ตอนที่ 67 : กล่องสมบัติภูมิภาค! หน้ากากสุญญตา!

ตอนที่ 67 : กล่องสมบัติภูมิภาค! หน้ากากสุญญตา!

ณ ที่ราบตรงหน้ารังไวเวิร์น

ซูซานมองลงไปยังแผนที่คร่าว ๆ บนโต๊ะหลังจากอ่านการสนทนาในกระดานสนทนา

ลูกน้องกว่า 30 คนของเธอกำลังลงมือก่อสร้างสิ่งปลูกสร้างอยู่ตรงด้านหลัง

ไม่ไกลจากตรงหน้าของเธอ ไวเวิร์นสองตัวกำลังเล่นกันอยู่ นอกจากนี้ยังมีมังกรปีกกระดูกตัวหนึ่งกำลังบินไปมาอยู่บนท้องฟ้าด้วย

เสียงดังโครมครามที่เกิดจากสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่สามตัวทำให้มนุษย์หันกลับมามองพวกมันอย่างประหม่าเป็นครั้งคราว

“เขายึดภูมิภาคทั้งหมดได้แล้วจริงๆ ฉันเองก็ต้องรีบแล้ว โชคดีที่รังไวเวิร์นของฉันเลื่อนระดับขึ้นไปแล้วเหมือนกัน ตอนนี้ฉันสามารถอัญเชิญไวเวิร์นออกมาได้ทุก 2 วันแล้ว ฉันน่าจะสามารถท้าทายลอร์ดสีชาดระดับภูมิภาคตัวนั้นได้ตราบใดที่ฉันมีไวเวิร์น 5 ตัว เมื่อเวลานั้นมาถึง ฉันเองก็จะกลายเป็นลอร์ดประจำภูมิภาคด้วยเหมือนกัน!” ซูซานครุ่นคิด

ในขณะที่เธอรู้สึกว่าเธอไม่สามารถไล่ตามทันเมื่อเธอเห็นประกาศอันที่สี่ที่เกี่ยวข้องกับเจ้าตะวันสาดแสง แต่การอัพเกรดของรังไวเวิร์นก็ทำให้เธอมีความหวังที่จะแซงหน้าเขาไปได้อีกครั้ง

ในใจของเธอ เธอจะมีกองทัพไวเวิร์นนับพันในอนาคต ตราบใดที่รังไวเวิร์นของเธอเติบโตเต็มที่

เมื่อเวลานั้นมาถึง ทหารมนุษย์ภายใต้เจ้าตะวันสาดแสงจะแข็งแกร่งแล้วยังไง? เขาก็ยังต้องแพ้เธออยู่ดี!

เพราะศักยภาพของมนุษย์มีต่ำเกินไป!

พวกเขาจะเทียบกับไวเวิร์นที่มีสายเลือดของมังกรอยู่ได้ยังไง?

…

ในป่ารกร้าง

พร้อมกับเสียงกรีดร้องของมอนสเตอร์

งูหลามโลหิตเขาเดียวระดับบรอนซ์เขียวขั้นสูงตัวหนึ่งถูกทุบลงกับพื้นและกลายเป็นกองเนื้อสด

“อ่อนแอจัง!” เสียงเย้ยจากความดูหมิ่นดังขึ้น

ผู้พูดนั้นกำลังนั่งอยู่บนก้อนหินด้านข้างในขณะที่เขาโยนหางที่ขาดเข้าปาก เขาไม่สนใจกลิ่นเลือดเลยและกินเนื้อของมันเข้าไป

เขามีความสูงกว่า 3 เมตรและเต็มไปด้วยมัดกล้าม

ร่างกายส่วนบนของเขานั้นเปลือยเปล่า และที่เอวก็มีหนังของมอนสเตอร์พันไว้รอบๆ

ถ้าคนธรรมดาอยู่ใกล้เขา พวกเขาก็คงจะสัมผัสได้ว่าเขาปลดปล่อยกลิ่นอายอันตรายออกมาและให้ความร้สึกสะกดข่มเบาๆ

ในเวลานั้นเอง ไม่ไกลกันนักก็มีลูกน้องสองคนวิ่งเข้ามา

พวกเขาวางเนื้อไว้บนแผ่นไม้และยื่นมันให้กับลอร์ดของพวกเขาด้วยความเคารพและไม่ประจบประแจง

“แด่ท่านจ้าว”

“แค่มอนสเตอร์ระดับบรอนซ์เขียวขั้นสูงไม่มีคุณสมบัติจะทำให้ท่านจ้าวบาดเจ็บได้หรอก!”

