เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 10 : ฆ่าลอร์ดพอตส์! ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียว!

ตอนที่ 10 : ฆ่าลอร์ดพอตส์! ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียว!

ตอนที่ 10 : ฆ่าลอร์ดพอตส์! ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียว!


ตอนที่ 10 : ฆ่าลอร์ดพอตส์! ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียว!

ดวงตาของโจวโจวเปล่งประกาย

ผู้เชี่ยวชาญทั้งสองคนนี้สุดยอดไปเลย

ลู่ฉงคือพลหอกคนแรกในดินแดนของเขา!

ส่วนเป่าซิ่วเอ๋อร์ก็ไม่ใช่แค่ช่างตัดเย็บเสื้อผ้าระดับเหล็กดำขั้นสูงเท่านั้น ศักยภาพของเธอไปได้จนถึงระดับทองคำเหลืองขั้นสูงเลย!

แม้ว่าระดับศักยภาพนี้จะเทียบไม่ได้กับอัจฉริยะระดับแพลตตินั่มขาวที่เป็นสุดยอดอัจฉริยะแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ แต่นี่ก็ไม่นับว่าเป็นอะไรเลย

เธอคือคนที่มีศักยภาพสูงสุดในดินแดนของเขา ถ้าไม่นับรวมตัวของเขาเอง!

สิ่งที่น่าเสียดายเพียงอย่างเดียวก็คือเขาอัญเชิญสถาปนิกออกมาไม่ได้ แต่ก็ไม่เป็นไร เต็นท์ชั่วคราวยังคงใช้งานได้อยู่

ในเวลานั้นเอง เขาก็สังเกตเห็นว่าหญิงสาวกำลังจ้องมองมาที่เสื้อผ้าของเขา

เป่าซิ่วเอ๋อร์: จ้อง~

?

โจวโจวเหลือบมองเสื้อผ้าของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ

มันไม่ได้สกปรก แค่ขาดนิดหน่อย…

มันถือเป็นเรื่องปกติหลังจากต่อสู้กับมอนสเตอร์ไปมากมายขนาดนั้น

“ท่านลอร์ด ให้ข้าช่วยซ่อมแซมเสื้อผ้าของท่านให้ไหม?” เป่าซิ่วเอ๋อร์อดถามออกมาไม่ได้

โจวโจว “ไม่จำเป็น มันแค่ขาดนิดหน่อย”

เป่าซิ่วเอ๋อร์: มอง~

โจวโจว “...เอานี่ๆ”

โจวโจวถอดเสื้อของเขาออกมาและส่งให้เธอ เป่าซิ่วเอ๋อร์รับเสื้อไปอย่างมีความสุขและมองไปยังร่างกายอันสมส่วนของโจวโจว

จากนั้นเธอก็เดินไปที่ก้อนหินเพื่อนั่งและหยิบอุปกรณ์เย็บผ้าออกมาจากเอวของเธอ เธอเริ่มมันอย่างจริงจัง

โจวโจวไม่สนใจเธอ

เขาบอกให้ลู่ฉงไปหาไป่อี้และรับคำสั่งจากเธอ จากนั้นเขาก็เปลี่ยนชายอีก 4 คนที่เหลือให้กลายเป็นทหารดาบโล่

ส่วนลูกน้องผู้หญิงอีกสองคน โจวโจวได้บอกให้พวกเธอไปช่วยฉินกว่างและภรรยาของเขา ด้วยลูกน้องที่มากกว่า 200 คนในดินแดนของเขา มันก็เป็นเรื่องลำบากนิดหน่อยสำหรับฉินกว่างและภรรยาของเขาในการเตรียมอาหารให้กับทุกคน ลูกน้องใหม่สองคนนี้น่าจะพอช่วยสองสามีภรรยาได้

หลังจากนั้นเขาก็กลับไปยังบ้านไม้ของลอร์ดเพื่อพักผ่อน เขารู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยหลังจากทำงานอย่างหนักมาตลอดทั้งวันทั้งคืนแม้ว่าเขาจะอยู่ในระดับเหล็กดำขั้นกลางแล้วก็ตาม

