บทที่ 27 - กระแสแสง

บทที่ 27 - กระแสแสง

[ท่านได้ผ่านการทดสอบเจตจำนงแห่งยุทธ์แล้ว กรุณารอการทดสอบรายการที่สองเริ่มขึ้น]

เบื้องหน้าของเจียงเย่ปรากฏตัวอักษรขึ้นมาหนึ่งแถว

“นี่คือการทดสอบเจตจำนงแห่งยุทธ์?”

เจียงเย่ดึงกางเกงขึ้น แล้วส่ายหน้า “ธรรมดาสามัญ”

บางทีสำหรับคนอื่นแล้ว ภาพมายาเมื่อครู่อาจจะสมจริงมาก ทุกด้านล้วนสมจริงอย่างยิ่งยวด

แต่สำหรับเจียงเย่แล้ว กลับเต็มไปด้วยช่องโหว่

เหตุผลไม่มีอื่นใด

เพียงเพราะว่าครึ่งปีมานี้ ทุกคืนเขาจะอยู่ในบันไดยุทธ์สวรรค์ ผ่านการทดสอบที่คล้ายกัน

และภาพมายาในบันไดยุทธ์สวรรค์ ไม่เพียงแต่จะดูสมจริงอย่างยิ่งยวด แม้แต่สัมผัส, กลิ่น และรสชาติก็ยังมาถึงระดับสูงสุด

ทุกครั้งที่มีปฏิสัมพันธ์ จะทำให้เกิดการสั่นสะเทือนความถี่สูงของเครือข่ายประสาทในสมอง ก่อให้เกิดพายุโดพามีนเป็นระลอกๆ ทำให้คนไม่อาจหยุดยั้งได้

เมื่อได้ลิ้มลองของดีเช่นนี้แล้ว

การทดสอบเจตจำนงแห่งยุทธ์เมื่อครู่ สำหรับเจียงเย่แล้วก็ไม่นับว่าเป็นอะไร

ในวินาทีแรกที่เห็นเด็กสาวเท้าเปล่าขาวราวหิมะคนนั้น เขาก็เดาได้ว่า ตนเองได้เข้าสู่ภาพมายาแล้ว

แต่เพราะความรอบคอบ จึงยังคงแยกแยะอย่างละเอียดถี่ถ้วน

ไม่นึกเลยว่าเด็กสาวคนนั้นเมื่อเห็นเขาไม่หลงกล กลับจัดให้มีเด็กสาวแสนสวยที่เหมือนกันอีกสามสี่คนเข้ามาในห้อง จะมาให้บริการเขาพร้อมกัน

และเสียงของเด็กสาวแสนสวยเหล่านี้ ก็คล้ายกับเสียงของเผ่าเงา สามารถรบกวนจิตใจได้

สาวงามหลายคนส่งเสียงที่ยั่วยวนออกมาอย่างต่อเนื่อง พยายามที่จะทำให้เขาจมดิ่งลงบนเตียงใหญ่

เจียงเย่เห็นดังนั้น กลับยิ่งแน่ใจอย่างสมบูรณ์ว่านี่คือภาพมายา

จากนั้น เขาก็ผ่านการทดสอบได้อย่างง่ายดาย

“เวลาเกือบหนึ่งนาที ถึงจะผ่านการทดสอบได้”

เจียงเย่พึมพำ “ไม่รู้ว่าผลงานระดับนี้ จะสามารถพุ่งเข้าสู่สามอันดับแรกได้รึเปล่า?”

ในตอนนี้ระบบยังไม่ได้ให้ผลการจัดอันดับ เขาก็ทำได้เพียงรอคอยอย่างอดทนเท่านั้น

เวลาผ่านไป

พริบตาเดียว ก็ผ่านไปสิบห้านาที

[การทดสอบเจตจำนงแห่งยุทธ์สิ้นสุดลงแล้ว!]

[ผู้ที่ยังไม่สามารถทลายภาพมายาได้ ตกรอบ]

ม่านแสงปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของผู้เข้าร่วมการทดสอบทุกคน

จากนั้น บนม่านแสงก็ปรากฏรายชื่อผลการเรียนของทุกคนขึ้นมา

ในพื้นที่ทดสอบที่หลินเสวียนอยู่

หลังจากที่ม่านแสงปรากฏขึ้น หลินเสวียนก็รีบมองไปยังรายชื่อผลการเรียนทันที

[หลินเสวียน: 280 คะแนน]

“ห่างจากคะแนนเต็มแค่ 20 คะแนน?” บนใบหน้าของหลินเสวียนเผยรอยยิ้มออกมา

ก่อนหน้านี้ตอนที่เข้าสู่ภาพมายา แม้จะทำให้เขาหวาดกลัวอยู่พักหนึ่ง

แต่เขาก็เป็นถึงนักเรียนระดับหัวกะทิของโรงเรียนมัธยมอันเฉิงหมายเลขหนึ่ง เจตจำนงแห่งยุทธ์ก็ไม่นับว่าอ่อนแอ

ดังนั้นจึงใช้เวลาเพียงห้านาทีก็ผ่านการทดสอบ!

