บทที่ 48 ภาพแห่งความมีชีวิตชีวาและการแข่งขัน

บทที่ 48 ภาพแห่งความมีชีวิตชีวาและการแข่งขัน

ในพริบตาเดียว

จางหงก็บินจากป้อมปราการของจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ ไปยังที่หลบภัยหมายเลขสามที่กำลังคึกคัก

และไม่ได้ปรากฏตัวโดยตรง

ด้วยสถานะของเขาในตอนนี้ หากปรากฏตัวโดยตรง จะต้องสร้างความโกลาหลอย่างใหญ่หลวงในที่หลบภัยอย่างแน่นอน

ไม่ใช่ว่าจางหงไม่ชอบฉากใหญ่

แต่การอยู่ในที่ลับ

ในหลายๆ ครั้ง มักจะมองเห็นอีกด้านหนึ่งของเรื่องราวได้ดีกว่า

ดังนั้น

จางหงจึงใช้พลังอักขระงู

และกลายเป็นคนล่องหนที่มองไม่เห็น และลงพื้นที่สำรวจในที่หลบภัย

แม้ว่าจะผ่านไปไม่ถึงครึ่งวัน

แต่ตอนนี้ บรรยากาศในที่หลบภัยหมายเลขสาม กลับแตกต่างจากตอนที่ฝูงซอมบี้บุกเข้ามาอย่างสิ้นเชิง

ตั้งแต่ผู้พันหลี่เตาเฟิงและเจ้าหน้าที่ทหาร ผู้มีพลังวิวัฒนาการ ทหารที่รับผิดชอบการป้องกัน ไปจนถึงผู้ลี้ภัยธรรมดาที่มีจำนวนมากที่สุด และยังเป็นกลุ่มที่อ่อนแอ

ใบหน้าของทุกคน ก็ไม่มีความหวาดกลัวอีกต่อไป

และปรากฏความหวังและความยินดี

และที่เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิงเช่นนี้

ก็เพราะว่าพวกเขาได้เข้าร่วมจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์

ตอนนี้ แม้ว่าที่หลบภัยหมายเลขสามจะยังคงชื่อเดิม แต่ก็มีคำนำหน้าเพิ่มขึ้นมาว่า——“จักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์” และกลายเป็นดินแดนส่วนแยกของจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ในเขตเถี่ยซีอย่างเป็นทางการ

แม้ว่าจะดูเหมือนสูญเสียอิสรภาพ แต่ในวันสิ้นโลกอิสรภาพจะมีค่าสักเท่าไหร่?

ยังห่างไกลจากผลประโยชน์ที่ได้จากการเข้าร่วมจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์มากนัก!

และ

กลุ่มผู้มีพลังวิวัฒนาการที่ทรยศอย่างพี่หลิวพี่หม่า ก็บังเอิญตายในฝูงซอมบี้ทั้งหมด

ถือเป็นการกำจัดเนื้องอกร้ายของที่หลบภัยหมายเลขสาม

ทำให้ภายในยิ่งสามัคคี และภักดีต่อจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ยิ่งขึ้น

เวลาทำงานก็ขยันขันแข็ง

ราวกับเป็นภาพแห่งความมีชีวิตชีวาและการแข่งขัน

จางหงเห็นว่า

ไม่ว่าจะเป็นคนแก่ เด็ก หรือผู้หญิง ต่างก็กำลังพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสร้างที่หลบภัยหลังสงคราม

หลังจากประกาศยอมสวามิภักดิ์

หลี่เตาเฟิงก็นำผลึกแกนกลางทั้งหมดที่ที่หลบภัยเก็บไว้ในปัจจุบัน

รวมประมาณสามพันกว่าชิ้น

ไปแลกเป็นซีเมนต์ เหล็กเส้น น้ำมันเชื้อเพลิง อาหาร น้ำดื่ม ยา และอื่นๆ ซึ่งไม่ว่าจะเป็นวัสดุในการซ่อมแซมแนวป้องกัน หรือสิ่งของจำเป็นในการดำรงชีวิต

เกือบจะขนโกดังของป้อมปราการของจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ไปครึ่งหนึ่ง

และใช้รถหุ้มเกราะขนไปทีละคัน

สำหรับเรื่องนี้

จางหงไม่ได้ใส่ใจ

อย่าดูถูกว่าถูกขนเสบียงไปจำนวนมาก แต่จริงๆ แล้วราคาของสิ่งของเหล่านั้นในร้านค้าระบบ ยังไม่ถึงห้าร้อยผลึกแกนกลาง

