ตอนที่ 426 คัมภีร์ทฤษฎีจักรวาล

ตอนที่ 426 คัมภีร์ทฤษฎีจักรวาล

“เปล่านะ เปล่า ก็แค่…”

เมื่อรู้สึกถึงสายตาร้อนแรงของซูอัน ชิงหลิงจึงไม่สามารถพูดต่อได้

นางใช้พลังเวทม้วนเก็บไม้กวาดเก่าบนพื้น ยกมือปิดหน้าแล้ววิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว หายวับไปในพริบตา

“อายหรือ? ฮ่าฮ่า น่ารักจัง! พี่ชิงหลิง”

ซูอันยัดผลไม้วิญญาณที่เหลือเข้าปาก มองไปยังทิศทางที่ชิงหลิงเดินออกไป ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาแรงกล้าที่จะกลืนกินนางทั้งตัว

“เจอกันครั้งหน้า เจ้าจะหนีไม่ได้อีกแล้ว”

……

หลังจากหยิบคัมภีร์หลอมอาวุธในท้องพระคลังชั้นในแล้ว ซูอันก็กลับไปยังโลกภายใน

เนื่องจากเขาเป็นเจ้านายแห่งโลกภายใน กอปรกับพรจากต้นโพธิ์ จึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะเข้าใจเนื้อหาเหล่านี้ทั้งหมด

ในเวลาเพียงครึ่งวันที่อ่าน และใช้เวลาเพิ่มอีกเล็กน้อยซูอันก็เตรียมการเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ทันทีที่ความคิดหนึ่งเข้ามาในใจ ปรากฏพระอาทิตย์ที่เส้นขอบฟ้าเป็นลูกไฟสีทอง

สมบัติวิญญาณสองชิ้นถูกโยนเข้าไปโดยไม่ลังเล

“ละลายรูปร่างเดิมก่อน จากนั้นคงไว้ซึ่งวิญญาณของมัน”

ซูอันท่องในใจ ร่ายคาถาชุดหนึ่งเข้าไปในเปลวไฟ

เมื่อใดก็ตามที่สมบัติวิญญาณถูกขัดเกลาใหม่ ขั้นตอนแรกมักจะเป็นเช่นนี้ : ทำลายรูปแบบของมันก่อน แล้วจึงรักษาวิญญาณไว้ จากนั้นเปลี่ยนจิตวิญญาณของมัน และเปลี่ยนรูปร่างใหม่

นี่เป็นขั้นตอนที่กินระยะเวลานานมาก

แต่สำหรับซูอันผู้สามารถเร่งเวลาได้ เรื่องของเวลาจึงไม่ใช่ปัญหา

หลังผ่านไปเพียงครู่เดียว ลูกบอลแสงที่ถูกควบคุมด้วยพลังเทพก็เหลืออยู่ในเปลวไฟที่ลุกโชนเพียงสองลูกเท่านั้น

ลูกบอลแสงนั้นไม่ใช่แสงแท้จริง แต่เป็นการแสดงออกของเต๋าที่บรรจุอยู่ในสมบัติวิญญาณ

ดูเหมือนจะเชื่อมโยงสรรพชีวิตทั้งปวงเข้าด้วยกัน แสงหนึ่งเผยชะตากรรม อีกแสงควบคุมชะตากรรม

“โชคชะตา!”

ดวงตาของซูอันเต็มไปด้วยความสนใจ

อะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับโชคชะตา มักจะเต็มไปด้วยความลึกลับเสมอ

น่าเสียดายที่ลูกบอลแสงทั้งสองนี้ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับโชคชะตาอยู่มากนัก และอาจกล่าวได้ว่าเป็นเพียงข้อมูลพื้นฐานเท่านั้น

แม้จะใช้รวมกัน การเพิ่มขึ้นของพลังก็คงจะจำกัดมาก

ซูอันพยายามถ่ายเทต้นกำเนิดของโลกลงในลูกบอลแสงสองลูกนี้

ทันใดนั้น พลังของลูกบอลแสงก็เริ่มเติบโตอย่างรวดเร็ว เหมือนจะมีหนทางที่น่าสะพรึงกลัวเกิดขึ้น ซึ่งจะโอบล้อมสิ่งมีชีวิตทั้งหมด

โดยไม่มีเหตุผลที่ชัดเจน ผู้ฝึกตนหญิงในโลกดั้งเดิมทุกคนต่างรู้สึกใจเต้นแรง

มันเกิดขึ้นเพียงชั่วคราว และไม่มีใครสังเกตเห็น

ครึ่งนาทีต่อมา การเติบโตของซูอันในวิถีแห่งโชคชะตาก็หยุดลงอย่างกะทันหัน แม้เขาจะใส่พลังงานมากขึ้นในจุดกำเนิด แต่ปราณแข็งแกร่งขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เหมือนจะไปถึงภาวะคอขวดแล้ว หากจะพึ่งพาแค่ต้นกำเนิดอย่างเดียวไม่ได้มีประโยชน์อีกต่อไป

เมื่อมองลูกบอลแสงใหม่เอี่ยมนี้ ซูอันยังไม่พอใจมากนัก

ถึงแม้มันจะแข็งแกร่งกว่าเดิมมาก ก็ยังไม่ตรงตามความต้องการของเขา

“ชะตากรรมมักจะเชื่อมโยงกับเวลาเสมอ ฉะนั้น...”

