บทที่ 31 - ของใช้ในชีวิตประจำวัน

บทที่ 31 - ของใช้ในชีวิตประจำวัน

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

เช้าวันอาทิตย์อีกสองสัปดาห์ต่อมา ภายในลานฝึกยุทธ

ลู่เจ๋อและลู่หลีกำลังฝึกซ้อมประลองยุทธประจำช่วงเช้าของทุกวัน เพลงเท้าของลู่หลีอ่อนช้อย ดูราวกับไร้ซึ่งไอสังหาร ไร้เสียงไร้เงาแต่กลับรวดเร็วอย่างยิ่ง การเปลี่ยนแปลงของฝ่ามือก็ดูนุ่มนวลเช่นกัน แต่ภายในกลับแฝงไว้ด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว

ส่วนเพลงเท้าของลู่เจ๋อกลับมีประสิทธิภาพมากกว่า เขามักจะเคลื่อนไหวเฉพาะตอนที่จำเป็นเท่านั้น ตอนที่ไม่จำเป็นก็จะไม่เคลื่อนไหวเลยแม้แต่น้อย ราวกับคนขี้เกียจระยะสุดท้าย

ร่างของทั้งสองสลับกันไปมา ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นลู่หลีที่โจมตี ส่วนลู่เจ๋อก็หลบหลีก มีเพียงน้อยครั้งที่ลู่เจ๋อจะยื่นมือไปแตะที่ร่างของลู่หลี ทุกครั้งที่แตะออกไป การโจมตีของเธอก็จะถูกขัดจังหวะ จากนั้นก็จะหลับตาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ถึงจะเริ่มโจมตีต่อ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ลู่หลีเหงื่อท่วมตัว ชุดฝึกยุทธที่เคยหลวมๆ ตอนนี้เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ แนบติดกับร่างกายของเธอ เผยให้เห็นรูปร่างที่ร้อนแรงของเธอ

“วันนี้พอแค่นี้เถอะ ดูเธอเหนื่อยมากแล้ว” ลู่เจ๋อยิ้มแล้วถอยหลังไปหนึ่งก้าว หลบฝ่ามือของลู่หลี

ลู่หลีพยักหน้า ถอนหายใจออกมา เช็ดเหงื่อที่หน้าผาก จากนั้นก็นั่งลงกับพื้น “วันนี้เป็นอย่างไรบ้าง”

“ก้าวหน้ากว่าเมื่อก่อนเล็กน้อย ช่วงนี้หลีเอ๋อร์ก้าวหน้าไปมากเลยนะ ทั้งหมดเป็นความดีความชอบของพี่ชายคนนี้เลยนะ” ลู่เจ๋อนั่งลงข้างๆ เธอ ยิ้มแล้วพูด

ลู่หลีเบ้ปากเล็กน้อย ถึงแม้จะไม่อยากยอมรับ แต่ก็เป็นเพราะเจ้านี่จริงๆ ที่ทำให้ความก้าวหน้าของเธอรวดเร็วขนาดนี้

ตอนนี้เพลงเท้าพื้นฐานและเพลงฝ่ามือพื้นฐานของเธออยู่ในระดับบรรลุแล้ว ห่างจากระดับสมบูรณ์แบบเพียงแค่ก้าวเดียว

น่าเสียดายที่ก้าวเดียวนี่ก็เป็นเหมือนเหวลึก ความเข้าใจ โอกาส และสภาวะจิตใจ ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไปไม่ได้ ถึงแม้จะเป็นอัจฉริยะก็ไม่ใช่ว่าจะสามารถบรรลุถึงระดับสมบูรณ์แบบได้เสมอไป

จากนั้น ลู่หลีก็เสยผมที่ติดอยู่บนหน้าผากที่เกลี้ยงเกลา ยิ้ม “งั้นพี่ชายอยากให้หลีเอ๋อร์ตอบแทนอย่างไรดีคะ”

ลู่เจ๋อมองดูรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ของลู่หลี มุมปากก็กระตุก รีบส่ายหน้า พูดอย่างจริงจัง “ล้อเล่นน่า พี่ชายช่วยน้องสาวเป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ”

ใครจะไปรู้ว่าในหัวของยัยใจดำคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่

เกิดตอนนั้นเธอบอกป๊ะป๋าว่าเขาอยากจะจัดท่าเธอสิบแปดท่า แบบนั้นก็ไม่ดีแน่

เมื่อเห็นท่าทีเสแสร้งของลู่เจ๋อ ลู่หลีก็เหลือบมองเขาอย่างจนปัญญา “การทดสอบจบการศึกษาเตรียมตัวไปถึงไหนแล้ว”

ลู่หลีรู้ว่า ตอนนี้ตัวเองไม่สามารถบีบให้ลู่เจ๋อใช้กำลังทั้งหมดได้แล้ว แม้แต่ตอนนี้เขาแข็งแกร่งแค่ไหน ลู่หลีก็ไม่รู้

“ก็พอใช้ได้นะ ขั้นแปดแล้ว” ลู่เจ๋อยิ้ม

ลู่หลีมองลู่เจ๋ออย่างประหลาดใจเล็กน้อย “ดูเหมือนว่ายาบ่มเพาะระดับสามขวดนั้นจะให้ผลดีไม่น้อยเลยนะ ถ้าอย่างนั้น พี่ชายก็อยู่ระดับเดียวกับฉันแล้วสิคะ ส่วนพลังต่อสู้...”

