บทที่ 55 แกช่างใจร้ายนัก

บทที่ 55 แกช่างใจร้ายนัก

คำพูดของหวงเจียงหง ทำให้ลูกชายหลายคนที่อยู่ข้างๆ ตกตะลึง

ทั้งบุ๋นและบู๊ ชายหนุ่มผู้มีความสามารถ

จากการแสดงบนเวที เขาถือว่าโดดเด่นไม่ธรรมดา แต่คนแบบนี้ กลับเป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้านของตระกูลซ่ง แถมยังเป็นตัวตลกในเมืองฉานมาห้าปีเต็มๆ

“น่าสนใจ” หวงเจียงหงยิ้ม “จู่ๆ ฉันก็รู้สึกว่า ฉู่เฉินของตระกูลซ่งคนนี้ น่าจะเป็นคู่แข่งที่น่ากลัวที่สุด”

เมื่อพูดจบ คนข้างๆ ก็แสดงความสงสัย “ฉู่เฉินแสดงความแข็งแกร่งที่น่าประทับใจออกมาก็จริง แต่คนที่ขัดขวางเขาเมื่อกี้ ไม่มีใครมีความสามารถโดดเด่น ความสามารถในการแข่งขันของเขาจะมากแค่ไหน ยังต้องผ่านการทดสอบจากราชาสิงโตหลายๆ คนก่อน”

สายตาส่วนใหญ่ต่างจับจ้องไปที่ฉู่เฉิน

“ไม่น่าเชื่อ... ไม่มีใครหยุดเสี่ยวเฉินได้” เซี่ยเป่ยดีใจ บีบคนข้างๆ โดยไม่รู้ตัว “ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม”

คนๆ นั้นเจ็บจนน้ำตาไหล

แต่เขารู้จักสถานะของเซี่ยเป่ย คุณชายจากตระกูลเซี่ยแห่งเมืองหยางเฉิง เขาไม่กล้าล่วงเกิน

“เขานี่ช่าง...” ซ่งเหยียนรู้สึกว่างเปล่า

ฉู่เฉินเคยพูดกับเธอหลายครั้งว่าเขาเก่งเรื่องต่อสู้ แต่ซ่งเหยียนไม่เคยเชื่อ

การพุ่งชนครั้งนี้ของฉู่เฉิน ทำให้ทั้งเมืองฉานตกตะลึง

“รีบไล่มันลงมา” เย่เส้าหวงกัดฟันกรอด สายตาจ้องเขม็ง

เขาคิดถึงภาพที่ตัวเองและหรงตงถูกฉู่เฉินกดลงกับพื้นและทุบตี

หรงตงก็อยู่ในที่เกิดเหตุเช่นกัน โรงฝึกมวยหรงเหยาถูกท้าทาย วันนี้ตระกูลหรงไม่มีสิงโตเข้าร่วมการแข่งขัน แต่ตระกูลหรงต้องมาเข้าร่วมงานฉลองที่ตระกูลหวงจัดขึ้นอย่างแน่นอน หรงตงเป็นตัวแทน ในเวลานี้เขากำลังจ้องมองสิงโตของฉู่เฉินด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว เขาเองก็กำลังรอเวลาที่ฉู่เฉินถูกเตะลงจากเวที

ปัง! ปัง!

สิงโตของอีกสองคนถูกฉู่เฉินเตะปลิวออกไป

“เสี่ยวชิว ถ้าไม่เป็นไรก็ไปต่อ” เสียงของซ่งชิ่งอิ๋งดังขึ้น พี่น้องทั้งสองเข้ามาใกล้

แววตาของซ่งชิ่งอิ๋งเต็มไปด้วยความชั่วร้าย

ในขณะที่ฉู่เฉินพาซ่งชิวกระโดดขึ้นไป ในตอนที่ทั้งสองฝ่ายมาบรรจบกัน เข็มเงินในมือของซ่งชิ่งอิ๋งก็เปล่งประกายเย็นเยียบ

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ซ่งชิ่งอิ๋งจะทันได้ลงมือ ทันใดนั้นก็มีความรู้สึกถึงพลังสายหนึ่งพุ่งเข้ามา

เขาไม่ทันตั้งตัว

ซ่งชิ่งอิ๋งรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่สีข้าง ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เข็มเงินในมือก็แทงเข้าไปที่มือของเขาเอง

ตุบ!

