บทที่ 110 - ตระกูลสามสุดยอดอาวุธเทพ

บทที่ 110 - ตระกูลสามสุดยอดอาวุธเทพ

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

ในห้องโถงใหญ่ พ่อบ้านชาวอังกฤษสวมวิกผมและชุดทักซิโด้หางยาวอย่างเรียบร้อยเปิดประตูให้เสิ่นเซินกวง เขาแสร้งทำเป็นไม่ค่อยสนใจเรื่องส่วนตัวของเจ้านายพลางเอ่ยถาม

“ท่านลอร์ด คุณผู้หญิงที่อยู่ชั้นบนต้องการให้ผมเตรียมอาหารกลางวันให้เธอหรือไม่ครับ”

ความหมายของคำพูดนี้แท้จริงแล้วคือคุณผู้หญิงที่อยู่ชั้นบนทำไมถึงยังไม่ลงมา

อันที่จริงแล้วพ่อบ้านไม่พอใจตั้งแต่แรกที่เจ้านายพาผู้หญิงไม่สะอาดคนนั้นกลับบ้าน เขายังถึงกับคิดไปว่าที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะบุตรบุญธรรมของท่านเอิร์ลเป็นคนจีน ถึงได้รู้มารยาทชั้นสูงที่สุดในโลกแต่กลับยอมลดตัวลงไปคลุกคลีกับผู้หญิงข้างถนน

แต่ในไม่ช้าเขาก็ตำหนิตัวเองด้วยความรู้สึกผิด ในฐานะพ่อบ้านชาวอังกฤษ งานของเขาต้องเนี้ยบ ขยัน และเป็นมืออาชีพ จะละเลยต่อเจ้านายแม้แต่น้อยไม่ได้

เสิ่นเซินกวงมองเขาแวบหนึ่ง ให้ตายสิ คราวนี้ข้ากลายเป็นนายทุนใหญ่ของจริงแล้ว

พ่อบ้านชาวอังกฤษดูเหมือนจะมีเงินเดือนเป็นล้าน และให้บริการเฉพาะชนชั้นสูงเท่านั้นสินะ

เพราะการรับใช้ชนชั้นสูงตระกูลใหญ่ต่างๆ มาหลายชั่วอายุคน จึงมีชื่อเสียงว่าเป็นครูของเหล่าขุนนางมาโดยตลอด แม้ในยุคหลังที่อาชีพนี้มีอยู่เกลื่อนกลาด ก็ยังคงให้บริการเฉพาะมหาเศรษฐีพันล้านเท่านั้น

มหาเศรษฐีพันล้านคือเกณฑ์ขั้นต่ำสุด ในยุคนี้หากไม่มียศฐาบรรดาศักดิ์ที่โดดเด่น ก็ไม่มีสิทธิ์ได้รับการบริการจากคนประเภทนี้เลย

เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นพ่อบ้านชาวอังกฤษจอมปลอม คือพวกที่บริษัทจัดหาบุคคลภายนอกแอบอ้างขึ้นมาเอง

เสิ่นเซินกวงเก็บความประหลาดใจไว้ในใจ เนื้อหาหลักของเกมนี้อยู่ที่การแข่งขันราชันย์นักสู้ ตอนนี้เขารีบไปที่การแข่งขันราชันย์นักสู้ให้เร็วที่สุดดีกว่า

“ข้าต้องการเช็ดมือ”

บริกรชายที่อยู่ข้างๆ พ่อบ้านรีบยื่นกระดาษเช็ดปากที่พับไว้อย่างดีแผ่นเล็กๆ มาให้ทันที

เสิ่นเซินกวงเช็ดมือ แล้วพูดกับพ่อบ้านว่า “ชั้นบนมีศพอยู่สองศพ เป็นโจรชื่อดังของฮ่องกง ข้าไม่อยากเสียเวลาจัดการพวกเขา ช่วยข้าจัดการให้เรียบร้อยได้ไหมครับ ท่าน”

