เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 96 : ผู้มีพรสวรรค์–อู๋ซิน! อัญเชิญทหารราบ!

ตอนที่ 96 : ผู้มีพรสวรรค์–อู๋ซิน! อัญเชิญทหารราบ!

ตอนที่ 96 : ผู้มีพรสวรรค์–อู๋ซิน! อัญเชิญทหารราบ!


ตอนที่ 96 : ผู้มีพรสวรรค์–อู๋ซิน! อัญเชิญทหารราบ!

โจวโจวมองไปยังชายชรา

ผมที่ขมับของชายชราหงอกขาว เขาแข็งแรงและร่าเริง และเขาก็ตัวสูงเป็นสง่า

เห็นได้ชัดว่าเขาแก่มาก อย่างไรก็ตาม บรรยากาศ พลังงาน และจิตวิญญาณของเขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเด็กหนุ่มเลย!

มันกระทั่งดียิ่งกว่าด้วย!

ในเวลานั้นเอง เขาก็กำลังมองมาที่โจวโจวด้วยดวงตาที่สดใสด้วย

ชายชราคนนี้ไม่ธรรมดาเลย!

เขาคิด

“ขอข้าทราบชื่อของท่านหน่อยได้ไหมท่านผู้อาวุโส?”

หลังจากโจวโจวตระหนักได้ถึงเรื่องนี้ เขาก็พูดออกมาด้วยความสุภาพในทันที

“ข้าเป็นแค่คนแก่ที่เกษียณแล้วเท่านั้น ท่านลอร์ด ท่านจะเรียกข้าว่าอู๋ซินก็ได้!”

อู๋ซินป้องมือของเขา

โจวโจวอึ้ง

ประโยคนี้ฟังดูคุ้นๆ

คนแก่… เกษียณ…

โจวโจวตอบสนองในทันที

อีกฝ่ายจะต้องเป็นผู้มีพรสวรรค์ที่ถูกดึงดูดมาโดยการจัดอันดับชื่อเสียงของเขาแน่!

ต้องใช่แน่ๆ

เจิ้งหยวนฉียิ้มและแนะนำตัว

“ท่านลอร์ด ให้ข้าแนะนำตัวคนผู้นี้เอง เขาคืออู๋ซิน สหายเก่าของข้า เขาคืออดีตแม่ทัพใหญ่แห่งอาณาจักรออโรร่า! นอกจากนี้เขายังเป็นอดีตผู้บัญชาการกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดของอาณาจักรออโรร่าด้วย!”

“ตลอด 50 ปีที่ผ่านมา เขาเป็นผู้นำทหารของอาณาจักรออโรร่าเพื่อต่อสู้กับอาณาจักรสีชาด! ไม่ว่าจะเป็นทฤษฎีทางทหารหรือความสามารถในการรบจริง ภายในอาณาจักรออโรร่า ถ้าเขาบอกว่าตัวเองคืออันดับสอง ข้าก็ไม่คิดว่าจะมีใครกล้าอวดอ้างเป็นอันดับหนึ่ง ถ้ามันไม่ใช่เพราะว่าเขาแก่แล้วและถึงเวลาวางมือเพื่อให้โอกาสคนรุ่นใหม่ ตำแหน่งปัจจุบันของแม่ทัพใหญ่แห่งอาณาจักรออโรร่าก็คงจะยังเป็นของเขาอยู่!”

เมื่อเจิ้งหยวนฉีพูดเช่นนี้ สีหน้าของเขาก็แสดงออกมาถึงความมั่นใจมาก

อู๋ซินไม่ได้พูดอะไร

โจวโจวมองไปยังสองชายชราตรงหน้าของเขา

สุดยอด!

อดีตนายกรัฐมนตรีแห่งอาณาจักรออโรร่าและอดีตแม่ทัพใหญ่แห่งอาณาจักรออโรร่า!

อาณาจักรออโรร่า อาณาจักรออโรร่า

มันแทบจะกลายเป็นบ่อผู้มีพรสวรรค์ส่วนตัวของฉันแล้ว

โจวโจวอดพึมพำอยู่ในใจไม่ได้

“ยินดีต้อนรับสู่เมืองตะวันสาดแสง ผู้อาวุโสอู๋!”

