ตอนที่ 3 : คู่ปรับเก่า

เนื่องจากบริเวณนี้เป็นแหล่งที่มาหลักของหินสำหรับเผ่า แน่นอนว่ามีหินสภาพดีอุดมสมบูรณ์ ซึ่งสามารถทำเป็นเครื่องมือได้อย่างง่ายดาย ธรรมชาติ นักรบมีสิทธิพิเศษได้เลือกหินเป็นอันดับแรกจากที่ได้รวบรวมสะสม เนื่องจากเป็นสนามฝึกของพวกเขา หลังจากนั้นคนที่อ่อนแอรวมทั้งฉาวซวนจึงจะมีโอกาส "รับของเหลือ"

วลีฟังค่อนข้างหยิ่ง แม้ว่ามันจะอธิบายสถานการณ์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

โดยปกติคนอื่น ๆ ในเผ่าจะ "รับของเหลือ" เมื่อเป็นเวลาช่วงอาหารมื้อค่ำ มันเกือบเป็นช่วงเวลาที่พระอาทิตย์ตกดิน นี่เป็นเพราะในช่วงเวลานั้นนักรบส่วนใหญ่จะหยุดการฝึกฝนและพักผ่อน อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาอื่น ๆ ของวัน การฝึกฝนจะกลายเป็นสถานที่ค่อนข้างอันตรายสำหรับผู้ที่พลังสัญลักษณ์ของพวกเขายังไม่ตื่นขึ้นมา หินกระจัดกระจายเกลื่อนกลาดจากการกระแทกกำปั้นของบรรดานักรบที่ยอดเยี่ยม หินกลายเป็นกระสุนทำให้บาดเจ็บได้ โชคดี ด้วยคำแนะนำก่อนหน้านี้ของเมย มันก็จะง่ายมากขึ้นและปลอดภัยมากขึ้นสำหรับฉาวซวนไปถึงจุดหมายปลายทาง

หินละเอียดเนื้อดีสามารถซื้อขายแลกเปลี่ยนได้เป็นจำนวนมาก และแน่นอน ฉาวซวน ไม่มีเจตนาที่จะปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป

ร่วมกับซีซาร์ ฉาวซวนเดินทางไปตามถนน ซึ่งเมยชี้ให้เห็นก่อนหน้านี้ ในขณะที่กำลังทำเช่นนั้น เสียงดังก้องมาจากเนินเขาฝึกฝน, หินถูกทำลายที่ไหนสักแห่ง จากด้านบน ในทิศทางของเส้นทางอื่น,ก้อนหินขนาดใหญ่ถูกกลิ้งลงมาที่ด้านข้างของภูเขา มันจะมีความเสี่ยงมาก ถ้าฉาวซวนเดินไปที่นั่นในกรณีที่เมยไม่ได้บอกเส้นทางที่ปลอดภัย

ฉาวซวนเดินต่อไปขณะที่เขาตั้งใจขยี้ผมยุ่งๆ และเขย่าเศษหินที่ติดบนเสื้อผ้าของเขา

สถานที่ที่เมยได้ฝึกฝนตัวเขาเอง ใกล้เคียงกับด้านบนของเนินเขา ตั้งแต่ที่นี้เป็นสนามฝึกของนักรบ 'ไม่มีเส้นทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบและมันพิสูจน์แล้วว่าเป็นเรื่องยากที่จะข้ามผ่าน แขน,มือและเท้าฉาวซวนมีเลือดออก ในที่สุดเมื่อเขามาถึงพื้นที่ที่ถูกต้อง

ฉาวซวนไม่ได้เป็นทุกข์เป็นร้อนกับบาดแผล สำหรับพวกมันจะรักษาบาดแผลหลังจากพักผ่อนไม่กี่วัน ทุกอย่างจะคุ้มค่าถ้าเขาสามารถหาหินเนื้อดีบางส่วน

