ตอนที่ 399 เฉินมู่ผู้ฉาวโฉ่
ตอนที่ 399 เฉินมู่ผู้ฉาวโฉ่
ตอนที่ 399 เฉินมู่ผู้ฉาวโฉ่
“เสี่ยวอัน คืนนี้เจ้านอนกับข้าก็ได้” หลีจื่อหนิงสัมผัสศีรษะของซูอันเบา ๆ จากนั้นก็ยอมรับด้วยท่าทางรู้สึกผิด
ทั้งสองจึงเข้านอนโดยสวมเสื้อผ้าครบชิ้น ราตรีกาลมืดมิด
ทันใดนั้นหลีจื่อหนิงก็สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวข้างกาย จึงลืมตาขึ้นด้วยความประหลาดใจ
“เสี่ยวอัน ไยเจ้าต้องถอดเสื้อผ้า?”
“พี่จื่อหนิง การสวมเสื้อผ้านอนมันไม่สบายตัวเลย” ซูอันพูดง่าย ๆ
หลีจื่อหนิงไม่รู้จะพูดอะไร นางเหลือบมองร่างกายกำยำสมเป็นชายชาตรีของซูอันอย่างเร็วๆ รู้สึกเขินอายและเบือนหน้าหนีอย่างรวดเร็ว
“...รีบนอนเถอะ”
บอกให้รีบนอน ทว่านางก็ไม่สามารถข่มตานอนหลับได้
หลังจากนั้นไม่นาน นางพบว่าร่างที่มีกลิ่นอายร้อนดั่งไฟกำลังเข้ามาใกล้
“เสี่ยวอัน เจ้ากำลังทำอะไรอยู่?” เสียงของหลีจื่อหนิงสั่นเล็กน้อย
“พี่จื่อหนิง ข้าอยากกอดเจ้า แค่กอดก็พอแล้ว” ในเวลากลางคืน ดวงตาของซูอันกระจ่างใสนัก
หลีจื่อหนิงถอนหายใจแต่ก็ยังไม่อาจปฏิเสธได้
แต่แล้วร่างกายของนางก็ตึงเครียดขึ้นมาทั้งตัว
“เสี่ยวอัน มือของเจ้า!”
“พี่จื่อหนิง ข้าจะวางมันไว้ตรงนี้ สัญญาว่าจะไม่ทำอะไร”
“พี่จื่อหนิง ท่านควรถอดเสื้อผ้าออกด้วย ในห้องมันร้อน”
“พี่จื่อหนิง ข้าจะทำแค่ถู...”
“...”
“อื้อ!”
เสียงครวญครางหยุดลงเมื่อรุ่งสาง ทั้งห้องเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งฤดูใบไม้ผลิ
ซูอันลุกจากเตียงและมองพระอาทิตย์ขึ้นนอกหน้าต่าง ตอนนี้หลีจื่อหนิงเอาหัวซุกอยู่ในผ้าห่ม โดยแสร้งทำเป็นนกกระจอกเทศ มีเพียงเท้าหยกคู่งามที่ยังอยู่บนขอบเตียง โดยที่นิ้วเท้าสีขาวขดเข้าหากัน ขยับอย่างไม่สบายตัว
“พี่จื่อหนิง พี่จื่อหนิง...”
เขาเรียกอีกสองครั้ง แล้วตบเบา ๆ ที่ไหนสักแห่งบนผ้าห่ม
คนงามในผ้าห่มสั่นไหว
“เสี่ยวอัน เจ้านี่แย่มากเลย!” เสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธเคืองและความอับอายก็ดังออกมา
นางไม่ควรไว้ใจเขาเมื่อคืนนี้
แค่ถูแล้วไม่ทำอะไร หมายความว่าอย่างไร
ไอ้เด็กเวร! เขาทำแบบนี้ได้อย่างไร!
นางอับอายเกินกว่าจะสู้หน้าใครได้!
วุ่นวายอะไรเช่นนี้!
หากน้องสาวของนางรู้เรื่องนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะหัวเราะเยาะนางอย่างไร
ยังมีหวั่นเอ๋อร์อีกคน จะคิดว่านางเป็นผู้หญิงไม่ดีและตัดขาดความสัมพันธ์กับนางหรือไม่
เมื่อคิดเช่นนี้ นางจึงยกมุมผ้าห่มขึ้นเล็กน้อย โผล่ศีรษะออกมาครึ่งหนึ่ง พูดอย่างจริงจัง “อย่าบอกใครถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน เข้าใจหรือไม่?”
