บทที่ 13 - เก็บเกี่ยวครั้งใหญ่

บทที่ 13 - เก็บเกี่ยวครั้งใหญ่

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

หลังจากตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยสหพันธ์ให้ได้ ลู่เจ๋อก็เริ่มฝึกฝนอย่างหนักหน่วงยิ่งขึ้น กลางวันฝึกฝนวิชายุทธ กลางคืนเข้าสู่มิติล่าสังหารเพื่อล่ากระต่ายน้อยเอากลุ่มแสงเล็กๆ แล้วนำมาฝึกฝนต่อ

เขาค้นพบว่าในมิติล่าสังหารนอกจากกระต่ายน้อยและหมาป่ายักษ์สีครามแล้ว ยังมีสิ่งมีชีวิตที่แตกต่างกันอีกมากมาย มีทั้งอินทรีทองยักษ์ที่กางปีกกว้างกว่าสิบเมตร สิงโตสีแดงเพลิงที่สูงกว่าสองเมตร และอื่นๆ อีก

เขาค้นพบเรื่องน่าเศร้าอย่างหนึ่งว่า ที่แท้กระต่ายน้อยคือสิ่งมีชีวิตที่อยู่ล่างสุดของห่วงโซ่อาหารในทุ่งหญ้าแห่งนี้ และระดับของเขาก็พอๆ กับกระต่ายน้อย

ทุกครั้งที่เข้าสู่มิติล่าสังหาร ไม่เคยอยู่ได้เต็มสองชั่วโมง ก็จะเจอสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่าตัวอื่น จากนั้นลู่เจ๋อก็จะดิ้นรนอย่างสุดความสามารถแล้วก็ตายคาที่

แต่ฝีมือของเขาก็พัฒนาขึ้นอย่างมั่นคงท่ามกลางวิกฤตความเป็นความตายและการต่อสู้ที่ไม่หยุดหย่อน เพียงแค่เจ็ดวัน การบ่มเพาะของผู้ฝึกยุทธขั้นสี่ก็สมบูรณ์แบบอย่างสิ้นเชิง

การบ่มเพาะกล้ามเนื้อสมบูรณ์แบบ เลือดเนื้อของเขาเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาอย่างผิดปกติ ส่องประกายแวววาว การบ่มเพาะเส้นเอ็นสมบูรณ์แบบ เส้นเอ็นทั่วร่างกลายเป็นสีทอง ส่องประกายสีทองจางๆ การบ่มเพาะกระดูกสมบูรณ์แบบ กระดูกทั่วร่างของเขาเรียบเนียนดุจหยก ขาวสะอาดราวกับงานศิลปะ

ส่วนเพลงหมัดพื้นฐานและเพลงเท้าพื้นฐานของเขาก็อยู่ในระดับบรรลุแล้ว ขอเพียงมีโอกาสที่เหมาะสมก็จะสามารถบรรลุถึงขอบเขตสมบูรณ์แบบได้ ถึงตอนนั้นการควบคุมพลังจะละเอียดอ่อนอย่างยิ่ง ทุกส่วนของพลังจะถูกใช้อย่างคมกริบ

ในมิติล่าสังหาร

ยังคงเป็นทุ่งหญ้าแห่งเดิม แม้ว่าตอนนี้กระต่ายจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของลู่เจ๋ออีกต่อไปแล้ว กระต่ายขาวยักษ์ที่เจอครั้งแรก ตอนนี้ลู่เจ๋อสามารถสังหารได้ในหมัดเดียว แต่สัตว์ประหลาดตัวอื่นเขากลับไม่สามารถต่อกรได้เลยสักตัว เขาก็สิ้นหวังมากเช่นกัน

ทำได้เพียงเป็นนักล่ากระต่ายต่อไป

…………

ตอนนี้ลู่เจ๋อกำลังมองดูกระต่ายสองตัวที่อยู่ไม่ไกลนัก ตัวหนึ่งสีดำสนิท อีกตัวสีขาวปลอด กระต่ายสีดำมีค่าเท่ากับกลุ่มแสงเล็กๆ สามกลุ่ม ส่วนกระต่ายสีขาวมีขนาดพอๆ กับกระต่ายขาวยักษ์ที่เจอครั้งแรก

