ตอนที่ 56 : พรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเพชร–สุขสงบ!

ตอนที่ 56 : พรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเพชร–สุขสงบ!

หวือ

ไอเท็มทั้งหมดดรอปออกมา

มันเป็นธรรมดาที่จะไม่ต้องพูดถึงของทั่วๆ ไปอย่างแกนหมอกระดับเงินขาว คริสตัลต้นกำเนิด และหนังสือรับสมัครนักธนูพลังธาตุ

โจวโจวมองไปยังเซ็ตความโกรธเกรี้ยวของราชาหมาป่าปีศาจเพลิงก่อน

[ชื่อไอเท็ม: เซ็ตความโกรธเกรี้ยวของราชาหมาป่าปีศาจเพลิง]

[ระดับไอเท็ม: ระดับเงินขาวขั้นสูง]

[คุณสมบัติของเซ็ต 1: ถึกทน—ลดความเสียหายทางกายภาพจากอาวุธระดับเงินขาวและอาวุธระดับทองคำเหลืองบางส่วนลง 90% อาวุธตั้งแต่ระดับทองคำเหลืองลงมาจะไม่สามารถทะลวงร่างของผู้สวมใส่ได้]

[คุณสมบัติของเซ็ต 2: ทนไฟ—ไม่ได้รับความเสียหายจากการโจมตีธาตุไฟตั้งแต่ระดับทองคำเหลืองขั้นต้นลงมา]

[คุณสมบัติของเซ็ต 3: ความโกรธเกรี้ยวของราชาหมาป่าปีศาจเพลิง—เปิดใช้งานพลังของสายเลือดในเซ็ตไอเท็ม ส่งผลให้ผู้สวมใส่เข้าสู่สถานะความโกรธเกรี้ยวของราชาหมาป่าปีศาจเพลิงเป็นเวลา 30 นาที! ในสถานะความโกรธเกรี้ยวของราชาหมาป่าปีศาจเพลิง ผู้สวมใส่จะเข้าสู่สภาวะการต่อสู้ที่สงบนิ่งเป็นอย่างยิ่ง ในสถานะความโกรธเกรี้ยวของราชาหมาป่าปีศาจเพลิง พลังป้องกันของผู้สวมใส่ก็จะเพิ่มขึ้น 300% ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น 300% ความเร็วเพิ่มขึ้น 300% ปฏิกิริยาตอบสนองเพิ่มขึ้น 300% ความเจ็บปวดลดลง 100% และความกลัวลดลง 100% หลังจากสถานะความโกรธเกรี้ยวของราชาหมาป่าปีศาจเพลิงสิ้นสุดลง ผู้ใช้สามารถเปิดใช้งานมันได้อีกครั้งหลังจากผ่านไป 30 นาที]

[หมายเหตุ: เปอร์เซ็นต์โบนัสจะมีค่าสูงสุดเมื่อผู้ใช้อยู่ในระดับเงินขาวขั้นสูง ยิ่งผู้ใช้แข็งแกร่งเท่าไร โบนัสของอุปกรณ์สวมใส่ก็จะยิ่งลดลง]

[จำนวนเซ็ตไอเท็มในปัจจุบัน: 6/6]

[รายละเอียด: เจ้าทำให้ข้าโกรธ]

โจวโจวเลิกคิ้วขึ้น

ไม่เพียงแต่เซ็ตความโกรธเกรี้ยวของราชาหมาป่าปีศาจเพลิงจะเพิ่มความสามารถของเขาเป็นอย่างมาก แต่มันยังทำให้เขาไม่เจ็บและไม่กลัวด้วย

นอกจากนี้มันยังไม่มีผลข้างเคียงหลังจากใช้งานอีกด้วย

ประเด็นสำคัญอีกประการหนึ่งคือมันมีคลูดาวน์แค่ 30 นาทีเท่านั้น!

