ตอนที่ 4: จอมพลเดือด

ตอนที่ 4: จอมพลเดือด

ฟู่

เหล่าโจรสลัดมากมายต่างสูดหายใจเฮือก!

โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว!

เขาเลือกที่จะตัดขาของตัวเองทิ้งจริงๆ!

ชิกิพันแผลเพื่อห้ามเลือดไปพลาง เผยรอยยิ้มอันโหดเหี้ยมและบ้าคลั่ง "เรื่องแหกคุกอิมเพลดาวน์ ตาแก่คนนี้จะไปต้องการความช่วยเหลือจากใครกัน?!"

งั้นก็หมายความว่า เพราะการปรากฏตัวของฉัน ทำให้การแหกคุกของชิกิเกิดขึ้นเร็วกว่ากำหนดด้วยสินะ

ก็ดีเหมือนกัน มีคนเพิ่มอีกหนึ่งคนก็เท่ากับมีกำลังรบเพิ่มอีกหนึ่ง

"ถ้าอย่างนั้น ก็มาอาละวาดให้เต็มที่กันเลย!"

ไอก์เป็นผู้นำทางทุกคนมุ่งหน้าไปยังลิฟต์

...

นรกไร้สิ้นสุด ภายใต้สถานการณ์ปกติ จะมียามอสูรเพียงไม่กี่ตนที่คอยลาดตระเวน

ถึงแม้อาชญากรทุกคนจะถูกพันธนาการด้วยกุญแจมือหินไคโร แต่ฮาคินั้นหินไคโรไม่สามารถล็อกได้

หากวันนี้พวกเขาอารมณ์ไม่ดี ทหารที่ลาดตระเวนอยู่ก็จะล้มทั้งยืนในทันที

และถ้าพวกเขาล้มลง ก็ต้องส่งคนใหม่เข้ามาแทน

อาชญากรบางคนมักจะทรมานยามอสูรและผู้คุมที่ลาดตระเวนอยู่บ่อยครั้ง นี่เป็นหนึ่งในไม่กี่รายการบันเทิงในนรกขุมที่ 6

นานวันเข้า นรกขุมที่ 6 จึงเกิดเป็นกฎที่ว่าจะมีการตรวจสอบทุกๆ สองสามวัน

ฮันเนียบัลเพิ่งจะส่งคนเข้าไป และภารกิจตรวจสอบของวันนี้ก็ถือว่าเสร็จสิ้นแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีใครให้ความสนใจกับข้างในมากนัก

ดังนั้น แม้ว่าไอก์และกลุ่มของเขาจะสร้างความโกลาหลครั้งใหญ่ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ผู้คุมตื่นตระหนกแต่อย่างใด

ณ ทางออกที่สำคัญ เด็นเด็นมูชิสำหรับสอดแนมกำลังจับตามองอย่างเขม็ง!

เหล่าผู้คุมอสูรต่างๆ ที่ลาดตระเวนมักจะเดินเตร็ดเตร่อยู่แถวทางเข้า หรือไม่ก็ไม่เข้าไปข้างในเลย เพียงแค่ตรวจสอบภาพจากเด็นเด็นมูชิสำหรับสอดแนมภาพเท่านั้น

ด้วยการทำงานแบบนี้ ปีแล้วปีเล่า งานหลายอย่างก็ทำไปพอเป็นพิธี

อย่างไรก็ตาม เงินเดือนก็จ่ายตามปกติ และนักโทษก็หนีออกจากอิมเพลดาวน์ไม่ได้อยู่แล้ว แล้วใครจะเข้าไปทนทุกข์ทรมานข้างในกันล่ะ

แน่นอนว่า ผู้คุมที่รับผิดชอบการสอดแนมกำลังสัปหงกอย่างสบายอารมณ์ ดูผ่อนคลายอย่างเต็มที่

ในภาพจากกล้องวงจรปิด ฉากที่เหล่าโจรสลัดเดินออกจากประตูคุกก็ปรากฏขึ้นอย่างโจ่งแจ้งในห้องควบคุม

"เจ้าหนู เจ้าวางแผนจะหนีออกจากอิมเพลดาวน์ยังไง"

ไอก์ยืนอยู่หน้าลิฟต์หินไคโรและตอบกลับด้วยการกระทำของเขาโดยตรง

"แน่นอน...ก็ต้องสู้ตะลุยขึ้นไปสิ!"

