บทที่ 125 : พรสวรรค์แรกเริ่ม 9: โจรเชา! (ฟรี)

บทที่ 125 : พรสวรรค์แรกเริ่ม 9: โจรเชา!

【1. อิไอแบบอเมริกัน (ท่านจะครอบครองปืนโคลต์ 1911 ที่มีกระสุนไม่จำกัดหนึ่งกระบอก) 】

【2. ซัคคิวบัส (ในฐานะซัคคิวบัส ท่านจะได้รับความชื่นชอบจากบุรุษเป็นพิเศษ) 】

【3. ศิษย์พี่ใหญ่ (ท่านจะต้องกลายเป็นศิษย์พี่ใหญ่ของนิกายบำเพ็ญเซียนแห่งใดแห่งหนึ่งอย่างแน่นอน) 】

【4. หนึ่งครรภ์สิบสมบัติ (ท่านมีพี่น้องฝาแฝด 9 คน) 】

【5. สังหารคู่ครองบรรลุเต๋า (หลังจากสังหารคู่ครองแล้วจะยกระดับขึ้นหนึ่งขอบเขตโดยตรง) 】

【6. ฝ่ายธรรมะ (ความรู้สึกที่ดีของฝ่ายธรรมะที่มีต่อท่าน +100, ความรู้สึกที่ดีของฝ่ายมารที่มีต่อท่าน -100) 】

【7. ยาเม็ดสร้างฐาน (ได้ยินมาว่าสามารถสร้างฐานได้ในก้าวเดียว) 】

【8. หนวดปลาหมึก (อย่าได้คิดจะทำเรื่องประหลาดๆ เหล่านั้น) 】

【9. โจรเชา (สตรีที่แต่งงานแล้วและมีรูปลักษณ์งดงาม มักจะชื่นชอบท่านอยู่บ้าง) 】

【10. ขบถต่อบิดา (ท่านจะมีบิดาที่ดื้อรั้นคนหนึ่ง) 】

【กรุณาเลือก!】

พรสวรรค์แรกเริ่มสิบอย่างที่เครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรแจกแจงออกมา ทั้งหมดล้วนปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของไป๋อี้

จุดหนึ่งที่แตกต่างจากลูกน้องจำเป็นทั้งสามคนก็คือ พรสวรรค์แรกเริ่มเหล่านี้เขาสามารถที่จะดูเข้าใจได้ทั้งหมด

พรสวรรค์ข้อ 1 ถูกเขามองข้ามไปโดยตรง

ในโลกบำเพ็ญเซียนแห่งหนึ่ง จะเอาปืนพกกระสุนไม่จำกัดไปทำอะไร?

พรสวรรค์ข้อ 2 นั่นยิ่งไม่น่ามองเข้าไปใหญ่ ไป๋อี้สงสัยอย่างยิ่งว่าถ้าหากตนเองเลือกพรสวรรค์แรกเริ่มนี้ มีความเป็นไปได้สูงมากว่าจะทำให้เพศของตนเอง เปลี่ยนไปเลย

นั่นนับเป็นโศกนาฏกรรมโดยแท้!

นี่ทำให้ไป๋อี้อดไม่ได้ที่จะนึกถึง ฉินเจียวที่เข้าสู่โลกจำลองการบำเพ็ญเซียนเป็นครั้งแรก

ตอนนั้น... ลูกน้องจำเป็นหมายเลขสองที่ไร้เดียงสาอย่างยิ่ง ก็ได้เลือกพรสวรรค์แรกเริ่มที่หลอกคนไปอย่างหนึ่ง

ผลปรากฏว่า... ภาพนั้นบาดตาอย่างยิ่ง

พรสวรรค์ข้อ 3 กลับทำให้ไป๋อี้ตาเป็นประกายอย่างหาได้ยาก จะต้องกลายเป็นศิษย์พี่ใหญ่ของนิกายบำเพ็ญเซียนแห่งใดแห่งหนึ่งอย่างแน่นอน นี่ก็มีจุดเริ่มต้นที่สูงอย่างยิ่งแล้ว

ถึงแม้จะเป็นนิกายบำเพ็ญเซียนที่ตัวถ่วงอย่างยิ่ง... การที่สามารถที่จะได้เป็นศิษย์พี่ใหญ่ รากปราณบำเพ็ญเซียน ย่อมต้องแย่ไปถึงไหนไม่ได้กระมัง?