เทียบเท่ากับได้กำไรสองพันห้าร้อยชิ้น

ที่สำคัญกว่านั้นคือ

ในฐานะกองกำลังมนุษย์เพียงแห่งเดียวที่เหลืออยู่ในเขตเถี่ยซี

ที่หลบภัยหมายเลขสามมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการยึดคืนเมืองเหลียนของจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ในอนาคต โดยเฉพาะการยึดครองเขตเถี่ยซี

สามารถใช้เป็นฐานที่มั่นแนวหน้าได้

เพื่อรวบรวมกำลังพล และต้านทานการโจมตีของฝูงซอมบี้

ในเมื่อมีหน้าที่เช่นนี้ งั้นที่หลบภัยหมายเลขสามก็จะต้องพัฒนาให้มีขนาดใหญ่ขึ้น

เขามาถึงห้องบัญชาการ

ร่างของจางหงก็ปรากฏขึ้น

ทำให้หลี่เตาเฟิงและคนอื่นๆ ในห้องบัญชาการตกใจอย่างมาก

เมื่อตระหนักว่าคนที่มาคือเจ้านาย หลี่เตาเฟิง เหลียวเฉิง และคนอื่นๆ ก็วางใจลง และเป็นฝ่ายรายงานผลการวางแผนและหารือของพวกเขาก่อนหน้านี้ให้จางหงทราบ

หลี่เตาเฟิงชี้ไปที่แบบแปลนและแผนที่ที่ซ้อนกันอยู่และพูดว่า:

“ท่านจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ โปรดดู นี่คือแผนผังใหม่ที่เรา กองทัพ และผู้เชี่ยวชาญด้านสถาปัตยกรรมและการโยธาหลายคน ร่วมกันหารือและกำหนดขึ้น”

“อย่างแรก ยังคงใช้สนามกีฬาแห่งใหม่เป็นศูนย์กลาง แต่จะไม่ใช้ระบบการจัดการแบบรวมศูนย์อีกต่อไป แต่จะใช้สนามกีฬาแห่งใหม่เป็นพื้นที่เตรียมรบโดยเฉพาะ และเป็นป้อมปราการป้องกันสุดท้าย โดยเน้นที่บทบาททางการทหาร เปิดให้เฉพาะบุคลากรของกองทัพและผู้มีพลังวิวัฒนาการเท่านั้น ห้ามผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องเข้า”

“อย่างที่สอง ขยายขอบเขตของที่หลบภัยหมายเลขสามออกไปเป็นรัศมีห้าร้อยเมตร และรวมถนนสองสามสายรอบๆ เข้ามาอยู่ในพื้นที่ควบคุม แบบนี้ความลึกทางยุทธศาสตร์จะเพิ่มขึ้นโดยตรงสี่ห้าเท่า และมีพื้นที่มากขึ้นในการสร้างแนวป้องกันที่สอง ที่สาม หรือแม้กระทั่งที่สี่ ซึ่งจะช่วยเพิ่มความสามารถในการต้านทานและทำลายล้างฝูงซอมบี้ได้อย่างมาก”

“จากนั้น เกี่ยวกับปัญหาการจัดหาที่พักให้ผู้ลี้ภัยจำนวนมาก เราเตรียมจะยึดครองชุมชนระดับไฮเอนด์แห่งหนึ่งที่อยู่ภายในแนวป้องกันที่หนึ่ง และกำจัดซอมบี้ในนั้นให้หมด แล้วก็จัดสภาพแวดล้อมภายในอาคารให้เรียบง่าย เพียงแค่หนึ่งหรือสองอาคาร ก็จะสามารถตอบสนองความต้องการที่พักของสมาชิกที่หลบภัยหมายเลขสามในปัจจุบันได้ ต่อให้ในอนาคตขนาดจะขยายใหญ่ขึ้นอีก ชุมชนแห่งนี้ก็ยังเพียงพอ”

“สุดท้าย ในขณะที่ทำการฟื้นฟูหลังสงคราม เราก็ไม่ได้ตั้งใจจะละทิ้งการขยายอาณาเขต แต่เตรียมจะทำทั้งสองอย่างพร้อมกัน”

“ปัจจุบัน เกือบเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของผู้มีพลังวิวัฒนาการ และหน่วยติดอาวุธกว่าร้อยคน กำลังกวาดล้างฝูงซอมบี้ประปรายนอกแนวป้องกัน และเก็บเกี่ยวผลึกแกนกลาง คาดว่าในขณะที่การซ่อมแซมเสร็จสิ้น ก็จะสามารถกำจัดซอมบี้ที่เดินเตร็ดเตร่อยู่ใกล้ๆ ถนนสองสามสายรอบๆ ได้ทั้งหมด และสามารถขยายอาณาเขตไปยังพื้นที่ที่ลึกขึ้นของเขตเถี่ยซีได้!”

