ตอนที่ 15 : ระดับเหล็กดำขั้นสูง! มอนสเตอร์บุก!

ตอนที่ 15 : ระดับเหล็กดำขั้นสูง! มอนสเตอร์บุก!

ในทันทีที่โจวโจวเดินออกมาจากโรงงาน เขาก็ตรงไปหาไป่อี้ทันที

“ยาฟื้นพลัง 4 ขวดนี่ให้เจ้า พวกมันสามารถรักษาบาดแผลได้ เอาไปให้ทหารที่ได้รับบาดเจ็บ” โจวโจวกล่าว

“ขอบคุณเจ้าค่ะท่านลอร์ด!” ดวงตาของไป่อี้เป็นประกาย

มันมีทหารดาบโล่ 10 คนที่ได้รับบาดเจ็บหลังจากการต่อสู้ในสองวันที่ผ่านมา

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมันไม่มีหมอ พวกเขาจึงทำได้เพียงรักษาบาดแผลเองและพักฟื้นเท่านั้น มันไม่มีตัวเลือกการรักษาที่ดีกว่านี้แล้ว ดังนั้นยาฟื้นพลังชีวิต 4 ขวดนี้จึงมาได้เวลาพอดี! โจวโจวพยักหน้า

อย่างไรก็ตาม ยาฟื้นพลังชีวิต 4 ขวดนี้ก็ยังไม่พอ เขาต้องคิดหาวิธีให้แอชเบิร์นผลิตยาฟื้นพลังให้ได้มากกว่านี้เนื่องจากเขาจะมีทหารมากยิ่งขึ้นในอนาคต!

“ท่านลอร์ด ข้าอยากออกไปสำรวจให้ไกลกว่านี้กับเหล่าทหารและจัดการมอนสเตอร์แห่งหมอกอีก!”

“ได้โปรดอนุญาตข้าด้วยเจ้าค่ะ” ไป่อี้กล่าว

“ได้ ระวังตัวด้วย” โจวโจวกล่าว

ไป่อี้พยักหน้าและจากไป

โจวโจวกลับมาที่บ้านไม้ นั่งลงบนเก้าอี้ เปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยน และเริ่มกำหนดเงื่อนไข

เขาเขียนวัตถุดิบที่แอชเบิร์นเขียนให้

อันที่จริงมันก็ไม่ได้มากอะไร มันมีแค่ 4-5 อย่างเท่านั้น

แต่สิ่งที่ต้องการมากก็มีแค่สองอย่างเท่านั้น ซึ่งก็คือดอกไม้ต้นกำเนิดโลหิตและเหล็กบริสุทธิ์

เขายังแลกเปลี่ยนด้วยเนื้อเหมือนเดิม

ทุกๆ เนื้อกิ้งก่าหมอกทะเลทรายระดับเหล็กดำขั้นต้น 10 หน่วยจะถูกแลกเปลี่ยนเป็นวัตถุดิบหนึ่งอย่างเพื่อสร้างเมคาโนสไตรเดอร์ระดับเหล็กดำขั้นสูง!

ทุกๆ เนื้อกิ้งก่าหมอกทะเลทรายระดับเหล็กดำขั้นต้น 3 หน่วยจะถูกแลกเปลี่ยนเป็นวัตถุดิบหนึ่งอย่างเพื่อสร้างยาฟื้นพลังชีวิตหรือยาฟื้นพลังงานระดับเหล็กดำขั้นต้น!

ในปัจจุบัน ลอร์ดมากกว่า 95% ต่างก็ให้ความสนใจไปกับอาชีพด้านการต่อสู้เท่านั้นและไม่เข้าใจความต้องการของอาชีพด้านการดำรงชีวิต ไม่ต้องพูดถึงอาชีพนอกรีตอย่างนักเล่นแร่แปรธาตุเลย

ดังนั้นวัตถุดิบจึงมีราคาถูกมาก การแลกกับเนื้อแค่นี้ก็มากเกินพอแล้ว

ดังนั้นโจวโจวจึงตั้งการแลกเปลี่ยนไว้ทั้งหมด 5,000 หน่วยและปล่อยข้อเสนอออกไป

ในปัจจุบัน ชื่อเจ้าตะวันสาดแสงนั้นมีชื่อเสียงในหมู่ลอร์ดจากดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

นอกจากนี้ โจวโจวยังได้ปล่อยเนื้อออกมามากถึง 5,000 หน่วยในคราวนี้!

ดังนั้นยอดวิวของข้อเสนอของเขาจึงพุ่งขึ้นสู่อันดับแรกอย่างรวดเร็วอีกครั้ง!