พ่อบ้านได้ฟัง ในใจก็เกิดคลื่นลมโหมกระหน่ำ

นายน้อยเปลี่ยนไปเป็นคนละคนตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ดวงตาแน่วแน่ สีหน้าเคร่งขรึม ไม่มีความเหลาะแหละแม้แต่น้อย ท่วงท่าที่สง่างามราวกับนายพลในกองทัพอังกฤษ

เขากดความประหลาดใจที่มีต่อเสิ่นเซินกวงไว้ แล้วรีบโทรศัพท์หาผู้กำกับการตำรวจท้องที่ทันที หลังจากพูดคุยกันไม่กี่ประโยค ปัญหานี้ก็ถือว่าแก้ไขได้แล้ว

เมื่อเห็นว่าเสิ่นเซินกวงกำลังจะออกจากบ้าน พ่อบ้านชราก็รีบตามไปทันที

ในสวนนอกบ้านมีรถเบนท์ลีย์รุ่นยาวจอดอยู่ ดูเหมือนว่าช่วงเวลานี้เบนท์ลีย์ได้เข้าซื้อสายการผลิตของโรลส์-รอยซ์ในอังกฤษ ส่วนโรลส์-รอยซ์เดิมได้เปลี่ยนไปใช้สายการผลิตของเยอรมนี

เสิ่นเซินกวงเปิดประตูรถเข้าไปนั่ง พ่อบ้านชรารีบเปิดประตูหลังแล้วตามขึ้นไป

คนขับรถมองไปที่เสิ่นเซินกวง “ท่านครับ เราจะไปที่ไหนกัน”

“ข้าได้ยินมาว่าช่วงนี้ฮ่องกงมีการจัดการแข่งขันชกมวย พาข้าไปที่สถานที่รับสมัครที่นั่นเถอะ”

เสิ่นเซินกวงกล่าว

คนขับรถมองไปที่พ่อบ้านอย่างลำบากใจ เขาไม่รู้ตำแหน่งที่แน่นอน

พ่อบ้านชรารีบพูดอย่างเป็นมืออาชีพ “ถนนหมายเลขหนึ่งสามสี่ เขตหวังต้าเซียน”

รถเบนท์ลีย์มุ่งหน้าไปยังสถานที่นั้นทันที

ระหว่างทาง พ่อบ้านชราพยายามจะชวนคุยเรื่องการแข่งม้าอยู่เสมอ คาดว่าคงรู้สึกว่าการที่เสิ่นเซินกวงไปดูการแข่งขันชกมวยของคนชั้นต่ำนั้นเป็นการลดเกียรติ

ฮ่องกงในยุคนั้นโดยรวมแล้วเต็มไปด้วยบ้านสไตล์ตะวันตกหลังเล็กๆ พัฒนาไปได้ค่อนข้างดี ผู้คนบนท้องถนนสวมใส่เสื้อผ้าที่มีสีสันและลวดลายไม่หลากหลายนัก

หนึ่งชั่วโมงต่อมา พวกเขาก็มาถึงถนนหมายเลขหนึ่งสามสี่ เขตหวังต้าเซียน รถเบนท์ลีย์จอดอยู่ที่หัวมุมถนน

เมื่อเสิ่นเซินกวงลงจากรถ ก็เห็นว่าบนอาคารของถนนสายนี้ติดโปสเตอร์โฆษณาไว้เต็มไปหมด ล้วนเป็นเรื่องการจัดการแข่งขันราชันย์นักสู้ของฮ่องกง

เขาเห็นถนนหมายเลขหนึ่งสามสี่ ในซอยแคบๆ หน้าอาคารสำนักงานชั้นหนึ่งมีคนต่อแถวอยู่เต็มไปหมด ทุกคนที่ต่อแถวล้วนมีร่างกายกำยำ ภายใต้แสงแดดที่ร้อนระอุผิวหนังเต็มไปด้วยเหงื่อ เต็มไปด้วยพลังแห่งเลือดเนื้อ