แววตาที่ดูเป็นผู้ใหญ่แต่น่ารักนี้ ทำให้ซูอันอยากเอื้อมมือไปหยิกใบหน้าเล็ก ๆ นั้น
ทว่าหลีจื่อหนิงหดตัวหนีเหมือนกระต่าย และเอาผ้าห่มมาคลุมตัวเองอย่างแน่นหนา
ฝึกตนมาหลายปี ยังคงไม่มีความคิดเรื่องความรัก นางเป็นมือใหม่โดยสิ้นเชิง และไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับซูอันอย่างไรในขณะนี้
ซูอันหัวเราะ แล้วหันหลังเดินออกจากห้องไป
……
ชั่วพริบตาก็ผ่านไปอีกหนึ่งสัปดาห์
ข่าวที่ว่าเฉินมู่ยักยอกยาช่วยชีวิตได้ถูกแพร่กระจายออกไป ดึงดูดผู้เล่นที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นทันที
แต่ละคนวาจาเชือดเฉือน คำพูดหยาบคายที่สุดไม่ขาดสาย
ด่าตั้งแต่บรรพบุรุษสิบแปดรุ่น ลงไปจนถึงทายาทรุ่นหลัง โดนสาปแช่งหมด
ตอนนี้เขากำลังถูกแขวนคออยู่บนฟอรัม กลายเป็นตัวแทนของความอัปยศทั้งปวง
แม้แต่เรื่องเทพมู่ก็ถูกเปิดโปงโดยพี่น้องของเขาที่อยากจะทวงความยุติธรรม เขาจึงได้รับข้อความส่วนตัวมากมายทุกวัน ซึ่งล้วนเต็มไปด้วยคำด่า
สหพันธ์หลานซิงมีผู้เล่นเจ็ดพันล้านคน และส่วนใหญ่รู้จักชื่อเฉินมู่
การที่เฉินมู่ได้รับความนิยมอย่างมาก สหพันธ์ก็มีบทบาทสำคัญในเรื่องนี้ โดยยั่วยุให้ทุกคนพุ่งการโจมตีเข้ามา
ด้วยวิธีนี้ จะทำให้ผู้เล่นลดทอนการโจมตีที่ว่าสหพันธ์เพิกเฉยลงไปได้
เมื่อผู้เล่นมีช่องทางระบายความโกรธ ทางสหพันธ์ก็ได้พักหายใจจากความคิดเห็นของผู้เล่น ถือว่าได้ประโยชน์ทุกฝ่าย!
หากเฉินมู่มีความตระหนักในตนเอง ก็ไม่ควรที่จะอ่านฟอรัมหรือข้อความส่วนตัว มิฉะนั้นเกรงจะเป็นโรคซึมเศร้าได้
กระนั้น สายตาที่ดูถูกเหยียดหยามและเสียงกระซิบเยาะเย้ยจากคนงานเหมืองรอบ ๆ ก็ยังทำให้เขารู้สึกเสียใจอย่างมาก
เดินในเหมือง ใบหน้าของเขาเย็นชาราวกับน้ำแข็ง
พยายามจะไม่สนใจสายตาที่เกลียดชังและดูถูกเหยียดหยามของรอบด้าน
เนื่องจากเขาเป็นรองผู้คุม จึงต้องตรวจสอบเหมืองอยู่บ่อยครั้ง แม้จะไม่เต็มใจเพียงใดก็ตาม ไม่เช่นนั้นผู้คุมตัวจริงจะไม่ปล่อยเขาไป
“ครืน ครืน ครืน!”
ในขณะนี้ รถเข็นเหมืองได้พุ่งเข้าหาเฉินมู่ คนที่ขับรถเข็นมองเห็นเฉินมู่ ทว่าไม่ชะลอความเร็วลงเลย กลับยังเร่งความเร็วขึ้นด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าอีกด้วย
รถเข็นเหมืองนี้เป็นอาวุธธรรมที่สร้างขึ้นโดยกรมโยธาธิการ และใช้ในเหมืองใหญ่ ๆ เท่านั้น มีพื้นที่จัดเก็บของตัวเองและแข็งแรงทนทานเป็นอย่างยิ่ง
ด้วยความเร็วสูงเพียงพอ และการโจมตีที่มั่นคง แม้แต่ผู้บำเพ็ญก็จะได้รับบาดเจ็บ
“ซุนปิ่ง!”
