท้ระดับจินเซียน ในยุคสมัยที่แม้แต่ต้าลัวจินเซียนยังแทบไม่ปรากฏตัว ก็เพียงพอที่จะทำให้ฉินที่สองรักษาสถานการณ์ของต้าฉินไว้ได้แล้ว!"

พระมหากัสสปะมองไปทางนครเสียนหยาง พูดช้าๆ ว่า "หากปล่อยให้ฉินที่สองสำเร็จจริงๆ แล้วเขาลิงซานของเราจะเปลี่ยนต้าฉินให้เป็นดินแดนพุทธได้อย่างไร จะชักนำประชาชนต้าฉินนับไม่ถ้วนให้ศรัทธาเขาลิงซานของเรา เป็นศิษย์ของเขาลิงซานของเราได้อย่างไร?"

เมื่อได้ยินดังนั้น พระอรหันต์ผู้ปราบเสือก็พยักหน้า กล่าวว่า "เมื่อเป็นเช่นนั้น ข้าก็จะไปสักครั้งล่ะ!"

พูดจบ เขาก็เรียกเสือยักษ์มาทันที นั่งขัดสมาธิบนหลังเสือ มุ่งหน้าไปยังนครเสียนหยาง

ภายใต้สายตาของพระมหากัสสปะ ร่างที่นั่งอยู่บนหลังเสือค่อยๆ เปลี่ยนแปลง ในชั่วพริบตาก็กลายเป็นชายร่างกำยำที่ขี่ม้าสูงใหญ่ ค่อยๆ มุ่งหน้าไปยังนครเสียนหยาง

"ดาวแม่ทัพ... และฉินที่สอง!"

"หวังว่าจะไม่เกิดเหตุไม่คาดฝัน!"

พระมหากัสสปะมองไปทางนครเสียนหยาง ความไม่สบายใจในใจยังคงวนเวียนไม่จางหาย

......

ในเวลาเดียวกัน

ไม่ใช่แค่พระมหากัสสปะเท่านั้นที่รู้สึกถึงการปรากฏตัวของดาวแม่ทัพแห่งต้าฉิน เทพและพระพุทธเจ้าในสามภพก็ล้วนรับรู้ได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเทพเจ้าแห่งสวรรค์ เมื่อทราบเรื่องนี้ก็ส่งลูกศิษย์และทูตลงมายังโลกมนุษย์ มุ่งหน้าไปยังนครเสียนหยางเพื่อตามหาดาวแม่ทัพดวงนี้

เช่นเดียวกับความคิดของพระมหากัสสปะ พวกเขาก็ต้องการจะรับดาวแม่ทัพดวงนี้เข้ามาอยู่ในอำนาจ ไม่ว่าจะรับเป็นศิษย์หรือแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่ เพื่อใช้ประโยชน์

ดาวแม่ทัพนั้นหายาก แม้แต่ในสามภพ คำพูดนี้ก็ใช้ได้เหมือนกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งดาวแม่ทัพของมนุษย์ มีรากฐานและพรสวรรค์ดีเยี่ยมมาแต่กำเนิด เมื่อเริ่มฝึกฝน ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรก็จะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

และที่สำคัญที่สุดคือ ดาวแม่ทัพของมนุษย์ เมื่อเกิดมาก็มักจะมาพร้อมกับชะตากรรมของมนุษย์ หากสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ก็จะเป็นประโยชน์อย่างมาก

แน่นอนว่า ก็มีบางลัทธินอกรีตที่มีความคิดอื่นเกี่ยวกับดาวแม่ทัพแห่งต้าฉินนี้

ในขณะนี้ อิ่งเสวียนยังไม่รู้ว่าหลังจากที่เขามอบวิชาวิญญาณทหารให้กับเจิ้งหาน ก็ทำให้เจิ้งหานกลายเป็นดาวแม่ทัพแห่งต้าฉิน

และยังทำให้สามภพเกิดความปั่นป่วน ทำให้นครเสียนหยางกลับเข้าสู่สายตาของเทพและพระพุทธเจ้าทั้งหลายอีกครั้งหลังจากที่ฉินสื่อหวงสวรรคต

......

