ตอนที่ 288 ศัตรูจากต่างโลก

ตอนที่ 288 ศัตรูจากต่างโลก

ถึงกระนั้นภัยสายฟ้าของหยวนเสินที่บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ก็ไม่เคยน่ากลัวขนาดนี้

มันยังเหนือกว่าระดับสูงสุดของหยวนเสินและใกล้เคียงกับระดับซวีเซียนด้วยซ้ำ

“จิ๊บ จิ๊บ!” ร่างกายของวิหคดำแห่งโชคเบ่งบานด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์มหาศาล ขนทุกเส้นมีพลังน่าสะพรึงกลัว มันบินจากด้านบนของตำหนักและพุ่งเข้าใส่มังกรสายฟ้าโดยไม่แสดงความอ่อนแอ

ชั่วครู่หนึ่ง สายฟ้าแผ่กระจายไปทั่วสถานที่และเสียงร้องของวิหคดำก้องกังวาน

แสงศักดิ์สิทธิ์ระเบิด แสงทมิฬแวบวาบบ้าคลั่งและมังกรสายฟ้าถูกวิหคดำไล่สังหารจนล่าถอยออกไป

ทันใดนั้นเกิดการเปลี่ยนแปลงที่กะทันหันขึ้น

ประตูมิติลึกลับขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ มันครอบคลุมเกือบครึ่งหนึ่งของท้องฟ้าไว้

อากาศที่แปรปรวนไหลเวียนและรัศมีที่ไม่สอดคล้องกับโลกโผล่ออกจากประตูมิตินั้น

“ฮ่าฮ่าฮ่า เปิดแล้ว เปิดแล้ว!”

“โลกใบใหม่ มาก่อนได้ก่อน!”

“พิชิต! รีบพิชิต!”

“ข้ามาแล้ว!”

ปรากฏเรือรบโบราณลำหนึ่งที่มีรูปร่างเหมือนเรือเซียนบินออกจากประตูมิตินั้น มันมีรูปแบบโบราณและค่ายกลศักดิ์สิทธิ์สลักอยู่บนนั้น เปรียบเสมือนแผ่นดินขนาดเล็กผืนหนึ่ง

บนเรือรบลำนั้นมีผู้ฝึกตนในชุดเกราะยืนขึ้นทีละคนซึ่งแต่ละคนมีรัศมีไม่น้อยกว่าระดับจื่อฝู่ รัศมีแห่งเลือดพุ่งเข้าหาใบหน้าทำให้ผู้คนมองแวบเดียวก็รู้ว่าพวกเขาเป็นปรมาจารย์ชั้นยอด นอกจากนี้ยังมีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงกลาง ร่างสูงตระหง่านดุจขุนเขา มีรัศมีเงียบสงบราวกับเหวลึกที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้และเขามีพลังคล้ายหยวนเสิน

นอกจากนี้ยังมีผู้ฝึกตนอีกหนึ่งคนซึ่งสวมเสื้อผ้าแตกต่างจากของต้าซางแบบชัดเจน เขาบินออกจากประตูมิติมาหยุดกลางอากาศ ยืนอยู่บนท้องฟ้าพร้อมปลดปล่อยแรงผลักดันโดยไร้ศีลธรรมราวกับว่าพวกตนเป็นผู้พิชิตโลกนี้

จากจื่อฝู่ไปจนถึงมิ่งตานและหยางบริสุทธิ์รวมกันมีจำนวนมาก กลุ่มผู้คนที่น่ากลัวเดินออกจากประตูมิติและเกือบจะทำให้นิกายชั้นหนึ่งสิ้นหวัง

ทว่า...

“นั่นคืออะไร!” ผู้ฝึกตนคนหนึ่งเห็นวิหคดำแห่งโชคและมังกรสายฟ้ากำลังต่อสู้กันไม่ไกลนัก ทำให้นัยน์ตาของเขาหดเกร็ง

เพียงแค่เฝ้ามองการเผชิญหน้าระหว่างทั้งสองก็ทำให้เขารู้สึกราวกับว่าวิญญาณกำลังจะแตกสลาย

โลกนี้ดูซับซ้อนไม่เบา...

“ฆ่า!” ภายในวังหลวง ดวงตาของซูอันเย็นชาและเขาออกคำสั่ง

ไม่ว่าคนเหล่านี้จะมาจากที่ใดหรือมีจุดประสงค์อะไร ตราบใดที่มีโอกาสขัดขวางความก้าวหน้าของพี่รั่วซี เขาจะถือว่าเป็นศัตรู

ศัตรูสมควรตาย!

