ตอนที่ 362 บุกโลกเทพเสมือน

ตอนที่ 362 บุกโลกเทพเสมือน

เหล่าสตรีจากตำหนักไท่อินส่งเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี รู้สึกภาคภูมิใจไปกับพวกนาง

หากยังอยู่ในโลกเจินอู่ การที่หนึ่งนิกายมีสองจักรพรรดิเช่นนี้ ตำหนักไท่อินของพวกนางคงกลายเป็นนิกายชั้นยอดอย่างไม่ต้องสงสัย จะสามารถกดขี่วิหารเเห่งสงครามหรือแม้แต่การไม่ให้เกียรติจักรวรรดิเสินอู่ก็ย่อมได้

เมื่อพลังค่อยๆ สงบลง หยวนเสินใหม่ทั้งสองก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น และต่างแสดงสีหน้าตื่นเต้นออกมาอย่างไม่ได้นัดหมาย

ในฐานะผู้ฝึกตนบำเพ็ญ ไม่มีสิ่งใดน่ายินดีไปกว่าการได้ก้าวข้ามขีดจำกัด

“เอาล่ะ พวกเจ้าต้องเสริมสร้างพลังให้มั่นคงเสียก่อน อีกไม่นานพวกเจ้าต้องไปต่อสู้กับผู้ที่มีพลังทัดเทียมกัน” ซูอันดีดนิ้วหนึ่งครั้ง ปรับเวลาบริเวณรอบตัวของคนทั้งสองให้เร็วขึ้นร้อยเท่า จากนั้นได้มอบยาหยกขาวขวดใหม่กับพวกนางคนละสองขวด

ก่อนหน้ากังวลว่าการเร่งเวลาจะส่งผลกระทบต่อการก้าวข้ามขีดจำกัดจึงยังไม่ได้เปิดใช้งาน หากแต่ในตอนนี้ไม่ต้องกังวลเช่นนั้นอีกต่อไปแล้ว

จากนั้นซูอันก็ออกมาที่โลกภายนอก ในห้องโถงตำหนัก เขายกอาจารย์ผู้ขี้เซาขึ้นมา ถือไว้ในอ้อมแขนเหมือนกับการอุ้มเด็ก จากนั้นเขย่าเบาๆ

“เจินเจิน ถึงเวลาออกเดินทางแล้ว”

อาจารย์ผู้เป็นสาวงามปรือตามองด้วยความขี้เกียจ ร่างกายที่อ่อนช้อยราวกับไร้กระดูกซบอยู่บนอกของซูอัน นางเผลอยิ้มออกมาเล็กน้อย นิ้วมือเรียวบางแตะลงบนไหล่ของซูอัน ในชั่วขณะนั้น นางช่างงดงามเย้ายวนใจเหลือเกิน

อาจจะเป็นไปได้ว่า นางเองก็ยังไม่รู้ตัวว่าท่าทางของตนนั้นยั่วยวนมากมายเพียงใด

หากไม่ใช่เพราะต้องไปต่อสู้ในไม่ช้า ซูอันคงไม่ลังเลที่จะฝึกควบรวมอินหยางต่อไป

“จริงๆ เลย เหตุใดไม่ปลุกข้าให้เร็วกว่านี้”

มู่หนิงเจินยืดตัวในอ้อมกอดของซูอัน ดวงตาของนางกลับมาสว่างไสว

หากผู้เป็นหยวนเสินไม่ต้องการนอน ก็สามารถอดนอนได้เป็นพันปีอย่างไม่มีปัญหาใดๆ

และแม้ว่าเมื่อคืนมู่หนิงเจินจะถูกซูอันทำให้เหนื่อยล้า แต่หลังจากดูดซับยาหยกขาวเข้าร่างกายแล้ว เมื่อตื่นขึ้นมาพลังวิญญาณของนางก็แข็งแกร่งขึ้นถึงสามส่วน

“ไปกันเถอะ”

……

ในโลกเทพเสมือน ลางสังหรณ์ในใจของเทพีเซิงมิ่งยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น นางจึงตัดสินใจเรียกเหล่าเทพธิดาีที่อยู่ใต้การปกครองทั้งหมดมารวมกันที่ป่าแห่งชีวิต

