ตอนที่ 193 วิธีเดิมๆ ยังได้ผลเสมอ
ตอนที่ 193 วิธีเดิมๆ ยังได้ผลเสมอ
ตอนที่ 193 วิธีเดิมๆ ยังได้ผลเสมอ
“มันเป็นแค่เต่าตัวหนึ่งเท่านั้น ไม่ต้องกังวลหรอก” ซูอันโบกมือด้วยความไม่ใส่ใจแล้วถอดหน้ากากออก
หน้ากากเทพแห่งการเสแสร้งมีผลอยู่ได้สิบสองชั่วยาม หากถอดออกก่อนเวลายังสามารถใส่กลับได้ใหม่
“โอ้” ถูเซิ่งหนานพยักหน้าแต่ยังไม่ค่อยเข้าใจ จางจวินสวินอาจเป็นปีศาจที่มีความแค้นกับคุณชาย
“ไปกันเถอะ ลงมือกันต่อ” ซูอันโยนแกนดาราในมือเล่นพลางเดินไปยังสถานที่ถัดไป
เขาค้นพบโดยบังเอิญว่าแกนดาราสามารถใช้ปรับปรุงโลกใบเล็กได้
การล่าซิงหลิงทำให้ล่าช้ามาก เพราะซิงหลิงเหล่านั้นกระจัดกระจายไม่สม่ำเสมอ ดังนั้นการปล้นจากผู้อื่นจึงง่ายกว่า
สมาชิกของเผ่ามังกร ผู้ปลูกฝังมาร เผ่าทะเลต่างๆ แม้แต่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่กี่แห่งล้วนเป็นเป้าหมายของซูอัน
ภายใต้หน้ากากของจางจวินสวินนั้นเป็นเรื่องที่น่าสนุกไม่น้อย
เป็นไปไม่ได้ที่จะใช้ตัวตนจริงๆ ของจางจวินสวิน แต่การเสแสร้งแกล้งทำนั้นไม่ยาก
แต่ภาพลักษณ์ที่มีคุณธรรมและสง่างามของเขาในฐานะท่านโหวซูไม่อาจแปดเปื้อนได้
“ผู้อาวุโส ท่านพ่อของข้าเป็นผู้อาวุโสที่ยิ่งใหญ่ของลัทธิมารวั่นเซียง”
ตูม!
พูดมากน่ารำคาญ
“สวรรค์ให้กำเนิดข้าจางจวินสวิน เส้นทางแห่งหายนะคงอยู่ชั่วนิรันดร์เหมือนราตรีอันยาวนาน ลัทธิมารวั่นเซียงเป็นลิทธิลาโง่แบบใดกัน”
ผู้ปลูกฝังมารที่รอดชีวิตคุกเข่าลง “ผู้อาวุโสได้โปรดไว้ชีวิตด้วย!”
……
“ผู้อาวุโส ข้าเป็นศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชางยวน”
เพียะ!
พูดมากต้องโดนตบหน้าฉาดใหญ่
“แผ่นดินกว้างใหญ่ ผู้ใดชี้ชะตา คือข้าจางจวินสวินผู้นี้!”
แก้มซ้ายของศิษย์คนนั้นแดงและบวม เขาร้องไห้และยื่นแหวนจัดเก็บให้
……
“ผู้อาวุโส ผู้เยาว์เป็นศิษย์ของนิกายหลินซวี” ศิษย์หญิงที่มีรูปร่างหน้าตาธรรมดามองร่างผมขาวด้วยความสั่นเทา
หมับ!
คราวนี้เปลี่ยนจางแรงตบเป็นแรงจับ
“ใจไร้สตรี นี่คือวิถีของเทพเจ้าผู้ตวัดดาบ ข้าจางจวินสวินไม่เคยปรานี”
ศิษย์หญิงร้องไห้และวิ่งเอามือกุมหน้าอกหนีไป
……
“สิ่งนี้ถูกกำหนดไว้สำหรับข้า รีบส่งมา”
“ผู้อาวุโส...”