ภูเขาหลี่ซาน สุสานจักรพรรดิ

ในฐานะที่เป็นเทือกเขาย่อยของเทือกเขาฉิน ภูเขาหลี่ซานเชื่อมต่อกับฟ้าและดิน เป็นศูนย์กลางของจุดตัดทั้งสี่ทิศ เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของมนุษย์ ดึงดูดความปรารถนาของนักบำเพ็ญเพียรมากมาย

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ต้าฉินกวาดล้างทั่วหล้า บรรพบุรุษมังกรก็ขับไล่นักบำเพ็ญเพียรออกจากภูเขาหลี่ซาน และระดมทรัพยากรบุคคล วัสดุ และการเงินมหาศาลที่ยากจะจินตนาการได้ ขุดเจาะทั้งภูเขาหลี่ซานเพื่อสร้างสุสานจักรพรรดิ

โครงการนี้ยิ่งใหญ่เกินกว่าจะจินตนาการได้ จนกระทั่งถึงตอนนี้ หลังจากที่บรรพบุรุษมังกรสวรรคตและถูกฝังไว้ในนั้นแล้ว สุสานจักรพรรดิก็ยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์

ขณะนี้ รอบๆ ภูเขาหลี่ซาน มีแรงงานและคนงานนับแสนคนทำงานไม่หยุดหย่อนทั้งกลางวันกลางคืน เพื่อให้สุสานจักรพรรดิที่ภูเขาหลี่ซานเสร็จสมบูรณ์ พวกเขาทุ่มเทแรงกายแรงใจจนหมดสิ้น

"ช่างน่าเบื่อจริงๆ ทำไมพวกเราต้องออกห่างจากนครเสียนหยางมาที่สถานที่น่าขนลุกแบบนี้ เพื่อมาควบคุมพวกต่ำต้อยพวกนี้ทำงานด้วย?"

ไม่ไกลออกไป แม่ทัพหนุ่มในชุดเกราะสีดำมองดูแรงงานที่กำลังขนหินและไม้เพื่อสร้างสุสานจักรพรรดิ เขายกแส้ขึ้นมา แม้จะห่างออกไปหลายลี้ แส้ก็ฟาดลงบนร่างของแรงงานคนหนึ่งโดยตรง

แผ่ว! แรงงานคนนั้นถูกฟาดจนบาดเจ็บสาหัสทันที เลือดไหลทั่วร่าง ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด คุกเข่าลงไปทางนั้นไม่หยุด ร้องไห้ขอความเมตตา

อย่างไรก็ตาม แม่ทัพในชุดเกราะสีดำมองภาพนี้ สีหน้ายิ่งมืดครึ้มลง ยกมือขึ้นอีกครั้ง ฟาดแส้ใส่กลุ่มแรงงานอย่างคลุ้มคลั่ง!

ในชั่วขณะนั้น เสียงร้องครวญครางและขอความเมตตาดังขึ้นไม่หยุด!

แต่ทหารและแม่ทัพโดยรอบกลับไม่สะทกสะท้าน ราวกับไม่ได้ยินอะไร

"ระวังหน่อย ที่นี่ห่างจากนครเสียนหยางไม่ไกลนัก หากข่าวนี้ไปถึงหูของผู้นั้นในวังเสียนหยาง เกรงว่าจะเกิดเรื่องขึ้นอีก"

แม่ทัพอีกคนที่อยู่ข้างๆ เห็นเหตุการณ์นี้ แต่สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง กล่าวว่า "อย่าลืมข่าวที่เพิ่งส่งมาจากนครเสียนหยางเมื่อไม่นานมานี้ ขุนนางถูกผู้นั้นลงโทษด้วยการเฆี่ยนในที่ประชุม แม้แต่บิดาของข้าก็ไม่รอดพ้น!"

เมื่อได้ยินดังนั้น แม่ทัพในชุดเกราะสีดำก็ชะงักไปเล็กน้อย สูดหายใจลึก ถ่มน้ำลายอย่างแรง มองไปที่พวกแรงงานด้วยสายตาเต็มไปด้วยความโหดร้ายและดูถูก แต่ก็ปล่อยพวกเขาไป

ไม่ไกลออกไป มีแม่ทัพหนุ่มอีกหลายคนกำลังควบคุมแรงงานขนหินและวัสดุอื่นๆ ส่วนบริเวณปากเขาและไหล่เขาที่อยู่ไกลออกไป มีนักบำเพ็ญเพียรหลายสิบคนกำลังใช้พลังวิเศษเปลี่ยนแปลงภูมิประเทศของเทือกเขา เพื่อให้การสร้างสุสานจักรพรรดิเป็นไปอย่างราบรื่นยิ่งขึ้น

