บทที่ 3: ฝึกฝนวิชาต้องห้าม
บทที่ 3: ฝึกฝนวิชาต้องห้าม
บทที่ 3: ฝึกฝนวิชาต้องห้าม
นี่คือเคล็ดวิชาเริ่มต้นสำหรับการฝึกฝนวิชาต้องห้าม เติมเต็มพรสวรรค์
เมื่อเริ่มต้นได้แล้ว ครั้งต่อไปที่จะยกระดับพรสวรรค์ก็ไม่จำเป็นต้องทำท่าทางประหลาดอีกต่อไป เพียงแค่ผลาญอายุขัยโดยตรงได้เลย
ซูฝานนั่งขัดสมาธิบนพื้นและเริ่มบำเพ็ญเพียรวิชาต้องห้ามนี้
ในชั่วขณะหนึ่ง เขารู้สึกวูบไหวไปชั่วครู่ ราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างหายไปจากร่างกายของเขา
อายุขัย!
ระบบอายุขัยไร้ขีดจำกัดสั่นไหวเล็กน้อย
"ผลาญอายุขัยไปสิบปีแล้วรึ? ข้าไม่รู้สึกอะไรเลย!"
ซูฝานเดาะลิ้นในปาก
การมีอายุขัยที่ไม่มีวันสิ้นสุดนี่มันยอดเยี่ยมจริงๆ
"ในที่สุดข้าก็เริ่มต้นได้แล้ว พรสวรรค์ของข้าพัฒนาขึ้นแค่ไหนกันนะ?"
ในชั่วพริบตา ซูฝานรู้สึกว่าเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรที่เขาเคยฝึกฝนมาก่อนหน้านี้กลับกลายเป็นเรื่องง่ายดายขึ้น
ตอนนี้เขาสามารถเข้าใจวิถีกระบี่ซึ่งก่อนหน้านี้เขาไม่สามารถเข้าใจได้เลย
"พรสวรรค์ของข้าเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า!"
ซูฝานดีใจอย่างยิ่ง
ถึงแม้พรสวรรค์ของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า แต่เขาก็ยังคงเป็นเศษสวะอยู่ดี!
เพราะท้ายที่สุดแล้ว พรสวรรค์พื้นฐานของเขามันย่ำแย่เกินไปจริงๆ!
"ข้าไม่สามารถผลาญอายุขัยอย่างต่อเนื่องได้!"
ซูฝานถอนหายใจพลางมองอย่างไม่พอใจ
"ข้าสามารถใช้มันได้อีกครั้งในวันพรุ่งนี้ ถ้าข้าใช้มันวันละครั้ง ไม่นานข้าก็จะไล่ตามพวกอัจฉริยะที่หาตัวจับยากเหล่านั้นทัน"
เมื่อคิดเช่นนี้ ซูฝานก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา
วิชาต้องห้าม เติมเต็มพรสวรรค์ ทรงพลังจริงๆ!
"ไปดูดีกว่าว่ามีวิชาต้องห้ามอื่นที่เหมาะสมอีกหรือไม่!"
ซูฝานมองไปยังสุสานวิชาต้องห้ามแห่งถัดไป
พรสวรรค์ของเขาดีขึ้นแล้ว ถึงเวลาที่จะลองฝึกฝนวิชาต้องห้ามอื่นๆ เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของเขา
"วิชาต้องห้าม, สุสานกระบี่สังเวยชีพ"
ซูฝานมาถึงหน้าสุสานแห่งที่สองและมองไปที่ตัวอักษรบนแผ่นศิลารูปกระบี่
กระบี่สังเวยชีพรึ?
นี่เป็นวิชาต้องห้ามสายโจมตี
"วิถีกระบี่พิสดารคาดเดายาก ศัตรูยากจะหยั่งถึง กระบี่สังเวยชีพเผาผลาญอายุขัยเป็นกระบี่หนึ่งเล่ม พ่นออกจากปาก สังหารศัตรูโดยไม่ให้ทันตั้งตัว..."