พรสวรรค์ข้อ 4 ไป๋อี้ก็มองข้ามไปเช่นกัน

จะเอาพี่น้องมากมายขนาดนั้นมาทำอะไร? ถ้าหากเกิดใหม่ในครอบครัวที่ยากจน แล้วยังมีพี่น้องมากมายขนาดนั้น...

ไป๋อี้สงสัยอย่างยิ่ง ตนเองจะถูกขายทิ้ง

พรสวรรค์ข้อ 5 ดูแล้วไม่เลว ปัญหาคือ...ไป๋อี้รู้สึกอยู่เสมอว่าข้างในมีหลุมพราง!

เพราะมันไม่ได้บอกว่า สามารถที่จะทะลวงผ่านได้ครั้งหนึ่ง หรือว่าสามารถที่จะทะลวงผ่านได้หลายครั้ง?

ถ้าหากมีเพียงครั้งเดียว เช่นนั้นโดยพื้นฐานแล้วก็ไม่มีประโยชน์อะไรมากนัก

พรสวรรค์ข้อ 6 ไป๋อี้ลูบคาง ครุ่นคิดเล็กน้อย

อันนี้ถ้าเลือกแล้ว มีข้อดี ก็มีข้อเสีย

ข้อดีก็คือ ถ้าหากตนเองเป็นศิษย์พี่ใหญ่ของนิกายบำเพ็ญเซียนฝ่ายธรรมะ เช่นนั้นทุกอย่างก็ว่ากันง่าย

แต่ถ้าเกิด... ตนเองกลับชาติมาเกิดเป็นจอมมารเล่า?

นั่นไม่เท่ากับฆ่าตัวตายรึ? ไปตายฟรี?

พรสวรรค์ข้อ 7 ทำให้ไป๋อี้ไม่สามารถที่จะข้ามไปได้เลย สี่คำว่า "ได้ยินมาว่าสามารถสร้างฐานได้ในก้าวเดียว" นี้ สำหรับเขาแล้ว มีแรงดึงดูดที่ใหญ่หลวงเกินไปจริงๆ

เมื่อเทียบกันแล้ว พรสวรรค์ข้อ 8 ก็ค่อนข้างจะด้อยไปหน่อย เลือกอันนี้ย่อมต้องกลายเป็นสัตว์ประหลาดอย่างแน่นอน

แล้วก็ ยังไม่รู้ว่าสัตว์ประหลาดตัวนี้แท้จริงแล้วแข็งแกร่ง หรือว่าอ่อนแอ

พรสวรรค์ข้อ 9 ทำเอาไป๋อี้ชะงักไป

น่าตายนัก! ไป๋อี้เอ๋ยไป๋อี้! เจ้าจะไปใจเต้นกับพรสวรรค์แรกเริ่มเช่นนี้ได้อย่างไร?

พรสวรรค์ข้อ 10 มองแวบเดียวก็คือหลุมพราง ไป๋อี้เลือกที่จะมองข้ามไปอีกครั้ง

อย่างไรเสียก็ห่างหายไปหลายวัน ถึงได้เข้าสู่เครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรอีกครั้ง

สำหรับการเลือกพรสวรรค์แรกเริ่มสิบอย่างนี้ ไป๋อี้ย่อมต้องไตร่ตรองให้ดี

หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็ได้ทำการเลือกที่ตนเองคิดว่า ค่อนข้างจะสมเหตุสมผล

"3!"

"7!"

"9!"

