เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 76 : สยบ! คุนท์เป็นลอร์ดงั้นเหรอ?

ตอนที่ 76 : สยบ! คุนท์เป็นลอร์ดงั้นเหรอ?

ตอนที่ 76 : สยบ! คุนท์เป็นลอร์ดงั้นเหรอ?


ตอนที่ 76 : สยบ! คุนท์เป็นลอร์ดงั้นเหรอ?

ตุบ ตุบ ตุบ…

เสียงกีบเท้าของม้าดังขึ้นจากทางด้านหน้าพร้อมกับเสียงตะโกนที่หยิ่งผยองเป็นชุดๆ

ในไม่ช้าคนกลุ่มหนึ่งที่ขี่อาชาเมฆาก็พุ่งออกมาและล้อมพวกของโจวโจวเอาไว้

พวกเขามีจำนวนประมาณ 300-400 คน

พวกเขามีจำนวนไม่เยอะ แต่ดาบและกระบี่อันคมกริบก็ได้สะกดคนที่อยู่ทางฝั่งของโจวโจวไว้ได้อย่างอยู่หมัด

แต่โจวโจวและไป่อี้ก็ไม่ได้เกรงกลัวเลย

พวกเขามองไปยังคนพวกนั้นอย่างใจเย็น

ในไม่ช้าชายหัวโล้นก็โผล่ออกมาจากฝูงชน

เขาควบม้าออกมาและกวาดสายตาไปทั่ว จากนั้นเขาก็เห็นโจวโจวและไป่อี้ที่มีกลิ่นอายแตกต่างจากคนอื่นในทันที

“พวกเจ้าทั้งคู่ ข้าต้องขอโทษจริงๆ มันมีพี่น้องของข้าถูกจับอยู่ในหมู่ทาสที่พวกเจ้าเพิ่งซื้อไป ดังนั้นข้าเลยอยากจะมารับตัวพี่น้องของข้ากลับไป นอกจากนี้ พวกเจ้ายังปฏิบัติกับพี่น้องของข้าเหมือนกับทาส มันจะไม่หยาบคายไปหน่อยเหรอที่จะซื้อขายพวกเขา? เอาอย่างงี้เป็นไง? ทิ้งทาสทุกคน อาวุธ และข้าวของของพวกเจ้าไว้ซะเพื่อเป็นการขอโทษ พี่ใหญ่คนนี้จะปล่อยให้อดีตผ่านไป ว่าไง?” เขาหัวเราะออกมา

คนที่อยู่ด้านหลังของเขาก็หัวเราะออกมาด้วย

“งั้นมันก็เป็นกลุ่มโจรสินะ ให้ข้าแก้ไขความเข้าใจผิดกับพวกเจ้าสักข้อนะ พวกเขาไม่ใช่ทาสแล้ว ตอนนี้พวกเขาคือคนของเมืองตะวันสาดแสง นอกจากนี้ พี่น้องของเจ้าก็ไม่ได้อยู่ในกลุ่มลูกน้องของข้าเหมือนกัน” โจวโจวพูดอย่างใจเย็นขึ้นมาในทันใด

“ฮ่าๆ เจ้าคงจะไม่ยอมแพ้จนกว่าพวกเราจะได้เห็นความจริงกันใช่ไหม? หูซี พาพี่น้องของพวกเราออกมาให้เจ้าตะวันสาดแสงที่เพิ่งมีชื่อเสียงขึ้นมาได้เห็นหน่อยเร็ว!” เขาตะโกนออกมา

หวือ หวือ หวือ หวือ…

ในหมู่ทาส 3,000 คน จู่ๆ ก็มีพวกมัน 300-400 คนชักดาบออกมาในทันใด

“เจ้านี่โง่หรือเปล่า? คนพวกนี้คือพี่น้องของพวกเรา! ยอมจำนนอย่างเชื่อฟังซะเจ้าลอร์ดน้อย อย่าคิดว่าทาสที่เจ้าซื้อมาจะปกป้องเจ้าได้ พวกมันจะฟังคำสั่งคนที่ให้อาหารเท่านั้น เจ้าเชื่อไหมว่าถ้าข้าสั่งตอนนี้ ทาสทุกคนที่เจ้าเพิ่งซื้อมาก็จะกลายเป็นทาสของข้าเลย?” จางไคชานฉีกยิ้มและพูดอย่างจองหอง

“ข้าไม่เชื่อ” โจวโจวพูดอย่างใจเย็น

จากนั้นทาส 300-400 คนที่เพิ่งพากันชักอาวุธออกมาก็เดินแหวกฝูงชนออกมาและมายืนอยู่ตรงหน้าของโจวโจว