กระดานสนทนาเองก็กำลังพูดคุยกันถึงข้อเสนอของโจวโจว

“ฉันว่าดินแดนของพี่ใหญ่ตะวันสาดแสงต้องเป็น ‘โรงเชือดกิ้งก่าหมอกทะเลทราย’ แน่ๆ!”

“5,000 หน่วย บ้าไปแล้ว…”

“กิ้งก่าหมอกทะเลทรายช่างโชคร้ายจริงๆ ที่มาเจอเข้ากับเจ้าตะวันสาดแสง”

“ไว้อาลัยให้กับกิ้งก่าหมอกทะเลทราย… อธิษฐานให้เนื้อมีรสชาติดีขึ้นในครั้งนี้ ฮึบ!”

“ดอกไม้ต้นกำเนิดโลหิต… ฉันคิดว่าฉันเคยเห็นมันมาก่อนนะตอนที่ฉันออกไปหาน้ำ”

“ฉันรู้จักเหล็กบริสุทธิ์ ในวันแรก ฉันได้ลูกน้องระดับเหล็กดำขั้นกลางมาคนนึง ฉันเห็นว่าเขามีทักษะสกัดเหล็กบริสุทธิ์อยู่ด้วย ดูเหมือนว่าเขาจะต้องการแร่เหล็กนะ”

“มันต้องมีช่างตีเหล็กอยู่เบื้องหลังแน่! เขาต้องซ่อนตัวอยู่หลังพี่ใหญ่แน่!”

“พี่น้อง อย่ามัวมาคุยเรื่องไร้สาระกันเลย ฉันจะไปหาดอกไม้ล่ะ!”

“ฉันก็จะไปขุดแร่!”

…

ในเวลาเดียวกัน โจวโจวเองก็ได้รับข้อความส่วนตัวจากลอร์ดหลายคน

หลังจากกรองผ่านระบบและกำจัดข้อความส่วนตัวที่ไร้ประโยชน์จำนวนมากแล้ว ส่วนที่เหลือก็เป็นข้อความส่วนตัวเกี่ยวกับแลกเปลี่ยนจริงๆ

เขาเริ่มทำข้อตกลงกับลอร์ดเหล่านั้นทีละคน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา โจวโจวก็ขมวดคิ้ว

“ฉันได้วัตถุดิบมามากมาย แต่จำนวนดอกไม้ต้นกำเนิดโลหิตที่ฉันได้มาก็ยังไม่พอผลิตยาฟื้นพลังชีวิตได้ถึง 5 ขวดเลย”

“ในดินแดนของลอร์ดพวกนี้มีดอกไม้ต้นกำเนิดโลหิตน้อยขนาดนี้เลยเหรอ…?”

อึดใจต่อมา โจวโจวที่เปิดข้อความส่วนตัวของลอร์ดอีกคนขึ้นมาก็อึ้งไปในทันใด

[เจ้าโอสถวิญญาณ: พี่เจ้าตะวันสาดแสง ฉันมีดอกไม้ต้นกำเนิดโลหิต 500 ดอก นายอยากได้พวกมันไหม?]

โจวโจวมองไปที่ข้อความนั้นด้วยความเหลือเชื่อ เขาซื้อดอกไม้ต้นกำเนิดโลหิตมาได้ไม่ถึง 10 ดอกจากการแลกเปลี่ยนทั้งหมด

แล้วลอร์ดคนนี้ไปได้ดอกไม้ต้นกำเนิดโลหิตมากมายขนาดนี้มาจากไหน?

เขาตอบกลับไปในทันทีโดยไม่คิด

[เจ้าตะวันสาดแสง: ฉันอยากได้]

[เจ้าตะวันสาดแสง: มาแลกเปลี่ยนกันเลยเถอะ]

[เจ้าโอสถวิญญาณ: ขอบคุณมากพี่ชาย!]

[เจ้าโอสถวิญญาณต้องการแลกเปลี่ยนกับท่าน ตกลงหรือไม่?]

โจวโจววางเนื้อกิ้งก่าหมอกทะเลทรายระดับเหล็กดำขั้นต้น 500 หน่วยลงไปในหน้าต่างแลกเปลี่ยน

อึดใจต่อมา ดอกไม้ต้นกำเนิดโลหิตก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของโจวโจว

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาเมื่อเห็นดอกไม้ต้นกำเนิดโลหิตมากมายขนาดนี้

แอชเบิร์นสามารถกลั่นยาฟื้นพลังชีวิตได้ถึง 250 ขวดด้วยดอกไม้ต้นกำเนิดโลหิตมากขนาดนี้และสมุนไพรเสริมจำนวนมาก!