ที่นั่นน่าจะเป็นจุดรับสมัคร

พ่อบ้านพูดขึ้นมาอย่างถูกจังหวะ “ท่านลอร์ด ที่นี่คือจุดรับสมัคร หากเราต้องการจะชมการแข่งขัน ควรจะไปที่อัฒจันทร์ในเมืองเกาลูน แต่การแข่งขันจะเริ่มอย่างเป็นทางการในอีกหนึ่งวันข้างหน้า วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการรับสมัคร”

“ระหว่างทางมา ผมได้ให้คนจองตั๋วไว้ล่วงหน้าแล้วห้าใบ ท่านสามารถไปเอง หรือจะพาคนที่ต้องการไปด้วยก็ได้ครับ”

เสิ่นเซินกวงหันกลับมามองเขา “ไม่ต้องแล้ว ข้าไม่ต้องการตั๋ว ตั๋วทั้งหมดจะคืนหรือพวกท่านจะใช้เองก็ได้”

“ข้าจะเข้าแข่งขันโดยตรง ในฐานะผู้เข้าแข่งขันเข้าสู่สนามแข่ง ไม่จำเป็นต้องใช้ตั๋ว”

พ่อบ้านชราพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว “ได้ครับ งั้นผม...อะไรนะครับ ท่านลอร์ด ท่านกำลังพูดอะไรอยู่ครับ นี่มันอันตรายเกินไป เรื่องที่คนชั้นต่ำทำกันแบบนั้นไม่เหมาะกับท่านเลย”

“ท่านมีฐานะและตำแหน่งที่สูงส่งนะครับ”

เสิ่นเซินกวงไม่สนใจเขา อย่างไรเสียเขาก็เข้าใจว่าพ่อบ้านคนนี้ไม่สามารถขัดขืนคำสั่งของเขาได้

เขาเห็นโปสเตอร์โฆษณาการแข่งขันที่ติดอยู่บนอาคาร ตรงกลางของโปสเตอร์เป็นชายหนุ่มที่ยืนตั้งท่าอย่างมั่นคง กำลังเหวี่ยงหมัดไปข้างหน้า “ผู้ชนะการแข่งขันจะได้รับเงินรางวัลหนึ่งแสนปอนด์ และสิทธิ์ในการท้าชิงกับแชมป์คนก่อนหน้าเพื่อชิงตำแหน่งเกียรติยศ ชายผู้เป็นราชันย์นักสู้ ซ่างกวนจื่อเต๋อ”

“ซ่างกวนจื่อเต๋อคือใคร” เสิ่นเซินกวงถามพ่อบ้านที่อยู่ข้างๆ

พ่อบ้านชราตอบราวกับเป็นบันทึกช่วยจำ “หนึ่งในสามตระกูลนักสู้ที่ยิ่งใหญ่ของฮ่องกง ผู้สืบทอดของตระกูลซ่างกวน แชมป์การแข่งขันราชันย์นักสู้คนก่อนหน้า ป้องกันแชมป์ติดต่อกันมาสองสมัยแล้ว ตามตำนานเล่าว่าตระกูลของพวกเขาคือตระกูลที่ครอบครองอาวุธเทพของเจ้าแม่หม่าโจ่ว”

เสิ่นเซินกวงมองไปที่ด้านล่างของโปสเตอร์ ด้านล่างยังบอกอีกว่าผู้ชนะจะได้รับสิทธิ์ในการใช้อาวุธเทพทั้งสามชั่วคราว

“สามสุดยอดอาวุธเทพคืออะไร”

พ่อบ้านชราขมวดคิ้ว อันที่จริงเขาไม่สนใจตำนานของคนจีน แต่ความเป็นมืออาชีพของพ่อบ้านชาวอังกฤษกลับทำให้เขาจำเรื่องเหล่านี้ได้พอดี

