บทที่ 35: อย่ารังแกคนหนุ่มผู้ยากไร้, อย่ารังแกคนกลางคนผู้ยากไร้, อย่ารังแกคนชราผู้ยากไร้, ผู้ตายคือผู้ยิ่งใหญ่ (ฟรี)

บทที่ 35: อย่ารังแกคนหนุ่มผู้ยากไร้, อย่ารังแกคนกลางคนผู้ยากไร้, อย่ารังแกคนชราผู้ยากไร้, ผู้ตายคือผู้ยิ่งใหญ่

ฉินเจียวไม่ได้ทำการเลือกเหมือนกับเฉินเชียนเสวี่ย เพราะการจำลองการบำเพ็ญเพียรครั้งแรกของนาง ถูกพรสวรรค์แรกเริ่มอันหนึ่งเล่นงานเข้าอย่างจัง

ตอนนี้พอนางหวนนึกถึงฉากนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นขึ้นมา

ทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยความต่อต้านต่อพรสวรรค์แรกเริ่มอันนั้น

ดังนั้นนางจึงเลือกที่จะเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด เลือกพรสวรรค์ใหม่

【1. สายขยะ (อย่ารังแกคนหนุ่มผู้ยากไร้, อย่ารังแกคนกลางคนผู้ยากไร้, อย่ารังแกคนชราผู้ยากไร้, ผู้ตายคือผู้ยิ่งใหญ่) 】

【2. ลูกชายหัวทึบของตระกูลเศรษฐี (พ่อของท่านค่อนข้างร่ำรวย) 】

【3. กายาเตาหลอมโดยกำเนิด (เนื้อหาต่อไปนี้ต้องชำระเงิน) 】

【4. ราชาแห่งการรู้ (ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าข้า) 】

【5. คนดีสิบชาติ (ท่านเป็นคนดี) 】

【6. ไก่เหล็ก (ตระหนี่เสียจนบนตัวไม่มีขนแม้แต่เส้นเดียว) 】

【7. นิกายเหม่ยเล่อ (ระวังกะโหลกส่วนบน) 】

【8. คุณย่าพกพา (ใช้คู่กับสายขยะจะได้ผลดียิ่งขึ้นนะ) 】

【9. จ้าวมังกร (ตอนเบ้ปากเสน่ห์จะเพิ่มขึ้นสองเท่า) 】

【10. กายวิญญาณโดยกำเนิด (ขอบเขตที่ต่ำกว่าวิญญาณแรกกำเนิดจะไม่มีพันธนาการ) 】

"ซี๊ด!"

พรสวรรค์แรกเริ่มสิบอย่างที่สุ่มขึ้นมาใหม่ ทำให้ฉินเจียวอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ เพราะนางพบว่าโชคของตนเองในครั้งนี้ ดีกว่าครั้งก่อนไม่รู้กี่เท่า

ถึงแม้จะยังคงมีพรสวรรค์ที่นางดูไม่ค่อยเข้าใจอยู่บ้าง เช่นเจ้า "ราชาแห่งการรู้" นั่น นางก็จับต้นชนปลายไม่ถูกเลย

แต่ก็ยังมีพรสวรรค์อยู่ไม่น้อย ที่ทำให้นางรู้สึกว่าดีอย่างยิ่ง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งพรสวรรค์แรกเริ่มอันสุดท้าย

ยิ่งทำให้นางยากที่จะมองข้ามไปได้

"พรสวรรค์อันสุดท้ายต้องเลือกแน่นอน เช่นนั้นแล้วที่เหลือควรจะเลือกอะไรดี?" ฉินเจียวตกอยู่ในความสับสน อดไม่ได้ที่จะพึมพำ: "สายขยะ? พรสวรรค์อันแรกนี้กับพรสวรรค์อันที่แปด ดูเหมือนจะมีความเกี่ยวข้องกันอยู่บ้าง?"

"ใช้คู่กันจะได้ผลดียิ่งขึ้น? หรือว่าพรสวรรค์สองอย่างนี้เมื่อรวมกันแล้ว จะเกิดเรื่องที่ไม่คาดคิดขึ้น?"

