บทที่ 4 : นาโนบอท

บทที่ 4 : นาโนบอท

“อะไรนะ โบรเนียหายตัวไปเหรอ?”

บนยานไฮเปอเรียน เทเรซ่ากำลังสื่อสารกับคุณปู่ของเธอ อ็อตโต้ แต่เมื่อได้ยินสิ่งที่อ็อตโต้พูด เทเรซ่าก็ตกตะลึงไปเล็กน้อย

“อืม”

อ็อตโต้พยักหน้า พร้อมกับจิบชาอย่างสง่างาม

หลังจากที่โบรเนียในร่างแฮชเชอร์ออกจากเมืองฉางคง เธอก็หายตัวไปในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ อ็อตโต้ได้ระดมดาวเทียมทั้งหมดของชิคซอลและวัลคีเรียจำนวนมากที่ประจำการอยู่ในตะวันออกไกล โดยใช้วิธีการทุกอย่างเท่าที่เป็นไปได้ แต่ก็ยังไม่พบร่องรอยของโบรเนียเลย

“เธอจะหายตัวไปในอากาศได้อย่างไร? เธอไปซ่อนตัวเหรอ?” เทเรซ่าเป็นกังวล

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะหาแฮชเชอร์คนนั้นให้เจอเอง”

อ็อตโต้สนใจโบรเนียในร่างแฮชเชอร์เป็นอย่างมาก แฮชเชอร์แห่งเหตุผลเคยปรากฏตัวแล้ว แล้วทำไมถึงมีคนที่สองปรากฏขึ้นมาอีก?

เว้นเสียแต่ว่า ดังที่โบรเนียเคยกล่าวไว้ ผู้นำของแอนติ-เอนโทรปี เวลท์ ไม่ใช่แฮชเชอร์แห่งเหตุผลที่แท้จริง

อย่างไรก็ตาม อ็อตโต้ไม่เชื่อ แต่เขาก็ไม่ได้ปัดเป่าความสงสัยของเขาทิ้งไป

“ว่าแต่คุณปู่ เรื่องของเคียน่ามันเป็นยังไงกันแน่คะ? ทำไมโบรเนียถึงบอกว่าเธอเป็นแฮชเชอร์แห่งความว่างเปล่า? ไม่ใช่ว่าตอนนั้นยืนยันแล้วเหรอว่าซิรินตายไปแล้ว?”

หลังจากกลับมาที่เซนต์เฟรย่า เทเรซ่าก็ยังคงกังวลกับสิ่งที่โบรเนียพูด หลังจากตรวจสอบแล้ว ไรเดน เมย์คือแฮชเชอร์คนที่สาม แฮชเชอร์แห่งสายฟ้า ซึ่งถือกำเนิดขึ้นในช่วงมหันตภัยฮงไกที่เมืองฉางคงจริงๆ

แต่ทำไมเคียน่าถึงถูกโยงเข้ากับแฮชเชอร์แห่งความว่างเปล่าด้วย?

“มีบางเรื่องที่ฉันยังบอกเธอไม่ได้” อ็อตโต้กล่าวพร้อมกับยิ้มบางๆ ให้เทเรซ่า

“......”

เทเรซ่ารู้สึกอึดอัดเล็กน้อยหลังจากได้ยินเช่นนี้ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ถ้าอ็อตโต้ไม่พูด ก็ยากที่เทเรซ่าจะค้นหาอะไรเกี่ยวกับเคียน่าได้

หลังจากหารือเรื่องอื่นๆ อีกเล็กน้อย ทั้งสองก็ยุติการสื่อสาร

“เคียน่า” เทเรซ่ามองทิวทัศน์สวยงามนอกหน้าต่าง หัวใจของเธอว้าวุ่นเล็กน้อย

คุณปู่ของเธอกำลังปิดบังอะไรอยู่กันแน่?

......