ความสามารถนี้ดีกว่าเซ็ตเดิม 2-3 เท่าได้เลย

สิ่งเดียวที่โจวโจวรู้สึกเสียใจคือข้อกำหนดการใช้งานสำหรับชุดนี้คือผู้สวมใส่ต้องมีระดับเงินขาวขั้นสูง

มันยังไม่มีใครในดินแดนของเขาที่สามารถใช้มันได้เลย

เขาทำได้เพียงแค่เก็บมันเข้าไปในแหวนมิติและรอให้มีผู้เชี่ยวชาญระดับเงินขาวขั้นสูงปรากฏตัวขึ้นในดินแดนของเขาเพื่อใช้มัน

จากนั้นโจวโจวก็มองไปยังไอเท็มดรอปชิ้นสุดท้าย

ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดสีชาดระดับเพชร!

โจวโจวอ่านข้อมูลของมัน แต่เขาก็พบว่าเขาต้องชำระล้างมันซะก่อนถึงจะดูได้ว่ามันคือพรสวรรค์แห่งลอร์ดแบบไหน

โจวโจวมองไปยังนาเดียและเอลฟ์อีก 12 คนที่อยู่ด้านหลังเขา

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ไม่ได้เริ่มชำระล้างต่อหน้าพวกเธอ

แม้ว่าทั้งสองฝ่ายจะจำกันไม่ได้ในครั้งต่อไปที่พบกัน และพวกเธอก็อาจจะถูกเปลี่ยนเป็นเอลฟ์กลุ่มใหม่ แต่ทุกๆ การกระทำย่อมมีร่องรอยอยู่เสมอ

โจวโจวยังรู้สึกว่ามันดีกว่าที่จะระวังตัวเอาไว้

“พวกเราไปล่ะ” โจวโจวเก็บไอเท็มดรอปทั้งหมดและพูดกับนาเดียและคนอื่นๆ

“ท่านจะไปแล้วเหรอ?” เอลฟ์ทั้ง 13 คนอึ้งไป

“พวกเรามีเรื่องสำคัญต้องไปทำ”

เหล่าเอลฟ์ไม้มองหน้ากันและทำได้เพียงแค่ยอมรับความจริงข้อนี้

โจวโจวไม่เสียเวลาอีกต่อไป

เขาพึมพำกับตัวเองว่า ‘กลับ’

ในพริบตา โจวโจว เนซาริโอ้ และลูกน้องอีก 99 คนที่เขาพามาด้วยก็หายไปจนหมด เหลือเพียงแค่เหล่าเอลฟ์ไม้ที่กำลังสับสนและตกใจอยู่เท่านั้น

…

โจวโจวยืนอยู่ในโลกแห่งสายรุ้งและตรวจสอบสภาพแวดล้อมอย่างระมัดระวัง

เนซาริโอ้และทหารคนอื่นๆ ได้หายไปแล้ว

เขาดูเหมือนจะเป็นคนเดียวที่อยู่ในโลกใบใหญ่แห่งนี้

“ฉันอยู่ที่ไหนกัน?” โจวโจวประหลาดใจ

ในเวลานั้นเอง ภาพมายาฉากหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขา

…

ในซากปรักหักพังแห่งเมืองอินเดร์ที่กำลังลุกโชนอยู่ในเปลวเพลิง

อีฟได้พุ่งเข้าใส่ฝูงหมาป่าหมอกปีศาจเพลิงที่ไล่ตามหลังพวกเธอมาหลังจากผลักนาเดียออกไป จากนั้นเธอก็ถูกกลืนกินโดยมอนสเตอร์แห่งหมอกพวกนั้นอย่างรวดเร็ว

เหล่าเอลฟ์ไม้พากันเศร้าสุดๆ

อย่างไรก็ตาม พวกเธอก็ยังพยายามหลบหนีเพื่อเอาชีวิตรอด

พวกเธอพากันหลบหนีและโต้กลับพวกมันไปเรื่อยๆ

อย่างไรก็ตาม มันก็ยังมีเอลฟ์ตายตกไปทีละคนๆ ต่อหน้าต่อตาของนาเดีย

คำพูดสุดท้ายของพวกเธอก่อนตายก็คล้ายกันมาก

“น้องนาเดีย มีชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้นะ!”

“หัวหน้า นี่คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วที่ข้าจะได้เรียกเจ้าแบบนี้ เจ้าต้องหนีไปจากที่นี่ให้ได้นะ”

“อันที่จริงแม้ว่าเจ้าจะเป็นหัวหน้า แต่พวกเราก็มักจะปฏิบัติกับเจ้าเหมือนเป็นน้องสาวอยู่เสมอเลยนะ เจ้าต้องรอดไปให้ได้นะ!”