หรือไม่...

ลองดู?

ฉินเจียวผุดความคิดเช่นนี้ขึ้นมา อย่างไรเสียการตายในเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรก็ไม่เกี่ยวกับโลกแห่งความจริง ตายแล้วอย่างมากก็แค่พรุ่งนี้มาเริ่มใหม่ก็พอแล้ว

พรสวรรค์ที่ฟังดูแปลกๆ เหล่านี้ ไม่แน่ว่าอาจจะซ่อนอะไรบางอย่างอยู่?

ตนเองลองพรสวรรค์เหล่านี้ทั้งหมดดูสักรอบ ย่อมต้องสามารถเลือกอันที่ดีที่สุดได้กระมัง?

"เอาล่ะ!"

ฉินเจียวทำการเลือกของนางในทันที: "ครั้งนี้ข้าจะเลือก 1, 8, 10!"

【เริ่มการจำลอง!】

ในพริบตา!

ฉินเจียวก็สูญเสียการควบคุมจิตสำนึกไปอีกครั้ง

เมื่อนางฟื้นคืนสติขึ้นมาอย่างเบาๆ นางก็พบว่าตนเองได้กลายเป็นทารกที่เพิ่งเกิดได้ไม่นานไปแล้ว

【อายุ 0 ปี, ท่านเกิดในตระกูลบำเพ็ญเพียร บิดาของท่านในปีเดียวกับที่ท่านเกิด ได้กลายเป็นประมุขตระกูลฉินด้วยฝีมืออันเด็ดขาด ท่านจึงได้กลายเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลฉิน】

【ประมุขตระกูลกู่ที่สามารถเทียบเคียงกับตระกูลฉินได้ ได้มาที่ตระกูลฉินเพื่อแสดงความยินดีเป็นพิเศษ และยังได้ให้ท่านหมั้นหมายตั้งแต่ในครรภ์กับบุตรชายของเขาอีกด้วย】

【ท่านอึ้งไปเลย】

【อายุ 3 ปี, ท่านถูกตรวจพบว่ามีกายวิญญาณโดยกำเนิด บิดาของท่านดีใจจนแทบคลั่ง ได้ถ่ายทอดเคล็ดวิชาบำเพ็ญเซียนของตระกูลฉินให้แก่ท่าน ท่านได้กลายเป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงไปทั่วใกล้ไกล】

【อายุ 4 ปี, ท่านผู้เป็นอัจฉริยะ ได้บรรลุขั้นรวบรวมปราณระดับหนึ่งแล้ว!】

【อายุ 6 ปี, ท่านได้รับจี้ห้อยคอที่ดูเก่าแก่ชิ้นหนึ่ง ท่านรู้สึกว่ามันสวยดี จึงแขวนไว้บนคอ】

【อายุ 8 ปี, ท่านได้บรรลุขั้นรวบรวมปราณระดับสองแล้ว!】

【อายุ 10 ปี, ท่านได้ทราบว่าคู่หมั้นที่เรียกว่านั่นซึ่งไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน ได้เข้าสังกัดนิกายบำเพ็ญเพียรแห่งหนึ่ง คาดไม่ถึงว่าเจ้านั่นก็เป็นอัจฉริยะเช่นกัน แต่เห็นได้ชัดว่าท่านไม่ได้สนใจเขา】

【อายุ 13 ปี, ท่านบรรลุขั้นรวบรวมปราณระดับสามแล้ว!】

【อายุ 14 ปี, ท่านพลันตระหนักได้ว่า พลังปราณในร่างของตนเองกำลังไหลออกไปอย่างรวดเร็ว ท่านหาทางแก้ไขไม่ได้ บิดาของท่านเมื่อทราบเรื่องนี้ ก็ได้เชิญบรรพบุรุษของตระกูลฉินออกจากเขาในทันที แต่บรรพบุรุษของตระกูลฉินที่อยู่ขั้นสร้างฐานระดับสิบ ก็ยังมองไม่ออกว่าเป็นเพราะเหตุใด】