โจวโจวตื่นขึ้นมาในอีก 3 ชั่วโมงให้หลัง

“ดูเหมือนว่าสภาพร่างกายและสภาพจิตใจของฉันจะแตกต่างจากตอนที่ฉันเป็นคนธรรมดานะ ฉันนอนไปแค่สามชั่วโมงนิดๆ เอง แต่ฉันรู้สึกเหมือนได้นอนไปแปดชั่วโมงเลย”

เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่ามากและจิตใจของเขาก็ปลอดโปร่ง เขาไม่รู้สึกว่าตัวเองนอนไม่พอเลย

โจวโจวหยุดคิดถึงมัน ยืนขึ้น และเดินออกไปจากบ้านไม้ของลอร์ด

เขาเห็นทหารจำนวนมากมารวมตัวกันอยู่ด้านนอก

พวกเขาต่างก็กำลังพักผ่อนและจับกลุ่ม 3-5 คนเพื่อพูดคุยกัน ทุกคนต่างยืนขึ้นและมองมาที่โจวโจวด้วยความเคารพเมื่อเขามาถึง

ไป่อี้กำลังเช็ดคันธนูและลูกธนูของเธออยู่เพียงลำพัง เธอเดินเข้ามาทันทีเมื่อเธอเห็นโจวโจว

“ท่านลอร์ด!” เธอกล่าวด้วยความเคารพ

“การพักผ่อนเป็นยังไงบ้าง? มีอะไรเกิดขึ้นไหม?” โจวโจวถาม

“ท่านลอร์ด พวกเราพักผ่อนกันเต็มที่แล้วและพร้อมที่จะสู้ศึกได้ทุกเมื่อ!”

“สำหรับเหตุการณ์ต่างๆ… มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร”

“ช่างตัดเย็บคนใหม่ ด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอชอบจ้องชุดของทหาร” ไป่อี้ลังเลอยู่ชั่วขณะก่อนที่จะพูดออกมา

โจวโจวมองไปยังทหารที่กำลังต่อสู้กับกิ้งก่าหมอกทะเลทรายและครุ่นคิด

“ไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องของเธอ เธอไม่ได้คิดร้ายอะไรหรอก”

“นอกจากนี้ ถ้าพวกเราทุกคนพักผ่อนกันแล้ว… ก็ให้จัดกองทัพทันที! เตรียมออกจากดินแดนและไปทำศึกกับลอร์ดจากต่างเผ่าพันธุ์!” โจวโจวพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มลึก

“ท่านลอร์ดจะไปด้วยงั้นหรือ? อันที่จริงพวกมันมีจำนวนแค่ไม่เท่าไรเอง ให้พวกเราจัดการก็ได้เจ้าค่ะ” ไป่อี้ลังเล

“ข้าจะไปด้วย” โจวโจวส่ายหัว

แน่นอนว่าเขารู้ว่าการอยู่ในดินแดนคือสิ่งที่ปลอดภัยที่สุด แต่เขาก็มีเหตุผลให้ต้องไป

นอกจากนี้ ด้วยทหารมากกว่า 200 คนที่คอยปกป้องเขาและความเข้าใจในความสามารถทางเผ่าพันธุ์ของอีกฝ่าย โอกาสที่เขาจะตกอยู่ในอันตรายระหว่างการเดินทางครั้งนี้ก็มีไม่สูงนัก

“รับทราบเจ้าค่ะ!” ไป่อี้หยุดโน้มน้าวเขา และเชื่อมั่นในการตัดสินใจของโจวโจว

หลังจากนั้น เป่าซิ่วเอ๋อร์ก็ส่งเสื้อที่ซ่อมแล้วมาให้และมอบไอเท็มอีก 2 ชิ้นให้กับโจวโจว