【ท่านได้เลือกพรสวรรค์ข้อ 3 "ศิษย์พี่ใหญ่", พรสวรรค์ข้อ 7 "ยาเม็ดสร้างฐาน", พรสวรรค์ข้อ 9 "โจรเชา"!】

【กำลังสุ่มจัดสรรสถานะส่วนตัวของท่าน...】

【จัดสรรเสร็จสิ้น!】

【นับถอยหลัง: 10...】

【...】

ตอนที่การนับถอยหลังของเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรสิ้นสุดลง ไป๋อี้รู้สึกเพียงว่าเบื้องหน้าของตนเองพลันมืดลง สำหรับเรื่องนี้เขาไม่ได้รู้สึกตื่นตระหนกใดๆ เพราะเขาคุ้นเคยกับมันนานแล้ว

แน่นอนว่า การบอกว่าอารมณ์ของเขาไม่มีความผันผวนเลยแม้แต่น้อย ย่อมเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว...

การจำลองการบำเพ็ญเซียนกว่า 30 ครั้งก่อนหน้านี้ ไม่มีครั้งไหนเลยที่รอดชีวิตเกินหนึ่งเดือน

ถ้าหากครั้งนี้ ยังคงเป็นเช่นนี้... นั่นก็นับว่ายากจะทานทนจริงๆ!

ในไม่ช้า ไป๋อี้ค่อยๆ ฟื้นคืนการควบคุมจิตสำนึก และก็ในเวลาเดียวกันนี้ ในสมองของเขาก็พลันแวบผ่านภาพที่ราวกับสไลด์โชว์

ภาพทีละภาพแวบผ่านไปในสมองของเขา ดูเหมือนกำลังแนะนำชีวิตของคนผู้หนึ่งอยู่

ช่วงทารก เกิดในตระกูลใหญ่ ตั้งแต่เด็กก็มีกินมีใช้ไม่ขาด เป็นคุณชายน้อย

ช่วงเด็ก ถูกส่งไปทดสอบระดับพลัง ผลปรากฏว่ารากปราณบำเพ็ญเซียนไม่เลว ได้เข้าสังกัดนิกายเซียน

ช่วงวัยรุ่น ผ่านความพยายามและโชคบางอย่าง กลายเป็นศิษย์ฝ่ายใน

ปีที่บรรลุนิติภาวะ ยิ่งผ่านการประลองของนิกาย กลายเป็นศิษย์สายตรง

ช่วงเวลาดีๆ อยู่ไม่นาน

ถึงตอนที่ "ตัวเอก" ในสไลด์โชว์อายุ 23 ปี นิกายบำเพ็ญเซียนที่เขาอยู่ ประสบกับการโจมตีของมารบำเพ็ญเพียร การต่อสู้ดำเนินไปเป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็ม นิกายบำเพ็ญเซียนแตกสลาย เจ้าสำนักยิ่งสิ้นชีพในการต่อสู้

แต่ว่า มารบำเพ็ญเพียรยิ่งน่าสังเวชกว่า พวกเขาคาดไม่ถึงว่าจะเตะโดนแผ่นเหล็กเข้า และก็คาดไม่ถึงว่านิกายบำเพ็ญเซียนแห่งนี้ จะเคี้ยวยากขนาดนี้

เหล่ามารบำเพ็ญเพียรถูกทำลายล้างทั้งหมด!

ส่วน "ตัวเอก" ในสไลด์โชว์ หลังจากที่การต่อสู้ครั้งใหญ่นี้จบลง ก็เพราะเหนื่อยล้าจนหมดแรง สลบไป

หลังจากนั้นก็ไม่มีแล้ว

สไลด์โชว์จบแล้ว

จากนั้น ไป๋อี้ก็ค่อยๆ ฟื้นขึ้นมา และเขาก็ได้ยินเสียงที่ละเอียดมากบางอย่าง

"เฮ้อ...ถึงแม้จะสังหารเจ้าจอมมารที่น่าตายเหล่านั้นจนหมดสิ้นได้สำเร็จ แต่เซียนหลิงเหมินของพวกเราก็แตกสลายยับเยินแล้ว ศิษย์ที่เสียชีวิตในการต่อสู้ครั้งใหญ่นี้ยิ่งมีมากถึงหลายพันคน กระทั่งเจ้าสำนัก ก็ยังตายด้วยน้ำมือของจอมมาร"

