บทที่ 760 เรือคว้าจันทร์สายลม

เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ฝึกวิชามารและผู้ฝึกปีศาจได้รับการสืบทอด และก่อเรื่องสร้างความเดือดร้อนให้โลก จึงจำเป็นต้องตั้งเมฆดำสายฟ้าไว้

การกระทำเช่นนี้ของซวี่เทียนจี้เซิงนี้ เป็นสิ่งที่สมควรได้รับความเคารพและคำชม

น้อยนักที่ผู้มีพลังวิเศษจะทำเช่นนี้ มักจะละเลยปัญหานี้เสียส่วนใหญ่

"ถึงแม้เมฆดำสายฟ้านี้จะมุ่งเป้าไปที่ผู้ฝึกวิชามารและผู้ฝึกปีศาจ แต่ผู้อาวุโสจินอู๋และนักพรตเทียนซิงตอนนี้ก็ถูกเมฆดำสายฟ้าโจมตีเช่นกัน"

"นั่นหมายความว่า เมฆดำสายฟ้านี้ ก็ถือเป็นอุปสรรคอย่างหนึ่งที่จำเป็นต้องเอาชนะเมื่อข้ามทะเลดำใช่หรือไม่?"

ซู่เทียนเซียงคาดเดาอย่างกล้าหาญ "นี่จะเป็นการทดสอบอย่างหนึ่งหรือไม่?"

"อืม ข้าก็คิดเช่นกัน คงเหมือนกับลมสวรรค์นั่น ที่พวกเราต้องรับมือและต่อสู้"

ไท่ฉีเฟิงพยักหน้าพร้อมพูด เขาก็เดาได้ถึงความเป็นไปได้นี้

ลองคิดดู หากไม่ใช่การทดสอบ แล้วเหตุใดเมฆดำสายฟ้าจึงโจมตีผู้อาวุโสจินอู๋และนักพรตเทียนซิงด้วย?

ทั้งสองคนล้วนเป็นผู้ฝึกตนฝ่ายธรรมะทั้งนั้น อีกทั้งยังมีชื่อเสียงและเกียรติภูมิในทะเลชิงหลี

หรือว่า ทั้งสองคนนี้ซ่อนความลับอยู่ แท้จริงแล้วเป็นผู้ฝึกปีศาจหรือผู้ฝึกวิชามาร?

ปกปิดตัวตนที่แท้จริงไว้?

ลู่ผิงฟังการสนทนาของทั้งสามคน ในใจยิ้มน้อยๆ แต่ไม่ได้เอ่ยปาก

เมฆดำสายฟ้านี้จะออกมือกับผู้ฝึกตนฝ่ายธรรมะหรือไม่ อีกสักครู่ถ้าได้ลองด้วยตัวเองก็จะรู้

ลู่ผิงนั้นรู้ดีว่า ตัวเขาเองฝ่ายใดเป็นฝ่ายใด

ต่อมา พวกลู่ผิงทั้งสี่คนได้ปรึกษากันสั้นๆ ก็เตรียมพร้อมที่จะข้ามทะเลดำนี้ เพื่อไปถึงตำหนักสืบทอด

แม้ว่าเมฆดำสายฟ้าจะเป็นการทดสอบ ก็ต้องกัดฟันข้ามไป

โอกาสและมรดกถ่ายทอดอยู่เบื้องหน้าแล้ว

ไม่ควรชักช้า ไม่มีเวลาให้ลังเลแล้ว

"คราวนี้ ขอให้ข้าบังคับเรือเหาะเถิด"

ปรมาจารย์เจียงหยิบเรือเหาะลำหนึ่งออกมาจากถุงเก็บของ ยิ้มน้อยๆ ให้ลู่ผิง

"เรือคว้าจันทร์สายลมลำนี้ แม้ความเร็วจะสู้เรือพิเศษของเจ้าไม่ได้ แต่มันเป็นอาวุธวิเศษธาตุน้ำ"

"หากบินอยู่เหนือทะเล จะช่วยลดการใช้พลังลงได้มาก พอดีเหมาะกับการใช้เดินทางผ่านทะเลดำแห่งนี้"

"เรือคว้าจันทร์สายลม"

เมื่อเห็นเรือเหาะสีฟ้าน้ำที่ปรมาจารย์เจียงเรียกออกมา ลู่ผิงพยักหน้า "ดี"

ส่วนซู่เทียนเซียงก็หัวเราะเยาะตัวเอง "ถ้าเช่นนั้นก็รบกวนท่านปรมาจารย์เจียงด้วย"

ไท่ฉีเฟิงไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่มองเรือคว้าจันทร์สายลมเป็นพิเศษ เขารู้ว่าปรมาจารย์เจียงเป็นช่างหลอมสร้างอาวุธระดับหก มีฝีมือยอดเยี่ยม