วิชาต้องห้าม "กระบี่สังเวยชีพ" จัดอยู่ในเคล็ดวิชาโจมตีที่แปลกประหลาดและคาดเดายาก ถูกออกแบบมาเพื่อให้บรรลุผลในการลอบโจมตี
การโจมตีถูกพ่นออกจากปาก ทำให้ผู้คนป้องกันได้ยาก
"วิชาต้องห้ามนี่น่าจะทรงพลังทีเดียว และที่สำคัญกว่านั้น มันช่างร้ายกาจพอ!"
ซูฝานดีใจอย่างยิ่ง
วิชาต้องห้ามนี่มันเหมาะสมกับเขาเกินไปแล้ว
เมื่อเขาอ้าปาก ศัตรูคงคิดว่าเขากำลังจะพูด แต่พวกเขาคงไม่คาดคิดว่าเขาจะปล่อยการโจมตีออกมาแทน!
ยิ่งไปกว่านั้น พลังของกระบี่สังเวยชีพนี้ยังน่าเกรงขามอย่างยิ่ง
เพราะท้ายที่สุดแล้ว มันคือการโจมตีที่ปลดปล่อยออกมาด้วยการเผาผลาญอายุขัย
ซูฝานเปิดสุสาน และข้างในก็เป็นโลงหยกยาวสามฉื่อเช่นกัน
มีจารึกสลักอยู่บนโลงหยก บันทึกที่มาของวิชาต้องห้ามนี้
"...ข้าลุ่มหลงในกระบวนท่ากระบี่ที่แปลกประหลาดคาดเดายากนี้ ละเลยวิถีกระบี่ที่แท้จริง และในที่สุดก็มิอาจไปถึงจุดสูงสุดได้...คนรุ่นหลังจงจำไว้ หากไม่ถึงคราวคับขันที่ชีวิตแขวนบนเส้นด้าย อย่าได้ใช้มันเด็ดขาด มิฉะนั้นจะเสพติดมัน..."
เมื่อเห็นคำเตือนบนโลงหยก
ซูฝานก็เมินเฉยต่อมันโดยตรง
อะไรคือ 'อย่าได้ใช้มันเด็ดขาดหากไม่ถึงคราวคับขัน'นั่นมันไร้ประโยชน์สำหรับเขา เขาอยากจะใช้เมื่อไหร่ก็ใช้
มีอายุขัยเยอะก็เลยจะเอาแต่ใจเช่นนี้แหละ
เมื่อเปิดโลงหยกออก ข้างในก็เป็นจี้หยกวิชาต้องห้ามเช่นกัน
ซูฝานหยิบจี้หยกขึ้นมาและวางมันลงบนหน้าผาก
เคล็ดวิชาของวิชาต้องห้ามเข้าสู่ห้วงสำนึกของเขา
หลังจากผ่านไปเป็นเวลานาน
ซูฝานนำจี้หยกกลับไปใส่ในโลงหยกและปิดสุสาน
"พรสวรรค์ของข้ายังไม่พอ!"
ซูฝานถอนหายใจ
เขายังไม่สามารถเข้าใจความล้ำลึกของวิชาต้องห้ามนี้ได้ในชั่วเวลาสั้นๆ
ตามบันทึกบนจี้หยก วิชาต้องห้ามกระบี่สังเวยชีพนั้นฝึกฝนไม่ยากและสามารถเชี่ยวชาญได้อย่างง่ายดาย
เพราะท้ายที่สุดแล้ว มันคือวิชาต้องห้ามที่ปลดปล่อยกระบี่อันทรงพลังออกมาด้วยการเผาผลาญอายุขัย
โดยเนื้อแท้แล้ว ข้อกำหนดในการฝึกฝนจึงค่อนข้างต่ำ
ถึงกระนั้น ซูฝานก็รู้สึกว่ามันหนักหนาอยู่บ้างแล้ว
"พรสวรรค์ของข้านี่มันช่างยากจะอธิบายจริงๆ"
ซูฝานถอนหายใจ
"แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ วันนี้ข้าได้เพิ่มพรสวรรค์เป็นสองเท่าแล้ว พรุ่งนี้ข้าจะพัฒนามันต่อไป ถ้าข้าผลาญอายุขัยหนึ่งพันปี พรสวรรค์ของข้าคงไม่เลวแล้วใช่ไหม?"