มันต้องใช้ความแข็งแรงอย่างมากในการเข้าถึงสถานที่แห่งนี้ และแน่นอน ฉาวซวนอาจจะไม่มีความสามารถปีนภูเขา หากเขาไม่ได้กินอาหารเช้าในเช้าวันนี้

ก้อนหินขนาดแตกต่างกันและรูปทรงต่าง ๆ เรียงรายอยู่บนพื้นดินที่ไม่สม่ำเสมอ ในขณะที่ด้านตรงข้ามของหน้าผามีหลุมลึกที่แตกต่างกันมีร่องรอยเว้าแหว่งที่ริมขอบผิวหิน ฉาวซวนสันนิษฐานว่าต้องมีก้อนหินหนักอึ้งฝังอยู่ในหลุมที่เขาพบก่อนที่เมยขุดพวกมันออกมา และนำพวกมันกลับไปพร้อมกับเขาเพื่อทำเป็นเครื่องมือล่าสัตว์ออกมา หินเนื้อละเอียดและแข็งแรงไม่กระจายอยู่ทั่วไปในเทือกเขา ในความเป็นจริงพวกมันจะจับกลุ่มเป็นก้อน ด้วยบางส่วนพวกมันอยู่บนพื้นผิวของภูเขาและบางส่วนฝังอยู่ลึกๆ ภายใน นักรบไม่สามารถฉีกแยกภูเขาเพื่อหาก้อนหินเหล่านี้ได้ ดีที่สุดขึ้นอยู่กับโชคของพวกเขา นี่คือเหตุผลที่ฉาวซวนก่อนหน้านี้ตั้งข้อสังเกตว่าเมยมีโชคที่ดีเมื่อเขากลับมา

นอกเหนือจากหลุมมากมาย มีรอยกำปั้นและรอยเท้าอยู่บนหน้าผา นี่คือ ที่ๆเมยฝึกฝนตัวเอง

นักรบพัฒนากำปั้นรุนแรงเป็นพิเศษ ฉาวซวนหยุดกำปั้นของเขา หากแม้ว่าเขาปะทะกับส่วนที่เปราะบางที่สุดของหน้าผา ในขณะที่หินก็ยังคงเหมือนเดิม

หินที่แข็งที่สุด มีรูปร่างที่เหมาะสมถูกเมยหยิบออกไปแล้ว เมยพุ่งเป้าไปที่ที่ประกอบไปด้วยวัตถุดิบชั้นดี แต่ยังมีก้อนหินคุณภาพโดยเฉลี่ยบางส่วนที่เหลือซึ่งฉาวซวนสามารถใช้ได้

โดยไม่ต้องคิดเป็นครั้งที่สอง ฉาวซวนนำซีซาร์ที่รับผิดชอบสำหรับการเฝ้าระวัง ในขณะที่เขาใช้เวลาของเขาเพื่อหาก้อนหินซึ่งสามารถนำไปแลกกับอาหาร เขาจะต้องรีบก่อนที่คนอื่นจะมาปล้นเขาจากการค้นหา

ฉาวซวนหยิบเศษหินมีคมและยาว มันยาวครึ่งฟุตมีรูปร่างผิดปกติและไม่ใหญ่หรือหนักเป็นพิเศษ ฉาวซวนรู้ว่าคุณภาพของหินไม่ได้ขึ้นอยู่กับน้ำหนักของมัน มีหินหลายประเภทในปัจจุบันที่นี่เป็นที่ๆ ฉาวซวนไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิตก่อนของเขา แม้ใช้สามัญสำนึกจากชีวิตที่ผ่านมาของเขา ไร้ประโยชน์ที่จะพิสูจน์ในโลกแห่งนี้ ความรู้ทั้งหมดที่ฉาวซวนเข้าใจก็ยังใหม่กับเขา จากประสบการณ์ของเขาที่สะสมผ่านมาหกเดือน ซึ่งแตกต่างจากนักรบที่มีประสบการณ์ซึ่งสามารถประเมินคุณภาพหินโดยเนื้อสัมผัสและลักษณะของมัน ฉาวซวนไม่รู้วิธีการแยกแยะคุณภาพของหิน สำหรับเขาไม่มีประสบการณ์มากมายในด้านนี้ ดังนั้นเขาจึงใช้วิธีการดั้งเดิมที่จะพบหินที่มีรูปร่างที่เหมาะสมในการทำงานและใช้มีดหินของเขาตัดไปที่หินเพื่อดูเนื้อหินข้างในของมัน ถ้ามีรอยตัดทิ้งไว้บนหิน ปกติแล้ว การสลักหินตื้นๆ คุณภาพของหินอยู้ในระดับที่ดีขึ้น