องครักษ์ของวังหลวงที่เตรียมพร้อมนานแล้วก็ไม่รอช้า พวกเขาถืออาวุธเวทและเล็งไปที่ท้องฟ้าเพื่อฆ่าศัตรู แต่ละคนมีท่าทางการสังหารในแบบของตน

ก่อนที่กลุ่มคนลึกลับจะทันได้ตอบโต้ หมัดขนาดใหญ่ก็มาพร้อมกับการโจมตีของมังกรคชสาร ทำให้กลุ่มคนหลายร้อยคนที่ไม่มีเวลาตอบสนองพลันระเบิดเป็นหมอกโลหิตทันที

เป็นฝีมือของถูเซิ่งหนาน

“โอ้ ในโลกนี้มีคนที่ทรงพลังขนาดนี้เช่นกัน”

บนเรือรบ ชายที่มีรูปร่างคล้ายภูเขายืนขึ้นและมองถูเซิ่งหนานด้วยความสนใจและแสดงความชื่นชม

“เพิ่งมาถึงโลกใหม่แห่งนี้ได้ไม่นานก็ได้พบมหาอำนาจในระดับจักรพรรดิแล้ว ดูเหมือนว่าการสำรวจครั้งนี้จะไม่น่าเบื่อ ข้าหวังว่าเจ้าจะทำให้ประหลาดใจได้บ้าง”

ในโลกเจินอู่ เขาไม่ได้พบกับการต่อสู้ที่ดุเดือดมาเป็นเวลานานแล้ว ดังนั้นเขาจึงต้องการความกดดันเพื่อผลักดันตัวเองให้ค้นหาเส้นทางต่อไป และชาวโลกใบใหม่ที่อยู่ตรงหน้าก็เหมาะสมมากที่จะเป็นหินลับคมของเขา

“ข้าถัวเซวียนเป็นเซิ่งเซวียนหวางแห่งจักรวรรดิเสินอู่ จงจดจำชื่อนี้ไว้” เมื่อมองลงไปที่ถูเซิ่งหนาน เขายกมือข้างหนึ่งขึ้น

ช่วงเวลาต่อมาคล้ายกับว่าพระอาทิตย์กำลังมาเยือน

ทันใดนั้นปรากฏหอกสีทองที่เหมือนจะสามารถแทงทะลุฟ้าดินได้ มันพุ่งมาจากทางซ้าย เห็นได้ชัดว่ามันแทงทะลุความว่างเปล่าแต่กลับทำให้ผู้ฝึกตนที่อยู่ใกล้ๆ รู้สึกเจ็บที่หน้าอก วิญญาณก็ทรุดลงในทันที

“เฉินโตวผู้บัญชาการหน่วยวิหคดำอยู่ที่นี่แล้ว พวกเจ้ายังไม่รีบตายอีก!”

เฉินโตวถือหอกในมือและมองไปที่ร่างบนเรือรบ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

สีหน้าของถัวเซวียนแข็งทื่อ ยังมีผู้ที่อยู่ในระดับจักรพรรดิอีกคน!

สีหน้าของเขาทวีความจริงจังขึ้น

มีระดับจักรพรรดิถึงสองคนและด้วยความแข็งแกร่งนับหมื่นปีของทั้งสอง เขาจึงรับมือไม่ได้

ฟ้าว!

บัดนี้มีแสงดาบเย็นเฉียบทะลุท้องฟ้าและมันถูกบีบอัดจนสุดขั้ว ตัดร่างกาย วิญญาณและหัวใจออก ไล่ล่าสังหารผู้ฝึกตนที่หลบหนีทั้งหมด

นั่นคือการลงมือของอู่เหิง แม่ทัพใหญ่ที่ถือดาบยักษ์และปรากฏตัวทางด้านขวา เขาแค่นเสียงเย้ยหยัน

“เฉินโตว อย่ามัวเสียเวลาพูดเหลวไหลกับพวกมัน แค่ฆ่าพวกมันทิ้งซะ อย่าให้รบกวนงานสำคัญของฝ่าบาท”

คนบนเรือรบมีการแสดงออกที่เปลี่ยนไปมาก

สามจักรพรรดิ เป็นไปไม่ได้

แม้ว่าจักรวรรดิเสินอู่ของพวกเขาจะปกครองโลกเจินอู่และโลกขนาดเล็กอีกหลายแห่งมานานกว่าหมื่นปี แต่ยังปรมาจารย์ระดับจักรพรรดิเพียงสามคนเท่านั้น

นี่มันโลกแบบใดกัน เพราะหากดูจากสภาพค่ายกลโลกแล้วไม่น่าจะแข็งแกร่ง!