และแม้จะไม่ได้เรียกประชุมอีกครั้ง แต่นางก็ได้นำเรื่องนี้ไปบอกให้เทพราชาแห่งโทษทัณฑ์และเทพราชาแห่งนิรันดร์ทราบก่อนหน้าแล้ว

น่าเสียดายที่เป็นไปตามที่นางคาดการณ์ไว้ เทพราชาทั้งสองผู้ครองอำนาจมาช้านานไม่ได้ให้ความสำคัญต่อวาจาของนางเลยแม้แต่น้อย

ส่วนเทพีกวงหมิงที่ไม่ค่อยเชื่อเทพีเซิงมิ่งมากนักก็ได้พาเหล่าบริวารที่เป็นเทพธิดาหลายสิบองค์มายังป่าแห่งชีวิต

เมื่อไม่มีธุระอันใดกับโลกเทพเสมือน ก็คงถึงเวลาที่ต้องออกไปแล้ว

อาจกล่าวได้ว่าเหล่าเทพธิดากว่าเจ็ดส่วนของโลกเทพเสมือนมารวมตัวกันที่ป่าแห่งชีวิต เทพธิดาบริสุทธิ์ไร้ที่ติหลายร้อยนางเเผ่ออร่าดั่งดอกไม้งาม ทำให้ที่แห่งนี้ราวกับกลายเป็นอาณาจักรของเหล่าหญิงงาม

อีกด้านหนึ่ง ในเหวลึกแห่งโทษทัณฑ์ เทพราชาแห่งโทษทัณฑ์ นั่งอยู่บนบัลลังก์สีเลือด ใบหน้าที่เย็นชาแสดงออกถึงความสงสัยบางประการ

“เซิงมิ่งต้องการทำอะไรกัน?”

แม้แต่เขาเองก็ไม่อาจประมาทเทพีที่อาวุโสที่สุดนางนี้

เมื่อเห็นว่าเทพีเซิงมิ่งได้ทำการรวบรวมเหล่าเทพธิดาผู้เป็นบริวาร และยังมีเทพีกวงหมิงที่ได้พาเหล่าเทพธิดามารวมตัวกันด้วย  ความสงสัยจึงบังเกิดในใจ

หรือพวกนางกำลังวางแผนก่อกบฏเพื่อยึดอำนาจ?

หากแต่พวกนางจะใช้พลังอันใดก่อกบฏ เพราะถึงแม้นางทั้งสองจะเป็นถึงเทพี  แต่เหล่าเทพธิดาบริวารของเทพีเซิงมิ่งก็ไม่ได้เก่งกาจอันใดเลย

เมื่อเทียบกับเขาและเทพราชาแห่งนิรันดร์ที่มีผู้ใต้บังคับบัญชาอันเก่งกาจและเชี่ยวชาญในการรบถึงหลายพันองค์  ความแข็งแกร่งจึงเหนือกว่าเหล่าเทพธิดาเหล่านั้นอย่างไม่ต้องพูดถึง

เทพแห่งทะเลครามที่อยู่เบื้องล่างกลอกตาและคาดเดาอย่างมุ่งร้าย “บางทีพวกนางอาจต้องการแสดงอำนาจต่อท่าน”

“ตำแหน่งเทพราชาแห่งชีวิตถูกสืบทอดโดยเทพองค์ใหม่แล้ว นางอาจต้องการปิดช่องทางสู่โลกเทพเสมือนและห้ามไม่ให้ผู้ใดได้ขึ้นมาอีก เพื่อให้ผู้สืบทอดของนางเป็นผู้ครอบครองศรัทธาของโลกนั้นเพียงลำพัง”

“เมื่อไม่ได้รับการยินยอมในครั้งนี้ จึงรู้สึกไม่พอใจ”

ในฐานะเทพผู้นำที่แข็งแกร่งที่สุดในกองทัพของเทพราชาแห่งโทษทัณฑ์ เทพเจ้ามหาสมุทรมักจะถูกเทพีเซิงมิ่งวางอำนาจใส่บ่อยครั้ง ็

