บทที่ 29 - ทำพิธีกรรมผู้ย่อยสลายโลหะครั้งที่สอง

บทที่ 29 - ทำพิธีกรรมผู้ย่อยสลายโลหะครั้งที่สอง

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

ตอนสองทุ่มกว่า เสิ่นเซินกวงใช้เหรียญทองหนึ่งเหรียญเข้าสู่โลกของเกม ‘วายร้ายเลื่อยไฟฟ้า’

ยังคงเป็นกองแบนเนอร์และป้ายเตือนลายทางสีเหลืองดำ รวมถึงนักเรียนชายหญิงสองสามคนที่สวมเสื้อยืดกำลังเล่นเกมทรงเจ้าอะไรสักอย่างรอบๆ ท่อระบายน้ำ เสิ่นเซินกวงเหลือบมองพวกเขาสองสามแวบ จัดปกเสื้อ แล้วก็เดินออกไป

พื้นที่แถบนี้ตั้งแต่มีข่าวเรื่องฆาตกรเลื่อยไฟฟ้าออกมา ก็ดังขึ้นมาทันที กลายเป็นพื้นที่ยอดนิยมที่มีชื่อเสียงเล็กน้อย ดึงดูดบล็อกเกอร์สายผจญภัยมามากมาย

เสิ่นเซินกวงเดินไปตามเส้นทางที่ถูกต้องในความทรงจำ หาทางออกจากท่อระบายน้ำ เดินออกจากท่อระบายน้ำ

เหมือนกับครั้งที่แล้ว เขาขโมยมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งได้อย่างราบรื่นมาก แล้วก็ขี่ออกจากที่นี่ไปโดยตรง

อย่าว่าไปเลยนะ มันให้ความรู้สึกเหมือนเกม Road Rash จริงๆ

โลกของเกมนี้อยู่ในช่วงเวลาพลบค่ำ เขาหาบ้านของแองเจิลเจอ เคาะประตูบ้านของแองเจิล

แองเจิลไม่แปลกใจกับการปรากฏตัวและหายตัวไปอย่างลึกลับของเขาอีกแล้ว “เมื่อเช้านี้ฉันยังมีลางสังหรณ์อยู่เลยว่าช่วงนี้จะได้เจอดาร์ลิ่งอีก ไม่คิดว่าจะได้เจอตอนนี้เลย”

เธอเชิญเสิ่นเซินกวงเข้าบ้าน ในทีวียังคงฉายข่าวล่าสุดอยู่

[สถานีอวกาศสหพันธ์มนุษย์ถูกผู้ก่อการร้ายโจมตี หลายประเทศตกอยู่ในเรื่องอื้อฉาว รัฐบาลญี่ปุ่นออกมาปฏิเสธหลายครั้งว่าหน่วยสายลับคามิคาเซ่ที่กล่าวอ้างนั้นไม่มีอยู่จริง การเปิดโปงเรื่องอื้อฉาวนี้อาจจะทำให้คณะรัฐมนตรีต้องปรับเปลี่ยนใหม่]

[ปัจจุบันเนื่องจากถูกโจมตี แผนการที่กำหนดไว้ของสถานีอวกาศจึงถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด]

แองเจิลพาเขาขึ้นไปชั้นสอง เสิ่นเซินกวงถึงได้รู้ว่าที่แท้ตอนนี้แองเจิลมีแขกอยู่ สาวผมบลอนด์สองคนที่สวมเพียงชุดชั้นในออกมาจากห้องนอนของแองเจิล ดูจากกองไพ่บริดจ์บนพื้นในห้องนอน ก็รู้ว่าก่อนหน้านี้พวกเธอกำลังทำอะไรกันอยู่

แองเจิลแนะนำพวกเธออย่างเปิดเผย “นี่คือผู้มีพระคุณของฉันที่ฉันเคยเล่าให้พวกเธอฟังบ่อยๆ เสิ่นเซินกวง”

ดวงตาของเพื่อนสนิททั้งสองคนของเธอเป็นประกาย ราวกับได้ยินชื่อคนดัง

“อ๋อ คุณคือเสิ่นเซินกวงคนนั้นนี่เอง ดูเหมือนจะดังอยู่นะคะ ก่อนหน้านี้ฉันเคยได้ยินชื่อเขามาสองสามครั้ง”

“อืม ไม่คิดว่าพวกเราจะได้อยู่กับคนดังด้วย”

“สุดหล่อ มาดื่มค็อกเทลสักแก้วสิคะ จริงสิ คุณชอบเล่นไพ่บริดจ์ไหมคะ”

เสิ่นเซินกวงขมวดคิ้ว รู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง ดูเหมือนว่าแต้มตำนาน 1 แต้มของเขาจะเริ่มทำงานแล้ว