ซูอันโบกมือ และสายน้ำยาวแห่งมิติเวลาก็ไหลเข้ามา ห่อหุ้มลูกบอลแสงโดยตรง

สายน้ำยาวแห่งมิติเวลาในปัจจุบันนี้เกี่ยวข้องกับโลกต่าง ๆ รวมถึงโลกดั้งเดิมและอารยธรรมมัททานาอันซึ่งเติบโตขึ้นมากเมื่อเทียบกับตอนแรกเริ่ม

คราวนี้การเปลี่ยนแปลงของลูกบอลแสงทำให้ซูอันประหลาดใจ

ลูกบอลแสงมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก และวิถีแห่งโชคชะตาได้ดูดซับพลังแห่งโชคชะตาและเติบโตด้วยความเร็วสูง

เร็วกว่ากระแสน้ำที่ไหลมาจากต้นทางเสียอีก

ในส่วนของที่มาของพลังแห่งโชคชะตานั้น ส่วนเล็ก ๆ มาจากโลกดั้งเดิม แต่ส่วนใหญ่เหมือนจะมาจากอารยธรรมมัททานาอัน

แสงสีเงินวาบขึ้นในดวงตาของเขา ในไม่ช้าเขาก็เข้าใจถึงที่มาของพลังแห่งโชคชะตา

เนื่องจากการกระทำของซูอัน ทำให้ชะตากรรมของสิ่งมีชีวิตนับล้านล้านชีวิตในจักรวาลนั้น แม้แต่เผ่าพันธุ์ของพวกมันก็ได้ประสบกับการเปลี่ยนแปลงที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ส่งผลให้มีพลังแห่งโชคชะตาที่แข็งแกร่งเกิดขึ้น ซึ่งเป็นอาหารบำรุงชั้นยอด

ช่วงเวลาหนึ่งในโลกภายนอก เวลาหลายพันปีได้ผ่านไปในสายน้ำยาวแห่งมิติเวลา

เมื่อสายน้ำยาวแห่งมิติเวลาหายไป ลูกบอลแสงทั้งสองลูกก็หายไปด้วย ทิ้งไว้เพียงเส้นทางแห่งโชคชะตาที่มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้

หลังสัมผัสประสบการณ์การล้างบาปแห่งสายน้ำยาว มันก็ถูกประทับตราด้วยเครื่องหมายของซูอันอย่างสมบูรณ์

“เยี่ยมมาก”

ซูอันเอ่ยชื่นชมด้วยความยินดีที่ปรากฏชัดในดวงตา

คาดไม่ถึงว่าสมบัติวิญญาณที่ไร้ประโยชน์ทั้งสองชิ้นนั้นจะนำความประหลาดใจมาได้มากขนาดนี้

“มีการเกิดใหม่ ซึ่งเกี่ยวพันกับโชคชะตาด้วย”

เขาคว้าไปในอากาศ ยืมวงล้อของอันหรัน และเคาะเบา ๆ

อาหลวนตกใจและบังเอิญคลานออกจากวงล้อแห่งการกลับชาติมาเกิด จึงโดนฝ่ามือหนึ่งคว้าเข้าที่หน้าอก พลันยืนนิ่งด้วยความมึนงงทันที

ปราณแห่งการกลับชาติมาเกิดอันสูงสุดและกระแสเสียงแห่งเต๋าเผยให้เห็นอย่างกะทันหัน

ภายใต้การกระตุ้นของปราณนี้ เส้นทางแห่งโชคชะตาสั่นสะเทือนเล็กน้อย ราวกับมันดูดซับและยอมรับแนวคิดของการกลับชาติมาเกิด และกลายเป็นสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น

“ขั้นตอนต่อไปคือปรับปรุงรูปร่างของมันอีกครั้ง”

ซูอันโบกมือและโยนอาหลวนที่ยังอยู่ในอาการมึนงงพร้อมกับวงล้อกลับไปกลับมา

ได้ยินเพียงเสียง “คนเลว” แผ่วเบาในอากาศ

“โลหะเซียนแห่งความว่างเปล่า หินโลหิตหงส์ ผลึกโลหิตมังกร ทองลี้ลับวิญญาณม่วง...”

