เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 58 : การแลกเปลี่ยนอุปกรณ์สวมใส่! ความคาดหมายของโจวโจว!

ตอนที่ 58 : การแลกเปลี่ยนอุปกรณ์สวมใส่! ความคาดหมายของโจวโจว!

ตอนที่ 58 : การแลกเปลี่ยนอุปกรณ์สวมใส่! ความคาดหมายของโจวโจว!


ตอนที่ 58 : การแลกเปลี่ยนอุปกรณ์สวมใส่! ความคาดหมายของโจวโจว!

ในโบราณสถานกาลเวลา

เมื่อโจวโจวเข้าไป เขาก็ตระหนักได้ว่าพวกเขามาเริ่มต้นอยู่ที่จุดๆ เดิม

อย่างไรก็ตาม เขาก็บอกให้เนซาริโอ้ให้ความสนใจกับสถานการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้วก่อนที่พวกเขาจะเข้ามาเพื่อที่จะไม่ได้เกิดเหตุการณ์น่าอายเหมือนรอบก่อน

พวกเขาไม่เสียเวลาและพุ่งตรงไปยังจุดที่นาเดียและคนอื่นๆ อยู่ในทันที

บนหลังของเนซาริโอ้ โจวโจวเปิดหน้าต่างภารกิจขึ้นมา

ตามที่คาดไว้ คราวนี้มันมีภารกิจแค่สองอันเท่านั้น ไม่มีภารกิจลับอันที่สาม

เจ้าหมาป่าหมอกปีศาจเพลิงไม่ปรากฏตัวในคราวนี้

โจวโจวรู้สึกว่ามันน่าเสียดายเล็กน้อย

มันคงจะดีมากถ้าเขาสามารถฟาร์มเจ้าหมาป่าหมอกปีศาจเพลิงได้ทุกวัน

เขาไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าได้รับพรสวรรค์แห่งลอร์ดที่เหมือนกันสองอัน

สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปก็เหมือนกับครั้งที่แล้ว

พวกเขาได้ช่วยเอลฟ์ทั้ง 13 คนไว้และเริ่มจัดการกับมอนสเตอร์ที่อยู่รอบๆ

นาเดียร้องไห้ออกมาอีกครั้งเพราะเธอทิ้งเมืองอินเดร์ไปและไม่อาจปกป้องชาวเมืองไว้ได้

อีฟปลอบเธอ

โจวโจวมองไปที่ภาพฉากนี้และใช้ความคิด

“นาเดีย”

เขาเรียกออกมาในทันใด

“หืม? เจ้าตะวันสาดแสง ท่านมีเรื่องอะไรงั้นเหรอ?” นาเดียเช็ดน้ำตาและมองไปที่โจวโจวด้วยความสับสน

อีฟเองก็สับสนเช่นกัน

“เจ้าทำได้ดีมากแล้ว อย่าโทษตัวเองไปนักเลย” โจวโจวกล่าว

“แต่ข้าไม่อาจช่วยชาวเมืองอินเดร์ไว้ได้เลย” ดวงตาของนาเดียเต็มไปด้วยน้ำตา

โจวโจวมองไปที่เธอและเดินเข้าไปหาในทันใด เขาเอื้อมมือออกไปเช็ดน้ำตาของเธอเบาๆ

ในเวลาเดียวกัน ภาพฉากที่น้ำตาของนาเดียตัวจริงได้กลายเป็นเปลวเพลิงเมื่อเธอเลื่อนระดับกลายเป็นผู้กล้าก็ปรากฏขึ้นในใจของเขา

“อย่าร้องไปเลย ข้าได้ช่วยทุกคนที่อยู่ที่นี่ไว้แทนเจ้าแล้ว” โจวโจวกล่าว

นาเดียมองมาที่โจวโจวด้วยความสับสน

จากนั้นใบหน้าเล็กๆ ของเธอก็กลายเป็นสีแดงขึ้นมาในทันใด และมีไอความร้อนลอยขึ้นมาจากศีรษะของเธอ