ฉาวซวนยกมีดของเขาขึ้นสูงและแทงลงไปที่ขอบของหิน หลังจากที่เสียงแตกร้าวดังขึ้น รอยแทงเล็กๆ ปรากฎขึ้นบนหิน ฉาวซวนดีใจมากเพราะเขาระบุว่ามันอาจจะนำมาทำเป็นลูกศรหรือหัวหอก เครื่องหิน เสื้อเกราะ ช่างตีเหล็กสามารถตัดสินใจว่าจะทำอะไร แต่กับหิน ทุกอย่างที่ฉาวซวนต้องทำคือการหาหินคุณภาพดีสักชิ้นและนำไปขายแลกอาหาร

หลังจากวางหินลงในถุงหนังสัตว์ของเขา หลุมมากมายถูกล่อนด้วยตะแกรง ฉาวซวนวางแผนที่จะสังเกตุมัน แต่ซีซาร์ตรวจพบบางสิ่งบางอย่างที่ผิดปกติ

ฉาวซวนขยับไปทางซีซาร์อย่างระมัดระวัง และมองไปในทิศทางที่เขาแสดงให้เห็น มีเด็กสามคน อายุประมาณสิบปี แข็งแรงและสูงกว่าฉาวซวน

คนรู้จักฉาวซวนเก่าเช่นเดียวกับคู่แข่งเก่าและพวกเขามักจะปล้นข้าวของของฉาวซวน สารเลวตัวน้อยทั้งสาม!

พวกเขาไม่ได้มาจาก "ถ้ำเด็กกำพร้า" แต่มาจากครอบครัวที่อาศัยอยู่ที่เขตตีนเขา พวกเขามักจะออกไปเที่ยวด้วยกันและเริ่มปล้นฉาวซวนเพียงไม่กี่วันหลังจากฉาวซวนตื่นขึ้นมาในโลกนี้ ตอนแรกฉาวซวนยังไม่ได้เปลี่ยนแปลงความคิดของเขา และเขามักจะทำสิ่งที่เขาทำในชีวิตสุดท้ายของเขา เขาจะยับยั้งอารมณ์ของเขาแม้แต่ตอนที่เขาต่อสู้กลับไป ความใจดีและมีเมตตานี้ ส่งผลให้เนื้อตากแห้งของเขาสูญหายที่เขาต้องทำงานอย่างหนักเพื่อได้มัน และฟาดกระหน่ำเขาอย่างรุนแรง

หลังจากนั้นฉาวซวนเข้าใจความเป็นจริงของสถานการณ์และปรับตัว มันก็เหมือนกับวันแรกเมื่อเขาตื่นขึ้นมาในถ้ำและมองออกไปที่เด็กๆ ต่อสู้กันเพื่ออาหาร ด้วยสายตาของหมาป่าหิวกระหาย เช่นนั้นแล้วฉาวซวนเปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อพวกเขา

ในขณะที่พักฟื้น ฉาวซวนคิดอย่างลึกซึ้งและหลังจากนั้นตัดสินใจว่าเขาจะไม่รีรอเมื่อต่อสู้กับพวกเขา กฎภายในเผ่าของพวกเขาไม่ฆ่าให้ตายและไม่ทำให้พิการ ดังนั้นไม่มีใครจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวหากไม่มีใครถูกฆ่าตายหรือพิการ ผู้อยู่อาศัยในเขตตีนเขานำการปกครองแบบป่าเถื่อนนี้มาใช้แล้ว