เขาเปิดใช้งานพลังบรรพตอเวจี พลังปราณนั้นทรงพลังอย่างน่าสะพรึงกลัวขณะที่เขาเหวี่ยงแขนข้างเดียวและปล่อยหมัดอันดุเดือดออกไป!

ตูม

ประตูหินไคโรถูกหมัดของไอก์ระเบิดกระจุย!

ปล่องลิฟต์เปิดออกสู่สายตาของพวกเขาทันที

โดยปกติแล้วลิฟต์จะอยู่ที่ชั้น 5 นรกเยือกแข็ง และจะไม่เลื่อนลงมา

ปล่องนี้ลึกสิบเมตร แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับไอก์

แม้ว่าเขาจะยังไม่สามารถบินได้ในระดับบ่มเพาะปราณ แต่ความสามารถในการกระโดดของเขานั้นน่าทึ่งมาก!

"โยนฉันขึ้นไป!"

ราชันย์ทรราชเข้าใจในทันทีและย่อตัวลง ให้ไอก์เหยียบขึ้นไปบนฝ่ามือของเขา

เขาออกแรง แต่ที่น่าประหลาดใจคือ ไอก์กลับไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย!

ไอก์หันกลับมามองอย่างเฉยเมยและกล่าวว่า "อย่าบอกนะว่าเจ้าไม่มีแรงแม้แต่จะทำเรื่องแค่นี้"

เมื่อกายาเทพบรรพตอเวจีถูกเปิดใช้งาน มันจะหนักดุจขุนเขานับพัน!

"อยากให้ข้าทำแทนไหมล่ะ~"

ด้วยเสียงเยาะเย้ยจากคนรอบข้าง ใบหน้าของราชันย์ทรราชก็บูดบึ้ง

เขาไม่ลังเลที่จะรวบรวมพละกำลังทั้งหมด เส้นเลือดปูดโปนบนแขน และเหวี่ยงสุดแรงด้วยความโกรธ!

"อย่ามาดูถูกข้านะ!"

ฟิ้ว

ครั้งนี้ ในที่สุดเขาก็โยนไอก์ขึ้นไปได้สำเร็จ

ด้วยแรงส่งของราชันย์ทรราช ไอก์พุ่งออกไปราวกับกระสุนปืนใหญ่!

ในขณะเดียวกัน พลังบรรพตอเวจีก็ทำงาน เขาต่อยทำลายสวิตช์ของลิฟต์ในทันที ทำลายลิฟต์ทั้งเครื่องจนสิ้นซาก!

หลังจากเสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้น เขาก็ฉวยโอกาสไปถึงชั้นห้า

ไอก์โยนเชือกลงมาสองเส้น และเหล่าโจรสลัดก็ปีนขึ้นไปอย่างบ้าคลั่งทีละคน

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ข้าไปก่อนล่ะ!"

"ไสหัวไป! นั่นมันที่ของข้า!"

"หลีกทางให้ข้า!"

ไอก์หันกลับไป ใบหน้าของเขาเรียบเฉยขณะมองดูฉากนี้

เขาถึงกับพูดไม่ออกในใจ

โจรสลัดก็คือโจรสลัดสินะ

...

อิมเพลดาวน์ชั้นที่สี่ นรกเพลิงโลกันตร์

"แย่แล้ว... ท่านพัศดี!!"

เมื่อไอก์ต่อยทำลายลิฟต์จนแหลกละเอียด เสียงสัญญาณเตือนภัยที่แหลมแสบแก้วหูก็แผ่กระจายออกไป

ผู้คุมรีบรู้ตัวทันทีว่ามีปัญหาเกิดขึ้น

และเป็นปัญหาใหญ่เสียด้วย!