…

เอลฟ์ไม้ทั้งหมดยอมทำให้นาเดียมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้

อย่างไรก็ตาม มันก็มีหมาป่าหมอกปีศาจเพลิงมากเกินไป

สุดท้ายเธอก็ถูกล้อมไว้

ในช่วงเวลาสุดท้ายก่อนที่เหล่าหมาป่าจะกระโจนเข้าใส่เธอ ความโศกเศร้าและความเกลียดชังอย่างถึงที่สุดก็ได้กลายเป็นเปลวเพลิงที่แผดเผาร่างของเอลฟ์ไม้อย่างเธอ

ผมสีเขียวมรกตของเธอเปลี่ยนเป็นผมสีแดงเพลิง และน้ำตาสีเลือดที่หางตาของเธอก็กลายเป็นเปลวไฟสีแดงฉาน

ในเวลานั้นเอง เปลวไฟก็ไม่ได้ต่อต้านเธออีกต่อไป

กลับกัน มันได้สร้างให้นาเดียกลายเป็นตัวตนที่สูงขึ้น

ผู้กล้า!

หรือพูดให้ชัดๆ สมญานามผู้กล้าของเธอก็คือ นาเดีย—เอลฟ์ลูกศรเพลิงโลหิต!

ความไร้เดียงสาและความเยาว์วัยหายไปจากใบหน้าของเธอทันที

มันมีเพียงความสับสนและความเศร้าไม่รู้จบ

เธอมองไปยังเหล่าหมาป่าหมอกปีศาจเพลิงที่กำลังกระโจนเข้าใส่เธอและเธอก็เผยสีหน้าอันเย็นชาออกมาทันที

อึดใจต่อมา

ตู้ม!

พลังชีวิตของเธอเผาไหม้ในร่างกายของเธอกลายเป็นแสงที่เจิดจรัสที่สุดก่อนตาย!

เธอรั้งสายธนู!

ปัง!

ธนูเป็นเหมือนกับอัสนีบาต!

ลูกศรวิญญาณเพลิงโลหิตนับพันดอกถูกปลดปล่อยออกจากคันธนูไร้ลูกศรของเธอในทันที

มันราวกับห่าฝนสีแดงโลหิตที่โปรยปรายลงมา

ในชั่วพริบตา หมาป่าหมอกปีศาจเพลิงทั้งหมดก็ตายลงภายใต้ซากปรักหักพังของเมืองนี้

“นาเดียแก้แค้นให้พวกท่านแล้ว” เธอสูดลมหายใจเฮือกสุดท้ายหลังจากการกระซิบครั้งสุดท้าย

ภาพมายาฉากสุดท้ายคือภาพของจักรวรรดิเอลฟ์ที่ส่งทูตไปตรวจสอบ ในท้ายที่สุด พวกเขาก็เห็นเพียงแต่โครงกระดูกของเอลฟ์ตนหนึ่งที่ยังคงวาดคันธนูอยู่ท่ามกลางซากศพทั้งหมด

…

กลับมาสู่ความเป็นจริง

ณ บริเวณด้านหน้าของโบราณสถานกาลเวลา

ทันใดนั้นแสงเจ็ดสีก็สว่างขึ้นจากประตูโบราณสถานกาลเวลา

สักพักแสงสว่างก็ดับลง

โจวโจวและคนอื่นๆ ได้กลับมาเหยียบบนพื้นดินของเมืองตะวันสาดแสงอีกครั้ง

ในเวลานั้น โจวโจวที่เป็นลอร์ดก็ยังงงๆ อยู่

ภาพฉากที่เขาเพิ่งเห็นนั้นยังฝังลึกอยู่ในความทรงจำของเขา

ทหารที่อยู่รอบๆ ไม่กล้าเคลื่อนไหวเนื่องจากลอร์ดของพวกเขายังไม่สั่งอะไร

“พวกเจ้าเห็นอะไรบ้างไหมเมื่อครู่?” โจวโจวถามไป่อี้ที่อยู่ข้างๆ หลังจากเขาได้สติกลับมา

“ไม่เจ้าค่ะ” ไป่อี้ดูสับสน

โจวโจวถามทหารคนอื่นๆ และเนซาริโอ้

แต่พวกเขาก็บอกว่าพวกเขาไม่เห็นอะไรเลยและถูกวาร์ปออกมาเลย

โจวโจวใช้ความคิด

ดูเหมือนว่าฉันจะเป็นแค่คนเดียวเท่านั้นสินะที่ได้เห็นประวัติศาสตร์ที่แท้จริง

หรือมันเป็นเพราะฉันเป็นเจ้าของโบราณสถานกาลเวลาแห่งนี้?

