บทที่ 212 คนๆ นี้คงจะเข้าใจคำว่าเสียงสวรรค์ผิดไป...

พร้อมกับที่

พิธีกรกล่าวเปิดงานอย่างฮึกเหิมจบลง

ผู้ชมใหม่ในไลฟ์สดก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

“ว้าว! เริ่มแล้ว เริ่มแล้ว! มาจากการดูซ้ำตอนจบของรายการก้าวข้ามขีดจำกัด!”

“ผู้กำกับเหยียนสุดยอด เปิดรายการใหม่เร็วมาก!”

“555+ พอพูดถึงเรื่องนี้ ผมก็นึกถึงตอนที่ผู้กำกับเหยียนพลาดอย่างรุนแรง”

“ไม่มีปัญหา ถ้าไม่มีตัวแสบ ผู้กำกับเหยียนก็ยังไหวอยู่”

“ข้างบน! พวกเราเพื่อนตัวแสบไม่พอใจนะ! ใครบอกว่าตัวแสบไม่อยู่?”

“ใช่แล้ว! พวกแอนตี้แฟนตัวน้อยทั้งหลาย จงสนุกกับความหวาดกลัวที่ตัวแสบมอบให้เถอะ! 555+!”

“ให้ตายเถอะ อะไรนะ? ตัวแสบของพวกแกก็เข้าร่วมรายการนี้ด้วยเหรอ?”

“ไม่ใช่หรอกโว้ย! นี่มันเหมือนวิญญาณตามหลอกหลอนใช่ไหม? ถึงขั้นต้องมาเล่นงานผู้กำกับเหยียนคนเดียวเหรอ?”

“อ่า...นี่! ตัวแสบมาแล้ว ไอดอลของพวกเราจะไม่ถูกพาตัวไปใช่ไหม? แย่แล้ว! ไอดอลรีบหนีเร็ว!”

“ฮ่าๆๆ! มีหลินเซี่ยเกอเกอของพวกเราอยู่ ไอดอลของพวกแกจะถูกพาตัวไปก็เป็นเรื่องปกติแล้วไม่ใช่เหรอ? เตรียมตัวไปรับคนได้เลยนะ ไก่ตัวน้อย”

“พวกแกพอเถอะ! นี่มันรายการประกวดเครื่องดนตรีนะ ไม่ต้องพูดถึงตัวแสบหรอกนะ ต่อให้คุณย่าทวดของเขามาก็ไม่มีประโยชน์!”

“ยังไม่พูดเลยนะ ยังไม่พูดเลยนะ บางทีตัวแสบอาจจะพาคุณย่าทวดมาแข่งจริงๆ”

“เชี่ย! พวกแกอย่ามาขู่กันได้ไหม!”

“...”

คอมเมนต์ในไลฟ์สดไหลไม่หยุด

ผู้ชมใหม่ที่รู้ว่าหลินเซี่ยเข้าร่วมรายการนี้ด้วย

ทั้งตัวก็สงสัยในชีวิตตัวเองอย่างเห็นได้ชัด

แทบจะในพริบตา

พวกเขาก็เริ่มเป็นห่วงไอดอลของตัวเอง

ถึงขั้นเป็นห่วงทีมงานรายการเล็กน้อยด้วยซ้ำ

ก็แหม จากรายการท้าทายอาชีพของผู้กำกับเหยียนครั้งที่แล้ว

ระดับการก่อเรื่องของหลินเซี่ย

พวกเขาประทับใจเกินไปแล้วจริงๆ

จะบอกว่าผู้กำกับเหยียนก็เหลือเชื่อ!

กล้าเชิญตัวแสบมาเข้าร่วมรายการ

นี่คือกลัวว่ารายการจะเจ๊งไม่เร็วพอใช่ไหม?

แกนี่คงไม่อยากทำรายการนี้

เลยจงใจเชิญตัวแสบมาก่อเรื่องใช่ไหม??

…………

แต่ว่า

ในตอนนี้

รายการได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

บรรดาพี่ชายจะถอนตัวก็คงไม่มีโอกาสแล้ว

บนเวที

ผู้เข้าแข่งขันก็ขึ้นไปทีละคน

ด้วยเครื่องดนตรีที่ตัวเองถนัดที่สุด

แสดงสิ่งที่พวกเขาเข้าใจว่าเป็นเสียงสวรรค์ออกมาอย่างเต็มที่

เสียงสวรรค์เดิมทีหมายถึงเสียงที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติอย่างเป็นเอกลักษณ์

เช่น เสียงลม, เสียงนก, เสียงน้ำไหล ฯลฯ...