เสียงหัวเราะเบาๆ และเสียงหยอกล้อดังขึ้นมาจากด้านหลังของเธอเป็นชุดๆ

ความร้อนเหนือศีรษะของนาเดียเพิ่มขึ้นไปอีก

โจวโจวรีบถอนมือกลับมา

เขายิ้มและไม่อธิบายอะไรอีก จากนั้นเขาก็ทำงานเก่าของเขาต่อ-การเก็บไอเท็ม

ในระหว่างนี้เนซาริโอ้ก็มุ่งหน้าไปยังตำแหน่งของเจ้าหมาป่าหมอกปีศาจเพลิง

อย่างไรก็ตาม มันก็ต้องกลับมาพร้อมกับความผิดหวัง

หลังจากโจวโจวรู้แล้วว่ามอนสเตอร์ระดับลอร์ดตัวนี้หายไปจริงๆ เขาก็ทำได้เพียงแค่ถอนหายใจที่ไม่สามารถฉวยโอกาสจากเรื่องนี้ได้ จากนั้นเขาก็เก็บไอเท็มดรอปต่อ

นอกจากนี้ในที่สุดไป่อี้ก็สามารถทะลวงระดับขึ้นเป็นระดับบรอนซ์เขียวขั้นกลางได้แล้วในระหว่างการต่อสู้

นอกเหนือจากไป่อี้ จางคังและทหารระดับบรอนซ์เขียวขั้นต้นอีก 5 คนก็ใกล้จะทะลวงระดับแล้ว

พวกเขาน่าจะทะลวงระดับได้สำเร็จหลังจากจัดการกับมอนสเตอร์ในฟาร์มมอนสเตอร์ในเช้าวันถัดไป

กว่าหนึ่งชั่วโมงต่อมา ไอเท็มดรอปก็ถูกเก็บจนหมด

เขาได้รับแกนหมอกระดับเหล็กดำ 4,926 ชิ้น และแกนหมอกระดับบรอนซ์เขียว 20 ชิ้น

เซ็ตหมาป่าหมอกปีศาจเพลิงระดับเหล็กดำขั้นต้น 121 เซ็ต

เซ็ตหมาป่าหมอกปีศาจเพลิงระดับเหล็กดำขั้นกลาง 35 เซ็ต

เซ็ตหมาป่าหมอกปีศาจเพลิงระดับเหล็กดำขั้นสูง 43 เซ็ต

เซ็ตหมาป่าหมอกปีศาจเพลิงระดับบรอนซ์เขียวขั้นต้น 1 เซ็ต

อุปกรณ์สวมใส่ที่ซ้ำกัน 110 ชิ้น

หนังสือรับสมัครนักธนูพลังธาตุ 384 เล่ม!

โจวโจวพึงพอใจมาก

โบราณสถานกาลเวลาจะรีเซ็ตให้พวกเขาเข้ามาได้ใหม่ในทุกๆ วัน

ผลกำไรเหล่านี้จะกลายเป็นรายได้ประจำวันในอนาคต

ถ้าลอร์ดทั่วไปเป็นเจ้าของโบราณสถานกาลเวลานี้ ลอร์ดผู้นั้นก็คงจะไม่ได้รับผลกำไรมากเท่านี้

อย่างไรก็ตาม โจวโจวมีอัตราการดรอป 100%

ผลกำไรจากการเข้ามาที่นี่ในแต่ละครั้งจึงเทียบได้กับที่ลอร์ดคนอื่นๆ ต้องเข้ามาเป็นร้อยครั้ง

“น่าเสียดายจริงๆ ที่เอาหมาป่าหมอกปีศาจเพลิงออกไปไม่ได้ มิฉะนั้นฉันคงจะใช้ฟาร์มมอนสเตอร์เลี้ยงพวกมันแล้ว” โจวโจวคิดแล้วก็เสียใจ

หลังจากนั้นเขาก็อำลาเหล่าเอลฟ์และออกจากโบราณสถานไปพร้อมกับไอเท็มทั้งหมด

ณ เมืองตะวันสาดแสง

หลังจากที่โจวโจวออกมา เขาก็ตรงไปยังประตูอัญเชิญและใช้หนังสือรับสมัครนักธนูพลังธาตุ 384 เล่มเพื่ออัญเชิญนักธนูพลังธาตุระดับเหล็กดำขั้นต้น 384 คนออกมา จากนั้นเขาก็อัญเชิญนักธนูพลังธาตุเอลฟ์อีก 13 คนออกมา

ในตอนนี้เขามีทหารทั้งหมด 2,687 คนแล้ว!