ทั้งสองคนปลื้มใจ

“มันก็แค่มอนสเตอร์แห่งหมอกระดับบรอนซ์เขียวขั้นสูง มันไม่มีอะไรให้อวดนักหรอก”

“ถ้าไม่ใช่เพราะมันมีมอนสเตอร์แห่งหมอกอยู่มากเกินไปรอบๆ ลอร์ดสีชาดระดับภูมิภาคตัวนั้น ข้าก็คงจะจัดการกับมันไปแล้ว” เซี่ยงเสี่ยวป้าพูดอย่างใจเย็น

เมื่อคนนอกได้ยินชื่อของเขาเป็นครั้งแรก พวกเขาอาจยิ้มอย่างรู้ทันโดยคิดว่าครอบครัวของเขาอาจต้องการให้เขาเป็นนักเรียนชั้นนำ

แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาคิดเลย เขารู้สึกว่าชื่อของเขามาจากการที่ครอบครัวของเขาต้องการให้เขาเรียนรู้จากยอดขุนศึก เซี่ยงอวี่!

นั่นคือไอดอลของเขา!

ดังนั้นในวัยเด็กเขาจึงไม่ได้ตั้งใจเรียนนัก เขาออกจากบ้านไปตั้งแต่เช้าและต่อสู้กับอันธพาลข้างนอก

เขาค่อยๆ สร้างชื่อให้กับตัวเอง เขารับลูกน้องกลุ่มหนึ่งและประกาศตัวเองว่าเป็นท่านเจ้า!

อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังไม่พึงพอใจ

นั่นเพราะเขาอยากเป็นท่านเจ้าที่แท้จริง!

ไม่ใช่แค่หัวหน้าอันธพาลบางคน

ในภายหลังโลกก็เปลี่ยนไป ในพริบตา เขาก็มาอยู่ที่นี่และกลายเป็นลอร์ด

ในขณะที่เขายังสับสนอยู่ เขาก็ตระหนักได้ว่าเขาได้ปลุกพรสวรรค์แห่งลอร์ดของเขาขึ้นมา

นอกจากนี้มันยังเป็นพรสวรรค์แห่งลอร์ดที่ทรงพลังด้วย!

[พรสวรรค์แห่งลอร์ด: ร่างปีศาจแห่งความตะกละ (ระดับตำนาน)]

[ร่างปีศาจแห่งความตะกละ: ท่านมีร่างปีศาจแห่งความตะกละ ท่านสามารถกลืนกินและย่อยเลือดเนื้อของสิ่งมีชีวิตทั้งมวลในโลกใบนี้ได้ ในระหว่างกระบวนการย่อยเลือดเนื้อ พลังงานในเลือดเนื้อจะช่วยเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายของท่านได้ มีโอกาสเล็กน้อยที่จะได้รับความสามารถทางสายเลือดของสิ่งมีชีวิตนั้นจากเลือดเนื้อ]

พรสวรรค์แห่งลอร์ดอันนี้ทรงพลังมากจริงๆ

ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือความน่าจะเป็นที่จะได้รับความสามารถทางสายเลือดนั้นต่ำไปหน่อย

เซี่ยงเสี่ยวป้าไม่สนใจเรื่องนี้

ความเป็นไปได้ต่ำแล้วไง?

งั้นฉันก็จะกินให้เยอะ!