"เจ้าจอมมารที่น่าตาย ทำไมถึงได้เลือกที่จะลงมือกับเซียนเหมินของพวกเรา? บัดนี้ เซียนหลิงเหมินที่ใหญ่โต เหลือเพียงแค่พวกเราศิษย์ฝ่ายนอกที่ตอนที่การต่อสู้เริ่มขึ้น วิ่งไปลี้ภัยเท่านั้น"

"ช่วยไม่ได้...พวกเราศิษย์ฝ่ายนอกเหล่านี้เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีคุณสมบัติ ที่จะเข้าร่วมการต่อสู้เช่นนั้นได้"

"หรือไม่...พวกเราย้ายไปนิกายอื่นเถอะ?"

"นี่มัน..."

"ชู่ว์! พูดอะไรมั่วซั่ว? ภรรยาของเจ้าสำนัก อาจารย์หญิงของพวกเรา ยังอยู่!"

"ใช่แล้ว! พวกเรา ยังมีต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ที่สามารถที่จะพึ่งพิงได้"

"เฮ้อ!"

"..."

ในคำพูดเหล่านี้เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ดูท่าแล้วเซียนหลิงเหมินที่พวกเขาพูดถึงนั้น คงจะไม่ได้เรื่องแล้วจริงๆ

เดี๋ยวก่อน เซียนหลิงเหมิน?

ไป๋อี้พลันรู้สึกว่าชื่อนี้คุ้นเคยอย่างยิ่ง ราวกับเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

เขาลืมตาทั้งสองข้างขึ้นมาทันที คนทั้งคนก็ลุกขึ้นนั่งตรงจากบนเตียง

เซียนหลิงเหมิน!

เขารีบก้มหน้ามองดูร่างกายของตนเอง พบว่าตนเองไม่ใช่ทารก

แต่เป็นผู้ใหญ่

ให้ตายเถอะ! ข้ามวิญญาณ?

วิธีการเกิดใหม่เหมือนกับเฉินเชียนเสวี่ย?

【อายุ 23 ปี, ท่านได้ข้ามวิญญาณไปยังศิษย์ฝ่ายในคนหนึ่งของเซียนหลิงเหมิน อีกฝ่ายคือศิษย์สายตรงที่รอดชีวิตเพียงคนเดียวของเซียนหลิงเหมิน น่าเสียดายที่สุดท้ายก็ยังคงสิ้นลมหายใจเฮือกสุดท้าย ถูกท่านยึดร่างนี้ไป】

【ท่านอดไม่ได้ที่จะลูบใบหน้าในตอนนี้ของตนเอง พบว่าใบหน้านี้กับตนเองเหมือนกันทุกประการ และตามเนื้อหาที่เล่นในสไลด์โชว์ ท่านพบว่าชื่อของคนผู้นี้ ก็เหมือนกับตนเองทุกประการ】

【การฟื้นคืนของท่าน ได้ดึงดูดความสนใจของศิษย์ฝ่ายนอกเหล่านั้นข้างนอก พวกเขาพลันดีใจจนแทบคลั่ง】

"ตื่นแล้ว! ตื่นแล้ว! ศิษย์พี่ไป๋สลบไป 5 วัน 5 คืน ในที่สุดก็ฟื้นขึ้นมาแล้ว!"

"เร็วเข้า! รีบให้ยาเม็ดแก่ศิษย์พี่ไป๋เม็ดหนึ่ง ให้เขาได้ฟื้นตัวดีๆ หน่อย!"

"ศิษย์พี่ไป๋! ฮือๆๆ ท่านคือศิษย์สายตรงคนสุดท้ายของเซียนหลิงเหมินของพวกเราแล้ว โชคยังดีที่ท่านฟื้นขึ้นมาแล้ว ฮือๆๆ ..."

"ร้องอะไรกัน? ศิษย์พี่ไป๋อยู่ดีๆ! อย่าร้องไห้เสียบรรยากาศ!"

"ศิษย์พี่ไป๋ฟื้นขึ้นมาแล้ว!!"

"..."