ตอนที่ 135 หน้ากากเทพแห่งการเสแสร้ง

ตอนที่ 135 หน้ากากเทพแห่งการเสแสร้ง

สองหยวนเสินออกเดินทางกลับต้าซางเพื่อเตรียมรายงานต่อจักรพรรดินีและปรมาจารย์คนอื่นๆ โดยเร็วที่สุด

ทางด้านเรือเซียนของซูอันก็ไม่รั้งรออีกต่อไปและออกเดินทางหลังจากกล่าวคำอำลาต่อมู่ฉยงอี

ทุกคนในสำนักปราบมารกำลังยุ่งอยู่กับการจัดการเหตุการณ์ที่สถาบันปราบมาร สำหรับลูกศิษย์ที่ไม่มีใจอยู่ต่อแล้ว พวกเขาไม่ได้พยายามชักชวนให้อยู่ต่อเช่นกัน

บนเรือเซียน ในห้องใหญ่ของซูอัน

ซูอันนั่งแกว่งขาอยู่ข้างเตียง มองแล้วเหมือนคนที่กำลังเบื่อหน่าย ทันใดนั้นเขามองไปที่ใดที่หนึ่งในความว่างเปล่าและพูดด้วยความไม่แน่ใจ “บุปผามรณะ?”

ร่างอรชรภายใต้หน้ากากปรากฏตัวขึ้นที่ข้างเตียงทันที

บุปผามรณะมักจะซ่อนตัวอยู่ข้างๆ ซูอันเสมอและพร้อมปรากฏตัวทันทีที่ถูกเรียก

“เฮอะ เฮอะ เจ้ามีรูปร่างที่ดีจริงๆ” ซูอันก้มมองตัวเอง จากนั้นมองเรือนร่างที่ไม่ชัดเจนแต่มองออกว่าสมบูรณ์แบบของบุปผามรณะด้วยความอิจฉา

“มานี่สิ! มานั่งตรงนี้ ให้รา...เอ้อ คุณชายดูชัดๆ หน่อย”

เขาตบบนที่นอนข้างกายและพูดกับบุปผามรณะด้วยน้ำเสียงเหลาะแหละ

บุปผามรณะชะงักอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงทำตามคำสั่งและย้ายไปนั่งข้างซูอัน

“สวมหน้ากากทั้งวันไม่ดี ขอข้าดูหน่อยว่าภายใต้หน้ากากจะเป็นอย่างไร” ซูอันเอื้อมมือออกไปถอดหน้ากากของบุปผามรณะออก

เมื่อเห็นมือที่เหยียดออกมา ร่างกายของบุปผามรณะสั่นเล็กน้อย แต่ในที่สุดนางก็หลับตาโดยไม่ขัดขืน

ทันใดนั้น

ปัง!

ประตูเปิดออกและซูอันอีกคนเดินเข้ามา

ร่างกายของบุปผามรณะเกร็งขึ้นมาทันที นางจ้องมองซูอันทั้งสองด้วยความไม่แน่ใจ

เหตุใดจึงมีนายท่านสองคน

และนางแยกไม่ออกว่าคนไหนตัวจริงคนไหนตัวปลอม

แต่นางเห็นซูอันที่เพิ่งเดินเข้ามาส่งยิ้มขอโทษให้นาง จากนั้นเขาก็ยกคอของซูอันซึ่งนั่งอยู่บนเตียงขึ้นและใช้มือลูบหน้าอีกฝ่ายเบาๆ

หน้ากากใสถูกถอดออกและ ‘ซูอัน’ ตัวหดกลายเป็นสาวน้อยผมขาวสูง 1.4 เมตร

[หน้ากากเทพแห่งการเสแสร้ง (ใช้ได้เพียงครั้งเดียว) : สามารถปลอมตัวเป็นใครก็ได้และเลียนแบบนิสัย รูปร่างหน้าตา น้ำเสียง แม้แต่พลังวิญญาณของตัวจริง มันจะคงอยู่เป็นเวลาหนึ่งวัน หลังจากผ่านไปสิบสองชั่วยามจะหมดอายุโดยอัตโนมัติ ราคา : 50 คะแนนตัวร้าย]

“ปล่อยนะ ปล่อยข้า!” เจ้าตัวน้อยโบกมือด้วยความไม่พอใจ “คราวนี้ข้าช่วยเจ้าได้มากเลยนะ!”