ที่สำคัญที่สุดคือกระต่ายสองตัวนี้กำลังคลอเคลียกันอยู่ ดูรักใคร่กันดี

ลู่เจ๋อเห็นแล้วก็ถึงกับงงไปเลย เขารู้สึกเหมือนโดนดาเมจจริงไปเป็นหมื่นแต้ม

กลางวันแสกๆ ฟ้าดินเป็นพยาน กระต่ายสองตัวกล้ามาสวีทกันขนาดนี้

ช่างไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย

ลู่เจ๋อตัดสินใจจะลงทัณฑ์แทนสวรรค์

เขาทะยานออกไปทันที ร่างกายพุ่งออกจากที่ซ่อน ก่อนที่กระต่ายสองตัวจะทันได้สติก็ถูกเขาต่อยจนตายไปสองหมัด

ลู่เจ๋อมองดูซากกระต่ายที่กลายเป็นเถ้าถ่านอย่างเลือดเย็น ในใจหัวเราะเยาะ สมัยนี้แม้แต่กระต่ายยังมาเยาะเย้ยคนโสด ช่างหาเรื่องตายจริงๆ

หลังจากเก็บกลุ่มแสงเล็กๆ ห้ากลุ่มบนพื้นขึ้นมา ลู่เจ๋อก็พบว่าในพงหญ้าไม่ไกลจากกระต่ายสองตัวนั้นมีโพรงขนาดใหญ่อยู่

โพรงกว้างกว่าหนึ่งเมตร ลู่เจ๋อแค่ก้มตัวก็สามารถเข้าไปได้อย่างง่ายดาย เขามองดูเถ้าถ่านบนพื้นแล้วมองดูโพรง ในใจคิด หรือว่าจะเป็นรังกระต่าย จะเข้าไปดูดีไหม

เมื่อระดับพลังเพิ่มขึ้น ความต้องการกลุ่มแสงเล็กๆ ของลู่เจ๋อก็เพิ่มมากขึ้น ตอนนี้เขาต้องใช้กลุ่มแสงเล็กๆ สิบกลุ่มในหนึ่งชั่วโมง หนึ่งคืนต้องใช้เจ็ดสิบแปดสิบกลุ่ม แต่กระต่ายให้ได้แค่นี้ เขาใกล้จะชักหน้าไม่ถึงหลังแล้ว

ถ้าเป็นรังกระต่าย จำนวนกระต่ายน่าจะเยอะใช่ไหม

ลู่เจ๋อตัดสินใจเข้าไปดู อย่างไรเสียข้างนอกก็อันตรายขนาดนี้ อาจจะเจอสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่าแล้วถูกตบตายได้ทุกเมื่อ สู้เข้าไปในรังกระต่ายยังจะดีกว่า

คิดได้ดังนั้น ลู่เจ๋อก็ก้มตัวลงแล้วมุดเข้าไป

ทางเดินในรังกระต่ายคดเคี้ยว สภาพแวดล้อมมืดสลัว หากไม่ใช่เพราะระดับพลังของเขาเพิ่มขึ้น สายตาก็ดีขึ้นตามไปด้วย คงทำได้เพียงเดินสุ่มไปเรื่อยๆ

หลังจากเดินไปได้ร้อยกว่าเมตร ลู่เจ๋อก็รู้สึกว่าพื้นที่ข้างหน้ากว้างขึ้น เขาหายใจเข้าลึกๆ ค่อยๆ เข้าไปใกล้

ในสภาพแวดล้อมที่มืดสลัว ลู่เจ๋อโผล่หัวออกจากทางเดิน เห็นว่าโพรงข้างหน้ากว้างหลายร้อยตารางเมตร บนนั้นเต็มไปด้วยกระต่ายยักษ์อัดแน่นกันอยู่ จำนวนน่าจะเกือบร้อยตัว

ริมโพรงยังมีทางเข้าออกอีกหลายทาง ลู่เจ๋อเดาว่าน่าจะเชื่อมต่อไปยังโพรงอื่น หรือเป็นทางออกอื่น

กระต่ายเจ้าเล่ห์มีสามโพรง กระต่ายในมิติล่าสังหารนี้ฉลาดกว่ากระต่ายน้อยบนโลกมากนัก ก็น่าจะมีนิสัยแบบนี้เช่นกัน

ขณะที่ลู่เจ๋อโผล่หัวออกมา กระต่ายตัวใหญ่พิเศษสองสามตัวก็ตั้งหูขึ้นอย่างระแวดระวัง พวกมันเงยหน้าขึ้น จ้องมองมาทางลู่เจ๋อด้วยดวงตาสีเลือดแดงฉาน