เพียะ!
“หุบปากซะเดรัจฉาน จากนี้ให้จดจำชื่อของข้าจางจวินสวินผู้กลับชาติมาเกิดด้วยความรุ่งโรจน์!”
……
ด้วยความเร็วของซูอัน หลังจากไล่ปล้นไปทีละคนแล้วผลลัพธ์จึงตามมาทันที
ในช่วงเวลาสั้นๆ ความอื้อฉาวของจางจวินสวินถูกแพร่กระจายราวกับติดปีก
ซูอันไม่หยุดจนกว่าผลของหน้ากากจะหมดลง
มันคุ้มค่ามาก
ในมือของเขามีแกนดาราระดับมิ่งตานมากกว่าสี่สิบดวงและมีแกนดาราในขอบเขตก่อกำเนิดจำนวนนับไม่ถ้วน
นอกจากนี้ยังมีแกนดาราระดับหยางบริสุทธิ์ที่ซูอันได้จากการสังหารซิงหลิงด้วยตัวเอง
“ไม่เลว”
เขาเก็บแกนดาราทั้งหมดไว้ในโลกใบเล็กแล้วยิ้มด้วยความพึงพอใจขณะเฝ้าดูเงาของดวงดาวค่อยๆ ก่อตัวขึ้นบนท้องฟ้าของโลกใบเล็ก
ประโยชน์ของแกนดารานี้สูงกว่าหินวิญญาณมากและยังสามารถทำให้กฎของโลกใบเล็กสมบูรณ์อีกด้วย
เขามีความสุขจริงๆ
แต่สำหรับแพะรับบาปบางตัวคงถึงเวลาอยากร้องไห้แต่ร้องไม่ออกแล้ว
ในหุบเขาลึก มีผู้ฝึกตนจำนวนหลายร้อยคนมาชุมนุมกันที่นี่ มีทั้งเผ่ามังกร เผ่ามนุษย์ แม้แต่ผู้ปลูกฝังมารก็อยู่ด้วย
แต่ละคนมีสีหน้าไม่ดีเลย
ผู้อ่อนแอที่สุดในหมู่คนเหล่านี้อยู่ในระดับจื่อฝู่ นอกจากนี้ยังมีปรมาจารย์หยางบริสุทธิ์อีกห้าคนที่ดูตั้งใจมาร่วมชุมนุมครั้งนี้เช่นกัน
อาจจะมีสมบัติหรือมรดกบางชนิดกำลังถือกำเนิดขึ้นหรือเปล่า?
จางจวินสวินลดระดับการบินลงด้วยความสงสัย เมื่อลงเหยียบพื้นในบริเวณรอบนอกแล้วจึงคว้าผู้ฝึกตนคนหนึ่งมาสอบถาม “สหายเต๋าท่านนี้ ขอสอบถามหน่อยว่าเกิดเรื่องใดขึ้น?”
“เรากำลังก่อตั้งกองทัพปราบโจรชั่วจางจวินสวินน่ะ”
“หา?” จางจวินสวินสับสน
โจรชั่ว?
ข้าเนี่ยนะ?
เดิมทีผู้ฝึกตนคนนั้นตอบแบบสบายๆ แต่ทันใดนั้นเขาจึงตระหนักได้ถึงความผิดปกติ
เขาหันกลับไปมองหน้าของผู้มาเยือนให้ชัดเจน ทันใดนั้นเขาก็อุทานออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเทา “จาง จางจวินสวิน!”
“อะไรนะ จางจวินสวิน!”
“จางจวินสวินอยู่ที่ใด!”
สายตาที่เย็นชาและเกลียดชังมองไปยังทิศทางของเสียง ทั่วทั้งหุบเขาเดือดพล่าน
จางจวินสวินผงะถอยหลังไปสองสามก้าวเมื่อเห็นสิ่งนี้ เหตุใดคนเหล่านี้ถึงมองเขาด้วยสายตาโกรธแค้น?