สำหรับเทพที่ถือว่าตัวเองเป็นผู้มีเสน่ห์ในเรื่องความรักและความสัมพันธ์ เขาจึงมีความสนใจต่อเทพีทั้งหลายในโลกเทพเสมือน

ด้วยการใช้สถานะเทพผู้นำของตน ทำให้เขาคิดว่าการได้เหล่าเทพธิดามาครอบครองนั้นช่างเป็นเรื่องง่ายดาย

แต่แล้วเทพีเซิงมิ่งก็ประกาศออกมาว่า เหล่าเทพธิดาทุกองค์ที่เป็นบริวารของนางจะได้รับการคุ้มครอง และห้ามให้ผู้ใดรังแก ทำให้เทพธิดาจำนวนไม่น้อยที่ไม่ต้องการถูกเหล่าเทพคุกคามเข้าไปหลบภัยยังใต้ร่มเงาของเทพีเซิงมิ่ง

ครั้งหนึ่ง เขาอดไม่ได้ที่จะขืนใจเทพธิดาระดับสามผู้เป็นบริวารของเทพีเซิงมิ่ง โดยคิดว่าเป็นเพียงเทพธิดาระดับต่ำ เทพีเซิงมิ่งคงไม่ถือความอันใด

ทว่าก่อนที่เขาจะลงมือได้สำเร็จ เทพีเซิงมิ่งก็ปรากฏกายขึ้น นางผู้ซึ่งปกติจะสงบเสงี่ยมและใจดีกลับโกรธแค้นอย่างหนัก ใช้ฝ่ามือฟาดจนร่างเทพของเขาพังทลาย และกักขังวิญญาณของเขาไว้ยังใต้ยอดเขาศักดิ์สิทธิ์ หากไม่ใช่เพราะเทพราชาแห่งโทษทัณฑ์ร้องขอเอาไว้ บัดนี้เขาอาจจะถูกกักขังไว้จนกว่าโลกเทพเสมือนจะล่มสลาย

ตั้งแต่นั้นมา เขาจึงได้ตระหนักอย่างลึกซึ้งถึงความแตกต่างระหว่างเทพผู้นำกับเทพราชา

ถึงแม้ว่าฝ่ายของพวกเขาจะมีเทพธิดาีอยู่บ้าง แต่ก็ล้วนมีผู้ครอบครองเป็นเจ้าของ นอกเหนือจากนั้นก็ถูกเล่นสนุกจนหมดความหมายแล้ว

พวกของเสียเหล่านั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาหมายปอง

“จะมาแสดงอำนาจอันใดกัน?” เทพราชาแห่งโทษทัณฑ์ส่ายศีรษะเล็กน้อย โดยไม่สนใจการคาดเดาของเทพแห่งทะเลคราม

ถ้าการรวบรวมเหล่าเทพธิดาแล้วเรียกว่าการแสดงอำนาจ  การแสดงอำนาจเช่นนี้ก็คงจะขาดความน่าเกรงขามไปเสียแล้ว

“หรือว่าภัยที่เทพีเซิงมิ่งกล่าวถึงจะเป็นเรื่องจริง?”

เทพราชาแห่งโทษทัณฑ์นึกถึงคำพูดของเทพีเซิงมิ่งเมื่อไม่นานมานี้ เขากลอกดวงตาไปมาพร้อมกับวางมือเคาะเบาๆ ลงบนบัลลังก์

“หึ จะเป็นไปได้อย่างไรกัน!”