“ฉันน่าจะมีทหารถึง 3,000 คนหลังจากพวกเราจัดการกับฟาร์มมอนสเตอร์ในวันพรุ่งนี้!”

“ณ เวลานั้นมันก็ไม่น่าจะใช่ปัญหาใหญ่อะไรที่จะเผชิญหน้ากับลอร์ดมนุษย์ทรายและลูกน้อง 1,000 ตัวของมัน” โจวโจวคิดกับตัวเอง

จากนั้นเขาก็คิดและเปลี่ยนความตั้งใจเดิมของเขา เขาแจกจ่ายเซ็ตอุปกรณ์สวมใส่ 301 เซ็ตที่เดิมทีเขาคิดว่าจะมอบให้เป็นรางวัลแก่ทหาร

มันถูกให้ยืมในนามของทหาร แต่ความดีความชอบทางทหารที่จำเป็นสำหรับการแลกเปลี่ยนเซ็ตหมาป่าหมอกปีศาจเพลิงจะถูกหักออกจากความดีความชอบที่พวกเราทำได้ในอนาคต

ซึ่งความคิดจริงๆ ของโจวโจวก็คือ การใช้เซ็ตหมาป่าหมอกปีศาจเพลิงเหล่านี้จะช่วยลดความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้จากการโจมตีลอร์ดมนุษย์ทรายในวันพรุ่งนี้ได้

พวกเขากำลังจะเผชิญหน้ากับลอร์ดสีชาดระดับภูมิภาค ดังนั้นมันจึงไม่ใช่เวลามาขี้เหนียวแล้ว

การตัดสินใจที่รวดเร็วของโจวโจวทำให้ทหารส่งเสียงโห่ร้องออกมาด้วยความดีใจ

อุปกรณ์สวมใส่ที่มีระดับสูงขึ้นก็หมายความถึงพลังรบที่แข็งแกร่งขึ้นและความสามารถในการช่วยชีวิตที่มากขึ้นด้วย

เหล่าทหารย่อมดีใจเป็นธรรมดา

โจวโจวเห็นการแจ้งเตือนเป็นจำนวนมากว่าความภักดีของลูกน้องได้เพิ่มขึ้น

“บางทีฉันอาจจะไม่ต้องรอถึง 40 วันก่อนที่ดินแดนของฉันจะมีชื่อเสียงขึ้นมาก็ได้” โจวโจวคิดกับตัวเองเมื่อเขาเห็นภาพฉากนี้

จากนั้นโจวโจวที่ได้รับเซ็ตอุปกรณ์สวมใส่ระดับเหล็กดำขั้นต้น 400 เซ็ตมาจากพวกทหารก็เปิดตลาดซื้อขายขึ้นมาและตั้งข้อเสนอ

[ข้อเสนอ: แลกเปลี่ยนกับเจ้าตะวันสาดแสง!]

[ไอเท็ม: อุปกรณ์สวมใส่มือสองของทหารระดับเหล็กดำขั้นต้น 400 เซ็ต (ไม่มีอาวุธ)]

[เงื่อนไขการแลกเปลี่ยน: อุปกรณ์สวมใส่แต่ละเซ็ตแลกกับวัสดุพื้นฐาน 300 หน่วย ลอร์ดแต่ละคนสามารถแลกเปลี่ยนได้สูงสุด 5 เซ็ต!]

[หมายเหตุ: สามารถส่งข้อความส่วนตัวมาได้ถ้ามีไอเท็มพิเศษอะไร]

[อันดับยอดวิวในปัจจุบัน: 3,715,215,450!]