ไซบีเรีย

“ถึงซะที”

โบรเนียลงจอดอย่างเงียบๆ บนดินแดนที่ปกคลุมไปด้วยสีขาวแห่งนี้

ภารกิจเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้คือต้องซ่อนตัวและรวบรวมพลังงานฮงไกก่อน ไม่ใช่รีบร้อนออกไปสร้างปัญหา

ท้ายที่สุด ก็มีตัวอย่างให้เห็นอยู่แล้ว: ซิรินหกแก่นแท้ก็ยังตายสนิท และโบรเนียก็ไม่คิดว่าเธอจะแข็งแกร่งกว่าได้

“แต่จะรวบรวมพลังงานฮงไกจำนวนมากได้อย่างไร?”

ยืนอยู่บนดินแดนอันกว้างใหญ่ โบรเนียจมอยู่ในความคิด

“เพื่อที่จะทำลายอารยธรรมมนุษย์ ฉันต้องรวบรวมพลังงานฮงไกก่อน ในการรวบรวมพลังงานฮงไก ฉันต้องสร้างฮงไก การสร้างฮงไกก็จะดึงดูดวัลคีเรีย…”

“วงจรอุบาทว์”

วงจรอุบาทว์เช่นนี้ทำให้โบรเนียปวดหัว

“ช่างเถอะ หาที่ซ่อนก่อนดีกว่า”

โบรเนียเลิกคิดอย่างรวดเร็ว ยังไงซะ การทำลายอารยธรรมมนุษย์ก็ไม่มีกำหนดเวลาที่แน่นอน

เธอวางแผนที่จะตั้งหลักก่อนแล้วค่อยค้นคว้าอย่างจริงจังว่าจะดำเนินการต่อไปอย่างไร

ต่อจากนั้น โบรเนียก็ขี่ฉงจวงเสี่ยวทู่ในสภาพล่องหน มุ่งหน้าไปยังเมืองเล็กๆ ที่ใกล้ที่สุด พื้นดินที่ปกคลุมด้วยหิมะที่เธอผ่านไปไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ และไม่มีใครได้ยินเสียงเครื่องยนต์ที่คำราม

ไม่นานนัก โบรเนียก็มาถึงใกล้เมืองเล็กๆ

เธอไม่มีความตั้งใจที่จะติดต่อกับใคร หลังจากเข้าไปในเมืองในสภาพล่องหน เธอก็ใช้อำนาจของเธอทันทีเพื่อจำลองทุกสิ่งที่เธอสามารถใช้ได้จากในเมือง

จากนั้นเธอก็ออกจากเมืองไปอย่างเงียบๆ

โบรเนียไม่ได้ไปไกลนัก เธอมาถึงกระท่อมร้างใกล้เมือง

ยืนอยู่นอกกระท่อม โบรเนียหาสถานที่บนพื้นดินอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็เปิดใช้อำนาจแฮชเชอร์ของเธอ พลังงานฮงไกเริ่มสร้าง ‘หมอก’ สีเทาเงินจำนวนมาก ซึ่งขยายตัวอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้า ‘หมอก’ สีเทาเงินก็หายไป แต่ในสายตาของโบรเนีย สิ่งเล็กๆ เหล่านี้ยังคงมีอยู่ เพียงแค่เปลี่ยนสีให้เข้ากับสภาพแวดล้อมเท่านั้น

และ ‘หมอก’ สีเทาเงินเหล่านี้ก็ประกอบขึ้นจากกลุ่มนาโนบอทจำนวนมาก

โบรเนียยื่นมือออกไป กลุ่มนาโนบอทสีเทาเงินรวมตัวกันในฝ่ามือของเธอ แล้วควบแน่นเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่ยืนอยู่บนฝ่ามือของเธออย่างรวดเร็ว

“ท่านอาจารย์”