เทพแห่งทะเลครามส่ายศีรษะและหัวเราะ “ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง โลกเทพเสมือนของเราคงล่มสลายไปแล้ว”

ช่องทางนี้เชื่อมต่อกับใจกลางของโลกเทพเสมือนโดยตรง ไม่มีทางผิดพลาดได้

ส่วนการพยายามมายังโลกเทพเสมือนด้วยวิธีอื่นนั้นยากยิ่ง เว้นแต่จะสามารถหลบเลี่ยงการปิดกั้นของศูนย์กลางโลกเทพเสมือน

แม้แต่ตอนที่เขาส่งวิญญาณที่จับได้โดยบังเอิญไปยังโลกนั้น ก็ยังต้องได้รับความช่วยเหลือจากเทพราชาแห่งโทษทัณฑ์ ด้วยการผ่อนคลายการปิดกั้นบางส่วนและต้องใช้พลังที่สูงมากถึงจะประสบความสำเร็จ

เขาตั้งความหวังไว้สูงกับวิญญาณที่มีคุณภาพดีและคล้ายกับเขา  เพราะตั้งใจจะใช้มันยกระดับตำแหน่งเทพแห่งทะเลครามให้กลายเป็นเทพราชา แต่โชคไม่ดีที่บุคคลผู้นั้นทรยศต่อความไว้วางใจของเขา และตายไปอย่างน่าเสียดาย ทำให้ความพยายามสูญเปล่า

“ก็ถูกของเจ้า” เทพราชาแห่งโทษทัณฑ์พยักหน้า ก่อนที่จะคิดจะพูดอะไรต่อ ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เมื่อศูนย์กลางของโลกเทพเสมือนเกิดการสั่นสะเทือน

เทพราชาแห่งชีวิตองค์ใหม่ได้อุบัติแล้ว!

……

ย้อนกลับไปเมื่อครึ่งยามก่อน ที่ภูเขาหลังดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนสุ่ย

ซูอันนำเซิ่งหนานและหยวนเสินอีกห้าคนล้อมรอบกงเสวียนชิงที่อยู่ตรงกลาง

พลังของนิกายเทียนสุ่ยในตอนนี้สามารถเอาชนะทุกพลังที่ไม่ใช่ต้าซางได้อย่างง่ายดาย

“เริ่มกันเถอะ” ซูอันกล่าวพร้อมกับวางยันต์หยกลงบนมือของกงเสวียนชิง จากนั้นพยักหน้าให้นาง

“เมื่อเห็นรอยยิ้มที่มุมปากของญาติผู้พี่ กงเสวียนชิงก็รู้สึกมั่นใจขึ้นมา”

หลังจากสูดหายใจลึกๆ นางจับยันต์หยกในมือแล้วกระตุ้นพลังเทพของตนเอง  ก่อนจะอุบัติขึ้นสู่โลกเทพเสมือน

เปรี้ยง!

ในพริบตาเดียว ลมฟ้าอากาศก็พลิกผัน

เมฆบนท้องฟ้ารวมตัวกันเป็นก้อนใหญ่ แสงเจิดจ้าส่องสว่างราวกับรัศมีอันศักดิ์สิทธิ์ จากนั้นลำแสงสีทองอ่อนๆ ได้ลงมาล้อมรอบกงเสวียนชิง

พร้อมกับพลังมหาศาลได้พุ่งมา ซูอันมีสีหน้าที่เคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย

เขาตระหนักดีว่านี่คือพลังจากศูนย์กลางของโลกเทพเสมือน

แม้ว่าพลังนี้จะเทียบไม่ได้กับพลังของจักรพรรดินี แต่ก็เหนือกว่าหยวนเสินไปแล้ว หากไม่ใช่เพราะศูนย์กลางของโลกเทพเสมือนนั้นไม่มีจิตสำนึก เขาก็คงจะไม่คิดโจมตีโลกเทพเสมือน

ในตอนนี้สิทธิ์การควบคุมศูนย์กลางของโลกเทพเสมือนถูกควบคุมโดยเทพราชาทั้งสี่

และพอดีว่า กงเสวียนชิงได้สืบทอดตำแหน่งเทพราชาแห่งชีวิต

ดังนั้นหากมีนางอยู่ เทพราชาในโลกเทพเสมือนก็ไม่สามารถรวมพลังกันเพื่อกระตุ้นศูนย์กลางของโลกเทพเสมือนได้

นอกจากนี้ ซูอันก็ยังได้เตรียมแผนสำรองอย่างรอยตราวิหคดำในร่างกายของเขาเอาไว้แล้ว หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เขาก็คงต้องพึ่งพาฝ่าบาทให้ช่วยเหลือ