หลังจากได้สติกลับมา เขาก็ยิ้มให้กับอู๋ซิน

“ข้าได้ยินชื่อเสียงของท่านลอร์ดมานานแล้ว อันที่จริงข้าก็อยากจะมาดูตั้งนานแล้ว ตอนนี้ความปรารถนาของข้าก็เป็นจริงซะที”

อู๋ซินยิ้มและพยักหน้า

“ผู้อาวุโสอู๋ก็ใจดีเกินไปแล้ว”

โจวโจวยิ้ม

จากนั้นเขาก็เปิดหน้าต่างค่าสถานะของอีกฝ่ายขึ้นมา

[ลูกน้อง: อู๋ซิน]

[ดินแดน: เมืองตะวันสาดแสง]

[อาชีพ: ทหารม้าออโรร่า]

[ระดับความแข็งแกร่ง: ระดับทองคำเหลืองขั้นต้น (เขามีความแข็งแกร่งในระดับเพชรขั้นสูงเมื่อยามอยู่จุดสูงสุด ในภายหลัง ความแข็งแกร่งของเขาได้ลดลงมาเหลือระดับทองคำเหลืองขั้นต้นเพราะอาการบาดเจ็บเก่าของเขากำเริบและอายุมากขึ้น)]

[ความสามารถโดยรวม: อดีตแม่ทัพใหญ่ของอาณาจักรออโรร่าที่เก่งกาจในการนำทัพเข้าสู่สงคราม รู้ทันจิตวิทยาของศัตรู การวางกับดัก และเก่งที่สุดในการจัดทัพ!]

[ทักษะ: พรสวรรค์–ความสามารถในการเข้าใจสถานการณ์, ทฤษฎีการทหารระดับเพชรขั้นสูง, การจัดการทางทหารระดับเพชรขั้นสูง, ทฤษฎีการรบระดับเพชรขั้นสูง, การจัดกองทัพทหารระดับเพชรขั้นสูง, การจัดขบวนทัพระดับเพชรขั้นสูง–ทัพบุกเข้าตี, การจัดขบวนทัพระดับเพชรขั้นสูง–ทัพชายป่าราตรี, การจัดขบวนทัพระดับเพชรขั้นสูง–ทัพเพลิง, การจัดขบวนทัพระดับเพชรขั้นสูง–ทัพควบคุมขุนเขา, การจัดการเสบียงระดับเพชรขั้นกลาง, การรบในราชสำนักระดับเพชรขั้นสูง, การโน้มน้าวใจระดับแพลตตินั่มขาวขั้นสูง, (ทักษะทางกายภาพ)...]

[ความภักดี: 85]

[ศักยภาพ: ระดับเหนือสามัญขั้นสูง]

โจวโจวมองไปยังหน้าต่างทักษะและอดคิดไม่ได้

อู๋ซินผู้นี้คือสุดยอดผู้มีพรสวรรค์ที่ไม่ได้ด้อยไปกว่าเจิ้งหยวนฉีเลย!

“ผู้อาวุโสเจิ้ง ผู้อาวุโสอู๋ พวกท่านรู้จักกันมานานแล้วเหรอ?”

โจวโจวถามขึ้นมาในทันใด

พวกเขาสองคนอึ้งไปชั่วขณะก่อนที่จะพยักหน้า

“ตาเฒ่าเจิ้งและข้าเติบโตมาด้วยกัน พวกเราเข้าร่วมกองทัพด้วยกัน หลังจากนั้นเป็นต้นมา พวกเราก็ถูกบรรจุเข้ากองพันทหารม้าเดียวกันและกลายเป็นผู้บัญชาการที่ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน ในภายหลัง เขาก็ได้รับบาดเจ็บและเกษียณตัวเองออกไป จากนั้นก็กลายเป็นฝ่ายการเมืองไปแทน ส่วนข้ายังอยู่ในกองทัพต่อ หลังจากผ่านไปหลายสิบปี เขาก็ได้กลายเป็นนายกรัฐมนตรี ส่วนข้าก็ได้กลายเป็นแม่ทัพใหญ่”

เมื่ออู๋ซินพูดถึงตรงนี้ ทั้งคู่ก็เผยรอยยิ้มออกมา

โจวโจวรับทราบ

“ผู้อาวุโสอู๋ ข้าต้องการเชิญท่านมาเป็นรองแม่ทัพของกองทัพตะวันสาดแสง ท่านจะว่ายังไง?”

โจวโจวครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะและถาม

“ผู้น้อยรับคำสั่ง!”

อู๋ซินกล่าวด้วยความเคารพ

“ข้าขอทราบได้ไหมว่าใครคือผู้บัญชาการกองทัพ?”

เขาถามด้วยความสงสัย

“เธอเป็นผู้หญิง และก็เป็นทหารคนแรกที่ติดตามข้า แม้ว่าเธอจะค่อนข้างแข็งแกร่งเมื่อเทียบกับอายุของเธอ แต่ประสบการณ์ในการรบของเธอก็ยังไม่อาจเทียบกับท่านได้ ท่านผู้อาวุโสอู๋ เมื่อถึงเวลา ข้าหวังว่าท่านผู้อาวุโสอู๋จะชี้แนะเธอจนเธอสามารถกลายเป็นผู้บัญชาการกองทัพที่คู่ควรได้”

โจวโจวกล่าว

“ท่านลอร์ดก็สุภาพเกินไปแล้ว ข้าจะพยายามให้สุดความสามารถขอรับ!”