ในเวลานั้นเอง เจ้าโอสถวิญญาณก็ได้ส่งข้อความมาอีกอัน

[เจ้าโอสถวิญญาณ: พี่เจ้าตะวันสาดแสง ชื่อของฉันคือหลิงเอ๋อร์ ไว้มาแลกเปลี่ยนกันอีกในอนาคตไหม?]

[เจ้าตะวันสาดแสง: ได้สิ แต่เธอยังมีดอกไม้ต้นกำเนิดโลหิตอยู่อีกเหรอ?]

[เจ้าโอสถวิญญาณ: ตอนนี้ยังไม่มี แต่เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็มี]

[เจ้าตะวันสาดแสง: (°ー° “)]

[เจ้าตะวันสาดแสง: เธอเรียกฉันว่าพี่? เธออายุเท่าไร?]

[เจ้าโอสถวิญญาณ: ฉันอายุ 13 ปี]

อีกฝ่ายยังได้ส่งรูปภาพที่มีเด็กผู้หญิงน่ารักถือตุ๊กตาหมีเก่าๆ มาด้วย เธอสวมชุดนักเรียนมัธยมต้นและดูประหม่าเล็กน้อย

โจวโจวอึ้งไป จากนั้นเขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

แม้แต่นักเรียนมัธยมต้นก็ยังมีส่วนร่วมในการแข่งขันเพื่อชิงบัลลังก์นี้ด้วย…

[เจ้าตะวันสาดแสง: เธอไม่จำเป็นต้องเรียกฉันเป็นทางการแบบนั้นก็ได้]

[เจ้าโอสถวิญญาณ: ก็ได้ พี่ตะวันสาดแสง!]

[เจ้าตะวันสาดแสง: โอเค ไว้ค่อยคุยกันนะ ดูแลตัวเองด้วย]

หลังจากนั้นโจวโจวก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

มันมีดินแดนโดดเดี่ยวเล็กๆ บนที่ราบห่างไกลออกไปหลายร้อยล้านกิโลเมตร

ในบ้านไม้ของลอร์ด หลิงเอ๋อร์ที่เพิ่งเสร็จสิ้นการแลกเปลี่ยนก็มองไปยังเนื้อที่ปรากฏขึ้นจากอากาศบางๆ ตรงหน้าของเธอและทำตาเป็นประกาย

“ตอนนี้ผู้คนของฉันและฉันก็ไม่ต้องหิวอีกแล้ว! ฮี่ๆ เจ้าตะวันสาดแสงเป็นคนดีจริงๆ! ทุกคนในกระดานสนทนาบอกว่าเจ้าตะวันสาดแสงเป็นคนดุร้าย แต่ฉันก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องจริงเลย” เธอถามอย่างสงสัย

…

อีกด้านหนึ่ง ณ เมืองตะวันสาดแสง

“หลิงเอ๋อร์ผู้นี้น่าจะมีพรสวรรค์พิเศษบางอย่างเกี่ยวกับการปลูกสมุนไพร” โจวโจวคิดอยู่สักพัก

โจวโจวกำลังจะเอาดอกไม้ต้นกำเนิดโลหิตไปให้แอชเบิร์น แต่จู่ๆ เขาก็รู้สึกถึงพลังงานอบอุ่นที่ปรากฏขึ้นจากอากาศเบาบางในหัวใจของเขา

พลังงานอันอบอุ่นนี้ไหลเวียนไปทั่วร่างกายของเขาในทันที ทำให้สมรรถภาพทางกายและความแข็งแกร่งทางจิตใจของเขาเพิ่มขึ้นไปอีกหนึ่งระดับในทันที

โจวโจวดีใจมาก จากนั้นเขาก็เปิดข้อมูลส่วนตัวของลอร์ดขึ้นมาทันที

ในช่องระดับความแข็งแกร่ง ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นเป็นระดับเหล็กดำขั้นสูงแล้ว!

โจวโจวยิ้มออกมาในทันที

“โฮก!”

“ฟ่อวๆ!”

“โฮก!!!”

…

จู่ๆ ก็มีเสียงร้องของมอนสเตอร์จำนวนมากดังมาจากทางด้านนอก

“ท่านลอร์ด! มันมีมอนสเตอร์เป็นจำนวนมากกำลังบุกเข้ามาหาพวกเรา!” น้ำเสียงอันตื่นตระหนกของฉินกว่างดังขึ้นมาจากทางด้านนอก

…