“ยังมีใครสูงกว่าฉันอีกไหม?”

หลินเสวียนยังคงมองไปยังรายชื่อผลการเรียนต่อไป

[เจิงเสวี่ยชิง: 290 คะแนน]

[สวีเหล่ย: 260 คะแนน]

[หลี่จื้อเชา: 210 คะแนน]

หลังจากกวาดสายตามองชื่อเหล่านี้แล้ว

หลินเสวียนก็พลันยิ้มกว้าง “เชาเพิ่งจะได้ 210 คะแนน? อ่อนจริงๆ”

เจตจำนงแห่งยุทธ์ก็สู้เขาไม่ได้ พรสวรรค์ด้านยุทธ์ก็สู้เขาไม่ได้ ยังจะเอาอะไรมาสู้กับเขาอีก?

หลินเสวียนส่ายหน้า ไม่ได้มองหลี่จื้อเชาเป็นภัยคุกคามอีกต่อไป “การทดสอบครั้งนี้ คู่ต่อสู้ที่ใหญ่ที่สุดของฉัน น่าจะเป็นเจิงเสวี่ยชิงคนนี้แล้ว”

“หืม?”

ทันใดนั้น หางตาของเขาก็กวาดไปเห็นชื่อหนึ่ง สีหน้าก็พลันชะงักไป

“เจียงเย่, 300 คะแนน?”

“นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?”

หลินเสวียนจ้องมองชื่อนั้นแน่น ไม่อยากจะเชื่ออยู่บ้าง

ถึงกับมีคนได้คะแนนเต็ม!

หรือว่า อีกฝ่ายใช้เวลาเพียงสามนาทีก็ผ่านการทดสอบได้แล้ว?!

ในพื้นที่ทดสอบอีกแห่งหนึ่ง

เด็กสาวหน้าตางดงามในชุดกระโปรงสีแดง ขมวดคิ้วมองดูรายชื่อ

“เจียงเย่...”

เจิงเสวี่ยชิงจ้องมองชื่อข้างบน กำหมัดแน่น แล้วกล่าว “การทดสอบอีกสองรายการหลัง ฉันต้องพยายามอย่างเต็มที่ จะยอมให้คนจากห้องธรรมดามาชิงอันดับหนึ่งไปไม่ได้เด็ดขาด!”

แบบนั้นแล้วเธอจะต้องกลายเป็นตัวตลกของเพื่อนร่วมห้องอย่างแน่นอน!

“แล้วก็หลินเสวียนจากโรงเรียนมัธยมอันเฉิงหมายเลขหนึ่งคนนั้น เขาเพิ่งจะอยู่ม.ปลายปีหนึ่งเท่านั้น ฉันยิ่งจะแพ้ให้เขาไม่ได้”

เจิงเสวี่ยชิงพูดเสียงเบา ราวกับกำลังให้กำลังใจตนเอง

หลี่จื้อเชามองดูรายชื่อผลการเรียน สูดหายใจเข้าลึกๆ

สำหรับที่ตนเองได้ 210 คะแนน เขาไม่ได้ประหลาดใจ

เพราะเขาใช้เวลาเกือบสิบนาทีถึงจะเดินออกจากภาพมายาได้

เจตจำนงแห่งยุทธ์ เป็นจุดอ่อนของเขามาโดยตลอด

เพราะอย่างไรเสีย การใช้ยาสามารถยกระดับความแข็งแกร่งทางยุทธ์ได้ แต่กลับไม่สามารถเพิ่มพูนเจตจำนงแห่งยุทธ์ได้

“เจียงเย่ ถึงกับได้คะแนนเต็ม 300 คะแนน?” หลี่จื้อเชามองดูรายชื่อ “หลินเสวียนก็ได้ 280 คะแนน?”

เขากำหมัดแน่น แต่กลับไม่ได้ท้อแท้

“ตั้งแต่การทดสอบรายการที่สองเป็นต้นไป ฉันจะแสดงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของตนเองออกมา”

“เจียงเย่, หลินเสวียน, แล้วก็เจิงเสวี่ยชิง... พวกนายทุกคนจะต้องถูกฉันแซงหน้า!”

ในแววตาของหลี่จื้อเชาส่องประกายคมปลาบออกมา

[การทดสอบเจตจำนงแห่งยุทธ์สิ้นสุดลง จำนวนผู้ตกรอบ: 30 คน]

[การทดสอบกระแสแสง กำลังจะเริ่มขึ้น ขอให้ผู้เข้าร่วมการทดสอบเตรียมตัวให้พร้อม!]

ข้างหูของเจียงเย่ มีเสียงเครื่องจักรที่เย็นชาดังขึ้น

เขามองดูตัวอักษรแล้วประหลาดใจเล็กน้อย “การทดสอบรายการแรกก็ตกรอบไป 30 คนแล้ว?”