เขานั่งขัดสมาธิบนพื้น
ซูฝานเริ่มฝึกฝนกระบี่สังเวยชีพ
เขาต้องรีบมีพลังป้องกันตัวเสียบ้าง
"ถึงแม้การฝึกฝนจะลำบากไปหน่อย แต่ถ้าใช้เวลาสักพัก ข้าก็ยังสามารถเริ่มต้นได้"
ซูฝานเริ่มพยายามฝึกฝนกระบี่สังเวยชีพ
เพราะท้ายที่สุดแล้ว นี่คือวิชาต้องห้าม ที่ต้องสูญเสียอายุขัยอย่างมหาศาล
การฝึกฝนตามปกติจะต้องระมัดระวังและเป็นไปทีละขั้นตอน จะไม่ใช้อายุขัยเพื่อฝึกฝนวิชาต้องห้ามให้เชี่ยวชาญเด็ดขาด
แต่ซูฝานมีอายุขัยที่ไร้ขีดจำกัด โดยธรรมชาติแล้วเขาย่อมไม่ฝึกฝนทีละขั้นตอน
เพื่อที่จะเชี่ยวชาญอย่างรวดเร็ว เขาเริ่มผลาญอายุขัยเพื่อทำความคุ้นเคยกับวิชาต้องห้ามตั้งแต่เริ่มฝึกฝน
ตูม!
ในชั่วพริบตา ซูฝานรู้สึกราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างเต็มอยู่ในปากของเขา
เขาอ้าปากและพ่นมันออกไป
ฟิ้ว!
แสงกระบี่จางๆ พุ่งออกจากปากของเขา
อย่างไรก็ตาม แสงกระบี่นั้นอ่อนแอเกินไป มันพุ่งออกไปได้เพียงประมาณหนึ่งเมตรก่อนจะสลายไป
"การโจมตีนี้ผลาญอายุขัยไปหนึ่งปี พลังของมันอ่อนไปหน่อย"
ซูฝานกระปรี้กระเปร่าขึ้นและกลับเข้าสู่สภาวะการบำเพ็ญเพียรอีกครั้ง
ยิ่งเขาเผาผลาญอายุขัยมากเท่าไหร่ พลังที่ปลดปล่อยออกมาก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น
เมื่อเวลาผ่านไป ซูฝานจำไม่ได้แล้วว่าเขาพ่นแสงกระบี่ออกไปกี่ครั้ง
ฟิ้ว!
แสงกระบี่พลันพุ่งออกจากปากของเขาไปไกลถึงสิบเมตร
มันทิ้งรอยสีขาวไว้บนพื้น!
"กระบี่หนึ่งครั้งผลาญอายุขัยห้าสิบปี มีพลังเหนือกว่าขอบเขตกระบี่มนุษย์แล้ว แต่ก็ยังไม่ถึงพลังของกระบี่เร้นลับ!"
ขณะที่เขาฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ซูฝานค้นพบว่าแม้จะเป็นวิชาต้องห้ามที่เผาผลาญอายุขัย แต่หากความแข็งแกร่งของเขาอ่อนแอเกินไป ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะปลดปล่อยพลังอันยิ่งใหญ่ออกมา
ถึงแม้ว่าเขาจะมีอายุขัยที่ไม่มีวันสิ้นสุดให้เผาผลาญ มันก็ไม่ได้ผล
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อใช้วิชาต้องห้ามโดยการเผาผลาญอายุขัย ยิ่งความแข็งแกร่งของเขาต่ำ อัตราการเผาผลาญอายุขัยก็จะยิ่งช้าลง
การที่จะเผาผลาญอายุขัยมากขึ้นและปลดปล่อยการโจมตีที่รุนแรงขึ้น เขาจำเป็นต้องใช้เวลาในการเตรียมการมากขึ้น
ระหว่างการต่อสู้ ศัตรูคงไม่ให้เวลาเขา!