ซูอันไม่สนใจเสียงตะโกนของคนโง่ตัวน้อย เพียงแค่มองวัตถุดิบที่อยู่ตรงหน้าด้วยคิ้วขมวดเล็กน้อย

ยกเว้นวัตถุดิบส่วนเล็ก ๆ ที่นำมาจากท้องพระคลังชั้นในของพี่รั่วซี วัตถุดิบส่วนใหญ่มาจากคลังสมบัติของเผ่ามังกร ซึ่งเผ่ามังกรปล้นสะดมมาเป็นเวลานับหมื่นปี วัตถุดิบเหล่านี้ล้วนชั้นยอดสำหรับการหลอมสมบัติวิญญาณและมีค่าอย่างยิ่ง

ในโลกภายนอก ไม่ว่าจะเป็นวัตถุดิบใด ๆ ก็ตาม จะถือเป็นสินค้าที่มีมูลค่าสูงแต่ไม่มีตลาดรองรับ

และบัดนี้ ไม่มีผู้ใดคู่ควรกับชะตากรรมนี้แล้ว

หากซูอันทำแค่หลอมอาวุธธรรมดา เกรงจะไม่สามารถปลดปล่อยพลังของเส้นทางแห่งโชคชะตาได้อย่างเต็มที่ และนั่นจะไม่ดีเลย

คงจะไม่สามารถย้อนเวลากลับไปสลายตราประทับวิหคดำของพี่รั่วซีได้กระมัง

ซูอันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาของเขาเป็นประกายเล็กน้อย

“เอาไว้ก่อนเถอะ”

มือของเขาพลันว่างเปล่า และมีกิ่งไม้หนาถึงเอวหล่นลงมา

ด้านบนกิ่งไม้ มียอดอ่อนหลายยอดกำลังเติบโต

ในหมู่ยอดอ่อนมีช่องว่างที่กำลังพัฒนา แสดงให้เห็นถึงความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ

เมื่อเทียบกับวัตถุดิบอื่น ๆ แล้ว ต้นไม้โลกถือเป็นวัตถุดิบที่ล้ำหน้าที่สุดและมีแนวโน้มดีที่สุด

แค่ใช้กิ่งไม้ที่บอบบางจากยอดต้นไม้โลก ก็เพียงพอที่จะปรับแต่งรูปร่างของเส้นทางแห่งโชคชะตาแล้ว

เปลวเพลิงสีทองเริ่มลุกไหม้ มีการร่ายเวทเป็นระยะ กิ่งก้านของต้นไม้โลกค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมในเปลวเพลิง

ซูอันได้ใช้ความคิดศักดิ์สิทธิ์ในการสลักรูปทรงของสมบัติวิญญาณ ขณะเดียวกันก็ชี้แนะเส้นทางแห่งโชคชะตาให้ผสมผสานเข้ากับกิ่งก้านของต้นไม้โลก

ค่อย ๆ มีคัมภีร์สีเหลืองปรากฏขึ้นในเปลวไฟ

ดูเหมือนจะเป็นศูนย์รวมแห่งโชคชะตาที่เต็มไปด้วยความลึกลับไม่รู้จบ พลังแห่งโชคชะตาผสานเข้ากับกิ่งก้านของต้นไม้โลกได้อย่างลงตัว แม้แต่ไฟนี้ก็ยังไม่สามารถทำร้ายต้นไม้โลกได้เลย

เปลวไฟดับลง และคัมภีร์ก็ร่วงหล่นไปในมือของซูอัน

เมื่อรู้สึกถึงชะตากรรมที่โอบล้อมสรรพชีวิตทั้งมวล แต่ถูกควบคุมโดยตนเองอยู่ ซูอันก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าพึงพอใจออกมา

“เรียกเจ้าว่า...คัมภีร์ทฤษฎีจักรวาล”

สำรวจโชคชะตา ถักทอโชคชะตา เปลี่ยนแปลงโชคชะตา แทนที่โชคชะตา

นี่คือคุณสมบัติของสมบัติวิญญาณชิ้นใหม่

อย่างไรก็ตาม ยิ่งชะตากรรมที่ถูกถักทอและเปลี่ยนแปลงนั้นน่าเหลือเชื่อมากเพียงใด การที่จะบรรลุผลสำเร็จก็ยิ่งยากมากขึ้นเท่านั้น

ตัวอย่างเช่น เป็นเรื่องยากที่จะทำให้หมูธรรมดาเติบโตเป็นมังกร แต่การทำให้อสูรมังกรที่มีเลือดมังกรแท้กลายเป็นมังกรแท้นั้นง่ายกว่า

แน่นอนว่าผลลัพธ์ที่เฉพาะเจาะจงนั้น ยังเกี่ยวข้องกับระดับพลังวิญญาณของผู้ใช้ด้วย หากเขาต้องการแทนที่ชะตากรรมของผู้บรรลุวิถีในตอนนี้ ก็ยังเกินกว่าพลังของคัมภีร์ทฤษฎีจักรวาลเช่นกัน

“ลองใช้กับพี่จื่อหนิงก่อนดีกว่า”

เมื่อคิดถึงหญิงสาวที่ยังหลบหน้าเขาอยู่ หัวใจของซูอันก็สั่นไหว เขาเปิดคัมภีร์ทฤษฎีจักรวาลในมือ และแสงแห่งโชคชะตาก็ไหลมา

[หลีจื่อหนิงรู้สึกผิด จึงรีบไปหาซูอัน เพื่อขอโทษเป็นการส่วนตัว และเชิญเขาไปที่ห้องของนาง จากนั้น...]

เขาวางแผนเรื่องราวในคืนนี้โดยมีความคิดชั่วร้ายมากมายอยู่ในใจ