เขาต่อสู้และกลืนกินมาตลอด 6 วัน

ไม่ใช่แค่ตอนนี้เขาจะทะลวงระดับขึ้นมาเป็นระดับบรอนซ์เขียวขั้นต้นแล้วเท่านั้น แต่เขายังมั่นใจว่าเขาสามารถต่อสู้กับลอร์ดสีชาดประจำภูมิภาคระดับเงินขาวขั้นต้นได้ด้วยความสามารถส่วนตัวของเขา!

เขาเปิดกระดานสนทนาขึ้นมาและเห็นว่าลอร์ดทั้งหลายกำลังพูดคุยกันถึงเรื่องของเจ้าตะวันสาดแสง

“เจ้าตะวันสาดแสง…”

“ไว้พวกเราจะได้พบกันในไม่ช้าก็เร็ว”

ดวงตาดุจพยัคฆ์ของเซี่ยงเสี่ยวป้าลึกล้ำสุดขีด

…

โจวโจวย่อมไม่รู้ว่าลอร์ดที่มีพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับตำนานเหมือนกับเขากำลังเล็งมาที่เขาอยู่

เขาในตอนนี้กำลังมองไปที่กล่องสมบัติระดับสูงสุดสีทองและกล่องเหล็กที่เปล่งแสงสีเหล็กดำออกมา

กล่องเหล็กนี้คือกล่องสมบัติภูมิภาคประจำทะเลทรายตะวันสาดแสง!

[กล่องสมบัติภูมิภาค (เฉพาะสำหรับทะเลทรายตะวันสาดแสง): กล่องสมบัติที่ถูกเตรียมไว้ให้สำหรับผู้พิชิตทะเลทรายตะวันสาดแสงทั้งหมด มันบรรจุสมบัติเฉพาะตัวของทะเลทรายตะวันสาดแสงเอาไว้!]

“ฉันจะเปิดมันก่อนละกัน!” โจวโจวตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

เขามีนิสัยที่ชอบเก็บของดีไว้กินเป็นอย่างสุดท้าย

จากนั้นเขาก็เปิดกล่องสมบัติภูมิภาคและพบถุงสีเหลืองสี่เหลี่ยมอยู่ข้างใน

เขาหยิบมันขึ้นมาและมองไปที่มัน

ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นมา

[ชื่อไอเท็ม: ถุงทรัพยากรทะเลทรายตะวันสาดแสง]

[ระดับไอเท็ม: ระดับเหล็กดำ]

[เอฟเฟกต์ไอเท็ม: หลังจากเปิดมัน ท่านจะได้รับหิน 50,000 หน่วย ไม้ 50,000 หน่วย เหล็ก 50,000 หน่วย ทรายละเอียด 50,000 หน่วย และคริสตัลทรายระดับเหล็กดำ 10,000 กิโลกรัม!]

[รายละเอียดไอเท็ม: ถุงทรัพยากรเฉพาะสำหรับพื้นที่ระดับเหล็กดำ! หลังจากเปิดมัน ท่านจะได้รับวัสดุพื้นฐานจำนวนมากและทรัพยากรเฉพาะประจำพื้นที่!]

“นี่มัน…”

เมื่อโจวโจวเห็นรางวัล เขาก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

รางวัลของกล่องสมบัติภูมิภาคอันนี้ด้อยกว่ารางวัลจากกล่องสมบัติระดับสูงสุดมาก

“แต่คริสตัลทราย 10,000 กิโลกรัมก็ไม่เลว” เขาพยักหน้าเล็กน้อย

จ้าวฉางโจวและคนอื่นๆ ต้องการคริสตัลทรายไปใช้สร้างกำแพงอยู่พอดี

เดิมทีเขาเป็นกังวลนิดหน่อยว่ามันจะมีคริสตัลทรายไม่พอและอยากจะให้จ้าวฉางโจวสร้างกำแพงธรรมดาไปก่อน

อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่น่าจะเป็นปัญหาถ้ามีคริสตัลทรายพวกนี้