ถ้าไม่ใช่เพราะซ่งชิ่งเหอตอบสนองทันเวลา กอดซ่งชิ่งอิ๋งไว้แล้วร่วงลงพื้นด้วยกัน ครั้งนี้ซ่งชิ่งอิ๋งคงจะล้มลงอย่างไม่เป็นท่า

ฉากนี้ทำให้ทุกคนตกตะลึง

สายตานับไม่ถ้วนต่างจับจ้องไปที่ฉู่เฉิน เมื่อสิงโตของซ่งชิ่งอิ๋งเข้ามาใกล้ ทุกคนคิดว่าสิงโตสองตัวของตระกูลซ่งจะรวมตัวกัน พุ่งเข้าหาเป้าหมายสุดท้าย ไม่คิดเลยว่าฉู่เฉินจะเตะซ่งชิ่งอิ๋งลงจากเวทีอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด

“ชิ่งอิ๋ง ชิ่งเหอ!” ซ่งมู่หยางตะโกนออกมาเป็นคนแรก มองซ่งเสียหยางด้วยความคับแค้นใจ “ซ่งเสียหยาง ในการแข่งขันแย่งไฉ่ชิงครั้งนี้ เพื่อตระกูลซ่ง พี่น้องชิ่งอิ๋งกับชิ่งเหอยอมที่จะขัดขวางคนอื่นเพื่อให้โอกาสเสี่ยวชิว พวกแกยังจะทำอะไรอีก”

สีหน้าของซ่งเสียหยางเปลี่ยนไปเล็กน้อย

จริงๆ แล้วไม่มีใครคิดว่า ฉู่เฉินจะเตะพี่น้องซ่งชิ่งอิ๋งปลิวออกไปด้วยเท้าเดียว

สีหน้าของซ่งฉางชิงก็มืดมนลงอย่างสิ้นเชิง

เขารู้เรื่องการแข่งขันระหว่างลูกชายทั้งสองคน ตามกฎของตระกูลซ่ง ตำแหน่งผู้นำตระกูลจะตกเป็นของผู้ที่แข็งแกร่งกว่า ตราบใดที่ไม่ละเมิดขอบเขต ซ่งฉางชิงก็จะแกล้งทำเป็นไม่เห็น แต่ตอนนี้ ฉู่เฉินเตะสิงโตอีกตัวของตระกูลซ่งลงไปต่อหน้าคนทั้งเมืองฉาน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเรื่องนี้จะกลายเป็นเรื่องตลกของเมืองฉาน ให้คนในเมืองฉานหัวเราะเยาะตระกูลซ่ง น่าอับอายเช่นนี้

“ฉู่เฉินมันกำลังทำบ้าอะไร” จางเจี้ยนโพล่งออกมาด้วยความโกรธ “มันยังไม่ขายหน้าให้ตระกูลซ่งพอรึไง” ขณะพูด จางเจี้ยนก็มองปู่ซ่งด้วยความหวาดกลัว เขาเกรงว่าซ่งฉางชิงจะโกรธจนปลดซ่งเสียหยางออกจากตำแหน่งผู้นำตระกูล

แม้ว่าตระกูลซ่งจะตกต่ำลงในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่อูฐผอมก็ยังดีกว่าม้าอ้วน ตระกูลจางพึ่งพาซ่งเสียหยางในหลายๆ ด้าน

“ฉันบอกแล้วไง ว่าก่อนออกเดินทางวันนี้ ฉันดูดวงมาแล้ว วันนี้ตระกูลซ่งต้องมีเรื่อง” ซ่งหยุนพึมพำ

