ตอนที่ 36 : ซื้อวัตถุดิบ! โอกาสของหลิงเอ๋อร์!

ตอนที่ 36 : ซื้อวัตถุดิบ! โอกาสของหลิงเอ๋อร์!

โจวโจวพึงพอใจมากกับผลกำไรที่ได้รับจากการเดินทางในครั้งนี้

ชิ้นส่วนพรสวรรค์แห่งลอร์ดสีชาดไม่ทำให้เขาผิดหวังเลยแม้ว่าเขาจะไม่ได้รับพรสวรรค์แห่งลอร์ดอันใหม่

โจวโจวเปิดตลาดซื้อขายขึ้นมาและขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ลอร์ดหลายคนเริ่มขายเนื้อระดับเหล็กดำขั้นต้นแล้ว ราคาของมันเริ่มลดลงแล้วด้วย ลอร์ดหลายคนเริ่มสามารถเลี้ยงตัวเองและกระทั่งสามารถขายเนื้อส่วนเกินในตลาดได้เมื่อเวลาผ่านไป” โจวโจวพึมพำกับตัวเองในขณะที่เขาเริ่มสร้างข้อเสนอใหม่

เนื้อหาของข้อเสนอนี้ต่างจากเดิม

คราวนี้เขาได้ปลดปล่อยเนื้อออกไป 30,000 หน่วย โดยเป็นเนื้อกิ้งก่าหมอกทะเลทรายระดับเหล็กดำขั้นต้น 15,000 หน่วย เนื้อแมงป่องหมอกหางดำระดับเหล็กดำขั้นต้น 5,000 หน่วย และเนื้อกิ้งก่าหมอกทะเลทรายระดับเหล็กดำขั้นกลาง 10,000 หน่วย

ในระยะนี้มันยังมีลอร์ดเพียงไม่กี่คนที่ขายเนื้อระดับเหล็กดำขั้นกลางและไม่มีสักคนที่ขายเนื้อจากมอนสเตอร์ระดับเหล็กดำขั้นสูง!

ยิ่งเนื้อมีระดับสูงเท่าไร พลังงานเสริมแกร่งที่ได้รับก็จะมากยิ่งขึ้นเท่านั้น มันจะมีลอร์ดคนไหนที่เต็มใจจะขายเนื้อมอนสเตอร์ระดับสูงที่หาได้ยากให้กับคนอื่นเว้นเสียแต่ว่าเขาจะมีเนื้อส่วนเกินที่ไม่สามารถเก็บรักษาไว้ได้นาน?

ส่วนใหญ่แค่สำหรับตัวเองก็ไม่พอแล้ว

เหตุผลว่าทำไมโจวโจวถึงทำเช่นนี้ก็เพราะวัตถุดิบที่เขาต้องการในคราวนี้คือส่วนผสมสำหรับการทำยาแก้พิษและยาชำระโลหิตที่เขาเพิ่งได้รับมาในวันนี้

ยาทั้งสองอย่างนี้คือยาระดับสูง สมุนไพรที่จำเป็นต้องใช้ต่างก็เป็นระดับเหล็กดำขั้นสูงหรือกระทั่งระดับบรอนซ์เขียวเลย!

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมโจวโจวถึงต้องเอาเนื้อระดับสูงขึ้นมาแลกเปลี่ยน

ในไม่ช้า ประกาศข้อเสนอก็ดึงดูดความสนใจของลอร์ดจำนวนมากมายอีกครั้ง

ในขณะที่จำนวนผู้ชมเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ข้อเสนอของเขาก็กลายเป็นข้อเสนอที่มียอดวิวสูงสุดอีกครั้ง

ลอร์ดคนอื่นๆ ในกระดานสนทนาเองก็กำลังพูดคุยกันอย่างเผ็ดร้อนด้วย

“โอ้พระเจ้า เนื้อมอนสเตอร์ 30,000 หน่วย!? พี่ใหญ่ตะวันสาดแสงทำลายอาณาจักรมอนสเตอร์ไปแล้วเหรอ?”

เนื้อมอนสเตอร์ระดับเหล็กดำขั้นกลาง 10,000 หน่วย! พี่เทพ พี่ใหญ่ตะวันสาดแสงทำให้ฉันตกใจได้ทุกครั้งเลย!