เขาไม่คิดมากเกี่ยวกับมัน

“ไปพักกันสักชั่วโมง”

“ในหนึ่งชั่วโมง พวกเราจะเข้าไปยังโบราณสถานกาลเวลาอีก”

เขาบอกกับทหาร

โอกาสในการเข้าสู่โบราณสถานกาลเวลาถูกรีเซ็ตแล้วในวันนี้ ดังนั้นเขาย่อมไม่ให้มันสูญเปล่า

นอกจากนี้เขาก็อยากจะเข้าไปดูอีก

“เจ้าค่ะ!”

ไป่อี้และทหารคนอื่นๆ ขานรับด้วยความเคารพ

โจวโจวพยักหน้า เขายังไม่ได้ไปอัญเชิญนักธนูพลังธาตุเอลฟ์ออกมา กลับกัน เขาเลือกจะกลับไปยังลานของลอร์ดซะก่อน

…

ในห้องนั่งเล่น

โจวโจวนั่งอยู่บนเก้าอี้ และยังคิดถึงภาพมายาที่เขาได้เห็นในโบราณสถานกาลเวลา

“นั่นน่าจะเป็นเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้น”

“คู่มือลับมรดกผู้กล้าคือมรดกผู้กล้าของนาเดียจริงๆ”

“งั้นเธอก็ได้กลายเป็นผู้กล้าหลังจากผ่านประสบการณ์เช่นนั้นมาสินะ…” โจวโจวถอนหายใจ

การเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงในชีวิตเช่นนี้ย่อมทำให้คนๆ หนึ่งเติบโตได้อย่างรวดเร็ว

เขาส่ายหัวและหยุดคิดถึงมัน

จากนั้นเขาก็หยิบเอาลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดสีชาดระดับเพชรออกมา

โจวโจวคิด และข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นมา

[ท่านต้องการชำระล้างมันหรือไม่?]

“ต้องการ!” เขากล่าวอย่างคาดหวัง

อึดใจต่อมา แสงสีทองก็เปล่งประกายขึ้นบนลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดสีชาด

หลังจากแสงสีทองหายไป แสงสีเลือดบนลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดสีชาดก็หายไปแล้ว

ในเวลาเดียวกัน รายละเอียดของมันก็เปลี่ยนไปด้วย

[ชื่อไอเท็ม: ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ด—สุขสงบ]

[ระดับไอเท็ม: ระดับเพชร]

[เอฟเฟกต์ไอเท็ม: หลังจากดูดซับมัน ลอร์ดจะได้รับพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเพชร—สุขสงบ!]

[รายละเอียดไอเท็ม: ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดที่ถูกชำระล้างโดยเจตจำนงสูงสุด หลังจากดูดซับมัน ท่านจะได้รับพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเพชร]

“สุขสงบ?”

“ดูคล้ายๆ กับพรสวรรค์แห่งลอร์ดประเภทประเพณีพื้นบ้านในดินแดนตามที่ได้ยินมาในกระดานสนทนาเลย?” โจวโจวคิด

พรสวรรค์แห่งลอร์ดประเภทประเพณีพื้นบ้านในดินแดนเป็นหมวดหมู่พรสวรรค์แห่งลอร์ดที่มีลอร์ดเป็นจำนวนมากครอบครอง

เขาเคยเห็นลอร์ดจำนวนมากที่พูดถึงพรสวรรค์แห่งลอร์ดประเภทนี้บนกระดานสนทนา

ยกตัวอย่างเช่น [กล้าหาญและโหดเหี้ยม] ที่ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของลูกน้อง [บ้านประหยัด] ที่ช่วยเพิ่มความมั่งคั่งของลูกน้อง หรือ [โลกอันมั่งคั่ง] ที่ช่วยทำให้ผู้อยู่อาศัยในดินแดนเปลี่ยนอาชีพไปเป็นพ่อค้าได้ง่ายขึ้น...