เด็กหญิงนาโนบอทผมขาวตาสีฟ้ายืนตัวตรงแหน่ว มองโบรเนียอย่างเฉยเมย

เธอคือจิตสำนึกร่วมของเหล่านาโนบอท แต่ในปัจจุบัน เธอเพิ่งถือกำเนิดขึ้นมา เหมือนกับกระดาษเปล่า

“เรียกฉันว่าพี่สาวโบรเนีย”

โบรเนียกล่าวอย่างพึงพอใจ เพื่อสร้างนาโนบอทเหล่านี้ เธอถูกสูบพลังงานฮงไกไปเกือบทั้งหมด

แม้ว่าจำนวนนาโนบอทเริ่มต้นที่สร้างจากพลังงานฮงไกนี้จะไม่มากนัก แต่พวกมันก็เริ่มเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างทวีคูณในเวลาอันสั้น

“ค่ะ พี่สาวโบรเนีย”

ใบหน้าของเด็กหญิงไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ขณะที่เธอตอบกลับอย่างชัดถ้อยชัดคำ

แม้ว่าในปัจจุบันเด็กหญิงจะไม่มีอารมณ์ความรู้สึก แต่โบรเนียก็ไม่ถือสา เธอครุ่นคิดว่าจะส่งความทรงจำบางส่วนของเธอไปยังเด็กหญิงนาโนบอทได้อย่างไร จากนั้นก็สร้างหูฟังขึ้นมาด้วยมืออีกข้างหนึ่งโดยตรง

“เตรียมเริ่มการส่งข้อมูล” โบรเนียมองไปที่เด็กหญิง

“ค่ะ”

รูม่านตาสีฟ้าของเด็กหญิงเริ่มแสดงกระแสข้อมูลจำนวนมาก ในเวลาเพียงไม่กี่นาที เด็กหญิงก็ได้รับข้อมูลความทรงจำจำนวนมากที่โบรเนียมอบให้

“จากนี้ไป เธอจะถูกเรียกว่าเกรย์เซอร์เพนท์ หนูน้อยเกรย์”

โบรเนียยิ้มและลูบหัวหนูน้อยเกรย์

“ค่ะ พี่สาวโบรเนีย”

หนูน้อยเกรย์มองโบรเนีย แล้วก็ยิ้มออกมาเป็นรอยยิ้มมาตรฐานมาก

โบรเนียพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ยังต้องใช้เวลาอีกสักพักเพื่อให้เกรย์เซอร์เพนท์เข้าใจความทรงจำที่เพิ่งส่งมาอย่างถ่องแท้ ปัจจุบันเธอเป็นจิตสำนึกร่วมของนาโนบอท แต่เกรย์เซอร์เพนท์ก็เป็นสิ่งมีชีวิตในรูปแบบข้อมูล ไม่ใช่ปัญญาประดิษฐ์

“เอาล่ะ ตอนนี้ขึ้นอยู่กับเธอแล้ว เริ่มสร้างฐานทัพของเราได้เลย”

“อื้ม!”

นาโนบอทนับไม่ถ้วนกลืนกินสสารจากพื้นดินและอากาศ ในระดับจุลภาค สสารโดยรอบทั้งหมดเปลี่ยนเป็นอาหารสำหรับการเติบโตแบบทวีคูณของนาโนบอทอย่างรวดเร็ว ทำให้พวกมันสามารถจำลองตัวเองได้อย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตาม นาโนบอทเหล่านี้ไม่ได้กลืนกินและแพร่พันธุ์โดยไม่มีขีดจำกัด พวกมันยังรวมตัวกันเป็นโลหะนาโนที่แทบจะทำลายไม่ได้ ซ่อมแซมตัวเองได้ และสามารถพรางตัวได้

ในตอนนี้ ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นรอบๆ กระท่อม แต่ข้างใต้กระท่อม ฐานทัพใต้ดินขนาดใหญ่ที่ลึกลงไปเรื่อยๆ กำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ

ไม่กี่วันต่อมา

โบรเนียในชุดกาวน์สีขาว ยืนอยู่ในห้องทดลองที่ห่อหุ้มด้วยโลหะสีเทาเงิน เธอยกปืนในมือขึ้น

“ปัง!”