มองเขาราวกับเป็นศัตรู
“เจ้าคือจางจวินสวินงั้นหรือ?” ผู้ปลูกฝังมารเฒ่าในระดับหยางบริสุทธิ์ลุกขึ้นยืน ม่านตาสีเทาจ้องมองร่างของจางจวินสวินและพลังชั่วร้ายเพิ่มขึ้น
หากใครเคยไปเยือนแดนเหนือย่อมรู้ว่าบุคคลนี้เป็นผู้อาวุโสที่มีชื่อเสียงของลัทธิมารวั่นเซียง
จางจวินสวินรู้สึกแย่ “ข้าคือจางสวินไม่ใช่จางจวินสวินและข้าคิดว่าไม่เคยทำให้เจ้าขุ่นเคือง อาจมีความเข้าใจผิดเกิดขึ้น...”
“ดีนักนี่ เจ้ายังกล้าเล่นลิ้น!”
“นอกจากปล้นฆ่าพวกเราแล้วเจ้ายังกล้ามาดูถูกพวกเราถึงที่นี่”
“คิดว่าเปลี่ยนชื่อแล้วข้าจะจำเจ้าไม่ได้หรือ”
“เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ ต่อให้ข้าตาย ข้าก็จำรัศมีของคนผู้นี้ได้”
“ฮือฮือ ท่านพ่อ เขาคือผู้ชายที่ลวนลามข้าเจ้าค่ะ”
พวกผู้ฝึกตนทั้งหลายลุกขึ้นยืนทีละคน เมื่อยืนอยู่ข้างผู้อาวุโสหรืออาจารย์ของตนยิ่งมีความกล้าที่จะจ้องมองจางจวินสวินมากขึ้น
นอกจากนี้ยังมีผู้ฝึกตนหญิงคนหนึ่งซึ่งมีรูปร่างหน้าตาธรรมดากำลังจับแขนเสื้อของบิดาและร้องไห้แทบขาดใจ
บิดาของนางเป็นผู้แข็งแกร่งในระดับหยางบริสุทธิ์ขั้นปลายแล้ว
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาอยู่คนละฝ่ายคนละนิกาย โดยปกติไม่มีปฏิสัมพันธ์กันเลยด้วยซ้ำ แต่ในเวลานี้พวกเขามีความเกลียดชังต่อคนเดียวกัน
เมื่อเผชิญหน้ากับมิ่งตานที่โกรธแค้นหลายร้อยคนและหยางบริสุทธิ์อีกห้าคนที่มองแวบแรกก็รู้ว่ายุ่งด้วยไม่ง่าย จางจวินสวินจึงยิ้มแห้งแล้วหันหลังวิ่งหนีไปทันที
“โจรชั่วหนีไปแล้ว!”
“คืนชีวิตลูกชายของข้ามา!”