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นพรสวรรค์แห่งลอร์ดประเภทประเพณีพื้นบ้านในดินแดน

เขาไม่คิดมากเกี่ยวกับมันและใช้มันทันที

ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นอีกครั้ง

[ท่านต้องการดูดซับลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดนี้หรือไม่? (ระดับเพชร)]

“ต้องการ!” โจวโจวกล่าว

อึดใจต่อมา ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเพชรอันนี้ก็กลายเป็นละอองแสงสีเพชรจำนวนนับไม่ถ้วนและซึมเข้าสู่กลางกระหม่อมของเขา

โจวโจวหลับตาลง

ครู่ต่อมาเขาก็ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งหลังจากผ่านไปสักพัก

จากนั้นเขาก็เปิดข้อมูลส่วนตัวของเขาขึ้นมาทันที

ในหน้าต่างพรสวรรค์แห่งลอร์ดของเขาได้ถูกอัพเดตแล้ว!

[พรสวรรค์แห่งลอร์ด: อัตราการดรอป 100% (ระดับตำนาน), โรงแปรธาตุโนม (ระดับบรอนซ์เขียว), ฟาร์มมอนสเตอร์ (ระดับเงินขาว), ยุยงแปรพักตร์ (ระดับเหล็กดำ), สุขสงบ (ระดับเพชร)]

“พรสวรรค์แห่งลอร์ดอันที่ห้าของฉัน!” โจวโจวยิ้มออกมา

จากนั้นเขาก็เปิดรายละเอียดของพรสวรรค์ขึ้นมาทันที

[พรสวรรค์แห่งลอร์ด: สุขสงบ (ระดับเพชร)]

[สุขสงบ: ประเภทประเพณีพื้นบ้านในดินแดน! ดินแดนของท่านจะปลอดภัยและสงบสุข และชีวิตความเป็นอยู่ของลูกน้องของท่านจะมั่นคงและมีความสุข ลูกน้องทุกคนจะพึงพอใจมากกับชีวิตปัจจุบันของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาก็จะเคารพและรักท่าน ลูกน้องของท่านจะมีพื้นฐานของความจงรักภักดีต่อท่าน ยิ่งพวกเขาอยู่ในดินแดนมากเท่าไร ความภักดีของพวกเขาก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ]

[เอฟเฟกต์พิเศษ 1: ความภักดีของลูกน้องของท่านจะเริ่มต้นที่ 71]

[เอฟเฟกต์พิเศษ 2: ลูกน้องที่มีความภักดีระหว่าง 71-80 ในแต่ละวันที่ลูกน้องคนนั้นอยู่ในดินแดนของท่าน ความภักดีของพวกเขาจะเพิ่มขึ้นวันละ 1]

[เอฟเฟกต์พิเศษ 3: ลูกน้องที่มีความภักดีระหว่าง 81-90 ในทุกๆ 3 วันที่ลูกน้องคนนั้นอยู่ในดินแดนของท่าน ความภักดีของพวกเขาจะเพิ่มขึ้น 1]

[เอฟเฟกต์พิเศษ 4: เมื่อจำนวนลูกน้องที่มีความภักดี 90 หรือสูงกว่าครบ 1,000 คน ดินแดนของท่านจะมีชื่อเสียงขึ้นมา สิ่งมีชีวิตจำนวนมากมายจะรู้ว่าดินแดนของท่านเป็นดินแดนแห่งสันติสุข เพิ่มความเป็นไปได้เล็กน้อยที่สิ่งมีชีวิตจากหลายๆ เผ่าพันธุ์จะมาเข้าร่วมกับท่าน! (จำนวนผู้ที่เข้าเกณฑ์ในปัจจุบัน: 15/1,000)]

…

หลังจากโจวโจวอ่านจบ เขาก็มีแค่ความคิดเดียวในหัวเท่านั้น

ช่างเป็นพรสวรรค์แห่งลอร์ดที่ไม่ธรรมดาจริงๆ!