เจตจำนงแห่งยุทธ์ของผู้เข้าแข่งขันรุ่นนี้ ช่างเปราะบางเกินไปแล้วนะ?

“ดูท่า ฉันจะประเมินตัวเองต่ำเกินไป และประเมินคนอื่นสูงเกินไปแล้ว” เจียงเย่ส่ายหน้าถอนหายใจ

เขาทุกวันล้วนขัดเกลาอยู่ในบันไดยุทธ์สวรรค์ เจตจำนงแห่งยุทธ์แข็งแกร่งดุจหินผามานานแล้ว จะเทียบกับคนธรรมดาได้อย่างไร?

“การทดสอบกระแสแสงเริ่มขึ้นแล้ว”

เจียงเย่มองไปข้างหน้า

แม้ว่าการทดสอบเจตจำนงแห่งยุทธ์จะได้เปรียบ แต่การทดสอบอีกสองรายการต่อไป ก็สำคัญเช่นกัน

หากต้องการคว้าสามอันดับแรก เขาต้องพยายามอย่างเต็มที่

ในตอนนี้ สภาพแวดล้อมรอบตัวของเจียงเย่ก็พลันมืดลง

จากนั้น เขาก็ปรากฏตัวขึ้นในฉากที่มืดมิดแห่งหนึ่ง รอบด้านมืดสนิท มีเพียงแสงสว่างเล็กน้อยเท่านั้น

[การทดสอบกระแสแสงเริ่มขึ้น]

[กฎการทดสอบ: ภายในสิบห้านาที พยายามหลบหลีกลูกศรแสงที่ยิงมาหาคุณให้ได้มากที่สุด ยิ่งทนอยู่ได้นานเท่าไหร่ คะแนนก็จะยิ่งสูงขึ้น]

[เมื่อถูกลูกศรแสงยิงถูกสิบครั้ง การทดสอบจะสิ้นสุดลงทันที]

เมื่อมองดูตัวอักษรที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า เจียงเย่ก็อดไม่ได้ที่จะเข้าใจในทันที

“เป็นอย่างนี้นี่เอง ทดสอบเพลงเท้าและความเร็วในการตอบสนอง?”

“ฉากที่มืดมิดแห่งนี้ ถ้ามีลูกศรแสงยิงมา ก็น่าจะตอบสนองได้ง่าย”

เจียงเย่คิดว่าฉากการทดสอบนี้จัดเตรียมได้รอบคอบดี

แต่ในไม่ช้าเขาก็ไม่ได้คิดเช่นนั้นอีกต่อไป

“ฟิ้ว!”

เสียงแหวกอากาศดังขึ้น

เจียงเย่หันไปมองอย่างแรง จากนั้นในใจก็ตกใจ

นั่นกลับเป็นลูกศรแสงสีดำสนิท!

ราวกับหลอมรวมเข้ากับความมืดโดยสิ้นเชิง เหมือนกับการล่องหน

โชคดีที่เจียงเย่ฝึกฝนมาจนถึงตอนนี้ ความเร็วในการตอบสนองก็เหนือกว่าคนธรรมดาไปนานแล้ว

ร่างของเขาเคลื่อนที่ไปด้านข้างทีหนึ่ง ก็หลบลูกศรแสงลูกแรกได้แล้ว

“ลูกศรแสงสีดำ? ความยากระดับนี้มันโหดไปหน่อยนะ!”

ในใจของเจียงเย่อดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกอยากจะด่าขึ้นมา

ฉากที่มืดมิด ลูกศรแสงสีดำ ความเร็วขนาดนี้ถ้าเร็วกว่านี้อีกหน่อย เขาก็อาจจะตอบสนองไม่ทัน!

แต่ในไม่ช้า เจียงเย่ก็สงบลง

เขาตอบสนองไม่ทัน คนอื่นก็ตอบสนองไม่ทันเหมือนกัน

ก็ขึ้นอยู่กับว่าใครจะทนได้นานกว่ากัน

“ฉันมีหูทิพย์และก้าวสายลม สามารถใช้การฟังเสียงระบุตำแหน่ง ตอบสนองล่วงหน้าได้”

“ส่วนก้าวสายลม คงอยู่ได้แค่ 30 วินาที พยายามยื้อไปจนถึงที่สุดแล้วค่อยใช้”

ในชั่วพริบตา ในใจของเจียงเย่ก็มีแผนการแล้ว

“ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!”

มีลูกศรแสงอีกหลายลูกยิงมา และมาจากทิศทางที่แตกต่างกัน

เจียงเย่เงี่ยหูฟัง แยกแยะทิศทางอย่างละเอียด

หูทิพย์: การได้ยินเพิ่มขึ้น 200%!

วินาทีต่อมา เขาก็กลายเป็นเงาเลือนราง พุ่งหลบหลีกไป