ฉาวซวนไม่รู้ว่าผู้คนในเผ่าเป็นเผ่าพันธุ์พิเศษบางอย่าง พวกเขามีความสามารถในการรักษาที่แข็งแกร่งถึงแม้ว่าพวกเขาดูคล้ายกับคนที่มาจากชีวิตในอดีตของเขา ชายผู้หนึ่งสามารถยืนขึ้นด้วยเท้าของตัวเองได้อีกครั้งหลังจากพักผ่อนไม่กี่วันแม้ว่าหลังจากที่เขาบาดเจ็บสาหัส หลังจากหนึ่งหรือสองเดือนร่างกายของเขาจะดีเหมือนใหม่  นั่นก็เป็นเหตุผลว่าทำไมคนในเผ่าของพวกเขาไม่สนใจการต่อสู้,สำหรับในสายตาของพวกเขาการต่อสู้เพื่อเหตุผลเช่นนี้เป็นเพียงปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่มีความสำคัญน้อยกว่าการหาอาหาร

สำหรับเด็กสามคน,ฉาวซวนไม่สูงหรือแข็งแกร่งเท่าพวกเขาและเขาก็ไม่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีเท่าพวกเขา เขาจะใช้อะไรในการต่อสู้? มันต้องมีจิตใจที่โหดเหี้ยมและกลยุทธ์ที่แข็งแกร่งในการต่อสู้โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีจำนวนที่มากกว่า

ฉาวซวนกดหัวของซีซาร์ลงเล็กน้อย แต่ซีซาร์ก็ยังคงแยกเขี้ยวแสดงให้เห็นฟันของมันอย่างดุเดือดต่อเด็กที่กำลังจะมาถึง ฉาวซวนจับปากของซีซาร์และกระซิบ "รอสักประเดี๋ยว!"

มองไปรอบ ๆ ฉาวซวนเลือกสถานที่ซ่อนสำหรับถุงหนังสัตว์ภายในมีหินที่เขาหยิบมา แล้วเขาก็เคลื่อนไหวอย่างเงียบ ๆ ไปอยู่ที่ด้านหลังของหน้าผาและพูดกับซีซาร์ "เจ้าต้องจัดการกับ 'เย' ตกลงไหม? เจ้ารู้ไหมว่าใครคือ 'เย' ใช่ไหม? "

นักรบบางคนเคยกล่าวไว้ว่าสัตว์ป่าส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ในป่าลึกนั้นฉลาดมาก และคนโง่จะยากกว่าในการฝึก ซีซาร์เป็นสายพันธุ์อัจฉริยะ,และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาทำงานร่วมกัน แม้ว่าซีซาร์มีอาการสับสน มันไม่ได้สำคัญว่ามันจัดการกับใคร สำหรับฉาวซวนได้ตัดสินใจที่จะจัดการกับไอ้หัวโจกสารเลวที่เรียกว่า "ซาย" ด้วยตัวเอง เพราะมันจะง่ายขึ้นมากเมื่อเขาล้มซายลง

ซีซาร์ก้มตัวชิดกับพื้นดินและซ่อนตัวอยู่หลังก้อนหินยักษ์ นี้แสดงให้เห็นว่ามันเข้าใจคำสั่งฉาวซวน

มันดูเหมือนว่าสัตว์ป่าทั้งหมดโดยธรรมชาติมีความสามารถในการสะกดรอยกับสังเกตุการ์ณ โจมตีอย่างรุนแรงและลงมือชกตีอย่างร้ายกาจ สัญชาตญาณของพวกมันถูกปลุกเร้าจากการล่า แม้ว่าจะเป็นหมาป่าถูกเลี้ยงดูอย่างสุนัข