ลู่เจ๋อรีบหมอบลงในทางเดินอีกครั้ง กลั้นหายใจ ไม่กล้าหายใจแรงๆ

ให้ตายเถอะ กระต่ายพวกนี้ตัวใหญ่เท่าหมาป่ายักษ์สีครามเลย น่ากลัวจริงๆ

แค่ไม่รู้ว่าเมื่อเทียบกับหมาป่ายักษ์แล้ว ฝีมือจะแข็งแกร่งเท่ากันหรือไม่

แม้แต่ตอนนี้ ลู่เจ๋อเจอกับหมาป่ายักษ์สีครามก็ยังคงถูกสังหารในพริบตา ถ้าพวกมันแข็งแกร่งขนาดนั้นจริงๆ เขาก็ตกอยู่ในอันตรายแล้ว

ทันใดนั้น ด้านหลังของลู่เจ๋อก็มีเสียงซวบซาบดังขึ้น และเสียงก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ลู่เจ๋อตกใจในใจ มีกระต่ายกลับมา

ทางเดินสูงประมาณหนึ่งเมตรห้าสิบเซนติเมตร ลู่เจ๋อก้มตัวหันกลับไปอย่างยากลำบาก ก็เห็นกระต่ายสองตัวกำลังวิ่งกระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุขมาจากหัวมุม

เมื่อกระต่ายสองตัวเห็นลู่เจ๋อที่ปลายทางเดินก็หยุดชะงักทันที ดวงตาสีเลือดแดงฉานจ้องมองสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักตรงหน้า

ลู่เจ๋อแววตาเย็นชา สองขาถีบพื้น ก้มตัวพุ่งเข้าหากระต่าย เปลี่ยนหมัดเป็นสันมือฟันเข้าที่คอของกระต่ายตัวหน้าอย่างแรง

กร๊อบ

คอของกระต่ายหักดังกร๊อบ ลู่เจ๋อไม่รอช้า ฟันต่อไปที่กระต่ายตัวหลัง

“กุ๊กๆ”

การเคลื่อนไหวของลู่เจ๋อเร็วเกินไป กระต่ายตัวหลังไม่มีแรงต้านทานก็ถูกสังหาร แต่ก่อนจะถูกสังหารกลับส่งเสียงร้องออกมา

ซวยแล้ว

มุมปากของลู่เจ๋อกระตุกเล็กน้อย เก็บกลุ่มแสงเล็กๆ หกกลุ่มบนพื้นแล้วคิดจะหนี เสียงโกรธเกรี้ยวของกระต่ายดังมาจากโพรงด้านหลังแล้ว

ทันใดนั้น ลู่เจ๋อก็หยุดชะงัก

เขามองดูสภาพแวดล้อมของตัวเอง ทางเดินแคบมาก ความสูงและความกว้างประมาณหนึ่งเมตรห้าสิบเซนติเมตร สามารถให้กระต่ายผ่านได้ทีละตัวเท่านั้น

ลู่เจ๋อตาเป็นประกาย ถอยหลังไปสองสามก้าว เดินผ่านหัวมุมถึงจะหยุด

ไม่นาน ก็มีกระต่ายตัวหนึ่งวิ่งไล่ตามมาจากหัวมุม ในสภาพแวดล้อมที่มืดสลัว ลู่เจ๋อไม่สามารถแยกแยะสีขนได้แล้ว ทำได้เพียงมองเห็นขนาดตัวของพวกมัน และดวงตาสีเลือดแดงฉานคู่นั้น

เขาแววตาเย็นชา ออกแรงเต็มที่ ทันทีที่กระต่ายเลี้ยวโค้งก็ต่อยเข้าที่หัวของมัน สังหารมันทันที

จากนั้น ก็เป็นอีกตัว ลู่เจ๋อทำซ้ำแบบเดิม สังหารในหมัดเดียว

ไม่นาน กระต่ายทีละตัวก็ไม่มีโอกาสได้ส่งเสียงเตือน ก็ล้มลงใต้หมัดของลู่เจ๋อ เถ้าถ่านบนพื้นกองหนาขึ้นเรื่อยๆ ลู่เจ๋อสังหารไปพลางเก็บกลุ่มแสงเล็กๆ ไปพลาง

3 กลุ่ม 5 กลุ่ม 10 กลุ่ม… 50 กลุ่ม… เก็บเกี่ยวครั้งใหญ่

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

[จบแล้ว]