ตอนที่ 346 : ผู้มีพรสวรรค์จากคะแนนชื่อเสียง—ลู่เซิง! พลปืนใหญ่อาณาจักรออโรร่า!

ตอนที่ 346 : ผู้มีพรสวรรค์จากคะแนนชื่อเสียง—ลู่เซิง! พลปืนใหญ่อาณาจักรออโรร่า!

ไอเท็มบางอันก็สามารถกระตุ้นให้เนตรแห่งกาลเวลาแสดงผลได้ ในขณะที่บางอันก็ทำไม่ได้

แต่โดยรวมแล้ว โจวโจวยังคงรู้สึกดีกับการใช้พรสวรรค์ใหม่นี้

หลังจากความอยากรู้อยากเห็นนี้ผ่านไปแล้ว เขาก็หยุดใช้เนตรแห่งกาลเวลาอย่างไม่เต็มใจเท่าไร

เขาจะมัวเล่นอยู่ไม่ได้ เขามีเรื่องที่ต้องทำอีก

โจวโจวเตือนตัวเอง

เขาไปพบกับเซียวซวนก่อน จากนั้นก็พาเจ้าหนูไปหาเจิ้งหยวนฉีและบอกเขาเกี่ยวกับปัญหาของเซียวซวน เขาหวังว่าเจิ้งหยวนฉีจะพอมีเวลาว่างทุกวันเพื่อสอนเซียวซวน และให้เขาได้เข้าใจในสิ่งต่างๆ มากยิ่งขึ้น

สำหรับเรื่องนี้ เจิ้งหยวนฉีก็ชอบเซียวซวน เด็กที่มีลักษณ์สวรรค์สรรค์สร้างอยู่แล้ว เขาจึงตกลงด้วยรอยยิ้มทันที

เมื่อเห็นว่าเจิ้งหยวนฉีตกลง โจวโจวก็เอาค่าเทอมออกมาให้เจิ้งหยวนฉี

พวกมันคือเค้กน้ำผึ้งโลหิตราชาสองอัน!

หลังจากเจิ้งหยวนฉีกินมันเข้าไปแล้ว ไม่เพียงแต่เขาจะฟื้นกลับมาสู่วัยเยาว์ แต่เขายังฟื้นฟูอายุขัยมาอีก 10 ปี และมีอายุเพิ่มเติมขึ้น 4 ปี

หลังจากเจิ้งหยวนฉีรู้เรื่องนี้ เขาก็รู้สึกว่าของชิ้นนี้มีค่ามากเกินไปและไม่เต็มใจจะยอมรับมัน

หลังจากปฏิเสธอยู่หลายครั้ง เจิ้งหยวนฉีก็ต้องยอมรับของขวัญชิ้นนี้มาเมื่อเห็นว่าท่านลอร์ดยังคงยืนกราน

“ในอนาคตข้าขอฝากเด็กคนนี้ไว้กับท่านด้วยนะผู้อาวุโสเจิ้ง”

โจวโจวยิ้ม

“ไว้ใจข้าได้เลยขอรับ ข้าสัญญาว่าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังเด็ดขาด”

เจิ้งหยวนฉีพยักหน้าอย่างจริงจัง

โจวโจวยิ้มและก้มลงมองเซียวซวน

“ขยันเรียนรู้จากผู้อาวุโสเจิ้งล่ะ อย่าดื้อกับเขานะ”

“ขอรับ!”

เซียวซวนรับคำทันที

โจวโจวพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นเขาก็จากไปในทันที

“ท่านลอร์ดดีกับเจ้ามาก ในอนาคตเจ้าต้องตอบแทนท่านลอร์ดให้ดีนะ”

เจิ้งหยวนฉีหันไปหาเซียวซวนและพูดอย่างจริงจังหลังจากลอร์ดจากไปแล้ว

“ข้าเกิดมาโดยไม่มีพ่อแม่ งั้นทำไมข้าไม่ยอมรับท่านลอร์ดเป็นพ่อเลยล่ะขอรับ? ข้าจะเรียกตัวเองว่าโจวซวนดีกว่าหลังจากนี้”

เซียวซวนเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมาทันที

เจิ้งหยวนฉีทั้งอยากจะหัวเราะและอยากจะร้องไห้

อย่างไรก็ตาม มันก็มีสายตาเอ็นดูอยู่เมื่อเขามองมาที่เซียวซวน

เจ้าเด็กกำพร้า…

ช่างเป็นเด็กที่น่าสงสารจริงๆ

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เขาก็รู้สึกได้ในทันทีว่าเขาต้องสอนเด็กคนนี้ให้ดี

…

อีกด้านหนึ่ง โจวโจวก็มาพบกับไป่อี้และคนอื่นๆ และกำลังจะเริ่มการท้าประลองในสมรภูมิแห่งลอร์ด แต่ก็มีทหารคนหนึ่งเข้ามารายงานว่าพลปืนใหญ่ที่อ้างว่ามาจากอาณาจักรออโรร่าคนหนึ่งต้องการเข้าร่วมกับดินแดนตะวันสาดแสง

พลปืนใหญ่อาณาจักรออโรร่างั้นเหรอ?

