ตอนที่ 500 ศิษย์โป้ปด

ตอนที่ 500 ศิษย์โป้ปด

“คนชั่วได้ดี คนแบบนี้คู่ควรที่จะเป็นหัวหน้าตระกูลน้อยหรือ!”

“'ดูท่าทางแบบนี้สิ ทำให้ตระกูลตงเซียงของเราเสียชื่อเสียงชัด ๆ”

“คนที่พึ่งพาพ่อแม่ จะเปรียบเทียบกับคุณหนูอิ๋งได้อย่างไร”

โดยปกติคนเหล่านี้คงไม่กระซิบกระซาบกันแบบนี้แน่นอน ไม่ต้องเอ่ยถึงว่าตงเซียงหนิงมีราชาเซียนอยู่ข้างหลัง และการพูดคุยผ่านกระแสจิตสามารถหลีกเลี่ยงการสร้างศัตรูได้ เสียงในฉากนี้ไม่สอดคล้องกับฐานะของผู้อาวุโสเลย

แต่วันนี้ ด้วยเหตุผลอะไรมิทราบ พวกเขากลับไม่ชอบตงเซียงหนิงเอาเสียมาก ๆ

เห็นหน้าตาที่น่าเกลียดนั่นทีไรก็อยากตบทุกที

แม้แต่ผู้อาวุโสสูงสุดยังขมวดคิ้ว คิดว่าตงเซียงหนิงเป็นเด็กหนุ่มที่หยิ่งยโสและชอบสั่งการ ซึ่งเป็นสิ่งที่น่ารำคาญจริง ๆ ที่จะมองดู

ก่อนที่การต่อสู้จะเริ่มขึ้น เสียงเยาะเย้ยและดูถูกมากมายลอยเข้าหูของตงเซียงหนิง

รอยยิ้มของเขาแข็งทื่อ กล้ามเนื้อใบหน้าของเขาเริ่มแข็งตาม

พวกหัวโบราณกลุ่มนี้ ไม่น่าเชื่อว่าจะไม่ถากถางตงเซียงอิ๋ง แต่กลับหันมาถากถางเขาแทน?

ยังมีบางคนที่เคยเป็นลูกน้องของเขาด้วย กลับหันมาด่าเขาอย่างรุนแรงกว่าคนอื่น ทำเสียงดังราวกับกลัวเขาจะไม่ได้ยิน

เส้นเลือดบนหน้าผากของตงเซียงหนิงเต้นตุบ ๆ เขาหันศีรษะและจ้องมองทุกคนอย่างดุร้าย กลุ่มคนที่ยังลังเลอยู่นี้คงจะเข้าข้างตงเซียงอิ๋งเพราะพลังของซูอัน รอให้เขารับหน้าที่ดูแลตระกูลตงเซียง เขาจะคิดบัญชีทีละคน

อย่างไรก็ตาม หลังจากถูกจ้องมองแบบนั้น คนเหล่านี้ไม่เพียงไม่ยับยั้งตัวเอง แต่ความดูถูกเหยียดหยามของพวกเขากลับยิ่งรุนแรงขึ้น

“ยังแสร้งทำเป็นเย่อหยิ่งนัก คิดว่าตัวเองยังเป็นหัวหน้าตระกูลน้อยของตระกูลตงเซียงอยู่จริงหรือ?”

“แค่หัวหน้าตระกูลน้อยที่ถูกทอดทิ้งคนหนึ่ง”

“ช่างเป็นคนขี้แพ้ รังแกคนที่อ่อนแอและกลัวคนที่แข็งแกร่ง สิ่งที่เขาทำได้คือการจ้องเขม็งใส่พวกเราเท่านั้น”

“เขายังยึดกระดูกเซียนของน้องสาวไปด้วย เฮอะเฮอะ ช่างเป็นกระดูกเซียนเนตรทิพย์ที่งามหน้าจริง ๆ !”