โจวโจวตรวจสอบและยืนยันว่ามันไม่มีปัญหาอะไร จากนั้นเขาก็เลือกประกาศออกไป

ในไม่ช้า บรรดาลอร์ดทั้งหลายก็พบกับข้อเสนอนี้

จากนั้นอันดับของข้อเสนอนี้ก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วมาก และในไม่ช้ามันก็ขึ้นมาอยู่ที่อันดับหนึ่ง

กระดานสนทนาเองก็กำลังพูดคุยถึงข้อเสนอใหม่ของเจ้าตะวันสาดแสงอย่างออกรสออกชาติ

“เจ้าตะวันสาดแสงออกข้อเสนอใหม่มาอีกแล้ว!”

“คราวนี้เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่ฉันเห็นลอร์ดขายอุปกรณ์สวมใส่มากขนาดนี้”

“สูตรที่คุ้นเคย รสชาติที่คุ้นเคย ราคาแพง… ที่คุ้นเคย!”

“เจ้าตะวันสาดแสงสมควรได้รับชื่อเสียงในฐานะพ่อค้าหน้าเลือดได้หรือยัง?”

“วัสดุพื้นฐาน 300 หน่วนเพื่อแลกกับเซ็ตอุปกรณ์สวมใส่ของทหารที่ไม่มีอาวุธ อันที่จริงมันก็ไม่ได้แย่นะ…”

“ฉันอิจฉาจัง ฉันมีทหารแค่ 20 คนเอง ในขณะที่เขากำลังขายอุปกรณ์สวมใส่มือสอง 400 เซ็ต”

“แค่คิดถึงความแตกต่างก็ขนลุกขึ้นมาแล้ว”

“ฉันรู้สึกว่าพี่ตะวันสาดแสงได้เติบโตเกินกว่าเวอร์ชันปัจจุบันของเกมไปแล้ว”

“@เจตจำนงสูงสุด นายช่วยลดระดับความยากลงหน่อยได้ไหม? พวกเราจะเล่นกันยังไงล่ะทีนี้?”

“เจตจำนงสูงสุดบอกว่านายไม่ควรตำหนิเกมถ้านายกากเอง”

“ข้อเสนอนั้นเพิ่งถูกประกาศออกมาใช่ไหม มันเป็นไปได้ไหมว่าพี่ตะวันสาดแสงกำลังอ่านที่พวกเราคุยกันอยู่?”

“ฉันกลัวขึ้นมาหน่อยๆ ซะแล้วสิ”

“คุยกันไปเลยนะ ฉันขอไปซื้อของจากพี่ตะวันสาดแสงก่อนล่ะ”

โจวโจวที่กำลังอ่านกระดานสนทนา “...”

ทำไมลอร์ดบ้าๆ พวกนี้ถึงได้ไร้สาระกันนัก?

15 นาทีต่อมา ไอเท็มก็ถูกขายจนหมด

เขาได้รับวัสดุพื้นฐานมาทั้งหมด 120,000 หน่วย!

ประกอบไปด้วยไม้ 36,000 หน่วย หิน 42,000 หน่วย เหล็ก 18,000 หน่วย และทรายละเอียด 24,000 หน่วย

หลังจากโจวโจวเก็บพวกมันไปแล้ว เขาก็เดินออกมาจากลานของลอร์ดและบอกให้คนไปเรียกไปอี้มา

หลังจากนั้นไม่นาน ณ ห้องนั่งเล่น

โจวโจวและไป่อี้ก็นั่งอยู่ตรงข้ามกัน

“นี่ของเจ้า” โจวโจวพลิกมือขวาและคู่มือลับมรดกผู้กล้าก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

เขาวางมันลงตรงหน้าของไป่อี้

ไป่อี้หยิบมันขึ้นมาด้วยความสงสัยและตกตะลึงไปในทันที

“นี่… นี่มัน…”