เขาไม่ได้ผิดหวังซะทีเดียว จากนั้นเขาก็เปิดกล่องสมบัติระดับสูงสุดต่อ

มันมีหน้ากากสีดำถูกวางไว้อยู่ภายในกล่องสมบัติ

หน้ากากสีดำอันนี้ปราศจากการตกแต่งใดๆ บนพื้นผิว มันมีที่ว่างแค่ตรงดวงตาเท่านั้น ทำให้มันดูธรรมดามากๆ

“หน้ากากเหรอ?” โจวโจวเลิกคิ้วขึ้น

เขาหยิบมันขึ้นมาและมองดูมันใกล้ๆ

จากนั้นข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นมา

[ชื่อไอเท็ม: หน้ากากสุญญตา]

[ระดับไอเท็ม: พิเศษ]

[เอฟเฟกต์ไอเท็ม 1: ไม่สามารถตรวจสอบได้ เมื่อสิ่งมีชีวิตพยายามที่จะตรวจสอบข้อมูลส่วนตัวของท่านผ่านวิธีการตรวจสอบบางอย่างโดยไม่ได้รับอนุญาตจากท่าน (รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงการตรวจจับ การรับรู้ การทำนาย การสอดแนมชีวิต หรืออื่นๆ) อีกฝ่ายจะไม่ได้รับข้อมูลอะไร]

[เอฟเฟกต์ไอเท็ม 2: ผู้ไร้ชะตากรรม—เมื่อผู้อื่นพยายามที่จะสาปท่านด้วยความสามารถแห่งโชคชะตา ยกตัวอย่างเช่น การสั่งตาย ท่านสามารถต้านทานความเสียหายที่เกิดขึ้นจากความสามารถนั้นได้!]

โจวโจวมองดูหน้ากากในมือด้วยความประหลาดใจ

หน้ากากนี่ดีมากเลย

ด้วยหน้ากากนี้ เขาคงไม่ต้องเป็นกังวลเกี่ยวกับรายละเอียดความสามารถของเขาว่าจะถูกศัตรูรับรู้ได้อีกในอนาคต

ส่วนเอฟเฟกต์อันที่สองของมัน มันน่าจะทำให้เขาไม่ต้องเป็นกังวลว่าอยู่ดีๆ วันหนึ่งจะถูกฝ่ายตรงข้ามสั่งตายเข้าให้

“ฉันสามารถสวมมันไปที่เมืองบ่อปลาได้” โจวโจวคิด

จากนั้นเขาก็สวมหน้ากากลงไปบนใบหน้า

อึดใจต่อมา เขาก็รู้สึกว่าใบหน้าของเขาเย็นขึ้นมา

เมื่อเขาแตะใบหน้าของเขาอีกครั้ง เขาก็ตระหนักได้ว่าหน้ากากสุญญตาได้หายไปแล้ว

เขาตรงไปที่ห้องน้ำในทันทีและส่องกระจก

เขาเห็นตัวเองในกระจกที่ทั้งหล่อเหลาและสง่างาม

มันไม่มีร่องรอยของหน้ากากอยู่เลย

อย่างไรก็ตาม โจวโจวรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามีหน้ากากอยู่บนใบหน้าของเขา และเขาสามารถถอดมันออกได้ทุกเมื่อ

“สุดยอดไปเลย!”

โจวโจวเดาะลิ้นด้วยความประหลาดใจ

“ข้ามีเรื่องมารายงานท่านลอร์ด! มีชายชราคนหนึ่งยืนอยู่นอกบาเรียป้องกันและบอกว่าเขาอยากจะเข้าร่วมดินแดนด้วย! อีกฝ่ายดูไม่เหมือนคนธรรมดาเลย ดังนั้นข้าจึงมารายงานด้วยตัวเอง!” เสียงของไป่อี้ดังขึ้นจากทางด้านนอก

เมื่อโจวโจวได้ยินคำพูดที่คุ้นเคยเช่นนี้ เขาก็มีปฏิกิริยาในทันที

ผู้มีพรสวรรค์ที่ถูกดึงดูดมาโดยการจัดอันดับชื่อเสียงมาแล้ว!

เขาเดินออกมาโดยไม่แม้แต่จะถอดหน้ากากออกด้วยซ้ำ