“ข้าได้ยินว่าตอนที่เขาพบกับผู้อาวุโสไท่ชู เขากลัวมากจนเกือบจะทรุดลงคุกเข่า บอกได้เลยว่าเขากลัวแทบตาย”

“ชู่ว เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าจะพูดถึงได้”

“เพราะอะไร?”

“...เหล่าผู้อาวุโสก็คุกเข่าด้วย ลืมแล้วหรือ?”

ลูกศิษย์หลายคนสีหน้าเคร่งขรึม รีบเงียบเสียงลง แอบมองผู้อาวุโสที่อยู่ข้างหน้า

โชคดีที่เหล่าผู้อาวุโสเอาแต่จ้องมองตงเซียงหนิงด้วยความรำคาญหรือขมวดคิ้ว จึงไม่ได้สังเกตเห็นศิษย์เช่นพวกเขา

หลังจากถอนหายใจด้วยความโล่งอก ทุกคนก็มองไปที่เวทีการแสดงเช่นกัน

“คอยดูเถอะ คุณหนูอิ๋งจะตีเขาอย่างหนักจนแม่ของเขาเองก็จำลูกชายไม่ได้”

ไม่รู้เพราะเหตุใด ผู้ชมจำนวนมากสนับสนุนตงเซียงอิ๋งจากส่วนลึกของหัวใจ

ไม่มีเหตุผลอื่นใดเลย เพียงไม่ชอบตงเซียงหนิงผู้ชายคนนี้

“นี่...ผลของรัศมีเย้ยหยันเพศเดียวกันช่างรุนแรงจริง ๆ ครอบคลุมทุกอย่างเลย”

ซูอันจ้องมองเวทีการแสดง แต่ความสนใจที่แท้จริงของเขากลับจดจ่ออยู่ที่ผู้ชม เมื่อได้ยินกลุ่มศิษย์ชายหรือแม้แต่ผู้อาวุโสชายเหยียดหยามตงเซียงหนิง เขาจึงลุกขึ้นนั่งตัวตรง

สมแล้วที่เป็นรัศมีเย้ยหยันจากนิยายแนวผู้หญิง ทำให้เพศเดียวกันทุกคนล้วนเป็นคนเลว

เขาไม่สามารถหยุดจินตนาการถึงแผนการนองเลือดนี้ในใจได้

‘สาวใช้หักหลังนาง เหล่าสนมกีดกันนาง หวงโฮ่วอิจฉานาง ไท่โฮ่วเกลียดชังนาง ป้าข้างบ้านนินทานาง แม้แต่เด็กหญิงตัวน้อยที่นางอุปถัมภ์ก็ยังกลายเป็นคนอกตัญญู ดีที่ยังมีพระเอก องค์ชายใหญ่ สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด และแปด ที่เชื่อมั่นในตัวนางอย่างไม่เปลี่ยนแปลง ปกป้องนาง ช่วยเหลืออย่างเงียบ ๆ และในที่สุดเหล่าหญิงร้ายทั้งหลายก็ได้รับบทลงโทษที่สาสม ส่วนองค์ชายทั้งแปดได้ละทิ้งความบาดหมางในอดีต และร่วมกันจัดพิธีอภิเษกอันยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อนให้กับนาง’

น่าเสียดายที่ตงเซียงหนิงมีเพียงรัศมีเย้ยหยันเพศเดียวกัน และไม่อาจดึงดูดเพศตรงข้ามให้สนับสนุนเขาได้ ตรงกันข้าม ผู้คนจำนวนมากกลับถูกคนรอบข้างชักนำให้ร่วมกันประณามเขาแทน

มีกลุ่มสตรีอีกหลายคนแอบมองไปที่ซูอัน ใบหน้าของพวกนางแดงก่ำ หัวใจเต้นแรงราวกับกวางน้อย ได้แต่คิดว่าท่านผู้อาวุโสไท่ชูคนนี้ช่างผิดกฎเกณฑ์จนทำให้พวกนางแทบจะสงวนท่าทีไม่ได้

การต่อสู้บนเวทีเริ่มต้นอย่างรวดเร็ว และจบลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน

เพียงเห็นพลังปราณสั่นสะเทือน วิถีแห่งเต๋าแผ่ซ่าน ผนึกศักดิ์สิทธิ์กดข่มสรรพวิชา เจตจำนงแห่งกระบี่พุ่งสู่ท้องฟ้าสีม่วง

โต๊ะเซียนที่ทำจากทองคำมีร่องลึกปรากฏอยู่

กระบี่หินลึกลับที่มีรัศมีทำลายล้างแทงทะลุหน้าอกของตงเซียงหนิง ทำให้กระดูกสีขาวหยกของเขาหลุดออกมา

พลังทำลายล้างที่อยู่รอบตัวแสดงออกมา และทำลายร่างกายของเขา

ด้วยท่าทีที่โหดร้ายและรุนแรง นางได้เลาะกระดูกเซียนออกจากร่างศักดิ์สิทธิ์ที่ตงเซียงหนิงฝึกฝน

ฟึบ!

เลือดเหนียวข้นพุ่งออกมาเต็มปาก และในที่สุดสีหน้าตื่นตระหนกก็ปรากฏบนใบหน้าของตงเซียงหนิง

อาจารย์อยู่ที่ใด? ไยจึงไม่ตอบ คงไม่ตายกะทันหันหรอกกระมัง

ช่วยด้วย!

เขาไม่เคยคาดคิดว่าตงเซียงอิ๋งจะทรงพลังถึงเพียงนี้ ดูเหมือนนางกำลังจะทะยานขึ้นสู่ระดับหยวนเสิน พลังของนางไม่ด้อยไปกว่าพลังของหยวนเสิน

เขาเพิ่งจะบรรลุหยางบริสุทธิ์ได้ไม่นาน และความแข็งแกร่งดีขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้นมิใช่หรือ?

แน่นอนว่าเขาไม่รู้เลย ในขณะที่เขาก้าวหน้าในฐานะศิษย์ สาวน้อยยังได้สัมผัสกับการควบรวมอินหยางพร้อมกับซูอัน ทำให้ความแข็งแกร่งของนางเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด

ตงเซียงอิ๋งถือกระบี่หินไว้โดยไม่ลังเล ต้องการฆ่าศัตรูทันที

ขณะนี้แสงสีม่วงสว่างขึ้น และรอยตราของราชาเซียนเริ่มลงมือ

ม่านแสงสีม่วงเข้มปกคลุมร่างของตงเซียงหนิง ปกป้องเขาไว้อย่างปลอดภัย กระบี่หินน่ากลัวของหญิงสาวที่มีรัศมีทำลายล้างไม่ได้สร้างคลื่นกระทบเขาแม้แต่น้อย

ใบหน้าของตงเซียงอิ๋งเย็นชาเมื่อเห็นสิ่งนี้ แต่ยังคงโจมตีอย่างไม่ลดละ

น่าเสียดายที่ยังไม่เกิดผลกระทบต่อม่านแสง

ในที่สุดตงเซียงหนิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาเอามือกุมเนื้อและเลือดบนหน้าอก ความรู้สึกหวาดกลัวอย่างที่สุดเข้าเกาะกุมใจ

เมื่อครู่นี้เขาเกือบตายไปแล้ว หรือการป้องกันของราชาเซียนจะล้มเหลว ไม่อาจจะไว้ใจอาจารย์ได้จริงหรือ?

ขณะที่เขาเริ่มบ่นในใจ เสียงแผ่วเบาของจักรพรรดิจื่อซวีก็ปรากฏขึ้นในใจของเขา

“กระดูกเซียนนั้นไม่ใช่ของเจ้าตั้งแต่แรก การใช้กำลังยึดมันไป มีแต่จะขัดขวางเส้นทางของเจ้าเองเท่านั้น”