“กิ้งก่าหมอกทะเลทรายผู้ยิ่งใหญ่ได้มีส่วนร่วมสำคัญในการพัฒนาของพี่ใหญ่ตะวันสาดแสงจริงๆ!”

“กิ้งก่าหมอกทะเลทราย: ขอบคุณนะ เพราะนาย ฤดูกาลทั้งสี่จึงอบอุ่นขึ้น…”

“ฉันเป็นคนเดียวหรือเปล่าที่สังเกตเห็นว่ามันมีเนื้อประเภทอื่นที่ชื่อว่าแมงป่องหมอกหางดำอยู่ด้วย?”

“กิ้งก่าหมอกทะเลทราย: ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ มาร่วมพัฒนาพี่ใหญ่ตะวันสาดแสงด้วยกันนะ!!”

“ราคาเนื้อนี้แพงเกินไป! ลอร์ดคนอื่นได้ลดราคาลงมาแล้ว งั้นทำไมเขาถึงยังตั้งราคาที่สูงแบบนี้อีก? ทุกคน ลุกขึ้นมาต่อต้านไอ้พ่อค้าหน้าเลือดคนนี้กัน! อย่าซื้อของจากเขา!”

“ใช่แล้ว! พวกเราไม่อาจปล่อยให้พ่อค้าหน้าเลือดได้ใจได้!”

…

พ่อค้าหน้าเลือด?

โจวโจวไม่ได้สนใจคอมเมนต์เช่นนี้

เนื้อยังเป็นทรัพยากรที่ขาดแคลนในตลาดอยู่ดีแม้ว่ามันจะมีลอร์ดจำนวนมากที่ขายมันอยู่ มันยังอยู่ไกลจากความสมดุลระหว่างอุปสงค์และอุปทานอยู่ดี

ถ้าคนเหล่านี้ไม่ซื้อเนื้อราคาแพงของเขา ลอร์ดคนอื่นๆ ก็จะซื้ออยู่ดี! เขาไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะไม่มีใครมาซื้อ!

นอกจากนี้เขายังสามารถใช้ใบเปลี่ยนอาชีพทหารดาบโล่เพื่อซื้อวัตถุดิบเหล่านี้ได้ แต่เขาก็ยังไม่เต็มใจที่จะทำเช่นนั้น

จะเป็นยังไงถ้าวันหนึ่งเขามีประชากรเป็นจำนวนมาก?

เมื่อเวลานั้นมาถึง ใบเปลี่ยนอาชีพทหารดาบโล่เหล่านี้จะถูกแปลงเป็นกองกำลังทางทหารจริงๆ อย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้นเองเขาก็เห็นข่าวอื่นๆ บนกระดานสนทนา

ลอร์ด 2-3 คนกำลังพูดคุยกันเรื่องนางพญามังกร

เช้าวันนี้ นางพญามังกรได้ใช้ฟังก์ชั่นไลฟ์สดของกระดานสนทนาเพื่อถ่ายทอดสดกระบวนการพิชิตดินแดนของลอร์ดต่างเผ่าพันธุ์ มันได้เปิดหูเปิดตาให้กับลอร์ดทุกคน

มันทำให้เธอมีชื่อเสียงมากยิ่งขึ้นไปอีก ในเวลาเดียวกัน มันก็ยังเป็นการเตือนภัยกับลอร์ดทุกคนด้วย

บาเรียป้องกันลอร์ดมือใหม่ไม่ได้ไร้เทียมทาน

ไม่ว่าบาเรียป้องกันลอร์ดมือใหม่จะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ถ้าลอร์ดผู้นั้นรนหาที่ตาย มันก็ยังไม่สามารถปกป้องเขาได้อยู่ดี

โจวโจวประหลาดใจกับสถานการณ์ของนางพญามังกรเล็กน้อย แต่ก็เท่านั้น

เขาได้พิชิตดินแดนไปสามแห่งแล้ว

การพิชิตของนางพญามังกรก็นับว่าใช้ได้เลย พรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับมหากาพย์ของเธอคู่ควรแก่การให้ความสนใจจริงๆ

ในเวลาเดียว ณ ที่ๆ อยู่ห่างออกไปไกลกว่า 100 ล้านกิโลเมตร ในเมืองโอสถวิญญาณ

หลิงเอ๋อร์ที่อยู่ในสวนสมุนไพรเทวะกำลังตะลึงงันเมื่อเธอเห็นข้อเสนอใหม่จากเจ้าตะวันสาดแสง