เธอมองลู่เจ๋อด้วยสายตาเป็นประกาย “ด้วยฝีมือที่สมบูรณ์แบบสี่ขอบเขตย่อยของพี่ ในขอบเขตผู้ฝึกยุทธคงจะมีคู่ต่อสู้น้อยคนแล้วใช่ไหมคะ”

“ฮิฮิ ถ่อมตัว ถ่อมตัว” ลู่เจ๋อหัวเราะเบาๆ

ขอบเขตย่อยที่สมบูรณ์แบบของเขา จะมีแค่สี่ได้อย่างไร

ผู้ฝึกยุทธขั้นแปด ผิวหนัง กล้ามเนื้อ เส้นเอ็น กระดูก ไขกระดูก อวัยวะภายในทั้งห้าและหกสมบูรณ์แบบทั้งหมดแล้ว วันนี้ เขามีความมั่นใจว่าจะสามารถบ่มเพาะเส้นลมปราณหลักสิบสองเส้นและเส้นลมปราณรอบๆ ให้สมบูรณ์แบบได้เช่นกัน ถึงตอนนั้น เขาก็จะเป็นผู้ฝึกยุทธขั้นเก้า ขอเพียงบ่มเพาะเส้นเหรินตูให้สมบูรณ์แบบก็พอแล้ว

พลังต่อสู้ของเขาในตอนนี้ ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ว่าแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ว่า ยุทธปราณขั้นหนึ่งธรรมดา เขาไม่กลัวเลย

ลู่หลีเห็นท่าทีภาคภูมิใจของลู่เจ๋อก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา ลุกขึ้นยืนกระตุ้นลู่เจ๋อ “รีบไปอาบน้ำ อาบเสร็จกินข้าวเช้า แล้วไปฝึกฝน เหลืออีกหนึ่งสัปดาห์แล้วนะ คุณพ่อคุณแม่คาดหวังกับพี่ไว้สูงนะคะ”

มุมปากของลู่เจ๋อกระตุกเล็กน้อย ลุกขึ้นยืนอย่างจนปัญญา “ครับๆๆ”

หลังจากรีบอาบน้ำเสร็จ ลู่เจ๋อและลู่หลีก็กลับบ้าน เพราะลู่เหวินและฟู่ซูหย่ามีธุระที่บริษัท เลยออกไปก่อนแล้ว อาหารเช้าทำเสร็จวางไว้บนโต๊ะแล้ว ลู่เจ๋อและลู่หลีรีบกินอาหารเช้าเสร็จ

ลู่หลีเอ่ยปาก “ว่าแต่ วันนี้ฉันจะไปเดินเล่นกับอลิซนะ ลู่เจ๋อนายมีอะไรอยากจะซื้อไหม”

ลู่เจ๋อได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย “ซื้อของเหรอ”

ในฐานะคนบ้าการฝึกฝน เขาดูเหมือนจะไม่มีอะไรขาดเลยนะ

ถ้าจะให้พูดจริงๆ ก็ขาดแฟนสาวคนหนึ่ง น่าเสียดายที่นั่นซื้อไม่ได้

ก็ไม่ถูกซะทีเดียว ยุคนี้มีแฟนหุ่นยนต์ เหมือนคนจริงๆ แทบจะทุกประการ ทุกวันเล่นเป็นเพื่อนคุณ ไม่หึง ไม่โมโหง่ายๆ ได้ยินมาว่าขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ได้รับความนิยมจากเพื่อนพ้องชายหนุ่มอย่างมาก

ส่วนเด็กผู้หญิงก็สามารถซื้อแฟนหุ่นยนต์ชายได้เช่นกัน

ได้ยินมาว่าเคยเพราะเหตุผลนี้ จำนวนคนที่ไม่แต่งงานพุ่งสูงเป็นประวัติการณ์ ประชากรสูงวัยรุนแรงมาก ต่อมาสหพันธ์ได้ออกกฎหมาย ถึงได้ทำให้ปรากฏการณ์นี้บรรเทาลง

แต่คู่รักหุ่นยนต์ก็ยังคงเป็นหนึ่งในของใช้ในชีวิตประจำวันขายดีที่สุดในตลาด

“...สีหน้าของนายลามกมาก” ลู่หลีมองลู่เจ๋อด้วยสายตาเย็นชา ดูเหมือนจะตกใจกับสีหน้าที่แปลกประหลาดของเขา