ความโกลาหลครั้งใหญ่ขนาดนี้ย่อมต้องรีบรายงานให้พัศดีทราบในทันที

ในเวลานี้ พัศดีไม่ใช่แมกเจลแลน แต่เป็นข้าราชการพลเรือนฝ่ายบริหารที่ถูกส่งมาจากรัฐบาลโลก

ในเวลานี้ รัฐบาลโลกยังไม่ตระหนักถึงความสำคัญของความแข็งแกร่งของพัศดี

ทุกคนรู้ดีว่านี่คือคุกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ ล้อมรอบด้วยทะเล กำแพงทำจากหินแกรนิตที่แข็งแกร่งที่สุด

ทางเดินระหว่างชั้นนั้นมีทางเดียวและแคบ และจุดสำคัญต่างๆ ก็มีทั้งการเฝ้าระวังและผู้คุมคอยดูแล ทำให้เป็นไปไม่ได้ที่โจรสลัดจะหลบหนีได้สำเร็จ

โดยปกติแล้ว การส่งใครมาก็ได้

แน่นอนว่า ไม่ใช่ว่าจะไม่มีกำลังรบเลยเสียทีเดียว รองพัศดี แมกเจลแลน และชิริวแห่งสายฝน ถูกเรียกรวมกันว่าเป็น "กำแพงเหล็ก" ของอิมเพลดาวน์!

พัศดีลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานอย่างงัวเงีย ขยี้ตาของตนเอง

"ไอ้พวกสารเลว! มารบกวนความฝันอันแสนสุขของพัศดีคนนี้รึ?! พวกแกเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้วสินะ!"

ผู้คุมรีบวิ่งเข้ามารายงาน "นักโทษในชั้นที่หกก่อการจลาจล พวกเขา...พวกเขาหนีออกจากอิมเพลดาวน์ไปแล้ว!"

"ว-ว่าไงนะ?!"

"ท่านพัศดี ดูสิ! เด็กคนนี้เป็นคนทำ!"

ภาพจากกล้องวงจรปิดของชั้นที่หกถูกฉายลงบนเด็นเด็นมูชิในมือของเขา

ตั้งแต่ไอก์ใช้มือเปล่าทำลายกุญแจมือหินไคโรไปจนถึงอาชญากรจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ที่ตามหลังเขามา โดยพื้นฐานแล้วสามารถมองเห็นได้ทั้งหมด

ในตอนท้ายของภาพ ชิกิยิงคลื่นดาบสองครั้งไปโดนเด็นเด็นมูชิอย่างสบายๆ และหน้าจอก็ดับสนิท!

"เขา...เขาไม่ใช่แค่เด็กธรรมดาหรอกเหรอ?! แถมยังใส่กุญแจมืออยู่เลย ทำไมจู่ๆ ถึงกลายเป็นเหมือนอสูรกายไปได้"

หรือว่าเขากินผลปีศาจมาก่อน?!

พัศดีเริ่มจะไม่เข้าใจโลกใบนี้แล้ว!

เด็กคนหนึ่ง นำกลุ่มโจรสลัดแหกคุกอิมเพลดาวน์!

แมกเจลแลนที่ได้รับข่าวก็รีบก้าวเข้ามา "ท่านพัศดี! เรื่องเร่งด่วนที่สุดคือต้องรีบแจ้งให้จอมพลส่งคนมาสนับสนุน!"

"ชั้นที่หกเต็มไปด้วยอาชญากรคนสำคัญ ถ้าพวกมันหนีไปได้จริงๆ พวกเราไม่สามารถรับผิดชอบเรื่องนี้ได้แน่!"

พัศดีมีสีหน้าตื่นตระหนกและลนลาน "ใช่ๆๆๆๆ! เจ้าไปหยุดพวกมันไว้ก่อน ข้าจะติดต่อจอมพลคนใหม่ เซ็นโงคุ!"

แมกเจลแลนกล่าวด้วยความเหลืออด "ท่านพัศดี เราต้องเปิดใช้ระบบเตือนภัยระดับสูงสุดด้วย!"

พัศดีถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ พลางเห็นด้วย "โอ้~ เจ้าพูดถูก! เจ้ารีบไปเปิดใช้งานเลย!"

แมกเจลแลนกัดฟันกรอด "เด็นเด็นมูชิอยู่ที่ท่าน!"

เขากระวนกระวายใจจนแทบตาย!

นักโทษก่อการจลาจล แถมยังมาจากชั้นที่หกอีก นี่เป็นเหตุการณ์ใหญ่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนอย่างแน่นอน!

ถ้าจัดการไม่ดี พวกเขาก็เตรียมตัวไปขึ้นศาลที่เกาะตุลาการได้เลย!!

"โอ้~ ใช่ๆๆ!"

เขาดึงเด็นเด็นมูชิสีแดงพิเศษออกมา แล้วก็ทำหน้าขรึมสั่งการทันที "แมกเจลแลน ภารกิจขัดขวางนักโทษขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว อย่าทำพลาดให้ข้าล่ะ!"

"ถ้าเจ้าหยุดพวกมันไม่ได้ ข้าจะเอาเรื่องเจ้า!"

เหอะๆ พัศดีคนนี้นี่มันอัจฉริยะจริงๆ!

แมกเจลแลนด้วยใบหน้าที่เย็นชา รับเด็นเด็นมูชิมาแล้วรีบวิ่งไปยังปล่องลิฟต์โดยไม่หันหลังกลับ!

เขาเพียงแค่อยากจะรีบหยุดเหล่าโจรสลัดที่กำลังหลบหนี!

ในขณะเดียวกัน เขาก็กดปุ่มบนเด็นเด็นมูชิสีแดง และในทันที เสียงเตือนภัยระดับสูงสุดของอิมเพลดาวน์ก็ดังขึ้น!

สัญญาณนี้ไม่เคยถูกเปิดใช้งานมาก่อนนับตั้งแต่มีอิมเพลดาวน์มา

หลายคนที่ได้รับสัญญาณ ปฏิกิริยาแรกของพวกเขาคือสงสัยว่าพัศดีกดปุ่มผิดหรือเปล่า?

จนกระทั่งแมกเจลแลนออกคำสั่งทีละอย่าง ผู้คุมถึงได้รู้ว่าครั้งนี้เป็นเรื่องใหญ่จริงๆ!

"ล็อกลิฟต์ทั้งหมด ปิดทางเข้าออกทุกทาง!"

"ปิดทางเดินในห้องขังทั้งหมด!"

"ตรวจสอบอาวุธหินไคโรของพวกเจ้า!"

"นักโทษกำลังหลบหนีออกจากอิมเพลดาวน์ ยามอสูรทุกชั้นเข้าสู่สถานะเตรียมพร้อม!"

แมกเจลแลนออกคำสั่งทีละอย่างผ่านเด็นเด็นมูชิในมือของเขา

เสียงของเด็นเด็นมูชิตัวนี้ดังไปทั่วอิมเพลดาวน์ และชั่วขณะหนึ่ง อาชญากรโจรสลัดนับไม่ถ้วนต่างก็สงสัย

"ใครกัน? ใครกล้าหาญขนาดแหกคุกอิมเพลดาวน์"

"ไม่รู้สิ แต่ดูเหมือนจะเร่งด่วนน่าดู?"

"จะเป็นใครก็ช่าง พาข้าไปด้วยได้ไหม!"

"..."

ในห้องทำงานของพัศดี หลังจากแมกเจลแลนจากไป เขาก็รีบยกเด็นเด็นมูชิสื่อสารขึ้นมาอย่างร้อนรน ถือไม่มั่นคง และเกือบจะล้มลงด้วยความตื่นตระหนก

"ฮัลโหล ฮัลโหล ฮัลโหล..."

เด็นเด็นมูชิเชื่อมต่อไปยังห้องทำงานของจอมพลแห่งกองบัญชาการใหญ่กองทัพเรือ

เซ็นโงคุที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งจอมพลได้ไม่นานก็รับเด็นเด็นมูชิขึ้นมา และก่อนที่เขาจะได้พูดอะไร เด็นเด็นมูชิก็แสดงสีหน้าตื่นตระหนกเช่นเดียวกับพัศดี

"นี่ใช่ท่านจอมพลเซ็นโงคุรึเปล่าครับ?!"

"เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!!"

เซ็นโงคุที่สวมแว่นตาทรงกบยังไม่ทันตระหนักถึงความร้ายแรงของปัญหา "เกิดอะไรขึ้น?!"

"นักโทษในชั้นที่หกของอิมเพลดาวน์... พวกเขา... พวกเขาหนีออกจากอิมเพลดาวน์ไปแล้วครับ!"

ม่านตาของเซ็นโงคุหดเล็กลงในทันใด และเขาก็ลุกพรวดจากที่นั่ง

"เจ้าว่าอะไรนะ?!!"

"ได้โปรดรีบส่งกำลังเสริมมาด้วยครับ! มีนักโทษเยอะเกินไป ได้โปรดรีบส่งคนมาเร็วๆ..."

"มีนักโทษหนีออกจากอิมเพลดาวน์ไปกี่คน"

พัศดีเองก็ตกใจเช่นกัน พูดไม่ออกไปชั่วขณะว่าจะตอบอย่างไรดี "เอ่อ... คือว่า พวกเขามาจากชั้นที่หกครับ โจรสลัดเยอะแยะไปหมด..."

เซ็นโงคุโกรธจนอยากจะทุบโต๊ะ!

นี่เป็นสถานการณ์ฉุกเฉิน แต่ตาแก่คนนี้กลับพูดจาอ้ำๆ อึ้งๆ อยู่นานสองนาน ไม่สามารถให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ได้เลย!

เขารู้ว่าภารกิจเร่งด่วนที่สุดคือต้องส่งคนไปทันที!

ถ้าช้าไป จะเกิดปัญหาใหญ่หลวงจริงๆ!

"พวกเจ้าต้องยื้อไว้ให้ได้!"

พัศดีดูเหมือนจะเรียกสติกลับมาได้บ้างในตอนนี้และกล่าวว่า "ท่านจอมพลเซ็นโงคุ วางใจได้ครับ ผมได้ส่งเจ้าหนูแมกเจลแลนไปขวางพวกมันแล้ว อ้อ แล้วผมจะส่งชิริวตามไปด้วยทีหลัง"

"มีพวกเขาอยู่ ต้องยื้อเวลาได้อีกสักพักแน่!"

"ไอ้พวกอาชญากรที่น่ารังเกียจพวกนี้อยากจะออกไป ก็ต้องข้ามศพของแมกเจลแลนกับชิริวไปให้ได้ก่อน!"

เซ็นโงคุ: ...

แกกล้าพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง?!

เขารู้ดีว่าไม่ว่าผลสุดท้ายของเรื่องนี้จะเป็นอย่างไร ตำแหน่งพัศดีของตาแก่นี่จบสิ้นลงอย่างแน่นอน!

เมื่อวางสาย เซ็นโงคุก็ตะโกนไปทางประตู "สั่งการให้อาโอคิยิและอาคาอินุทิ้งทุกอย่างที่ทำอยู่แล้วรีบไปที่อิมเพลดาวน์ทันที!"

เขาเองก็โทรหาโบร์ซาลิโน่ด้วยเด็นเด็นมูชิ และเมื่อเชื่อมต่อแล้ว เขาก็พูดทันที

"โบร์ซาลิโน่! นักโทษในชั้นที่หกหนีออกจากอิมเพลดาวน์แล้ว!"

"โอ้~ น่ากลัวจังเลย~"

เซ็นโงคุ: ...

นี่ใช่เวลาที่แกจะมาถอนหายใจเรอะ?!

"บินไปที่อิมเพลดาวน์ด้วยความเร็วสูงสุดเพื่อสนับสนุน!"

โบร์ซาลิโน่ลุกขึ้นอย่างช้าๆ "รับทราบ เดี๋ยวผมจะรีบไป..."

เวลาอู้งานนี่มันช่างสั้นจริงๆ~

[จบตอน]