เธอได้ซื้อวัตถุดิบที่ใช้สร้างยาเนตรโลหิตมาเมื่อวาน

เธอต้องการที่จะจัดหาวัตถุดิบที่ใช้สร้างยาเนตรโลหิตให้กับพี่ตะวันสาดแสงได้อย่างไม่มีจำกัดนับจากนี้เป็นต้นไป

แต่เพิ่งผ่านไปแค่วันเดียว พี่ตะวันสาดแสงก็ต้องการวัตถุดิบทำยาชนิดใหม่แล้ว

หลิงเอ๋อร์ยิ้มออกมาในทันใด

“ดูเหมือนว่าพี่ตะวันสาดแสงจะแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว”

เธอเปิดตลาดซื้อขายขึ้นมาทันทีและซื้อวัตถุดิบที่ใช้ทำยาแก้พิษและยาชำระโลหิตมา

ตราบใดที่เธอมีเมล็ดพันธุ์และความสามารถสวนสมุนไพรเทวะของเธอ การมีสมุนไพรที่โตเต็มที่ทุกวันก็ไม่ใช่แค่ความฝันอีกต่อไป

เธอต้องการเป็นคนจัดหาวัตถุดิบทำยาให้กับพี่เจ้าตะวันสาดแสงเพียงคนเดียวเท่านั้น!

นี่ไม่ใช่เป็นการผูกขาดเขา เพราะเธอไม่ได้รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับการผูกขาดเลย เธอแค่อยากจะใกล้ชิดกับพี่ชายคนนี้ที่ยินดีจะคุยกับเธอให้มากขึ้นก็เท่านั้น

เธอเปิดการสนทนากับเจ้าตะวันสาดแสงขึ้นมาและส่งข้อความไปหาเขาด้วยความกระวนกระวาย

[เจ้าโอสถวิญญาณ: พี่ตะวันสาดแสงอยู่ไหม?]

อีกฝ่ายตอบกลับมาในเวลาไม่นาน

[เจ้าตะวันสาดแสง: อืม เก็บสมุนไพรแล้วเหรอ?]

[เจ้าโอสถวิญญาณ: ใช่ค่ะ คราวนี้หลิงเอ๋อร์ได้เตรียมวัตถุดิบสำหรับทำยาฟื้นพลังชีวิต 1,000 ชุด วัตถุดิบสำหรับทำยาฟื้นพลัง 300 ชุด และวัตถุดิบสำหรับทำยาเนตรโลหิต 300 ชุดไว้ให้กับพี่ตะวันสาดแสงแล้ว]

[เจ้าตะวันสาดแสง: ฉันต้องการพวกมันทั้งหมดเลย บอกราคามาได้เลย]

[เจ้าโอสถวิญญาณ: วัตถุดิบทำยา 10 ชุดแลกกับใบเปลี่ยนอาชีพทหารดาบโล่ 1 ใบ โอเคไหมคะ?]

[เจ้าตะวันสาดแสง: ...ได้สิ]

มันยิ่งกว่าโอเคซะอีก! ราคานี้ไม่ต่างจากราคากะหล่ำปลีเลย!

โจวโจวไม่อยากจะเอาเปรียบเด็กน้อย แต่เมื่อเขาคิดเกี่ยวกับเอฟเฟกต์แสนโกงของสวนสมุนไพรเทวะ… เขาก็รู้สึกขึ้นมาทันทีว่าเขาสามารถยอมรับราคานี้ได้

อย่างไรก็ตาม เขาก็ลอบตัดสินใจว่าในอนาคตเขาจะช่วยหลิงเอ๋อร์ให้เต็มที่ด้วยความสามารถของเขา

ทันใดนั้นเองเขาก็คิดบางอย่างขึ้นมาได้และพิมพ์ลงไปทันที:

[เจ้าตะวันสาดแสง: ทุกคนในดินแดนของเธอเปลี่ยนอาชีพเป็นทหารดาบโล่หมดแล้วใช่ไหม?]