และตอนนี้มักจะใช้เพื่อบรรยายความไพเราะของดนตรี

ในวงการดนตรี เสียงสวรรค์คือระดับสูงสุดที่เป็นที่ยอมรับ

ความหมายคร่าวๆ ก็คือ เป็นเสียงที่มีเอกลักษณ์จนเหนือธรรมชาติ

ต้องบอกว่า

บรรดาศิลปินในวงการบันเทิงเหล่านี้

มีความสามารถหลากหลายจริงๆ

ตั้งแต่ผู้เข้าแข่งขันคนแรกขึ้นเวที

ตามมาอีกเจ็ดแปดคน

เครื่องดนตรีที่ทุกคนเล่น

ไม่มีซ้ำกันเลยแม้แต่คนเดียว

เพียงแต่ว่า มีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่งคือ

เครื่องดนตรีที่คนเหล่านี้เลือกล้วนเป็นเครื่องดนตรีตะวันตก

ไม่มีเครื่องดนตรีดั้งเดิมเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

เห็นได้ชัดว่า

ความเข้าใจในกระแสความนิยมและความสง่างามของทุกคนในตอนนี้

ดูเหมือนจะเป็นการละทิ้งประเพณี

“เยี่ยม! ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 9 สิ้นสุดการแสดงแล้ว เชิญไปพักผ่อนที่หลังเวทีครับ”

“ต่อไปขอเสียงปรบมือให้กับผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 10!”

“เครื่องดนตรีที่ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 10 จะมาแสดงคือขลุ่ย เพลงคือ 《รักนิรันดร์》”

พร้อมกับที่พิธีกรประกาศอีกครั้ง

ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 10 ก็ค่อยๆ ขึ้นเวที

เธอสวมชุดโบราณ

ถือขลุ่ยยาว

รูปลักษณ์ที่มีเอกลักษณ์นี้

ทำให้ไลฟ์สดอดไม่ได้ที่จะตาลุกวาว

“ว้าว! พี่สาวที่สวมชุดโบราณเท่มาก!”

“เจ๋ง เจ๋ง เจ๋ง! พี่สาวคนนี้สวยมาก ดีกว่าพวกที่ดูไม่เหมือนชายไม่เหมือนหญิงข้างหน้าอีก”

“《รักนิรันดร์》 เวอร์ชันขลุ่ย? ไพเราะเกินไปแล้วหูผมเตรียมพร้อมที่จะตั้งครรภ์แล้ว”

“รักเลย รักเลย! นี่มันกลิ่นอายเทพเซียนชัดๆ! ผมขอประกาศว่าหมายเลข 10 คือแชมป์!”

“พวกกระจอกทั้งหลาย ก่อนที่ตัวแสบจะลงมือ ผมจะไม่ยอมรับใครทั้งนั้น!”

“ใช่แล้ว! ไม่มีผิด! ตัวแสบคือที่หนึ่ง ปี่ซัวคือราชาแห่งเครื่องดนตรีทั้งร้อย!”

“ถึงแม้พี่สาวคนนี้จะดี แต่ให้ตายเถอะผมก็ยังรักตัวแสบ!”

“อ๊า! เสร็จแล้ว! สบาย! ไปเลย! ต่อไปเลย!”

“?????????????”

…………

การปรากฏตัวของผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 10

ทำให้สถานที่จัดงานเกิดความวุ่นวายเล็กน้อย

หลายคนถูกรูปลักษณ์ของพี่สาวคนนี้ดึงดูด

และฝีมือของพี่สาวก็ไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง

เสียงที่สดใสและไพเราะของขลุ่ยดังขึ้น

บวกกับจังหวะที่เป็นเอกลักษณ์ของเพลง 《รักนิรันดร์》

ในแทบจะพริบตาเดียว

ผู้ชมทั้งหมดก็เหมือนได้สัมผัสประสบการณ์เหินกระบี่ด้วยตัวเอง

ราวกับอยู่ในโลกของเทพเซียนอันแสนอิสระ

สามนาทีต่อมา

การแสดงของผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 10 ก็จบลง

ทั้งสถานที่ก็เต็มไปด้วยเสียงปรบมือ

แม้แต่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ที่อยู่หลังเวที

ก็อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นปรบมือ

“เสียงของขลุ่ยเหมาะสมกับหัวข้อเสียงสวรรค์จริงๆ”

“จู่ๆ ก็รู้สึกว่าการแข่งขันแบบนี้ เครื่องดนตรีดั้งเดิมจะดูดีกว่าหน่อย”

“ขลุ่ย, เซียว, ผีผา, กู่เจิง, หรือแม้แต่หูลูซือ...”

“ประมาทไปหน่อยแล้ว รู้งี้ผมไม่เลือกไวโอลินดีกว่า”

“ความสง่างามของเปียโน เมื่อเทียบกับขลุ่ยนี้แล้ว จู่ๆ ก็รู้สึกว่ารับมือไม่ได้เลย”

“...”