ผู้อาวุโสอู๋กล่าวด้วยความเคารพ

“ตาเฒ่าอู๋ อย่าดูถูกเธอเพียงเพราะเธอเป็นผู้หญิงเด็ดขาด ผู้บัญชาการกองทัพสาวผู้นั้นคือผู้กล้า! แม้แต่ข้าก็ยังต้องเคารพเธอเมื่อข้าเจอเธอ”

เจิ้งหยวนฉีส่ายหัว

เมื่ออู๋ซินได้ยินเช่นนี้ ร่างกายอันแก่ชราของเขาก็สั่นไหว

ความไม่เชื่อส่องประกายผ่านดวงตาของเขา

หลังจากนั้นผู้อาวุโสอู๋ก็ไปที่ค่ายของกองทัพตะวันสาดแสงเพื่อทำความเข้าใจกับสถานการณ์

โจวโจวและเจิ้งหยวนฉียังคงคุยกันอยู่

“สหายเก่าของข้าได้ต่อสู้อยู่ในสนามรบมาทั้งชีวิต นิสัยของเขายังคงไม่ยอมใครเหมือนเคย หลังจากเขาเกษียณแล้ว เขาก็สุขุมมากขึ้นและดื้อรั้นน้อยลงกว่าเดิมมาก แต่เขาก็ยังมีความเสียใจอยู่ชั่วชีวิตที่ไม่อาจกลายเป็นผู้กล้าได้ ในตอนนี้ที่เขารู้ว่าผู้บัญชาการกองทัพไป่คือผู้กล้า ข้าก็กลัวว่าเขาจะต้องรับมือกับบาดแผลนี้ไปอีกนาน”

เจิ้งหยวนฉีกล่าว

“ทำไมจู่ๆ ท่านถึงยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดได้ล่ะ?” โจวโจวกล่าว

“ฮี่ๆ ข้าชอบเห็นเขาลำบาก”

เจิ้งหยวนฉีหัวเราะ.

โจวโจว “...”

สหายรักของเขากำลังถูกเขาเล่นเข้าให้แล้ว

“ในไม่ช้าก็เร็วเขาก็ต้องรู้อยู่ดี มันคงดีกว่าถ้าข้าจะพูดมันขึ้นมาก่อน”

เจิ้งหยวนฉียิ้ม

จากนั้นเขาก็กล่าวลาโจวโจวและกลับไปทำงานต่อ

โจวโจวไม่ได้คิดอะไรมากเกี่ยวกับมัน

เขาไปที่ประตูอัญเชิญและโยนหนังสือรับสมัครทหารราบ 762 เล่มที่เขาได้รับมาจากดินแดนของเจ้าทรายคลั่งเข้าไป

อึดใจต่อมา ตรงหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยทหารราบ!

พวกเขาต่างก็สวมใส่อุปกรณ์มาตรฐานสีเทาดำของทหารราบและถือดาบใหญ่ที่มีความสูงเท่ากับครึ่งตัว พวกเขาต่างก็มีกลิ่นอายที่ดุร้ายและเฉียบคม

คนธรรมดาคงไม่กล้าเข้าไปใกล้พวกเขาแน่ๆ

โจวโจวเปิดหน้าต่างข้อมูลของหนึ่งในทหารราบขึ้นมา

[ลูกน้อง: โจวหวนหยุน]

[ดินแดน: เมืองตะวันสาดแสง]

[อาชีพ: ทหารราบ]

[ระดับความแข็งแกร่ง: ระดับเหล็กดำขั้นต้น]

[ความสามารถโดยรวม: บุตรชายของพ่อค้าผู้มั่งคั่งผู้ปรารถนาที่จะมีส่วนร่วมในสนามรบตั้งแต่ยังเยาว์วัย เมื่อเขาเติบใหญ่ เขาก็เข้าร่วมกองทัพโดยตรงแม้ว่าครอบครัวของเขาจะคัดค้านก็ตาม หลังจากฝึกเป็นทหารเกณฑ์ เขาก็ได้เข้าร่วมการรบขนาดเล็ก 32 ครั้ง และกลายเป็นทหารราบที่มีคุณสมบัติเหมาะสม]

[ทักษะ: เคล็ดวิชาดาบตัดเศียรระดับเหล็กดำขั้นต้น]

[ความภักดี: 72]

[ศักยภาพ: ระดับเงินขาวขั้นสูง]

โจวโจวพยักหน้าเล็กน้อย

จากนั้นเขาก็บอกให้ทหารพวกนี้ไปหาจางคังและเข้าร่วมกับกองทัพตะวันสาดแสง

หลังจากนั้นเขาก็กลับไปที่ลานของลอร์ดและหยิบเอาลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดสีชาดระดับทองคำเหลืองออกมา

“คราวนี้มันจะเป็นพรสวรรค์แห่งลอร์ดอะไรกันนะ?”

โจวโจวตั้งตารอคอยมัน

จบบทที่ ตอนที่ 96 : ผู้มีพรสวรรค์–อู๋ซิน! อัญเชิญทหารราบ!

คัดลอกลิงก์แล้ว