เธอไม่เคยสงสัยคำทำนายของหมอดู

แค่ไม่คิดว่า เรื่องไม่คาดฝันของตระกูลซ่ง จะเป็นแบบนี้

“น่าขายหน้าจริงๆ” หลินซิ่นผิงถ่มน้ำลาย

บนเวที ซ่งชิวก็ตกตะลึงเช่นกัน

การเตะอันน่าทึ่งของฉู่เฉิน ทำให้บรรยากาศในที่เกิดเหตุราวกับหยุดนิ่ง

“นายก้มลงมองก็รู้แล้ว” เสียงของฉู่เฉินดังขึ้นข้างหูของซ่งชิว

ซ่งชิวเปิดหางสิงโต ก้มลงมองไปที่พี่น้องซ่งชิ่งอิ๋งที่ล้มลง

“ดูที่ฝ่ามือของเขา” ฉู่เฉินเสริม

จริงๆ แล้ว ไม่ต้องให้ฉู่เฉินเตือน ซ่งชิ่งอิ๋งที่ล้มลงกับพื้นก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดอย่างมาก พยายามจะเปิดหัวสิงโต ยื่นมือเข้าไปในกระเป๋า แต่ความเจ็บปวดแสนสาหัสทำให้ซ่งชิ่งอิ๋งกลิ้งไปมาบนพื้นด้วยความเจ็บปวด ฝ่ามือของเขากำลังบวมอย่างรวดเร็ว เข็มเงินบนฝ่ามือดูแหลมคม

สีหน้าของซ่งชิวเปลี่ยนไปอย่างมาก

“สมน้ำหน้า” ฉู่เฉินพูดอย่างแผ่วเบา “พวกเขาเข้ามาใกล้ แค่อยากให้นายโดนเข็มเป็นครั้งที่สอง”

โดนเข็มเป็นครั้งที่สอง

หัวใจของซ่งชิวสั่นสะท้าน มือกำหมัดแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธอย่างสุดจะกลั้น

พวกเขา คิดจะฆ่าฉัน!

ซ่งชิวรู้สึกเย็นยะเยือกไปทั่วร่าง

พวกเขาเป็นพี่น้องกันแท้ๆ กลับโหดร้ายเช่นนี้ คิดจะเอาชีวิตเขาในงานฉลองวันนี้

ซ่งชิวพึมพำ “ถ้าอย่างนั้น เข็มเงินบนแส้ตอนที่ลงโทษฉัน ก็เป็นพวกเขาแอบใส่เข้าไป... ไม่แปลกใจเลยที่ตรวจสอบไม่พบ”

ระวังคนนอกบ้านแค่ไหน ก็สู้คนในบ้านไม่ได้

จัตุรัสจินทานเมืองฉานเต็มไปด้วยเสียงฮือฮา

ผู้คนที่อยู่ใกล้ๆ ต่างสังเกตเห็นเข็มเงินบนฝ่ามือของซ่งชิ่งอิ๋ง ทั้งหมดต่างตกใจ

ข้างๆ ปู่หวง แม่ทัพทั้งเจ็ดของตระกูลหวงลุกขึ้นยืนเกือบพร้อมกัน ปล่อยรังสีความเย็นชาออกมาโดยไม่มีสีหน้าโกรธ

กลับมีคนกล้าใช้วิธีลับหลัง โจมตีผู้อื่นในงานฉลองที่ตระกูลหวงจัดขึ้น

การกระทำเช่นนี้ ไม่ต่างอะไรกับการตบหน้าตระกูลหวง

บรรยากาศในที่เกิดเหตุราวกับหยุดนิ่ง

หลายคนคิดถึงฉู่เฉินเป็นคนแรก

สีหน้าของซ่งเสียหยางซีดเผือด

เขารู้ดีว่า หลังจากวันนี้ ตำแหน่งผู้นำตระกูลซ่งของเขาก็คงจะหายไป

บรรพบุรุษตระกูลหวงจะไม่ยอมให้การแข่งขันที่โหดร้ายเช่นนี้เกิดขึ้น

ซ่งชิ่งเหอยืนอยู่ข้างๆ ซ่งชิ่งอิ๋ง ตัวแข็งทื่อ ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร

ซ่งชิ่งอิ๋งกลิ้งไปมาบนพื้นด้วยความเจ็บปวด เสียงร้องโหยหวนดังมา “เร็วๆ ในกระเป๋าของฉัน... มียาแก้พิษ”

ซ่งชิ่งอิ๋งไม่สนใจอะไรแล้ว

เข็มอาบยาพิษ ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่พิษร้ายแรง แต่ถ้าชักช้า แม้มียาแก้พิษก็ช่วยอะไรไม่ได้

ซ่งชิ่งเหอร้อนรื่น รีบเข้าไปค้นหา

ในเวลานี้ เสียงของซ่งมู่หยางก็ดังขึ้นอย่างโกรธเคือง “ฉู่เฉิน แกช่างใจร้ายนัก!”