คนเหล่านี้คือบุตรหลานและบริวารในครอบครัวของขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ในราชสำนัก ล้วนเป็นชนชั้นสูงของต้าฉิน มีวรยุทธ์ มีชาติกำเนิดสูงส่ง

ในจำนวนนี้ หลายคนเป็นศิษย์ของสำนักปรัชญาต่างๆ และมีความสัมพันธ์กับเทพเจ้าบนสวรรค์

พวกเขาควรจะอยู่ในนครเสียนหยาง เพลิดเพลินกับความมั่งคั่งในโลกมนุษย์ แต่ตอนนี้กลับมาปรากฏตัวที่ภูเขาหลี่ซาน ทำงานหนักร่วมกับแรงงานและคนงานที่ถูกเกณฑ์มา

สาเหตุก็คือ เมื่อไม่นานมานี้ หลี่ซื่อเสนอให้เกณฑ์แรงงานแปดแสนคน แต่กลับถูกอิ่งเสวียนใช้กลอุบายย้อนกลับ ทำให้ขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ต้องพลอยถูกลากลงน้ำไปด้วย

จึงเกิดเป็นภาพเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น

"เจ้าควรจะดีใจนะ ตงอวี่กับเฟิงหย่งพวกนั้นน่ะสิที่น่าสงสาร ถูกส่งไปควบคุมแรงงาน ต้องเดินทางมาจากทางฝั่งทะเลตะวันออกโน่น ทั้งฝนทั้งดินโคลน ลำบากยิ่งนัก!" แม่ทัพที่เอ่ยปากปลอบใจเมื่อครู่ เห็นสถานการณ์เช่นนี้ก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง

"พวกเราก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันสักเท่าไหร่หรอก"

แม่ทัพในชุดเกราะสีดำเบ้ปาก มองคนข้างๆ แล้วอดไม่ได้ที่จะพูดว่า "หลี่โหย่ว ท่านเป็นบุตรชายของอัครเสนาบดี ทั้งยังเป็นศิษย์สำนักนักรบ อายุยังน้อยก็บำเพ็ญเพียรถึงขั้นเทียนเซียนแล้ว แต่กลับถูกฉินที่สองโยนมาอยู่ในที่เช่นนี้ จริงๆ แล้วไม่มีความคิดอะไรเลยหรือ?"

เสียงพูดจบลง!

หลี่โหย่วเลิกคิ้วขึ้น ส่ายหน้าพลางกล่าวว่า "อย่าคิดไปเลย บิดาของข้าส่งข่าวมาแล้ว บอกให้ข้าอยู่นิ่งๆ หน่อย ผู้นั้นในวังเสียนหยางช่วงนี้แสดงฝีมือออกมาไม่ธรรมดา อย่าได้ทำอะไรโดยพลการ"

"ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่คือภูเขาหลี่ซาน เจ้าอย่าลืมว่าใครถูกฝังอยู่ในภูเขาหลี่ซานนี้!"

เมื่อได้ยินดังนั้น แม่ทัพในชุดเกราะสีดำก็หรี่ตาลง ลดท่าทีเย่อหยิ่งลงเล็กน้อย พูดอย่างลังเลว่า "บรรพบุรุษมังกรไม่ได้สวรรคตไปแล้วหรอกหรือ... ถูกฝังในสุสานจักรพรรดิแล้ว คงไม่กระโดดออกมาได้หรอกนะ?"

"ยากจะบอกได้ ข้าก็แค่ได้ยินบิดาพูดโดยบังเอิญ เป็นเพียงการคาดเดาเท่านั้น!"

หลี่โหย่วหันไปมองทางภูเขา ดวงตาฉายแววสงสัย พึมพำว่า "การสวรรคตของบรรพบุรุษมังกรนั้นชวนสงสัยอย่างยิ่ง จนถึงตอนนี้ก็ยังมีปริศนาอีกมากมาย!"

"ดังนั้น จึงยากที่จะบอกว่าบรรพบุรุษมังกรสวรรคตจริงๆ หรือแกล้งตายเพื่อหลบหนี!"

ขอบคุณมากครับที่อ่าน โปรดติดตามและแนะนำด้วยนะครับ

**********************************

(จบตอนที่ 24 หลายฝ่ายออกเคลื่อนไหว เค้าลางแห่งความวุ่นวายที่ภูเขาหลี่ซาน กระแสใต้น้ำปรากฏ ปริศนาการสวรรคตของฉินสื่อหวง!)