【อายุ 15 ปี, ระดับพลังของท่านถดถอยกลับไปยังขั้นรวบรวมปราณระดับสอง ท่านเริ่มจะสงสัยในชีวิต】

【อายุ 16 ปี, ระดับพลังของท่านลดลงจนไม่ถึงขั้นรวบรวมปราณระดับหนึ่ง กลับกลายเป็นคนธรรมดาอีกครั้ง กลายเป็นเป้าหมายที่ถูกคนเยาะเย้ย ท่านรู้ว่ามีคนจำนวนไม่น้อย ที่แอบพูดลับหลังว่าท่านเป็นคนไร้ค่า】

【...】

ฉินเจียวในวัย 16 ปี นั่งอยู่ข้างสระน้ำในสวนหลังบ้านของตระกูลฉินด้วยใบหน้าที่สิ้นหวังในชีวิต นางไม่เข้าใจเลยว่าเป็นเพราะเหตุใด เหตุใดระดับพลังถึงได้ลดลงอย่างปริศนา?

น่าตายนัก!

คงจะไม่ใช่เป็นเพราะพรสวรรค์แรกเริ่มที่เรียกว่า "สายขยะ" นั่นกระมัง?

แล้วก็

ในบรรดาพรสวรรค์แรกเริ่มที่ตนเองเลือกมา "คุณย่าพกพา" ที่เข้ากันได้ดีกับ "สายขยะ" นั่น ดูเหมือนจะยังไม่ถูกกระตุ้นเลยจนถึงบัดนี้

คุณย่าที่ไหนกัน?

ไม่เคยเห็นเลยสักครั้ง!

"เฮ้อ!"

ฉินเจียวถอนหายใจอย่างจนใจแล้วคร่ำครวญออกมาเสียงหนึ่ง: "เลือกผิดอีกแล้ว เสียเวลาไปอีกสิบกว่าปีแล้ว อา!"

"เจ้าหนู เหตุใดเจ้าจึงพูดสิ่งที่ข้าฟังไม่เข้าใจทุกวัน?"

ทันใดนั้น!

เสียงที่แก่ชราเสียงหนึ่ง ดังขึ้นมาจากในสมอง: "ตอนนี้เจ้าเพิ่งจะอายุสิบกว่าขวบเท่านั้น เหตุใดจึงเสียเวลาไปอีกสิบกว่าปีแล้วเล่า?"

ฉินเจียวชะงักไป

นางมั่นใจได้ว่าเสียงที่ดังขึ้นมาอย่างกะทันหันนี้ ไม่ใช่มีคนพูดอยู่ข้างๆ นาง แต่เป็นเสียงที่มาจากในสมองของนางเอง!

คือเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียร?

ไม่ใช่!

เครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรมีเพียงการแจ้งเตือนที่เป็นตัวอักษรเย็นชาแบบนั้น นางเคยพยายามที่จะสื่อสารกับเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรมาแล้วหลายครั้ง ผลปรากฏว่าอีกฝ่ายไม่สนใจนางเลยแม้แต่น้อย ทำให้นางสงสัยอย่างยิ่งว่าเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรเป็นเพียงวัตถุที่ไม่มีชีวิตหรือไม่? อาจจะไม่มีกระทั่งจิตวิญญาณศาสตรา?

เช่นนั้นแล้วเสียงประหลาดนี้มาจากที่ใดกัน? ในใจของฉินเจียวมีเพียงความตกตะลึงและความอยากรู้อยากเห็นที่ไร้ที่สิ้นสุด

ไม่มีความกลัว

เพราะนางรู้ว่าตนเองอยู่ในเครื่องจำลอง ตายกี่ครั้งก็ไม่เป็นไร

ในเมื่อเป็นเช่นนี้

จะกลัวอะไร?