สาวฝรั่งชอบที่สุดคือนักกีฬา+นักสังคมสงเคราะห์ และแต้มตำนานเล็กน้อยของเขากับรูปร่างที่สมบูรณ์แบบที่ได้มาหลังจากการทำพิธีกรรมผู้ย่อยสลายโลหะ สำหรับพวกเธอแล้วมันคือการโจมตีที่ลดระดับลงมา

เมื่อมองดูสายตาที่พราวระยับของสาวสองคนนั้น ก็รู้แล้วว่าพวกเธอต้องการจะทำอะไร

แองเจิลรีบพูดว่า “เพื่อนๆ ดาร์ลิ่งของฉันมาจากจีน ที่นั่นค่อนข้างจะหัวโบราณ พวกเธออย่าทำให้เขาตกใจนะ”

“แล้วดาร์ลิ่งก็ไม่ชอบคนเยอะด้วย”

พูดไปพูดมา เธอก็รีบผลักเสิ่นเซินกวงออกจากห้องนอน เปลี่ยนไปอีกห้องหนึ่ง

ในห้องหนังสือ เสิ่นเซินกวงบอกจุดประสงค์ที่เขามาครั้งนี้กับแองเจิล และยังให้เงินหยวนไปสองหมื่นหยวน

แองเจิลมองดูเงินหยวน ส่ายหน้า แล้วยิ้ม “ฉันจะเอาของพวกนี้ไปทำอะไรได้คะ”

“ที่อเมริกาเหนือใช้ไม่ได้เลยนี่นา”

“ถ้าไปแลกที่ธนาคาร ด้วยประสิทธิภาพการทำงานของพวกเขา ฉันต้องรอหลายสัปดาห์ถึงจะนัดแลกเงินหยวนได้”

แองเจิลผลักเงินหยวนในมือของเสิ่นเซินกวงออก “ถ้าเป็นเพื่อนกัน ก็อย่าเอาเงินมาพูดเลย”

ดูเหมือนว่าครอบครัวของแองเจิลจะค่อนข้างดี อย่างน้อยก็เป็นครอบครัวชนชั้นกลาง และครอบครัวชนชั้นกลางของสหรัฐเสรีภาพในสายตาของคนในภูมิภาคอื่นของโลก ก็คือชีวิตของเศรษฐี

ประมาณว่าคฤหาสน์เล็กๆ+รถหรูสองสามคัน+สวนขนาดใหญ่+วิถีชีวิตที่ไม่ต้องกดดันเรื่องการเรียนมากนัก

แองเจิลพูดว่า “พรุ่งนี้ฉันจะพาคุณไป”

“วันนี้คุณสามารถเลือกห้องไหนก็ได้ในบ้านของฉัน ฝันดีนะคะ ดาร์ลิ่ง”

เธอทำท่าขอโทษ ยกฝ่ามือขึ้นมาโบก “วันนี้ฉันยังต้องเอาใจเพื่อนสนิทสองคนของฉันอยู่”

“ทำไมไม่เห็นแมรี่เลย” เสิ่นเซินกวงถามอย่างสงสัย

พอได้ยินชื่อแมรี่ แองเจิลก็พูดอย่างไม่พอใจ “ยัยนั่นเหรอ หึ เมื่อเร็วๆ นี้ฉันเพิ่งจะรู้ว่าแมรี่เป็นคนเลว”

“ยัยนั่นถูกพวกเราเตะออกจากกลุ่มสาวแซ่บแล้ว”

เสิ่นเซินกวงกะพริบตา ไม่ได้ถามต่อ

กลุ่มเล็กๆ ของสาวฝรั่งเตะคนเข้าดึงคนออกเป็นเรื่องปกติ พวกเธอรังแกกันในโรงเรียนเก่งจะตายไป

…

วันรุ่งขึ้น ตามปกติเสิ่นเซินกวงทำพิธีกรรมเสร็จแล้ว ก็กินแหลกอีกครั้ง

พอถึงหกโมงเช้าของวันรุ่งขึ้น ผลของพิธีกรรมก็ค่อยๆ จางหายไป ตอนนี้เสิ่นเซินกวงพบว่ากล้ามเนื้อของเขาถึงแม้จะสมส่วน ไม่ได้ใหญ่โตเป็นพิเศษ แต่พละกำลังของเขาดูเหมือนจะแอบแซงหน้าผลลัพธ์ที่คนปกติทั่วไปฝึกฝนออกมาแล้ว

เขาชกตรงๆ ไปที่อากาศในฟิตเนส ถึงกับชกออกมาได้แรงถึง 180 กิโลกรัม

ต้องรู้ไว้ว่าแรงหมัดของผู้ชายวัยผู้ใหญ่ปกติทั่วไปอยู่ที่ประมาณหกสิบกิโลกรัม คนที่ไม่ค่อยได้ออกกำลังกายอาจจะอยู่ที่สี่สิบถึงห้าสิบกิโลกรัม