“ลามกอะไรกัน” ลู่เจ๋อพูดอย่างไม่พอใจ

เรื่องซื้อของใช้ในชีวิตประจำวัน จะเรียกว่าลามกได้อย่างไร

ในที่สุด ลู่เจ๋อก็ยังคงส่ายหน้า “ช่างเถอะ ไม่มีอะไรจะซื้อหรอก”

ถึงแม้จะสนใจของใช้ในชีวิตประจำวันแปลกใหม่แบบนี้อยู่บ้าง แต่ในฐานะผู้ทะลุมิติ ถ้าซื้อของใช้ในชีวิตประจำวันแบบนี้ มันช่างน่าอายต่อหน้าผู้ทะลุมิติคนอื่นๆ

ลู่เจ๋อเพื่อไม่ให้เสื่อมเสียชื่อเสียงของรุ่นพี่ผู้ยิ่งใหญ่ จึงจำใจยอมแพ้ความคิดที่น่าดึงดูดใจนี้

ลู่หลีมองลู่เจ๋อด้วยสายตาแปลกๆ หันหลังก็เดินไป

ลู่เจ๋อลูบหน้าตัวเอง เมื่อครู่สีหน้าของตัวเองลามกจริงๆ เหรอ

รู้สึกว่าสายตาที่ยัยนั่นมองเขาเหมือนกำลังมองอะไรที่เผาไม่ได้อยู่เลย

เขาส่ายหน้า ไม่คิดมากอีกต่อไป กลับไปที่ห้องของตัวเองนั่งขัดสมาธิบนเตียง หยิบกลุ่มแสงสีแดงจางๆ ขนาดใหญ่ออกมาสิบกลุ่ม เริ่มฝึกฝนขึ้นมา

ทันทีที่กลุ่มแสงเข้าปาก ก็กลายเป็นพลังงานที่ร้อนระอุ เริ่มบ่มเพาะเส้นลมปราณทั่วร่างที่ยึดตามเส้นลมปราณหลักสิบสองเส้นเป็นพื้นฐาน แม้แต่ปลายเส้นลมปราณที่เล็กที่สุดก็ไม่เว้น

ในจำนวนนั้นมีเส้นลมปราณกว่าเก้าส่วนที่ส่องประกายเรืองรอง เส้นลมปราณดูเหมือนหยกแดง ใสสะอาด สวยงามอย่างยิ่ง

ทุกครั้งที่บ่มเพาะ ก็มีความเจ็บปวดแปลบๆ ส่งเข้ามาในสมอง ลู่เจ๋อสีหน้าสงบนิ่ง ไม่มีการตอบสนองใดๆ บ่มเพาะไปตามลำดับ

กลืนกลุ่มแสงลงไปครั้งแล้วครั้งเล่า หลับตาบ่มเพาะ เมื่อท้องฟ้าสีครามสดใสนอกหน้าต่างค่อยๆ ปรากฏสีส้มขึ้นมา ลู่เจ๋อก็ลืมตาขึ้น

บ่มเพาะเส้นลมปราณหลักสิบสองเส้นเสร็จแล้ว

เขาพ่นลมหายใจขุ่นๆ ออกมา เดินไปที่ห้องน้ำ เปิดฝักบัว ค่อยๆ ล้างสิ่งสกปรกที่ถูกขับออกมาจากร่างกาย กำหมัด มุมปากเผยรอยยิ้มที่พึงพอใจ

พลังเพิ่มขึ้นมากโข

ต่อไป ขอเพียงบ่มเพาะเส้นเหรินตูให้เสร็จสิ้น ตัวเองก็ทะยานขึ้นฟ้าแล้วไม่ใช่เหรอ

การบ่มเพาะกายาคือรากฐานของวิถีแห่งยุทธ ขอบเขตทั้งหมดในอนาคตล้วนเกี่ยวข้องกับระดับการบ่มเพาะกายา ด้วยระดับการบ่มเพาะกายาที่สมบูรณ์แบบทั้งหมดของตัวเอง หรือว่าในอนาคตจะต้องกลายเป็นยอดอัจฉริยะแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ สาวงามทุกสารทิศมาสยบแทบเท้า ก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิต

คิดแล้วก็ยังรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

แต่ว่า นี่เป็นแค่ความคิดเท่านั้น เผ่าพันธุ์มนุษย์มีคนมากมายขนาดนี้ ไม่ว่าจะเป็นอัจฉริยะแบบไหนก็อาจจะปรากฏขึ้นได้ ถึงแม้เผ่าพันธุ์มนุษย์จะไม่มี ก็ยังมีเผ่าพันธุ์อื่นๆ ทั่วทั้งจักรวาลอีก

เผ่าพันธุ์มนุษย์ในหมู่หมื่นเผ่าพันธุ์ในจักรวาล ก็เป็นเพียงเผ่าพันธุ์ที่มีสติปัญญาธรรมดาๆ เท่านั้น

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

[จบแล้ว]