ความโกรธแค้นของมิ่งตานหลายร้อยคนและหยางบริสุทธิ์อีกห้าคนนั้นน่าสะพรึงกลัวมาก
จางจวินสวินนึกก่นด่าสาปแช่งและหลบหนีการไล่ล่า
เวลานี้เขาอยู่ในสภาพที่น่าสังเวชยิ่งนัก เสื้อผ้าขาดลุ่ยและดูน่าเกลียดกว่าขอทานข้างถนนด้วยซ้ำ
แม้ไม่ทำให้แก่นแท้เสียหายแต่มันน่าอับอายมาก
จมูกช้ำ หน้าบวมและสีหน้าไม่อาจหาคำบรรยายได้
“บ้าไปแล้ว มีแต่คนบ้าทั้งนั้น!” จางจวินสวินไม่หยุดจนกว่าจะรู้สึกปลอดภัย
‘ภัยพิบัติที่ไม่คาดคิด’ นี้เกิดขึ้นกะทันหันเกินไป
ทันทีที่คนเหล่านั้นเห็นเขาก็ตะโกนประมาณว่า ‘วิถีของเทพเจ้าผู้ตวัดดาบงั้นหรือ’ ‘เส้นทางแห่งหายนะคงอยู่ชั่วนิรันดร์เหมือนราตรีอันยาวนานใช่ไหม’ จากนั้นก็โจมตีเขาพร้อมกัน
ระหว่างทางมีผู้ฝึกตนใหม่ๆ กระโดดเข้าร่วมด้วย ราวกับว่าเขากลายเป็นศัตรูของผู้ฝึกตนทั้งหมดไปแล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะใช้วิชาลับ เขาคงหนีไม่พ้น
“ต้องฟื้นฟูพลังวิญญาณก่อน ดูเหมือนว่าข้าจะต้องเปลี่ยนรูปลักษณ์ด้วย ไม่สามารถใช้ตัวตนของจางสวินได้อีกแล้ว”
สีหน้าของเขามืดมน แม้เขายังไม่ทราบสาเหตุ แต่ก็สามารถเดาได้ว่ามีคนใส่ร้ายเขาและต้องการลอบสังหารเขาแน่ๆ
คนน่ารังเกียจคนนั้น อย่าให้เขาเจอตัวเด็ดขาด
ด้วยเหตุนี้เขาจึงเตรียมหาสถานที่พักผ่อนสักพักหนึ่ง
แต่ทันใดนั้นมีเสียงคำรามของมังกรดังอยู่เหนือท้องฟ้า
เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นว่าเมฆกลุ่มหนึ่งบนท้องฟ้ากลายเป็นสีทอง
พลังงานที่น่าสะพรึงกลัวสัมผัสได้จากระยะไกล มัดบิดก้อนเมฆที่ปั่นป่วนให้กลายเป็นรูปมังกร
ดูคล้ายมังกรโบราณหรือสัตว์อสูรกำลังมาเยือน
ฟ้าดินหวาดกลัวพลังอันดุร้ายของมันเช่นกัน
จางจวินสวินสูดลมหายใจเข้าลึก บางทีอาจกำลังตามหาเขาใช่ไหม
เขาอยากจะวิ่งหนีแต่ก็สายเกินไปแล้ว
“เจ้าชื่อจางจวินสวินใช่หรือไม่?”
แสงศักดิ์สิทธิ์ทะลุเมฆและเสียงคำรามของสัตว์อสูรดังขึ้นสร้างความตกใจให้แก่กองทัพปราบโจรชั่วที่กำลังตามมา
นั่นคือมังกรเก้าตัวที่หลุดออกจากโลกบรรพกาลผ่าทะลุเมฆาออกมา
เกล็ดบนร่างกายเผยให้เห็นสายเลือดมังกร พลังงานและเลือดของมังกรนั้นแข็งแกร่งมาก ทำให้มิ่งตานธรรมดาไม่ใช่คู่ต่อสู้
มังกรที่ปรากฏออกมานั้นมีรัศมีจางๆ ของหยางบริสุทธิ์และแข็งแกร่งแท้จริง
อย่างไรก็ตาม ร่างของมังกรที่ทรงพลังกลับถูกมัดด้วยเชือก แต่ใครจะสามารถทำให้เก้ามังกรเชื่องเหมือนสัตว์เลี้ยงได้ขนาดนี้?
ในไม่ช้าคำตอบจึงถูกเปิดเผย จางจวินสวินเห็นรถม้าที่งดงามตามมาด้านหลังพร้อมการเคลื่อนไหวของเก้ามังกร เขาจึงเข้าใจแล้วว่ามังกรที่น่าสะพรึงเหล่านี้เป็นเพียงสัตว์พาหนะที่ลากรถม้าให้เจ้านายเท่านั้น