เรือคว้าจันทร์สายลมนี้ คงเป็นสิ่งที่นางหลอมสร้างเอง จะต้องไม่ธรรมดาแน่

ทั้งสี่คนเข้าใจตรงกัน ทยอยขึ้นเรือคว้าจันทร์สายลม และเริ่มเข้าสู่ทะเลดำ

เมฆดำวนเวียนอยู่เหนือทะเลดำ กลุ่มแล้วกลุ่มเล่า รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ ทอดเงาครอบคลุมพื้นที่กว้าง ภายในมีสายฟ้าแล่นไปมา ราวกับจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ แฝงไว้ด้วยพลังสังหารอันยิ่งใหญ่

ภาพเช่นนี้ ทำให้พวกลู่ผิงทั้งสี่คนรู้สึกถึงแรงกดดัน ในใจพลันเกิดความหวาดกลัวขึ้นมาเล็กน้อย

นี่คือพลังวิเศษที่ซวี่เทียนจี้เซิงวางไว้!

แต่การจะเข้าถึงตำหนักสืบทอดกลางทะเลดำ ก็ต้องบินผ่านใต้เมฆดำไป นี่คือเส้นทางที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ดังนั้น ไม่เข้าทะเลดำก็ไม่ได้

"ทุกคนเตรียมการป้องกันด้วย" ลู่ผิงสูดลมหายใจเข้าลึก กำชับอีกครั้ง

เขานำกระจกเกราะศักดิ์สิทธิ์ออกมาก่อน เตรียมพร้อมรับมือกับการโจมตีของเมฆดำสายฟ้าได้ทุกเมื่อ

"อืม ดี" เมื่อเห็นลู่ผิงนำกระจกเกราะศักดิ์สิทธิ์ออกมาอีกครั้ง ปรมาจารย์เจียงก็รู้สึกอุ่นใจขึ้น มีความมั่นใจมากขึ้น

อาวุธวิเศษชิ้นนี้ สามารถป้องกันการโจมตีความเข้มข้นสูงของลมสวรรค์และใบมีดลมได้ คงจะไม่ยากที่จะต่อต้านเมฆดำสายฟ้านั่น

กระจกเกราะศักดิ์สิทธิ์ลอยขึ้นพร้อมแสงสว่าง ห่อหุ้มทั้งเรือคว้าจันทร์สายลมไว้ภายใน แผ่การป้องกันออกไป

ขณะที่เพิ่งเข้าไปในทะเลดำและบินไปใต้เมฆดำ ทั้งสี่คนรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า อากาศรอบๆ มีพลังวิญญาณธาตุสายฟ้าอยู่มากมาย

นี่ทำให้พวกเขายิ่งระมัดระวังมากขึ้น

เปรี้ยง!

และในตอนนี้เอง สายฟ้าขนาดเท่าแขนสายหนึ่งก็พลันก่อตัวขึ้นจากเมฆดำเหนือศีรษะ ในชั่วพริบตาก็ฟาดลงมา พุ่งตรงใส่เรือคว้าจันทร์สายลม

เรือคว้าจันทร์สายลมที่ห่อหุ้มด้วยแสงป้องกันของกระจกเกราะศักดิ์สิทธิ์ ในจังหวะต่อมา ก็ถูกสายฟ้าฟาดลงมาอย่างรุนแรงพร้อมเสียงกึกก้อง

ทั้งเรือสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พลังที่สายฟ้าปลดปล่อยออกมานั้น มาถึงระดับขั้นแก่นทองคำ พลังงานที่แตกกระจายออกมานั้นชัดเจนยิ่งนัก

"สายฟ้าที่ทรงพลังจริงๆ!"

"ถ้าสายฟ้าทั้งหมดอยู่ในระดับนี้ บางทีทะเลดำนี้ก็คงไม่ง่ายที่จะข้ามไปนัก!"

เมื่อรู้สึกถึงพลังของสายฟ้านี้ ไท่ฉีเฟิงขมวดคิ้วและอุทานออกมา

"อืม พวกเราเพิ่งเข้ามาในทะเลดำนี้ ก็เจอการโจมตีของสายฟ้าไวเช่นนี้ ท่านหัวหน้าไท่ แล้วท่านไม่ได้แอบฝึกวิชาปีศาจหรือมารอะไรไว้ จนทำให้เมฆดำสายฟ้าพวกนี้คิดว่าท่านเป็นผู้ฝึกปีศาจหรือผู้ฝึกวิชามารหรอกหรือ?"