“ข้าบอกให้เจ้าช่วย แต่ไม่ได้บอกให้เจ้าแกล้งองครักษ์ของข้า” ซูอันใช้นิ้วจิ้มหน้าผากของเสี่ยวไป๋ “หักยาอายุวัฒนะครึ่งหนึ่ง”

“ไม่นะ!” เสี่ยวไป๋เริ่มกังวล นางกัดฟันและโบกมือด้วยความจริงจัง “สัญญาคือยาอายุวัฒนะสิบขวด เจ้าจะผิดคำพูดไม่ได้!”

หากมือของนางไม่สั้นเกินไปจึงทำได้เพียงดึงแขนของซูอันเท่านั้น นางคงเอามือปิดปากของซูอันไปแล้ว

“งั้นเอาออกอีกขวด” รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนมุมปากของซูอัน

“ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด!” เสี่ยวไป๋เบิกตากว้าง การพรากยาอายุวัฒนะไปจากนางกำลังทำให้นางสูญเสียชีวิตอย่างแท้จริง “ถ้าอยากลงโทษก็ตีก้นข้าได้เลย แต่เจ้าไม่สามารถแย่งยาอายุวัฒนะของข้าไปได้แม้แต่เม็ดเดียว!”

เมื่อนางพูดแบบนี้ก็หันหลังด้วยท่าทางเศร้าและโกรธ

ไอ้เวรนี่ทำให้นางต้องยอมประนีประนอมขนาดนี้จริงๆ แต่อย่าปล่อยให้นางมีโอกาส เพราะนางจะทุบบั้นท้ายของชายผู้นี้ให้แหลกไปเลย!

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า” ซูอันแค่ตีบั้นท้ายนางเบาๆ สองครั้งแล้ววางนางไว้บนเตียงอีกครั้ง

ได้หยอกเจ้าตัวเล็กนี่สนุกจริงๆ

“เอาล่ะ ยกให้เจ้าหมดนี่” ซูอันโยนวิญญาณสัตว์ชั้นยอดสิบขวดลงไปที่เตียง

“เฮอะ นี่คือสิ่งที่ข้าสมควรได้รับ” สาวน้อยถือขวดยาอายุวัฒนะสิบขวดไว้ในอ้อมแขนราวกับว่ากำลังปกป้องอาหารและเม้มปากพูดว่า “เจ้ายังมีจิตสำนึกอยู่บ้าง”

คราวหน้าถ้ามีโอกาส นางจะอ่อนโยนกับเขาหน่อยแล้วกัน

เพราะเห็นแก่ยาอายุวัฒนะ นางจะทำให้บั้นท้ายของเขาบวมก็พอ แต่ไม่ทำให้มันแหลก

บุปผามรณะที่อยู่ด้านข้างจึงค่อยๆ หลุดออกจากความสงสัยและเข้าใจสถานการณ์จริง

นายท่านบอกให้เสี่ยวไป๋ปลอมตัวเป็นเขาและคนที่นางปกป้องก่อนหน้านี้คือเสี่ยวไป๋

แต่พวกเขาสลับตัวกันตั้งแต่เมื่อใด บุปผามรณะจำได้ว่าหลังจากสังหารเซียวเย่าแล้ว นายท่านพาเสี่ยวไป๋เข้าไปในตำหนักเซียนไท่ซวีและไม่มีใครเห็นเสี่ยวไป๋อีกเลย

นางคิดว่าคงเป็นครานั้น

สำหรับจุดประสงค์ในการปลอมตัวของซูอันนั้นบุปผามรณะไม่ได้คาดเดา

นางแค่ต้องเชื่อฟังคำสั่งของซูอันและคอยปกป้องซูอันเท่านั้น

“ไม่ได้ทำให้เจ้ากลัวใช่ไหม ผู้หญิงคนนี้แค่ชอบแกล้งคนอื่นน่ะ” ซูอันเอ่ยกับบุปผามรณะ

บุปผามรณะส่ายหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่าแทนคำตอบ

“เช่นนั้นก็ดีแล้ว อ้อ จริงสิ!” ซูอันคิดสักพักแล้วหยิบแผ่นหยกดำแผ่นหนึ่งออกมา “ทักษะในอดีตของเจ้ายังขาดไปบ้าง หากเจ้าไม่สนใจในวิชามาร เจ้าสามารถลองใช้เคล็ดวิชานี้ได้”

นี่เป็นเคล็ดวิชาฉบับสมบูรณ์ชุดหนึ่งที่เขาเลือกจากความทรงจำที่เหลืออยู่ของนางมาร

บุปผามรณะรับแผ่นหยกมาดู ด้วยการใช้ความคิดศักดิ์สิทธิ์สำรวจผ่านๆ ข้อมูลจำนวนมากจึงปรากฏขึ้นในใจของนาง