หรือว่าจะเป็นผู้มีพรสวรรค์ที่ถูกดึงดูดเข้ามาโดยคะแนนชื่อเสียงในวันนี้?

โจวโจวคิด

เขาขอให้ทหารนำตัวบุคคลคนนั้นเข้ามา

ในไม่ช้า ชายหนุ่มผิวคล้ำแต่มีดวงตาสว่างไสวคนหนึ่งเดินเข้ามา

“ข้าลู่เซิง ขอคาราวะท่านลอร์ด!”

เขาก้มหัวลงด้วยความเคารพ

“เงยหน้าขึ้นเถอะ ยินดีต้อนรับสู่เมืองตะวันสาดแสง”

โจวโจวยิ้ม

“ขอบคุณขอรับท่านลอร์ด!”

ลู่เซิงกล่าว

โจวโจวพยักหน้ารับ

จากนั้นเขาก็ตรวจสอบข้อมูลของอีกฝ่าย

[ลูกน้อง: ลู่เซิง]

[ดินแดน: เมืองตะวันสาดแสง]

[อาชีพ: พลปืนใหญ่อาณาจักรออโรร่า]

[ระดับความแข็งแกร่ง: ระดับแพลตตินั่มขาวขั้นสูง]

[ความสามารถโดยรวม: ลู่เซิงอาศัยอยู่ที่ชายแดนของอาณาจักรออโรร่าตั้งแต่เขายังเด็กและต้องทนทุกข์ทรมานจากสงครามมาโดยตลอด ในเวลาเดียวกันเขายังได้เห็นพลังอันทรงพลังของปืนใหญ่ออโรร่าในระหว่างชีวิตอันวุ่นวาย เมื่อเขาเติบโตขึ้น เขาจึงเข้าร่วมกับอาณาจักรออโรร่าและสุดท้ายก็ได้กลายเป็นราชาแห่งปืนใหญ่ ลู่เซิงเชื่อสุดหัวใจว่าปากกระบอกปืนคือความยุติธรรม และระยะหวังผลคือความจริง ความฝันของเขาคือการใช้ความยุติธรรมและความจริงนี้เพื่อระเบิดสันติภาพที่แท้จริง]

[ทักษะ: พลปืนผู้เชี่ยวชาญระดับแพลตตินั่มขาวขั้นสูง, การปรับจุดเสถียรระดับแพลตตินั่มขาวขั้นสูง, ทฤษฎีปืนใหญ่อาณาจักรออโรร่าระดับแพลตตินั่มขาวขั้นสูง, เทคนิคการซ่อมปืนใหญ่อาณาจักรออโรร่าระดับแพลตตินั่มขาวขั้นสูง, เทคนิคการเติมพลังงานอาณาจักรออโรร่าระดับแพลตตินั่มขาวขั้นสูง, โจมตีจุดตายระดับแพลตตินั่มขาวขั้นสูง, การฝึกพลปืนใหญ่อาณาจักรออโรร่าระดับแพลตตินั่มขาวขั้นสูง]

[ความภักดี: 90]

[ศักยภาพ: ระดับเหนือสามัญขั้นสูง]

โจวโจวเลิกคิ้วขึ้น

เขาคือพลปืนอาณาจักรออโรร่าที่รับผิดชอบในการใช้ปืนใหญ่ออโรร่า

เขามองดูทักษะของอีกฝ่าย เมื่อเขาเห็นทักษะสุดท้าย การฝึกพลปืนใหญ่อาณาจักรออโรร่าระดับแพลตตินั่มขาวขั้นสูง ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายขึ้นมา

มันจะมีปืนใหญ่ออโรร่าในดินแดนของเขาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

เช้าวันนี้ มันก็มีปืนใหญ่ออโรร่าระดับเพชรขั้นต้น 2 อันแล้ว

อย่างไรก็ตาม อาชีพพลปืนใหญ่ก็ยังไม่มี

มันมักจะเป็นทหารถูกฝึกสอนโดยผู้อาวุโสจ้าวซึ่งมาเพื่อควบคุมปืนใหญ่ออโรร่าในช่วงเวลาสุดท้ายเสมอ

แม้ว่ามันพอจะใช้การได้ แต่มันก็ยากที่จะพูดว่ามันดีจริงๆ

แต่ตอนนี้ทุกสิ่งก็ได้รับการแก้ไขแล้ว

ด้วยการมีอดีตพลปืนใหญ่อยู่ที่นี่และอีกฝ่ายมีความเชี่ยวชาญในการฝึกพลปืนใหญ่อาณาจักรออโรร่า ตราบใดที่อีกฝ่ายฝึกฝนพลปืนใหญ่ได้กลุ่มหนึ่ง ไม่ใช่ว่าปืนใหญ่ออโรร่าในดินแดนของเขาจะถูกใช้โดยคนที่เชี่ยวชาญจริงๆ เหรอ?

นี่จะช่วยเพิ่มกำลังรบให้กับดินแดนของพวกเราได้เป็นอย่างมากเลย!