"ดังนั้น แม้จะฝึกฝนวิชาต้องห้าม แม้จะเผาผลาญอายุขัย ก็ยังต้องยกระดับการบำเพ็ญเพียรของตัวเอง มิฉะนั้น ต่อให้มีอายุขัยไร้ขีดจำกัด ก็ไม่สามารถปลดปล่อยพลังที่ไร้เทียมทานออกมาได้!"
ซูฝานตระหนักถึงสิ่งนี้ในขณะนั้น
ขอบเขตการบำเพ็ญเพียรที่ต่ำไม่เพียงแต่ขัดขวางความเร็วในการเผาผลาญอายุขัย แต่ยังส่งผลต่อพลังที่ปลดปล่อยออกมาจากการเผาผลาญอายุขัยอีกด้วย
การผลาญอายุขัยสิบปี ผู้ฝึกตนที่มีขอบเขตต่ำจะปลดปล่อยพลังออกมาได้น้อยกว่าผู้ฝึกตนที่มีขอบเขตสูงอย่างมาก
"อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ข้าสามารถพัฒนาพรสวรรค์ของข้าได้แล้ว เมื่อพรสวรรค์ดีขึ้น การยกระดับการบำเพ็ญเพียรก็ไม่ใช่เรื่องยาก"
ซูฝานฝึกฝนกระบี่สังเวยชีพต่อไป
เขาไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ แต่ในชั่วขณะหนึ่ง ซูฝานก็อ้าปาก และแสงกระบี่ก็พุ่งออกมา
ความเร็วของมันเหนือจินตนาการ
ฟิ้ว!
ห่างออกไปสิบเมตร ปรากฏรูเล็กๆ ขึ้นบนพื้น
มันถูกเจาะโดยแสงกระบี่
"กระบี่ครั้งนี้ผลาญอายุขัยไปหนึ่งร้อยปี และพลังของมันก็เทียบได้กับระดับปลายของกระบี่เร้นลับแล้ว!"
ซูฝานดีใจอย่างยิ่ง
ในปัจจุบันเขาอยู่เพียงแค่ระดับกลางของกระบี่มนุษย์เท่านั้น แต่กลับสามารถปลดปล่อยการโจมตีที่มีพลังเทียบเท่าระดับปลายของกระบี่เร้นลับได้ เป็นการข้ามขอบเขต
นี่แสดงให้เห็นถึงพลังของวิชาต้องห้าม
แน่นอนว่าการผลาญอายุขัยก็น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งเช่นกัน
การโจมตีเพียงครั้งเดียวนี้ผลาญอายุขัยไปหนึ่งร้อยปี
ผู้ฝึกตนขอบเขตมนุษย์ธรรมดา หากเสียอายุขัยไปหนึ่งร้อยปี ก็คงจะสิ้นอายุขัยและตายโดยตรง
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ฝึกตนขอบเขตมนุษย์อาจไม่มีอายุขัยถึงหนึ่งร้อยปีให้ผลาญด้วยซ้ำ!
"ถึงแม้พลังจะรุนแรง แต่ความเร็วในการควบแน่นกระบี่ครั้งนี้ช้าไปหน่อย"
ซูฝานขมวดคิ้วเล็กน้อย
การเผาผลาญอายุขัยหนึ่งร้อยปีเพื่อควบแน่นกระบี่ครั้งนี้ต้องใช้เวลาชั่วหลายลมหายใจ และในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ ศัตรูจะฉวยโอกาสสังหารเขาได้ง่าย!
ศัตรูคงไม่ปล่อยให้เขาเตรียมตัวก่อนโจมตี!
ขอบเขตปัจจุบันของซูฝานทำให้เขาสามารถเผาผลาญอายุขัยห้าสิบปีได้ในพริบตา แต่กระบี่ที่ผลาญอายุขัยห้าสิบปีนั้นก็อ่อนแอเกินไป
"การฝึกฝนให้มากขึ้นจะสามารถเพิ่มความเร็วในการเผาผลาญอายุขัยได้!"
ซูฝานฝึกฝนต่อไป
จบบท