“ท่านลอร์ด! ไอเท็ม 2 ชิ้นนี้ข้ายกให้ท่าน พวกมันเป็นผลงานในอดีตของข้าและเป็นสัญลักษณ์แทนความขอบคุณของข้า ขอให้ท่านกลับมาพร้อมกับชัยชนะ!” เป่าซิ่วเอ๋อร์อวยพร

“ขอบใจนะ” โจวโจวรับไอเท็มมาด้วยความประหลาดใจ

มันคือเสื้อหนังสีน้ำเงินและหมวกลายเสือสีน้ำเงิน

เขามองไปที่พวกมันและเลิกคิ้วขึ้น

[ชื่อไอเท็ม: หนังปกปักษ์]

[ระดับไอเท็ม: ระดับเหล็กดำขั้นสูง]

[เอฟเฟกต์ไอเท็ม: ถึกทน–ลดความเสียหายทางกายภาพที่ได้รับจากอาวุธระดับเหล็กดำลง 30% อาวุธระดับเหล็กดำไม่สามารถทะลวงร่างของผู้สวมใส่ได้]

[รายละเอียด: การสวมใส่เสื้อหนังนี้จะทำให้ผิวหนังของท่านหนาขึ้นมาก]

[ชื่อไอเท็ม: หมวกลายเสือ]

[ระดับไอเท็ม: ระดับเหล็กดำขั้นสูง]

[เอฟเฟกต์ไอเท็ม: พยัคฆ์คุ้มกาย–ลดความเสียหายทางจิตใจและทางวิญญาณระดับเหล็กดำลง 30% เมื่อเผชิญหน้ากับความสามารถในการควบคุมจิตใจหรือความสามารถอื่นๆ มีโอกาส 30% ที่จะไม่ได้รับผลกระทบจากการควบคุมที่เกี่ยวข้อง]

[รายละเอียด: อุปกรณ์ป้องกันที่ทำจากหนังของพยัคฆ์หมอกมายา มันมีประสิทธิภาพอย่างมากต่อความสามารถทางจิตใจและวิญญาณ]

“เอฟเฟกต์ของไอเท็มทั้งสองชิ้นนี้ใช้ได้เลย”

โจวโจวประหลาดใจเล็กน้อย

จากนั้นโดยไม่พูดอะไรอีก เขาก็ได้นำทุกคนและสองกิ้งก่าหมอกทะเลทรายที่เขาควบคุมไว้ออกไปจากเมืองตะวันสาดแสง

ผ่านไปกว่า 1 ชั่วโมง ในที่สุดทุกคนก็พบดินแดนของลอร์ดพอตส์ บ้านไม้ของลอร์ดและประตูอัญเชิญมองเห็นได้อย่างชัดเจนผ่านบาเรียป้องกันของลอร์ดมือใหม่

นอกจากนี้ยังมีสิ่งปลูกสร้างพิเศษที่ดูเหมือนกับโรงงานอยู่ข้างๆ บ้านไม้ของลอร์ดด้วย

มันมีคนจากเผ่าโคโรร่านั่งอยู่ตรงหน้าสิ่งปลูกสร้าง นอนอาบแดดบนเก้าอี้โดยมีกิ้งก่าหมอกทะเลทรายระดับเหล็กดำขั้นกลางอยู่ข้างๆ มัน

“ดูเหมือนจะมีพวกมันอยู่แค่คนเดียว”

“คนอื่นๆ ในเผ่าคงจะออกไปล่า ดังนั้นมันผู้นั้นก็น่าจะเป็นลอร์ดพอตส์ที่ท่านลอร์ดพูดถึง”

“ดินแดนนี้คงไม่ต่างอะไรจากดินแดนที่ถูกทำลายแล้วถ้าพวกเราสามารถล่อมันออกมาจากบาเรียป้องกันของลอร์ดมือใหม่และฆ่ามันได้ แต่คำถามก็คือข้าจะล่อมันออกมาและฆ่ามันยังไง?”