โบรเนียเป่าลมหายใจอุ่นๆ ออกจากริมฝีปากอ่อนนุ่มของเธอเบาๆ ต่อหน้าเธอ นักโทษประหารที่มีรูโหว่กลางศีรษะค่อยๆ ล้มลง ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว

“แม้จะจางมาก แต่ก็มีพลังงานฮงไกเกิดขึ้นจริงๆ” โบรเนียสัมผัสพลังงานฮงไกที่ปรากฏขึ้นหลังจากฆ่านักโทษประหารอย่างระมัดระวัง

พลังงานฮงไกที่เกิดขึ้นนั้นจางมากจนเครื่องมือธรรมดาตรวจจับไม่ได้ แต่ในฐานะแฮชเชอร์แห่งเหตุผล โบรเนียสามารถรู้สึกถึงพลังงานฮงไกที่เกิดขึ้นหลังจากการตายของมนุษย์ได้

ด้วยความคิดต่างๆ นานาในใจ โบรเนียก็หันหลังและเดินจากไป

ศพในห้องทดลองจมลงไปในพื้นโลหะสีเทาเงินด้วยความเร็วสูง หายไปอย่างไร้ร่องรอยในเวลาอันสั้น ไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้เลย

พลังงานฮงไกจางๆ ที่เกิดขึ้นหลังจากใช้อาวุธปืนของมนุษย์กำจัดนักโทษประหารคนนั้น ได้ให้แนวคิดใหม่แก่โบรเนีย

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอมาถึงห้องของเธอ เธอก็เงียบไปทันที

“คิกคิก ฮิฮิฮิ พี่สาวโบรเนีย โอ้โห เป็นกลิ่นของพี่สาวโบรเนีย!”

ในห้องหนึ่งของฐานทัพใต้ดิน เด็กหญิงผมขาวตาสีฟ้ากอดผ้าห่มบนเตียงอย่างมีความสุข สูดดมกลิ่นของมันอย่างพิถีพิถัน บางครั้งก็สูดหายใจเข้าลึกๆ รูปร่างที่โค้งเว้าของเธอซึ่งอยู่ในชุดเครื่องแบบทหารสีดำบิดไปมาอย่างตื่นเต้น

หากไม่มีท่าทางเช่นนี้ เด็กหญิงคนนี้จะดูเหมือนทหารที่จริงจังและเหมาะสมมาก อย่างน้อยก็ในตอนแรก

“ก๊อก ก๊อก”

เมื่อเห็นภาพนี้ในห้องของเธอ โบรเนียซึ่งยืนอยู่ที่ประตู ก็เคาะประตูอย่างจนปัญญา

“เอเฮะเฮะ”

เกรย์เซอร์เพนท์หันหน้ามาอย่างมีความสุข ดวงตาสีฟ้าของเธอกะพริบปริบๆ และเปล่งเสียง “เอเฮะเฮะ” ที่น่ารักออกมา

......

“หนูน้อยเกรย์ หนูน้อยเกรย์ของฉัน วู้ววว หนูน้อยเกรย์ของฉัน!”

หลี่เกิงนอนอยู่บนเตียง กอดโทรศัพท์และบิดตัวไปมาอย่างตื่นเต้น เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า Honkai: Civilization จะทำสิ่งนี้ได้ เขาสามารถสร้างเกรย์เซอร์เพนท์ได้จริงๆ ตอนที่ควบคุมโบรเนีย!

น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถกอดเกรย์เซอร์เพนท์ที่น่ารักและเท่ได้ด้วยตัวเอง แต่เขาสามารถเติมเต็มความปรารถนานั้นได้ในเกม