‘คัมภีร์มารนิพพาน’ : สิ่งมีชีวิตทั้งปวงล้วนทนทุกข์และไม่สามารถหลุดพ้นได้ ข้าซึ่งเป็นมารมีความเมตตาและตั้งใจช่วยเหลือสิ่งมีชีวิตทั้งหลาย ปลูกฝังคุณธรรมด้วยการฆ่า ผลักดันคนดีเข้าสู่ธรรมชาติของมารและเมื่อเจ้าไปถึงอีกด้านหนึ่งของภูมิปัญญาอันยิ่งใหญ่ ชื่อของเจ้าจะเลื่องลือไปทั่วโลกและเจ้าสามารถช่วยชีวิตสิ่งมีชีวิตนับแสนได้

นี่คือคัมภีร์ที่ใช้การฆ่าเป็นตัวชี้วัด มันค่อนข้างสอดคล้องกับตัวตนนักฆ่าของบุปผามรณะ

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่สุด เพราะสิ่งสำคัญที่สุดคือคัมภีร์นี้ส่งผลถึงจิตวิญญาณโดยตรง

คัมภีร์นี้เกิดขึ้นได้อย่างไร มีความเป็นไปได้บางประการแวบขึ้นมาในใจของนาง แต่บุปผามรณะไม่ได้คิดมากอีกต่อไปและคุกเข่าลงข้างหนึ่ง “ขอบคุณนายท่านสำหรับรางวัล”

ซูอันพยักหน้า “ไม่ต้องเกรงใจ รับไว้ฝึกฝนให้ดีเถอะ”

จากนั้นเสี่ยวไป๋วิ่งออกจากห้องโดยถือขวดยาไว้ด้วยความสุข ครั้งนี้นางจะกินให้หนำใจครั้งละสองเม็ดเพื่อชดเชยที่นางไม่ได้กินในช่วงที่ผ่านมา

ประตูถูกปิดและซูอันนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงพลางมองไปที่แผงระบบ

โฮสต์ : ซูอัน

พลังวิญญาณ : ระดับมิ่งตานขั้นต้น

วิทยายุทธเสินทง : คัมภีร์ปฐมกาล, เคล็ดวิชามุทราเจินเสวียน…

สูตรโกง : ผลเต๋าอายุยืน, รัศมีดึงดูดใจเพศตรงข้าม, กายหยางศักดิ์สิทธิ์, รัศมีแห่งความน่าเชื่อถือ, มังกรเร้นชะตา

ความพิเศษ : รัศมีตัวร้าย

คะแนนตัวร้าย : 4550

“รางวัลล่ะ ยังมีรางวัลน่าสนใจอีกไหมนะ” ซูอันลังเล

เขายังสนใจเมล็ดพันธุ์ต้นไม้โลกที่ได้เห็นครั้งแรกในระบบร้านค้า มันสามารถเปิดโลกภายในได้ แม้ว่าหยางบริสุทธิ์จะสามารถเปิดโลกภายในและสร้างอาณาจักรลับได้ แต่ระบบเช่นโลกภายในยังไม่มีอยู่ในปัจจุบัน

เพียงแต่ว่าเมล็ดพันธุ์ต้นไม้โลกมีราคาแพงเกินไป!

ต้องใช้คะแนนตัวร้าย 10000 คะแนนซึ่งใช้เวลารวบรวมนานมาก

“อาถ่ง ข้าสามารถผ่อนจ่ายได้หรือไม่?”

[…]

“เฮ้อ อาถ่ง ข้าไม่คุยกับเจ้าเรื่องนี้แล้ว...” ขณะที่ซูอันกำลังพูด เขาก็จำบางเรื่องได้ “อาถ่ง เดี๋ยวก่อนนะ ข้าจำได้ว่าเจ้าไม่ได้มอบชุดของขวัญสำหรับมือใหม่แก่ข้าเลยนี่นา”

[ระบบไม่มีชุดของขวัญสำหรับมือใหม่]

เสียงจักรกลหญิงตอบกลับ

ซูอันขมวดคิ้ว “อาถ่ง นี่เป็นความผิดของเจ้านะ เพราะระบบอื่นให้ชุดของขวัญสำหรับมือใหม่กันทั้งนั้น คงไม่ได้หมายความว่าเจ้าด้อยกว่าระบบของคนอื่นกระมัง นี่ไม่ใช่ประเด็นเรื่องชุดของขวัญสำหรับมือใหม่อีกแล้ว แต่เป็นการที่เจ้ากำลังน้อยหน้าระบบอื่น!” สีหน้าของเขาจริงจัง