ไป่อี้นอนอยู่ข้างๆ โจวโจวด้านหลังเนินทรายและวิเคราะห์

เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย และไม่สามารถคิดหาวิธีได้

“ข้ามีความคิดแล้ว” โจวโจวพูดก่อนที่จะกระซิบบางสิ่งกับไป่อี้

“ข้าคิดว่าวิธีของท่านลอร์ดมีโอกาสสำเร็จสูงมากเลย!” ใบหน้าของไป่อี้แดงขึ้นเล็กน้อย แต่ดวงตาของเธอก็ยังเป็นประกายขึ้นมา

ไม่แปลกเลยที่ท่านลอร์ดยืนกรานที่จะมาด้วย แผนการนี้มีแต่เขาเท่านั้นที่ทำได้

“งั้นมาลองกันเถอะ” โจวโจวพยักหน้า

ภายในเมืองพอตส์

ลอร์ดพอตส์กำลังเพลิดเพลินไปกับแสงแดด

ในฐานะชาวโคโรรัน มันไม่จำเป็นต้องดื่มกิน พวกมันแค่ต้องการพลังงานจากแสงแดดที่เพียงพอต่อการเคลื่อนไหวในแต่ละวันและการเติบโตทางร่างกาย

“เมื่อข้าเรียกชาวโคโรรันออกมาอีกและควบคุมกิ้งก่าหมอกทะเลทรายได้มากกว่านี้ ข้าจะออกค้นหาดินแดนของไอ้ต่างเผ่าผู้นั้นในทันที!”

“ตำนานอันยิ่งใหญ่ของลอร์ดพอตต์จะเริ่มต้นขึ้นด้วยการจัดการกับลอร์ดต่างเผ่าพันธุ์คนแรก!” พอตส์คิดเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์อื่นที่เขาพบเมื่อวาน และหัวใจของเขาก็ลุกโชนไปด้วยความทะเยอทะยาน

ปัง!

ปัง!

“โฮก!”

“หืม?”

พอตส์ยืนขึ้นและมองไปยังต้นตอของเสียง

กิ้งก่าหมอกทะเลทรายที่ได้รับบาดเจ็บซึ่งดูเหมือนจะผ่านการต่อสู้มาหลายร้อยครั้งกำลังชนเข้ากับบาเรียป้องกันของดินแดนของเขา

“ไม่ใช่ว่ากิ้งก่าหมอกทะเลทรายที่อยู่รอบๆ ถูกจัดการไปหมดแล้วเหรอ? นี่มันตัวใหม่งั้นเหรอ?” พอตส์อึ้งไป

จากนั้นเขาก็อดยิ้มออกมาไม่ได้เมื่อเขาเห็นอาการบาดเจ็บของมัน

“มอนสเตอร์แห่งหมอกช่างโง่ซะจริง มันกล้ามาที่ดินแดนของข้าด้วยสภาพที่บาดเจ็บเช่นนั้นงั้นเหรอ? ถ้าข้าวิเคราะห์ไม่ผิด มอนสเตอร์แห่งหมอกตัวนี้ก็คงไม่ได้มีสติปัญญาอะไรเท่าไร” เขาสั่งให้กิ้งก่าหมอกทะเลทรายสองตัวที่เขาควบคุมอยู่ออกไปด้านหน้าของบาเรียป้องกัน

“มันคือกิ้งก่าหมอกทะเลทรายขั้นกลาง เคี๊ยกๆ แกนหมอกมาส่งถึงหน้าประตูเลย” มันถอนหายใจออกมา

จากนั้นมันก็ให้กิ้งก่าหมอกทะเลทรายสองตัวออกไปนอกบาเรียป้องกันและฆ่าเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ที่ได้รับบาดเจ็บผู้นี้

กิ้งก่าหมอกทะเลทรายสามตัวเริ่มต่อสู้กันอย่างรวดเร็ว จากนั้นพอตส์ก็เห็นกิ้งก่าหมอกทะเลทรายที่ได้รับบาดเจ็บหันหลังและหนีไปในทันที

“ตามไป!”