เขาไม่รู้ว่าการที่เขาบอกเรื่องเหล่านี้ให้นายน้อยฟัง จะเป็นการส่งเสริมให้ทำเรื่องเลวร้ายหรือไม่ “สามสุดยอดอาวุธเทพเป็นเพียงตำนานเล่าขานกันว่าเมื่อสี่ร้อยกว่าปีก่อน เมืองใกล้ๆ ฮ่องกงเกิดภัยพิบัติขึ้น และในตอนนั้นเทพเจ้าหลักสามองค์ของแถบหมิ่นเยว่คือเจ้าแม่หม่าโจ่ว องค์ชายสาม และท่านเซียนซือ ได้มอบอาวุธเทพสามชิ้นให้แก่สานุศิษย์ของพวกเขาเพื่อระงับภัยพิบัติ นั่นก็คือสามสุดยอดอาวุธเทพ”

“สามตระกูลนี้ก็คือสามตระกูลนักสู้ที่ยิ่งใหญ่ของฮ่องกงในปัจจุบัน”

“แต่รูปลักษณ์ที่แท้จริงของสามสุดยอดอาวุธเทพนั้นไม่มีใครเคยเห็น เพราะ...แชมป์การแข่งขันราชันย์นักสู้ทุกสมัยล้วนเป็นคนของตระกูลสามสุดยอดอาวุธเทพทั้งสิ้น”

พ่อบ้านชราแอบวิจารณ์การแข่งขันอย่างเกินหน้าที่เล็กน้อย “แชมป์ทุกสมัยเป็นคนของตระกูลสามสุดยอดอาวุธเทพ นี่ก็หมายความได้เพียงว่าการแข่งขันแบบนี้มีปัญหา”

“ถ้าหากท่านต้องการจะเห็นสามสุดยอดอาวุธเทพ ถึงได้อยากจะเข้าร่วมการแข่งขัน ท่านสามารถใช้ฐานะผู้สนับสนุนการแข่งขันราชันย์นักสู้ เรียกร้องให้สามตระกูลนั้นนำสามสุดยอดอาวุธเทพออกมาได้เลยครับ”

พ่อบ้านชรากล่าวว่า “เมื่อสองสามเดือนก่อน ท่านได้ตกลงที่จะสนับสนุนการแข่งขันราชันย์นักสู้เป็นเงินห้าหมื่นปอนด์”

เสิ่นเซินกวงพยักหน้าอย่างส่งๆ พ่อบ้านชราคนนี้ก็คือคนที่มาแนะนำภูมิหลังของเกมให้เขาโดยเฉพาะในตอนเริ่มเกมนี่เองสินะ

เขากำลังจะเดินไปที่จุดรับสมัคร ทันใดนั้นก็เห็นหน้าต่างกระจกของบ้านพักในอาคารหน่วยหนึ่งบนถนนข้างๆ แตกละเอียดทันที หน้าต่างทั้งบานแตกเป็นลายใยแมงมุม

เสิ่นเซินกวงจ้องมองไปที่หน้าต่างบานนั้น

มีคนกำลังต่อสู้อยู่ในบ้านพักหลังนั้นงั้นรึ

เนื้อเรื่องที่ซ่อนอยู่

ดูท่าแล้ว เขาจะเดินตรงไปที่จุดรับสมัครเลยก็ได้ หรือหลังจากสังเกตเห็นปรากฏการณ์นี้แล้ว จะไปสำรวจที่บ้านพักทางนั้นก็ได้

นี่คือทางเลือกของเนื้อเรื่อง

พูดตามตรงก็ค่อนข้างจะบังเอิญ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาหันกลับไปเห็นฉากนี้พอดี ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตานี้ เผลอๆ เขาอาจจะไม่ได้สังเกตเห็น

จะไปดีไหมนะ

ตามนิสัยของแพลตฟอร์มเกมจำลองนี้แล้ว...

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

[จบแล้ว]