ในขณะที่ผู้เข้าแข่งขันทุกคนกำลังถกเถียงกัน

หลินเซี่ยที่อยู่ข้างๆ

ก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้า แสดงความเห็นด้วย

“ฝีมือของทุกคนแข็งแกร่งจริงๆ!”

“แต่ไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือการได้เข้าร่วม อย่างน้อยก็เป็นก้าวแรกในการเข้าสู่วงการบันเทิง!”

ปรับอารมณ์เล็กน้อย

หลินเซี่ยก็เริ่มตั้งตารอการขึ้นเวทีของตัวเองแล้ว

…………

ในที่สุด

หลังจากผ่านผู้เข้าแข่งขันอีกสองสามคน

ช่วงเวลาการขึ้นเวทีของหลินเซี่ยก็มาถึงแล้ว!

“ต่อไปขอต้อนรับผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 16! หลินเซี่ย!”

“เครื่องดนตรีที่เขาจะมาแสดงคือปี่ซัว เพลงคือ...”

ประกาศไปได้ครึ่งหนึ่ง พิธีกรก็เบิกตากว้าง

เขาขยี้ตาอย่างไม่เชื่อ แล้วดูสคริปต์อีกครั้งอย่างละเอียด

ในใจก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำ

“เกิดอะไรขึ้น? จริงเหรอ?”

“ในสมรภูมิเพลงสวรรค์ คุณมาแสดง《คร่ำครวญ》?”

“คุณอยากจะส่งทุกคนขึ้นสวรรค์ใช่ไหม?”

“คนๆ นี้คงจะเข้าใจคำว่าเสียงสวรรค์ผิดไปแล้วใช่ไหม?”

และในตอนนี้

ในหูฟังของเขา

จู่ๆ ก็มีเสียงเร่งเร้าของผู้กำกับดังขึ้น

“ยืนนิ่งทำไม? รีบประกาศเลย!”

พิธีกรได้ยินดังนั้น ถึงได้สติกลับมา

แล้วพูดด้วยสีหน้าที่แปลกๆ ว่า:

“เพลงที่ผู้เข้าแข่งขันหลินเซี่ยจะมาแสดงคือ...”

“《คร่ำครวญ》!”

พร้อมกับคำพูดของพิธีกรจบลง

ทั้งสถานที่ก็เงียบสงัดในทันที

ถึงขั้นในไลฟ์สดก็เงียบไปมาก

จนกระทั่งผ่านไปหลายวินาที

มุมหนึ่งของที่นั่งผู้ชม

จู่ๆ ก็มีเสียงตะโกนดังขึ้น

“ให้ตายเถอะ! รักตัวแสบ!!”

เห็นได้ชัดว่าคนที่ชอบทำตัวเป็นจุดสนใจคือชาวเน็ตที่ได้ตั๋วของหลินเซี่ยมา

เพียงแต่ว่า

หลังจากเสียงนี้ดังขึ้น

ทุกคนในที่เกิดเหตุก็หันกลับไปมองด้วยสีหน้างงงวย

อะไรคือตัวแสบ?

คุณรักอะไรวะ?

พวกคุณไม่ได้ยินสิ่งที่พิธีกรพูดเมื่อกี้เหรอ?

คนๆ นี้จะมาแสดงการคร่ำครวญ!

ให้ตายเถอะ!

ซื้อตั๋วมา

เพื่อมาเข้าร่วมงานศพเหรอ??

และในตอนนี้

ในขณะที่ผู้ชมในที่เกิดเหตุยังไม่ทันได้ตั้งสติ

หลินเซี่ยก็ค่อยๆ เดินขึ้นไปบนเวทีแล้ว

กางเกงสแล็คสีดำ

เสื้อเชิ้ตสีดำ

และหูกระต่ายที่ดูซ่าๆ

บวกกับทรงผมที่สไตลิสต์จัดให้

ต้องบอกว่าดูดีทีเดียว

อย่างน้อยก็ทำให้ผู้ชมหญิงที่อยู่ข้างล่าง

ถูกรูปลักษณ์ของหลินเซี่ยดึงดูดในทันที

เพียงแต่ว่า

พอหลินเซี่ยหยิบปี่ซัวขึ้นมา

ทุกคนก็งงงวยไปอีกครั้ง

ไม่ใช่ว่าพวกเขาต่อต้านปี่ซัว

แต่...

คุณมาในรายการเพลงแบบนี้

แล้วจะเป่าเพลง《คร่ำครวญ》

มันเกินไปหน่อยไหม!

นี่มันสมรภูมิเพลงสวรรค์นะ

ไม่ใช่สมรภูมิเรียกคุณย่าทวดขึ้นสวรรค์!!

...