เธอพูดตะกุกตะกักในขณะที่เธอมองไปยังโจวโจว

ตกใจ เหลือเชื่อ ประหลาดใจ สับสน…

ความรู้สึกนานาชนิดปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

ไม่แปลกเลยที่เธอจะตกใจมากขนาดนี้

คำว่าผู้กล้าคือตำนานอย่างแท้จริง

นี่คือสิ่งที่มักจะปรากฏขึ้นในตำนานที่ผู้เฒ่าบอกเล่าแก่ลูกหลาน

มันอาจจะบอกได้เลยว่าสิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ในทวีปจื้อเกาเติบโตขึ้นมาโดยการฟังตำนานของผู้กล้า

ไป่อี้ก็เหมือนกัน

ความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเด็กทุกคนในทวีปจื้อเกาคือการกลายเป็นผู้กล้าประจำเผ่าพันธุ์และมีชื่อเสียงในทวีปจื้อเกา!

อย่างไรก็ตาม มันก็ยากเย็นยิ่งนัก

แม้แต่อาณาจักรใหญ่ๆ อย่างอาณาจักรออโรร่าก็ยังมีผู้กล้าแค่ 3 คนเท่านั้นหลังจากการพัฒนามาหลายร้อยปี

นั่นคือความยากลำบากของการกลายเป็นผู้กล้า!

แต่ตอนนี้โอกาสในการกลายเป็นผู้กล้าก็ได้ปรากฏอยู่ตรงหน้าของเธอแล้ว

เธอประหลาดใจมากจนเธอรู้สึกกลัวอยู่นิดหน่อยด้วยซ้ำ

ไป่อี้รู้สึกว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอสมควรจะได้รับ เธอลังเลและกำลังจะพูดอะไรออกไป แต่เธอก็เห็นลอร์ดที่อยู่ฝั่งตรงข้ามจ้องเขม็งมาที่เธอซะก่อน

“ดินแดนของพวกเราจะต้องเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่ในอีกสองวัน ดินแดนของข้าต้องการผู้กล้า และข้าก็คิดว่าเจ้าทำได้ รับมันไปซะ จงเป็นผู้กล้าซะ!” โจวโจวพูดอย่างจริงจัง

ไป่อี้ตะลึงงัน

เธอมองไปยังสายตาอันมั่นใจของโจวโจวและความลังเลในใจของเธอก็ค่อยๆ กลายเป็นความมุ่งมั่น

เธอเข้าใจได้ในทันที เธอคือคนที่เหมาะสมที่สุดที่จะใช้มันในเวลานี้

นอกเหนือจากสัตว์เลี้ยงของท่านลอร์ดแล้ว เธอก็คือคนที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

เอลฟ์ที่เพิ่งมาใหม่ก็แข็งแกร่ง แต่พวกเธอก็เพิ่งติดตามท่านลอร์ดได้ไม่นานและยังไม่ได้รับความไว้วางใจจากท่านลอร์ด

มันจึงไม่ใช่เวลาที่จะมาอวดเก่งหรือหวาดกลัว

“ในฐานะทหารที่แข็งแกร่งที่สุดภายใต้การบัญชาการของท่านลอร์ด ข้ามีหน้าที่ต้องปกป้องท่านลอร์ดและดินแดนในยามวิกฤตอยู่แล้วเจ้าค่ะ” ไป่อี้มุ่งมั่นยิ่งขึ้นหลังจากที่เธอคิดได้

“ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง!” ไป่อี้ยืนขึ้นและกล่าวอย่างมั่นใจ

โจวโจวรับทราบ จากนั้นเขาก็ให้ไป่อี้กลับไปยังที่พักของเธอเพื่อใช้มัน

มันคงต้องใช้เวลาพอสมควรในการรับมรดกของผู้กล้า ดังนั้นมันก็คงจะสะดวกกว่าที่เธอจะใช้มันในบ้านของตัวเอง

“ฉันคงไม่ต้องรอนานเกินไปหรอกนะสำหรับผู้กล้าคนแรกของฉัน” โจวโจวเต็มไปด้วยความคาดหวัง

จบบทที่ ตอนที่ 58 : การแลกเปลี่ยนอุปกรณ์สวมใส่! ความคาดหมายของโจวโจว!

คัดลอกลิงก์แล้ว