ยังไม่ทันที่ฉินเจียวจะถามข้อสงสัยในใจออกมา เสียงแก่ชรานั้นก็เฉลยด้วยตนเอง: "เจ้าหนูไม่ต้องตกใจ ยายเฒ่าในตอนนี้เป็นเพียงเศษเสี้ยววิญญาณที่หลงเหลืออยู่เท่านั้น ปัจจุบันอาศัยจี้ห้อยคอบนคอของเจ้าเป็นภาชนะอาศัยอยู่ ที่เพิ่งจะปรากฏตัวออกมาสื่อสารกับเจ้าในตอนนี้ ก็เพราะว่าก่อนหน้านี้ยายเฒ่ายังอยู่ในสภาวะที่สับสนมึนงง"

ฉินเจียวพลันเข้าใจกระจ่าง นางลูบจี้ห้อยคอที่แขวนอยู่บนคอของตนเอง

เดี๋ยวก่อน!

นี่คงจะไม่ใช่คุณย่าพกพาในพรสวรรค์แรกเริ่มกระมัง?

นางดูเหมือนจะเชื่อมโยงประสบการณ์โชคร้ายทั้งหมดในช่วงหลายปีที่ผ่านมาของตนเองเข้าด้วยกันได้แล้ว

นางกล่าวอย่างตกตะลึง: "เป็นท่านที่ดูดซับพลังปราณของข้า?"

"ท่านอาศัยพลังปราณของข้าบำรุงเศษเสี้ยววิญญาณของท่าน?"

เสียงแก่ชรายังคงดังขึ้นต่อไป: "ต้องบอกว่า เจ้าหนูอย่างเจ้าฉลาดมาก ความจริงก็เป็นเช่นนั้น"

ฉินเจียวเข้าใจแล้ว

ประสบการณ์โชคร้ายในช่วงหลายปีที่ผ่านมาของตนเอง ก็สามารถที่จะอธิบายได้ทั้งหมดแล้ว

ล้วนเป็นเพราะเจ้านี่ทำ!

ฉินเจียวพลันหรี่ตาลง ในสมองผุดความคิดขึ้นมานับไม่ถ้วน นางไม่ได้โกรธ ไม่ได้โมโห

กลับเป็นฝ่ายเอ่ยปากถามขึ้นมาเอง: "ในเมื่อท่านฟื้นคืนสติแล้ว ต่อไปคงจะไม่ดูดซับพลังปราณของข้าแล้วใช่หรือไม่?"

"ไม่"

ฉินเจียวถามต่อ: "ข้าควรจะเรียกท่านว่าอะไร?"

"ยายเฒ่าแซ่เดียวกับเจ้า แซ่ฉิน"

แววตาของฉินเจียวฉายประกายหลักแหลม พูดขึ้นทันที: "ผู้อาวุโสฉิน ท่านสามารถที่จะรอดชีวิตมาได้ในสภาพเศษเสี้ยววิญญาณ ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่อย่างน้อยก็ต้องเป็นยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดกระมัง? ท่านดูดพลังปราณของข้าไปตั้งมากมาย เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมกัน ท่านก็ควรจะให้ผลประโยชน์อะไรข้าบ้างเพื่อเป็นการชดเชยใช่หรือไม่?"

เศษเสี้ยววิญญาณชะงักไป: "ผลประโยชน์? ก็จริง ทำให้เจ้าหนูอย่างเจ้าลำบากมาหลายปี ก็ควรจะชดเชยให้เจ้าบ้าง หากเจ้าทำเช่นนั้น ยายเฒ่าก็พอจะ..."

ฉินเจียวหัวเราะ: "ไม่ต้องพูดถึงแล้ว ตอนที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ ย่อมต้องมีถ้ำพำนักอยู่ที่หนึ่งกระมัง!"

"ท่านบอกที่อยู่ให้ข้ามาเถอะ! ข้าเข้าไป หยิบของสักร้อยล้านอย่างก็พอแล้ว"

คนที่สอนนางบำเพ็ญเซียนในโลกแห่งความจริง ก็คือท่านแม่ของนาง เจ้าวังเจิ้งซิน!

ก็เป็นยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดเช่นกัน!

นางคือทายาทเซียนรุ่นสองนะ!

เศษเสี้ยววิญญาณ: "..."