การกระตุ้นของรอยตราย่อมทำให้จักรพรรดิจื่อซวีตื่นตัว และหันความสนใจมายังจุดนั้นพอดี พลันได้ยินคำพูดของคนในตระกูลคนอื่น ๆ เมื่อตรวจสอบดูแล้วก็พบว่ากระดูกเซียนกับตงเซียงหนิงนั้นมีความไม่เข้ากันอยู่บ้างอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งไม่ใช่คำโกหกเลย

ถึงแม้ศิษย์ผู้นี้จะมีคุณสมบัติที่ดี แต่ก็เป็นคนไม่ดีและขโมยกระดูกเซียนของน้องสาวไป ซึ่งทำให้เขาไม่พอใจเลย

จึงตั้งใจปล่อยให้ตงเซียงหนิงได้รับบทเรียน

ตงเซียงหนิงมีเรื่องทุกข์ร้อนมากมายที่ไม่อาจระบายออกมาได้ เขาอ้าปากแต่ไม่กล้าสบถด่าราชาเซียน ทำได้เพียงกลืนความขมขื่นลงท้อง

“เฮอะ เอาล่ะ วันนี้ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า!” ตงเซียงอิ๋งได้รับข้อความของซูอันจากอีกฝั่งหนึ่ง และยังรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงในตัวญาติผู้พี่ด้วย

นางจ้องมองแสงสีม่วงบนร่างของตงเซียงหนิงอย่างดุดัน และเก็บกระบี่หินอย่างไม่เต็มใจ

ใช้พลังเวทหยิบกระดูกเซียนที่ร่วงหล่นขึ้นมา เมื่อมองกระดูกหยกที่สดใสราวกับหยกล้ำค่า แววตาของนางดูสับสน

นี่คือกระดูกเซียนที่เกิดในร่างกายของนาง และยังเป็นที่มาของความโชคร้ายของนางด้วย

นางเคยคิดอยู่หลายครั้งว่าชีวิตของตนจะเป็นอย่างไรหากไม่มีกระดูกเซียน จนกระทั่งได้รู้ว่าพ่อแม่เสียชีวิตด้วยน้ำมือของครอบครัวท่านลุง นางจึงตระหนักว่าที่จริงแล้วมันเป็นแค่ภาพลวงตา

สมาชิกตระกูลจำนวนนับไม่ถ้วนที่อยู่ด้านล่างต่างก็ถูกกระดูกเซียนชิ้นนี้ดึงดูด ลมหายใจของพวกเขาค่อย ๆ หนักหน่วงขึ้น

นี่คือกระดูกเซียนแต่กำเนิดซึ่งบรรจุวิถีเซียนไว้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคนจำนวนมากในระดับหยวนเสิน บางทีกระดูกเซียนนี้อาจช่วยให้พวกเขาก้าวข้ามไปสู่ซวีเซียน แม้กระทั่งช่วยให้พวกเขาบรรลุถึงเจินเซียนได้ด้วย

ผู้ที่มีพรสวรรค์ด้านกระดูกเซียน หากไม่มีพ่อแม่หรือผู้อาวุโสที่เข้มแข็งคอยปกป้อง ก็มักจะพบกับจุดจบที่ไม่ดีนัก

อย่างไรก็ตาม มันเป็นเพียงความปรารถนาเท่านั้น ไม่มีใครกล้าทำอะไรที่ไม่ดี

ไม่ต้องเอ่ยถึงความแข็งแกร่งของตงเซียงอิ๋งในตอนนี้ หมาป่าเทาตัวนั้น...ผู้อาวุโสไท่ชูยังนั่งอยู่ที่นั่นด้วย

ที่ด้านข้างของเวทีการแสดง ตงเซียงหนิงส่ายหัวด้วยใบหน้าซีดเผือด รู้สึกถึงพลังหยางบริสุทธิ์ที่อ่อนลงในร่างกายและดวงตาที่เยาะเย้ยรอบตัว

เขารู้สึกว่าตอนนี้ตงเซียงอิ๋งคงกำลังหัวเราะเยาะเขาอยู่ในใจ ทำให้ใจเขาก็รู้สึกหงุดหงิดและอับอายขายหน้าไม่แพ้กัน