หลังจากที่ฟังรายงานที่พรั่งพรูไม่หยุด แต่มีเหตุผลของหลี่เตาเฟิงและคนอื่นๆ จบ

จางหงไม่ได้มีอะไรที่จะต้องชี้แนะเกี่ยวกับแผนการที่พวกเขาเสนอ ในด้านเหล่านี้ผู้เชี่ยวชาญย่อมมีอำนาจมากกว่า

ดังนั้น

เขาจึงตัดสินใจ:

“จะจัดการอย่างไร พวกคุณสามารถตัดสินใจได้เอง”

“ฉันต้องการเพียงแค่เห็นผลลัพธ์ที่พวกคุณสัญญาไว้กับฉัน ในเวลาที่กำหนด!”

คำพูดนี้ดังขึ้น

ทุกคนก็รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง

และต่างก็คิดว่านี่คือความไว้วางใจที่ท่านจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์มีต่อพวกเขา

ต่างก็มองหน้ากัน

และเอ่ยปากพร้อมกัน

และตั้งปณิธานพร้อมกันว่า:

“รับประกันว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จ!”

หลังจากที่ได้สำรวจหนึ่งรอบ และพบว่าที่หลบภัยหมายเลขสามได้ค่อยๆ เข้าสู่ระบบ และไม่มีอะไรต้องกังวลแล้วชั่วคราว

จางหงก็ตรงไปยังส่วนลึกของเขตเถี่ยซี

ยังไงก็ต้องลงมืออยู่แล้ว

ก็เลยมาฆ่าซอมบี้ล่วงหน้าเสียเลย ทั้งลดแรงกดดันให้กับกองทัพใหญ่ที่จะบุกเข้ามาในภายหลัง และยังสามารถเก็บผลึกแกนกลางเพื่อที่จะได้เลื่อนระดับเร็วขึ้น

เรื่องที่ได้ประโยชน์สองต่อแบบนี้

จางหงยินดีที่จะทำเสมอ

ตูม!

จางหงลงจอด

เพียงแต่ว่า ในตอนนี้ เขาไม่ได้อยู่ในร่างของมนุษย์

ไม่เพียงแต่จะสูงถึงห้าเมตร ท่อนบนยังแข็งแกร่งและบึกบึนอย่างยิ่ง โดยเฉพาะหมัดเหล็กที่ไหลเวียนด้วยลาวาคู่นั้น ดูแล้วก็รู้ว่ามีพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว!

ใช่แล้ว

ท่าทางนี้ คือไททันระดับสูงสุดขั้นห้าที่ถูกจางหงฆ่าตายด้วยตัวเอง!

เขาใช้พลังอักขระลิง

ความสามารถในการแปลงร่างเป็นทุกสิ่ง ทำให้จางหงกลายเป็นซอมบี้ไททันที่แท้จริง กระทั่งยังแข็งแกร่งกว่าซอมบี้ไททันตัวเดิมที่ถูกฆ่าไปอีกขั้น เรียกได้ว่าศิษย์เก่งกว่าอาจารย์

“โฮก!!!”

เขาคำรามก้องฟ้า

เมื่อกลายเป็นซอมบี้ไททัน จางหงยังคงมีสติ และพลังของอักขระอื่นๆ ก็ยังสามารถใช้ได้

ดังนั้นความแข็งแกร่งเมื่อเทียบกับร่างปกติ กระทั่งยังแข็งแกร่งกว่าเล็กน้อย

“นี่คือความรู้สึกที่กลายเป็นซอมบี้เหรอ ก็ไม่เลวเหมือนกัน โดยเฉพาะพลัง รู้สึกว่าตอนนี้ฉันสามารถถือกันดั้มด้วยมือเปล่าได้เลย!”

จางหงรู้สึกเช่นนั้นในใจ

จากนั้น

เขาก็ใจร้อนอยากจะเริ่มการสังหาร

วูบ——~

คลื่นคำสั่งที่มองไม่เห็นแต่ไม่สามารถฝ่าฝืนได้ ก็แผ่กระจายออกไป และกระจายไปทั่วรัศมีพันเมตร ทำให้ซอมบี้ทุกตัวในระยะสั่นสะท้านและเงียบกริบ

นี่ไม่ใช่แรงกดดันของฉายา [เฟิร์สบลัด]

แต่เป็นสิทธิพิเศษของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ระดับสูง

สามารถออกคำสั่งให้กับสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ที่มีระดับต่ำกว่าตัวเองในระยะหนึ่งได้!