เมื่อจางไคชานเห็นภาพฉากนี้ เขาก็อยากจะหัวเราะเยาะเจ้าตะวันสาดแสง จากนั้นเขาก็เห็นว่าอาวุธของคนเหล่านี้ล้วนกำลังเล็งมาที่เขา

“จางต้าหู! เจ้าทำบ้าอะไรอยู่? เจ้าพยายามจะก่อกบฏงั้นเหรอ?!” เขาอึ้งไป จากนั้นเขาก็เบิกตากว้างและก่นด่า

“เฒ่าจาง วางอาวุธของเจ้าลงซะ อย่าขัดขืนท่านลอร์ดเลย มิฉะนั้นข้าเกรงว่ามันจะมีโลหิตนองระหว่างพวกเราเหล่าพี่น้อง” จางต้าหูทนไม่ได้ที่จะมองไปที่อดีตพี่ชายของเขา

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาคิดถึงลอร์ดข้างหลัง เขาก็จับกระบี่ไว้แน่นยิ่งขึ้น และร่องรอยของจิตสังหารก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

“เจ้ากำลังพูดบ้าอะไรอยู่ฮะ? เจ้าลืมไปแล้วเหรอว่าเจ้าทำอะไรอยู่? มันต้องเป็นเจ้าแน่ๆ เจ้าทำอะไรกับพี่น้องของข้า?” จางไคชานก่นด่า จากนั้นเขาก็มีปฏิกิริยาขึ้นมาและมองไปที่โจวโจวด้วยความโกรธในทันที

โจวโจวยิ้มออกมา

เขาไม่ได้อธิบายอะไร

“ขอโทษทีนะ ก่อนหน้านี้ข้าไม่มีทางเลือก แต่ตอนนี้ข้าอยากเป็นลูกน้องผู้ภักดีของท่านลอร์ดแล้ว” จางต้าหูชูกระบี่ในมือขึ้นและเล็งไปที่จางไคชาน

ในเวลาเดียวกัน พี่น้องที่อยู่ด้านหลังของเขาและทาสที่เหลือกว่า 500-600 คน รวมทั้งสองสาวครึ่งสัตว์ในกรงเหล็กบนรถม้าก็มองไปยังคนพวกนี้ด้วยความเป็นปรปักษ์ด้วย

ดูเหมือนว่าตราบใดที่อีกฝ่ายกล้าขยับเข้ามาหาพวกเขาอีกแม้แต่นิดเดียว พวกเขาก็กล้าที่จะพุ่งเข้าไปฉีกขย้ำอีกฝ่ายเป็นชิ้นๆ แน่

เมื่อเห็นภาพฉากนี้ จางไคชานก็รู้สึกว่าโลกนี้บ้าไปแล้ว

เขารู้จักพวกทาสดี

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาทำเช่นนี้

ทุกครั้ง ทาสจะเฝ้าดูอย่างสิ้นหวังเมื่อเจ้าของที่ซื้อมาถูกฆ่าตาย แล้วถูกจับไปขายเป็นทาสอีกครั้ง

มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกับทาสพวกนี้กัน?

ทำไมจู่ๆ พวกมันได้ถึงภักดีต่อเจ้านายของตัวเองมากขนาดนี้?

สิ่งที่บ้าบอที่สุดก็คือแม้แต่พี่น้องของเขายังเป็นแบบนี้ไปด้วย

เขามองไปยังสายตาของคนเหล่านี้และตระหนักได้ว่ามีบางสิ่งแปลกๆ

จางไคชานอยากจะหนี แต่สาวสวยที่มีสายเลือดเอลฟ์ข้างๆ เจ้าตะวันสาดแสงก็ผิวปากในทันใด

จากนั้นทหารกว่า 1,000 คนคำรามออกมาและพุ่งออกมาจากทุกทิศทาง จากนั้นก็ล้อมคนพวกนี้เอาไว้

จางไคชานมองไปยังภาพฉากนี้อย่างว่างเปล่า

“วางอาวุธ ลงจากม้า และยอมจำนนซะ จากนั้นก็มาเป็นลูกน้องของข้า ถ้าทำแบบนั้นข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า มิฉะนั้นพื้นดินใต้ฝ่าเท้าของพวกเจ้าจะกลายเป็นหลุมศพของพวกเจ้าในวันนี้” โจวโจวพูดอย่างเย็นชา

ในทันทีที่เขาพูดจบ ทหารดาบโล่ 500 คนก็ก้าวออกมาโดยพร้อมเพรียงกัน พวกเขาถือดาบและโล่ไว้ในมือและมองไปยังศัตรูอย่างดุดัน

ส่วนนักธนูพลังธาตุอีก 500 คนก็พากันรั้งคันธนูและเล็งลูกศรไปยังอีกฝ่ายด้วย พลังงานธาตุไฟสีแดงจางๆ ควบแน่นขึ้นมา ทำให้จางไคชานและคนอื่นๆ กดดันเป็นอย่างมาก

“ข้ายอมแพ้แล้ว! ข้ายอมเป็นลูกน้องของเจ้า!”