เขากำลังคิดที่จะล่าถอยเพราะเกรงว่าเขาจะทนแรงกดดันไม่ไหว

กลับไปสู่โลกเจินอู่ก่อนเนื่องจากการตายนั้นไร้ประโยชน์ จากนั้นทูลฝ่าบาทว่าโลกนี้ไม่ง่ายอย่างที่คิด

ในขณะนี้ปรากฏค่ายกลขนาดใหญ่ขึ้นและปิดผนึกพื้นที่โดยรอบ มันห่อหุ้มเรือรบและผู้ฝึกตนทั้งหมดที่ออกมาจากประตูมิติ ทั้งยังทำลายค่ายกลของเรือรบจนสิ้น

“เหอะเหอะ ข้าอยากเห็นว่าใครกล้าพิชิตต้าซางของข้า”

ที่ด้านหลังของเรือรบ มีชายชรายิ้มแย้มถือแผ่นค่ายกลและดูลึกลับไม่อาจคาดเดาได้

เมื่อเห็นระดับจักรพรรดิอีกคนมาจากด้านหลัง ถัวเซวียนที่เพิ่งคิดว่าจะเอาชนะหินลับมีดเช่นถูเซิ่งหนานก็ได้เปลี่ยนสีหน้าไปโดยสิ้นเชิง

โลกนี้มีปัญหา ปัญหาใหญ่ด้วย!

ค่ายกลโลกระดับนี้มืดมนเกินไปหรือเปล่า

นี่คือโลกแบบใด?

ด้วยความงุนงง เขาเห็นแผ่นค่ายกลในมือของชายชรากะพริบราวกับสายฟ้าแลบและความทรงจำหนึ่งของเขาที่ถูกผนึกไว้ได้หลั่งไหลกลับมาอย่างท่วมท้น

“เป็นเจ้า มารเฒ่าค่ายกลโลหิต เจ้าคือมารเฒ่าค่ายกลโลหิต!!!” เขาอุทานออกมา

“มารเฒ่าค่ายกลโลหิต? ชื่อยาวเกินไป” เฉิงจู่ขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางค้นหาความทรงจำของตนและคิดอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นดวงตาของเขาดูประหลาดใจและยิ้มเมื่อมองไปที่ถัวเซวียน “ที่แท้พวกเจ้าก็มาจากโลกเจินอู่”

“โลกแห่งเต๋า นี่คือโลกแห่งเต๋า!” ถัวเซวียนสูญเสียการควบคุมน้ำเสียง

ใบหน้าของผู้บุกรุกเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เมื่อมองกลุ่มคนทั้งสี่ที่แม้แต่ผู้แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขายังเทียบไม่ได้ เหล่านักรบบนเรือรบก็จับอาวุธเวทในมือ หัวใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง แต่พวกเขายังมีทัศนคติที่น่ารังเกียจและนี่คือความดื้อรั้นครั้งสุดท้ายของพวกเขา

แต่ถัวเซวียนในฐานะผู้นำไม่มีความตั้งใจที่จะต่อสู้อีกต่อไป

เขาจำได้ว่าเมื่อหนึ่งหมื่นห้าพันปีก่อน อาวุธเวทชื่อแผนภาพฮ่วนหยวนได้หล่นลงมาในโลกเจินอู่และพวกเขาได้สัมผัสกับโลกอื่นเป็นครั้งแรก

ด้วยความช่วยเหลือของแผนภาพฮ่วนหยวน พวกเขาจึงค่อยๆ สำรวจโลกใกล้เคียงและพิชิตโลกขนาดเล็กหลายใบติดต่อกัน

ในเวลานั้นจักรวรรดิเสินอู่มีความทะเยอทะยานสูงส่งและต้องการพิชิตฟ้าดิน ครอบครองทรัพยากรจากฟ้าดินมาหล่อเลี้ยงตนเอง

ผู้แข็งแกร่งจากทั่วโลกมารวมตัวกัน เกิดเป็นองค์กรที่เรียกว่าพันธมิตรเจินอู่โดยมีปรมาจารย์ระดับจักรพรรดิเจ็ดคนปกครองอยู่ด้านบนสุดเพื่อร่วมกันพัฒนาโลกอื่น

แผนนี้มีแนวโน้มดีตั้งแต่เริ่มแรก ภายใต้การวางแผนแบบครบวงจรของพันธมิตรเจินอู่ เมื่อโลกใหม่ถูกค้นพบ มันจะถูกยึดครองโดยเร็วที่สุดและกลายเป็นแหล่งทรัพยากรหรือสถานที่ท่องเที่ยวของพวกเขา

จนกระทั่งพวกเขาได้ค้นพบโลกใหม่ที่อยู่ห่างจากโลกเจินอู่และพบกับอาณาจักรที่ชื่อว่าต้าซางในโลกใบนี้