[เจ้าโอสถวิญญาณ: ใช่ค่ะ! ลูกน้องของหนูกล้าออกไปสำรวจข้างนอกแล้วในวันที่ผ่านมา พวกเขากระทั่งกล้าสู้กับมอนสเตอร์ซึ่งๆ หน้าด้วย! ต้องขอบคุณพี่มาก!]

[เจ้าตะวันสาดแสง: ถ้าอย่างนั้นเธอคงไม่สามารถใช้ใบเปลี่ยนอาชีพทหารดาบโล่ได้อีกแม้ว่าฉันจะมอบมันให้เธออีกใช่ไหม? ทำไมไม่ให้ฉันแลกเปลี่ยนอย่างอื่นกับเธอแทน]

โจวโจวคงจะไม่พูดแบบนี้ออกไปแน่ๆ ถ้าเป็นคนอื่น

ใครจะสนกันว่าเธอจะใช้มันได้ไหม?

อย่างไรก็ตาม โจวโจวก็ถามออกไปด้วยความเป็นกังวลเนื่องจากหลิงเอ๋อร์ยินดีที่จะแลกเปลี่ยนสมุนไพรกับเขาด้วยราคาดีๆ แบบนี้ เขาจึงยินดีที่จะแสดงความเมตตากลับไปหาหลิงเอ๋อร์

อย่างไรก็ตาม ข้อความต่อมาของเจ้าโอสถวิญญาณก็ทำให้โจวโจวอึ้งไป

[เจ้าโอสถวิญญาณ: ไม่เป็นไรหรอกค่ะ! มันมีกองกำลังของชาวโลกนี้ที่ชื่อว่าเมืองหุบเขาเขียวอยู่ใกล้ๆ กับดินแดนของหนู ซึ่งก็มีผู้ลี้ภัยมาที่ดินแดนของหนูทุกวันในช่วงสองวันที่ผ่านมา เมื่อวานมา 8 คน วันนี้ก็มาอีก 14 คน พวกเขาต่างก็เต็มใจที่จะเป็นลูกน้องของหลิงเอ๋อร์]

[เจ้าโอสถวิญญาณ: พรุ่งนี้น่าจะมีผู้ลี้ภัยเพิ่มขึ้น ดังนั้นพี่ตะวันสาดแสงไม่ต้องห่วงว่าหลิงเอ๋อร์จะไม่สามารถใช้ใบเปลี่ยนอาชีพได้]

โจวโจวสับสนกับสถานการณ์ของอีกฝ่าย

เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง?!

เขาขาดแคลนผู้คนที่ไม่ใช่ทหารมาก แม้กระทั่งจ้าวฉางโจวยังต้องสร้างบ้านด้วยตัวเองเลย

แต่เธอกลับได้คนเหล่านั้นมาฟรีๆ งั้นเหรอ?

โจวโจวแลกเปลี่ยนกับหลิงเอ๋อร์จนเสร็จด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน

เขาได้รับสมุนไพรมา 1,600 ชุด ซึ่งหลิงเอ๋อร์ได้จัดหาให้กับเขาเป็นพิเศษ!

ในทางกลับกัน หลิงเอ๋อร์ก็ได้รับใบเปลี่ยนอาชีพทหารดาบโล่ไป 160 ใบ

โจวโจวกำลังจะถามรายละเอียด แต่เสียงของไป่อี้ก็ดังขึ้นจากด้านนอกซะก่อน

“ข้ามีเรื่องมารายงานท่านลอร์ด!”

“มันมีโนมตัวหนึ่งอยู่ข้างนอก เขาบอกว่าเขาได้ยินชื่อเสียงของท่านลอร์ดและปรารถนาจะเป็นลูกน้องของท่าน เขามาจากที่อันไกลโพ้นเพื่อมาเข้าร่วมกับเมืองตะวันสาดแสง!”

“เขาดูไม่ธรรมดาเลย ท่านลอร์ดอยากจะไปดูหน่อยไหมเจ้าคะ?”

มันฟังดูคุ้นๆ สำหรับโจวโจวด้วยเหตุผลบางอย่าง

ใช่แล้ว

นี่คือผู้มีพรสวรรค์ที่ถูกดึงดูดมาโดยการจัดอันดับชื่อเสียง!

เขาเดินออกจากบ้านไม้ไปในทันที

Kaimah - ทรานสเลท (กลุ่มลับอ่านล่วงหน้า)