เมื่อเห็นภาพฉากนี้ สีหน้าของจางไคชานก็เปลี่ยนไป เขาวางอาวุธในมือทิ้งลงทันทีและกระโดดลงจากม้า จากนั้นเขาก็คุกเข่าลงกับพื้นและรีบก้มหัวลง

ฝ่ายเขามีคนแค่ 300-400 คนเท่านั้น

ส่วนฝ่ายของโจวโจวมีคนมากกว่า 4,000 คน

มันเป็นความต่างจำนวนมหาศาลเลย

คงมีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะขัดขืน

เมื่อผู้นำยอมจำนนแล้ว เหล่าลูกน้องของเขาก็มองหน้ากันและรีบกระโดดลงมาจากหลังม้าด้วย พวกเขาวางอาวุธลงและคุกเข่าลงด้วย

“ข้ายอมแพ้แล้ว”

“นายท่าน อย่าฆ่าข้าเลย!”

“ข้ายินดีเป็นลูกน้องของนายท่านเหมือนกัน!”

เหล่าโจรพูดออกมาด้วยความหวาดกลัว

ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นตรงหน้าของโจวโจว

[แจ้งเตือน: คน 421 คนยอมจำนนต่อท่านและต้องการเป็นลูกน้องของท่าน ท่านจะยอมรับหรือไม่?]

“ยอมรับ” โจวโจวคิดกับตัวเอง

อึดใจต่อมาก็มีข้อความแจ้งเตือนที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นอีกครั้ง

[รายละเอียดพรสวรรค์แห่งลอร์ด: พรสวรรค์แห่งลอร์ดสุขสงบแสดงผล ความภักดีของลูกน้องของท่านกำลังเพิ่มขึ้น…]

[รายละเอียดพรสวรรค์แห่งลอร์ด: ความภักดีของลูกน้องเผ่ามนุษย์ 421 คนเพิ่มขึ้นเป็น 71]

โจวโจวมองไปยังการแจ้งเตือนพรสวรรค์แห่งลอร์ดและมองไปยังจางไคชานกับคนอื่นๆ

เป็นอย่างนั้นจริงๆ

แม้ว่าคนเหล่านี้จะยังหวาดกลัวอยู่เล็กน้อย แต่สายตาและสีหน้าของพวกเขาก็ว่านอนสอนง่ายและภักดีขึ้นมาแล้ว

โจวโจวรู้สึกดีขึ้นทันที

พรสวรรค์แห่งลอร์ดอันนี้ช่างมีประโยชน์จริงๆ เมื่อทำการสยบทหารที่ยอมจำนน!

ตามที่คาดไว้จากพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเพชร!

หลังจากนั้นโจวโจวก็มองดูความแข็งแกร่งของคนเหล่านี้

ในหมู่พวกเขา จางไคชานคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดและอยู่ในระดับบรอนซ์เขียวขั้นต้นแล้ว!

ส่วนคนที่เหลือ อย่างน้อยก็อยู่ในระดับเหล็กดำขั้นต้น!

แม้ว่าโจวโจวจะเคยได้ยินเกี่ยวกับอาชีพสายต่อสู้ของพวกเขามาก่อน แต่นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นมัน

ผู้ฝึกยุทธ์!

นี่คืออาชีพสายต่อสู้ไร้ระดับ!

พวกเขาฝึกฝนกันในโรงฝึก!

ในบรรดาอาชีพสายต่อสู้ที่ไม่ใช่ทหารของฝ่ายมนุษย์ ผู้ฝึกยุทธ์ เรนเจอร์ นักผจญภัย!

อาชีพทั้งสามนี้เป็นอาชีพไร้ระดับที่แพร่หลายที่สุด!

ความแข็งแกร่งทางอาชีพส่วนใหญ่แล้วก็จะขึ้นอยู่กับเคล็ดวิชาการบ่มเพาะที่พวกเขาเรียนรู้

บางคนสามารถเข้าถึงความแข็งแกร่งของอาชีพระดับอาณาจักรหรือสูงกว่านั้นได้เลย!

หรือบางคนก็มีความแข็งแกร่งแค่พอเท่ากับอาชีพระดับพื้นฐานเท่านั้น!