“มันมีปืนใหญ่ออโรร่าอยู่หลายกระบอกในดินแดนของฉัน เนื่องจากนายเคยเป็นราชาแห่งปืนใหญ่… งั้นก็เข้าร่วมกับกองทัพตะวันสาดแสงและรับผิดชอบในการฝึกฝนพลปืนใหญ่อาณาจักรออโรร่าละกัน”

โจวโจวจัดการทันที

“ขอรับท่านลอร์ด!”

ลู่เซิงย่อมไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ

นี่คือสิ่งที่เขาพึ่งพาในการทำมาหากิน

“โอ้ใช่ เนื่องจากเจ้าเคยเป็นราชาแห่งปืนใหญ่มาก่อน เจ้าก็น่าจะกำลังไปได้สวยใช่ไหม? ทำไมจู่ๆ ถึงคิดจะเข้าร่วมกับเมืองตะวันสาดแสงของข้าล่ะ?”

โจวโจวถามด้วยความสงสัย

รอยยิ้มอันขมขื่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของลู่เซิง

เขายกมือขวาขึ้นและพับแขนเสื้อของเขา แขนกลสีเงินปรากฏขึ้นบนแขนของเขา

ดวงตาของโจวโจวเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเขาเห็นแขนนี้

เชี่ย!

อวัยวะจักรกลเหรอ?!

“สองวันก่อน เมื่อข้าต่อสู้กับศัตรูแห่งกองทัพทาฮันบนสมรภูมิ ข้าก็บังเอิญถูกทหารกระบี่ปีศาจตัดแขนเข้า แม้ว่าคนจากอาณาจักรจะช่วยข้าในทันทีและติดตั้งแขนจักรกลจากเผ่าพันธุ์จักรกลให้กับข้า แต่ข้าก็รู้ว่าทักษะของข้าไม่สามารถเทียบกับในอดีตได้ก่อนที่ข้าจะสูญเสียแขนขวาไป ดังนั้นข้าจึงมาหาสถานที่เพื่อเกษียณ”

“หัวหน้าของข้าก็ไม่ได้รั้งตัวข้าเอาไว้ ดังนั้นหลังจากข้าจากมา จู่ๆ ข้าก็นึกถึงข่าวล่าสุดเกี่ยวกับหอคอยออโรร่าระดับเพชรขั้นต้น ข้าจึงมาที่นี่เผื่อคิดว่าข้าจะมีประโยชน์บ้าง” ลู่เซิงกล่าว

จากนั้นเขาก็รีบเสริม

“แต่ไม่ต้องกังวลนะขอรับท่านลอร์ด แม้ว่าทักษะด้านการยิงปืนใหญ่ของข้าจะไม่ได้ดีเท่าเดิม แต่ข้าก็ยังมั่นใจในความสามารถในการฝึกพลปืนใหญ่”

โจวโจวพยักหน้ารับ

เขาเข้าใจได้

ประเด็นสำคัญของอีกฝ่ายน่าจะเป็นคำว่า ‘หัวหน้าของก็ไม่ได้รั้งตัวข้าเอาไว้’ ใช่ไหม?

หึๆ

เขาคือราชาแห่งปืนใหญ่เลยนะ แม้ว่าทักษะของเขาจะไม่ได้ดีเท่าเดิมหลังจากสูญเสียแขนขวาไป แต่เขาก็ยังสามารถฝึกฝนพลปืนใหญ่ได้ ดังนั้นเขาจะปล่อยคนเช่นนี้ไปโดยไม่ลังเลได้ยังไง?

อย่างน้อยมันก็ต้องแสร้งโน้มน้าวสักหน่อย

ดูเหมือนว่าแม้ว่าอีกฝ่ายจะเคยเป็นราชาแห่งปืนใหญ่ แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาในวังก็คงจะดูเหมือนไม่ค่อยดีนัก

เขาไม่คิดมากเกี่ยวกับมันและยิ้มให้กับอีกฝ่าย

“แขนเจ้าขาดก็ไม่เป็นไร เมืองตะวันสาดแสงของพวกเรามีความสามารถในการฟื้นฟูแขนขาได้อยู่ ตราบใดที่เจ้าสะสมความดีความชอบเพียงพอ เจ้าก็สามารถไปฟื้นฟูแขนขาได้ในทันที”

“จริงเหรอขอรับ?”

ดวงตาของลู่เซิงเปล่งประกายขึ้นมา

สีหน้าของเขาเจือไปด้วยความตื่นเต้น

“แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องจริง”

โจวโจวพยักหน้ารับ

“ข้าจะรับใช้ท่านลอร์ดอย่างสุดชีวิตแน่นอน!”

ลู่เซิงคุกเข่าลงโดยไม่ลังเล

โจวโจวยิ้มและประคองเขาขึ้นมา

หลังจากนั้นพวกเขาสองคนก็คุยกันต่อสักพัก จากนั้นโจวโจวก็พาเขามาที่ค่ายกองทัพตะวันสาดแสงและเริ่มท้าประลอง