ใบหน้าของเฉินมู่เปลี่ยนเป็นมืดมน บุคคลที่ขับรถเป็นหนึ่งในผู้ได้รับบาดเจ็บสิบห้าคน นั่นก็คือน้องชายของซุนติง
ตอนนี้มันชัดเจนแล้วว่าซุนปิ่งมาที่นี่เพื่อแก้แค้นเขา
เมื่อมองรถเข็นที่กำลังพุ่งเข้ามา เขาก็เคลื่อนไหวเบา ๆ แล้วเลื่อนไปด้านข้าง รถเข็นก็เลื่อนเฉียดเสื้อผ้าของเขาไป
ถึงแม้วิญญาณจะเป็นเพียงบุคคลธรรมดา ไม่ดีเท่าผู้บำเพ็ญตัวจริง ทว่าเนื่องจากเขาเป็นผู้เล่นที่เชี่ยวชาญเกมกลับชาติมาเกิด ความเร็วในการตอบสนองของเขาจึงจัดว่าดีที่สุดในบรรดาผู้เล่นทั้งหมดเช่นกัน
รถเข็นเหมืองหยุดอยู่ไม่ไกลนัก ซุนปิ่งโผล่หัวออกมา
เมื่อเห็นว่าเฉินมู่สบายดี เขาก็แสดงสีหน้าเสียดายออกมา และกล่าวอย่างประชดประชัน
“เป็นหมาที่ดีมาก รู้จักที่จะไม่ขวางทาง”
เส้นเลือดเริ่มปรากฏบนหน้าผากของเฉินมู่ และความโกรธก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา “ซุนปิ่ง อย่าเหิมเกริมนัก!”
ซุนปิ่งอดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะ “ฮ่าฮ่า รองผู้คุมเฉินเป็นคนมีอำนาจมาก คู่ควรกับตำแหน่งที่ได้รับจากการขายเพื่อนมนุษย์ เป็นคนสูงส่ง ทำไมต้องลดตัวลงมาขู่ฉันด้วยล่ะ”
“ถุย! ถ้าแกกล้าก็ฆ่าฉันสิ ฉันไม่กลัวแกหรอก ไอ้สวะ!”
หลังจากถ่มเสมหะเหนียวข้นลงบนพื้น ซุนปิ่งก็หดศีรษะลงอย่างท้าทาย และขับรถเข็นเหมืองออกไป ทิ้งให้เฉินมู่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยใบหน้ามืดครึ้ม
“ซุนติง ซุนปิ่ง!”
เขากำหมัดแน่น แต่ไม่ได้เลือกที่จะโจมตีจนกระทั่งซุนปิ่งจากไป
เนื่องจากเขาเป็นรองผู้คุม เขาจึงมีอำนาจที่จะจัดการกับคนงานเหมืองเหล่านี้ แม้ว่าเขาจะฆ่าพวกมันไปแปดหรือสิบคน เหล่าเฉินก็ไม่พูดอะไร
ทว่าส่วนลึกในใจของเขาบอกว่าไม่สามารถทำเช่นนี้ได้
นอกจากนี้เขายังทำผิดก่อน
หากเขาฆ่าใครซักคนจริง ๆ ผู้เล่นคนอื่นจะมองเขาอย่างไร นี่คงจะยืนยันชื่อเสียงของเขาในฐานะคนทรยศกระมัง
หากวันหนึ่งได้กลับไปที่หลานซิง เขาควรทำอย่างไร
เนื่องด้วยความกังวลต่าง ๆ เฉินมู่จึงเลือกที่จะอดทน ซึ่งส่งผลให้ผู้เล่นคนอื่นไร้ความเกรงใจอีกด้วย
“ตัวเอกคนนี้มีพื้นฐานทางศีลธรรมค่อนข้างสูง”
ซูอันมองภาพบนจอตรงหน้าแล้วส่ายหัว
ถึงแม้จะถูกกลั่นแกล้งขนาดนั้น ก็ยังอดทนได้
สมกับเป็นเต่า!
ในฐานะรองผู้คุม มีหลายวิธีที่จะฆ่าคนอย่างเงียบ ๆ
นอกจากนี้ซูอันยังสามารถเดาสูตรโกงส่วนใหญ่ของเฉินมู่ได้ มันเป็นเพียงการคาดคะเนอนาคตเท่านั้น และการตายของซุนปิ่งอาจกลายเป็นอุบัติเหตุได้ด้วยการอาศัยสูตรโกง
เป็นเฉินมู่เองต่างหากที่ไม่สามารถผ่านมันไปได้
ในทางตรงกันข้าม รองผู้คุมเหมืองแห่งอื่น ๆ นั้น คือผู้เล่นระดับสูงที่ออกภารกิจ ถึงแม้พวกเขาจะทำงานได้ไม่ดีมาก ทว่าอย่างน้อยพวกเขาก็ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย
มักจะรังแกผู้เล่นทาสขุดเหมืองรายอื่น แม้กระทั่งยักยอกยาวิเศษอย่างเปิดเผย แต่ชื่อเสียงของพวกเขาในฟอรัมไม่แย่เท่ากับของเฉินมู่
เพราะคนงานเหมืองที่ถูกกดขี่เหล่านั้นรู้ดี หากพวกเขากล้าที่จะเปิดเผยเรื่องนี้ในฟอรัม สิ่งที่รอพวกเขาอยู่คือการแก้แค้นกดขี่ที่หนักขึ้นจากรองผู้คุมเหล่านี้