ขีดจำกัดบนของมันอาจจะสูงมากและขีดจำกัดล่างก็อาจจะต่ำมากเช่นกัน

นี่เป็นลักษณะของอาชีพผู้ฝึกยุทธ์

หลังจากนั้นโจวโจวก็ถามจางต้าหูและจางไคชานเกี่ยวกับข้อมูลการซุ่มโจมตีที่ลึกขึ้น

ตามที่โจวโจวคาดไว้เลย มันเป็นฝีมือของคุนท์

นอกจากนี้เขายังทำแบบนี้มาหลายครั้งแล้วด้วย

มันประสบความสำเร็จจากพลังของคุนท์ ความจริงที่ว่าเขาทำสิ่งต่างๆ อย่างหมดจดและไม่เคยไล่ตามลอร์ดเลยเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงไม่กล้ายั่วยุเขาแม้ว่าจะมีคนสงสัยเขาก็ตาม

จนกระทั่งเขาได้มาพบกับโจวโจว

เมื่อเผชิญหน้ากับแหวนมิติและทาสมนุษย์ที่มีสายเลือดเอลฟ์ คุนท์ก็อดไม่ได้ที่จะตัดสินใจฉวยโอกาสของเขาอีกครั้ง

โชคไม่ดีที่ไม่มีใครคาดคิดว่าโจวโจวจะมีพรสวรรค์แห่งลอร์ดสุขสงบ นอกจากนี้เขายังพาทหารมาด้วยอีก 1,000 คน

ในท้ายที่สุดมันจึงลงเอยแบบนี้

หลังจากโจวโจวได้ยินเช่นนี้ เขาก็เหลือบไปมองไป่อี้

ไป่อี้พยักหน้าเล็กน้อยและจากไปอย่างเงียบๆ

ตลาดค้าทาสคุนท์

ในล็อบบี้

คุนท์กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้หลักและคิดถึงโจวโจวกับไป่อี้

“ข้าควรขายมนุษย์ที่มีสายเลือดเอลฟ์ให้กับใครดีนะหลังจากจับเธอได้?”

เขาตื่นเต้นเล็กน้อย

เขาไม่กล้าขายเอลฟ์เลือดบริสุทธิ์เพราะจักรวรรดิเอลฟ์จะไม่ยอมทนกับเรื่องนี้แน่!

เขาไม่อยากบาดหมางกับพวกเอลฟ์

อย่างไรก็ตาม ราคาตลาดของมนุษย์ที่มีสายเลือดเอลฟ์นั้นก็สูงมาก

เจ้าหน้าที่ระดับสูงและชนชั้นสูงหลายคนยินดีที่จะจ่ายเงินก้อนโตเพื่อซื้อพวกเธอ

“บางทีข้าอาจจะได้เพื่อนคนสำคัญมาด้วยจากโอกาสนี้”

เขาอดจินตนาการไม่ได้

ในเวลานั้นเอง แรงกดดันทางวิญญาณอันทรงพลังก็กดดันลงมา

มันราวกับว่ามีผู้กล้าในตำนานได้จุติมายังโลกใบนี้!

อึดใจต่อมา

หวือ!

ทันใดนั้นลูกศรไม้ที่ไร้ซุ่มเสียงก็พุ่งเข้าใส่คอของคุนท์

ดวงตาของคุนท์เบิกกว้างในขณะที่เขากระอักเลือดออกมาอย่างต่อเนื่อง เขาค่อยๆ ล้มลงและหยุดหายใจ

หลังจากนั้นไม่นาน ณ ชานเมืองบ่อปลา

โจวโจวกำลังมองดูศพของคุนท์

[ชื่อไอเท็ม: ศพของคุนท์]

[ระดับไอเท็ม: ระดับบรอนซ์เขียวขั้นสูง]

[เอฟเฟกต์ไอเท็ม: บรรจุไอเท็มดรอปเอาไว้]

[รายละเอียดไอเท็ม: มนุษย์ออโรร่าผู้ค้าทาสที่ถูกสังหารโดยผู้กล้าคนหนึ่ง]

[อัตราการดรอปไอเท็ม: แกนหมอกระดับบรอนซ์เขียว 8 ชิ้น (อัตราการดรอป: 100%), คู่มือศิลปะการต่อสู้ระดับบรอนซ์เขียวขั้นสูง-ดาบวายุ 1 เล่ม (อัตราการดรอป: 25%), คริสตัลออโรร่าระดับบรอนซ์เขียว 1 อัน (อัตราการดรอป: 10%), ใบเปลี่ยนอาชีพผู้ฝึกยุทธ์ไร้ระดับ 1 ใบ (อัตราการดรอป: 0.1%), ชิ้นส่วนคริสตัลพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเหล็กดำ 9 อัน (อัตราการดรอป: 0%)]

“มันก็เป็นลอร์ดด้วยงั้นเหรอ?”

เขาอดเลิกคิ้วขึ้นมาไม่ได้

จบบทที่ ตอนที่ 76 : สยบ! คุนท์เป็นลอร์ดงั้นเหรอ?

คัดลอกลิงก์แล้ว