ซู่เทียนเซียงมีสีหน้าเรียบเฉย หยอกล้อไท่ฉีเฟิงประโยคหนึ่ง โดยไม่แสดงความตึงเครียดหรือความสงสัย

หลังจากอยู่ด้วยกันมาหลายวัน ซู่เทียนเซียงและไท่ฉีเฟิงก็นับว่าคุ้นเคยกันแล้ว ทั้งคู่มักล้อเล่นและหยอกล้อกันอยู่เสมอ

เมื่อได้ยินซู่เทียนเซียงล้อเล่น ไท่ฉีเฟิงก็หัวเราะชอบใจ "ฮ่าๆๆ ถ้าข้าฝึกวิชาปีศาจ คนแรกที่ข้าจะจับมาทดลองก็คือท่านนี่แหละ ดูซิว่าตอนนั้นท่านจะหนีไปไหน!"

"ฮ่าๆ แล้วเมฆดำสายฟ้านี่นะ ไม่แน่ว่าอาจจะมาเพราะท่านก็ได้ ไม่ใช่หรือ อยากฟาดท่านน่ะ?"

พูดจบ ไท่ฉีเฟิงก็ไม่ลืมที่จะหยอกเล่นกลับไปบ้าง

"ฮ่าๆ มาหาข้าเหรอ ข้าว่าเห็นๆ อยู่ก็มาหาท่านนั่นแหละ"

ทั้งสองคนหยอกล้อกัน ไม่ได้มีท่าทีเหยียดหยามเย่อหยิ่งเหมือนผู้ฝึกตนขั้นแก่นทองคำทั่วไปเลยแม้แต่น้อย

พวกเขาถูกเมฆดำสายฟ้าโจมตี ดูเหมือนจะเป็นการพิสูจน์ว่า เมื่อมีผู้ฝึกตนเข้ามาในพื้นที่นี้ ล้วนจะถูกฟ้าผ่า โดนสักสองสามครั้ง

เปรี้ยง!

ในตอนนี้ ทั้งสี่คนถูกดึงความสนใจด้วยเสียงฟ้าร้องอีกชุดหนึ่ง

เห็นเพียงที่ไม่ไกลออกไป ผู้อาวุโสจินอู๋กำลังบังคับร่างจำลองจินอู๋ พุ่งผ่านเมฆดำอย่างรวดเร็ว

สายฟ้าสายแล้วสายเล่า พุ่งตรงเข้าโจมตีเขาอย่างต่อเนื่อง ในชั่วขณะหนึ่ง ก็เห็นเพียงว่าไม่ว่าผู้อาวุโสจินอู๋จะไปทางใด ก็มีเสียงฟ้าร้องตามมา มีแสงแวบวาบเป็นระลอก

ส่วนอีกด้านหนึ่ง นักพรตเทียนซิงดูเหมือนจะมีสายฟ้าเล็กน้อยรอบร่าง และยังแยกตัวออกห่างจากผู้อาวุโสจินอู๋ ดูเหมือนจะตั้งใจเลี่ยง

"คนทั้งสองนี้เป็นอะไรไป?"

ปรมาจารย์เจียงมีความคิดละเอียดอ่อน สังเกตสภาพของผู้อาวุโสจินอู๋และนักพรตเทียนซิง

ปฏิกิริยาของผู้อาวุโสจินอู๋ในตอนนี้ดูผิดปกติมาก

เมฆดำสายฟ้านี้แม้อาจเป็นการทดสอบอย่างหนึ่ง จะโจมตีผู้ฝึกตนที่เข้ามาในทะเลดำ แต่ก็ไม่ควรจะบ่อยครั้งเหมือนที่โจมตีผู้อาวุโสจินอู๋ขนาดนี้!

หรือว่า ผู้อาวุโสจินอู๋นี้เป็นผู้ฝึกวิชามาร ผู้ฝึกปีศาจงั้นหรือ?

ในตอนนี้ ไม่เพียงแต่ปรมาจารย์เจียงเท่านั้น ลู่ผิงก็สังเกตเห็นผู้อาวุโสจินอู๋เช่นกัน มองเขาถูกสายฟ้าโจมตีอย่างต่อเนื่อง ขมวดคิ้วเล็กน้อย

นี่มันไม่ถูกต้อง

เรื่องผิดปกติ ย่อมมีสิ่งผิดเป็นเหตุ

นักพรตเทียนซิงก็ดูเหมือนจะตระหนักถึงจุดนี้ จึงถอยห่างจากผู้อาวุโสจินอู๋ออกมา

ลู่ผิงทั้งสี่คนคอยสังเกตสถานการณ์ของผู้อาวุโสจินอู๋และนักพรตเทียนซิงไปพร้อมๆ กับการขับเรือเหาะต่อไปข้างหน้า

ผู้อาวุโสจินอู๋และนักพรตเทียนซิงก็เห็นพวกลู่ผิงทั้งสี่คนเช่นกันในตอนนี้

คนแรกยังคงเปลี่ยนร่างเป็นร่างจำลองจินอู๋ บินท่องไปมาในทะเลดำ หลบหลีกอย่างต่อเนื่อง

ส่วนคนหลังถือไม้เท้า ค่อยๆ มุ่งหน้ามาทางลู่ผิงทั้งสี่คน