ส่วนนักมวยอาชีพระดับแนวหน้าหลังจากฉีดฮอร์โมนแล้วฝึกฝนมาตลอดทั้งปี แรงหมัดของเขาก็อยู่ที่ประมาณสองร้อยกิโลกรัม

ส่วนเสิ่นเซินกวงในสภาพที่ไม่ได้เรียนรู้เทคนิคอะไรมากนัก ถึงกับชกออกมาได้แรงถึง 180 กิโลกรัมด้วยการชกสุดแรง

นี่แสดงว่า เขาได้กลายเป็นสัตว์ร้ายในร่างมนุษย์ไปแล้ว

น่าเสียดายที่ตอนทำพิธีกรรมครั้งที่สาม จ้าวแห่งสีแดงดำจะมาเรียกเก็บค่าตอบแทน ดังนั้นเขาจึงทำได้แค่ครั้งที่สองเท่านั้น

สิบโมงกว่าตอนเช้า แองเจิลพาเขาเข้าไปในสโมสรยิงปืนในท้องถิ่น

ครูฝึกเป็นคนผิวดำลูกครึ่ง เขาไม่ค่อยมีความอดทนกับลูกค้าเท่าไหร่ ปากก็ด่าไปเรื่อย เหมือนกับกำลังร้องแร็ปอยู่

อะไรนะ โย่โย่ shit idiot กระทั่งเสิ่นเซินกวงเห็นเขาตอนที่สอนยิงปืนให้ลูกค้าที่เป็นคนผิวดำเหมือนกัน ตอนที่ลูกค้าเปิดเซฟปืนผิดกฎ เขากลับด่าลูกค้านั่นว่าเป็นนิโกร

คำที่เหยียดเชื้อชาติแบบนี้ ในอเมริกาเหนือเป็นคำต้องห้ามเด็ดขาด ถ้าคนขาวกล้าพูดคำนี้กับคนดำ เขาก็จบเห่แล้ว

น่าเสียดายที่ ตอนนี้เป็นคนดำที่พูดคำนี้

รอให้ลูกค้านั่นยิงหมดแม็กกาซีนแล้ว เสิ่นเซินกวงกับแองเจิลก็เดินผ่านโซนรอ เข้าไปในสนามฝึก

ครูฝึกผิวดำพอมองเห็นคนสองคนเข้ามา ก็พูดทันที “ไม่ได้ ไม่ได้ ที่นี่ของเรายิงได้ทีละคนเท่านั้น”

“พวกคุณใครออกไปคนหนึ่ง”

แองเจิลรีบออกไปทันที

ครูฝึกผิวดำสาธิตท่าทางการเปิดเซฟปืนและท่าทางการยิงที่ถูกต้องให้เสิ่นเซินกวงดู แล้วถามเสิ่นเซินกวงว่า “คุณเคยเรียนมาก่อนรึเปล่า”

“ไม่เคย แต่เคยยิงปืนมาหลายครั้งแล้ว”

ครูฝึกผิวดำเงยหน้าขึ้นมามองเสิ่นเซินกวงเป็นพิเศษ ในความทรงจำของพวกเขา คนจีนน้อยคนนักที่จะเคยยิงปืน

“ถ้าอย่างนั้นผมก็ไม่ต้องจับมือคุณ ช่วยคุณยิงแล้ว คุณยิงเองเลย ผมจะยืนอยู่ข้างหลังแนะนำคุณ” ครูฝึกผิวดำยืนอยู่ข้างหลังเสิ่นเซินกวงแล้วพูด

เสิ่นเซินกวงพยักหน้า สำหรับอัจฉริยะแล้ว จริงๆ แล้วมีครูหรือไม่มีครูก็ไม่สำคัญเท่าไหร่

บางครั้งครูก็ทำให้คุณเดินลัดได้ บางครั้งครูก็ทำให้คุณเดินอ้อม

เขาลั่นไก นอกจากนัดแรกที่ยิงไม่เข้าเป้า แค่ยิงโดนวงในสุดแล้ว ครั้งอื่นๆ ล้วนเข้าเป้าทั้งหมด

ครูฝึกผิวดำมองไปที่เสิ่นเซินกวงอย่างประหลาดใจ แต่ไม่ได้พูดอะไร เพราะสหรัฐเสรีภาพ ยิงปืนทุกวัน

ผู้เล่นที่มีประสบการณ์หลายคนที่นี่ โดยพื้นฐานแล้วก็เป็นคนในองค์กรทหารบ้านใกล้ๆ ได้รับการฝึกยิงปืนมาบ้างแล้ว ถึงแม้จะปรากฏนักแม่นปืนขึ้นมา ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

แต่ว่า เก่งจริงๆ

ครูฝึกผิวดำกลอกตา คิดว่าคงจะไม่มีอะไรให้เขาทำแล้ว ก็เลยหยิบมือถือขึ้นมาเริ่มเล่นทวิตเตอร์

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

[จบแล้ว]