เมื่อวานพอตส์เห็นเหตุการณ์แบบนี้มาหลายครั้งแล้ว ดังนั้นมันจึงสั่งโดยไม่ลังเล

กิ้งก่าหมอกทะเลทรายทั้งสองตัวไล่ตามไป

พอตส์เองก็เดินออกไปนอกบาเรียป้องกันด้วยเนื่องจากมันต้องรักษาระยะห่างเพื่อควบคุมกิ้งก่าหมอกทะเลทราย มันไม่กังวลว่าจะตกอยู่ในอันตรายเลยเนื่องจากมอนสเตอร์แห่งหมอกที่อยู่รอบๆ ได้ถูกลูกน้องของมันกวาดล้างไปนานแล้ว

ในเวลานั้นเอง มันก็มีเสียงกรอบแกรบเหมือนหินกรวดชนกันดังขึ้นจากทางด้านหลังของมัน

จู่ๆ ความรู้สึกอันตรายรุนแรงก็ปรากฏขึ้นในใจของพอตส์

ในทันทีที่มันหันมา มันก็เห็นลูกน้อง 4 คนของพวกต่างเผ่าที่กำลังถือดาบและโล่พุ่งเข้าใส่มันจากทางด้านหลัง

มันกรีดร้องออกมา

อึดใจต่อมาก็มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

ดาบฟันลงมานับครั้งไม่ถ้วนและพอตส์ก็ตายคาที่ มันจ้องมองท้องฟ้าด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ราวกับว่ามันไม่คิดว่าชีวิตของมันจะจบลงอย่างรวดเร็วเช่นนี้

จางคังเดินไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญและแทงมันอีกสองครั้ง จากนั้นเขาก็กล่าวด้วยความเคารพว่า

“ท่านลอร์ด! ลอร์ดต่างเผ่าถูกสังหารแล้ว!”

สามสี่อึดใจต่อมา พื้นทรายก็ยุบตัวลงโดยอัตโนมัติและแยกออกจากกันข้างๆ ร่างของลอร์ดพอตส์

ร่างที่อาบไปด้วยทรายค่อยๆ ลอยขึ้นมาจากพื้น

มันคือโจวโจวนั่นเอง!

เขามองไปยังศพของอีกฝ่าย และข้อมูลเกี่ยวกับศพของอีกฝ่ายก็ปรากฏขึ้น

[ชื่อไอเท็ม: ศพของลอร์ดพอตส์]

[ระดับไอเท็ม: ระดับเหล็กดำขั้นกลาง]

[เอฟเฟกต์ไอเท็ม: บรรจุไอเท็มเอาไว้]

[รายละเอียด: ลอร์ดแห่งเผ่าพันธุ์โคโรร่าที่ประสบความสำเร็จในการบ่มเพาะจิตวิญญาณ มันถูกวางอุบายและสังหารโดยลอร์ดแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์จากดาวเคราะห์สีน้ำเงิน]

[ไอเท็มดรอป: แกนหมอกระดับเหล็กดำ 4 หน่วย (อัตราการดรอป: 100%), ยาฟื้นพลังชีวิตระดับเหล็กดำขั้นต้น 1 ขวด (อัตราการดรอป: 100%), ยาฟื้นพลังงานระดับเหล็กดำขั้นต้น 1 ขวด (อัตราการดรอป: 100%), หนังสือทักษะเผ่าพันธุ์ประเภทเติบโต-การควบคุมจิต (อัตราการดรอป: 0.01%), หนังสือทักษะเผ่าพันธุ์ประเภทเติบโต-การรับรู้ทางจิต (อัตราการดรอป: 0.001%), ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียว 1 อัน(อัตราการดรอป: 0%)]

จบบทที่ ตอนที่ 10 : ฆ่าลอร์ดพอตส์! ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียว!

คัดลอกลิงก์แล้ว