บทที่ 47 หลินเซี่ย: พวกคุณอย่างน้อย...ไม่ควรจะ...

ข้อความบ่นลอยขึ้นมาบนหน้าจอไม่หยุด

ตอนนี้แฟนคลับไม่สามารถเดาทางของหลินเซี่ยได้เลย

เมื่อวานยังใช้ดอกไม้และใบไม้ทำร้ายคน จัดการกับเจ้าของแผงลูกโป่งอยู่เลย

วันนี้ทำไมถึงเป็นรถขุดแล้วล่ะ?

ขอบเขตอาชีพจะกว้างขึ้นกว่านี้อีกได้ไหม?

แต่พอคิดถึงขอบเขตที่หลินเซี่ยทำในแต่ละวันก่อนหน้านี้

ดูเหมือนก็ไม่ได้เล็กไปกว่านี้เท่าไหร่

แฟนคลับใหม่ที่เข้ามาเห็นฉากนี้ก็งงเป็นไก่ตาแตก

พวกเขามาเพราะเรื่องหลินเซี่ยใช้ดอกไม้และใบไม้ทำร้ายคน

ผลคือวันนี้มาขับรถขุด

อ๊ะ! นี่...

ไม่เข้าใจเลย ไม่เข้าใจเลย!

แต่มีสิ่งหนึ่งที่มั่นใจได้เลย

ผู้ชายคนนี้ลึกซึ้ง จริง ๆ!

ลึกซึ้งจนหยั่งไม่ถึง!

เขาจะรู้ทุกอาชีพในสามร้อยหกสิบอาชีพ จริง ๆ เหรอ?

แต่เขาเป็นดารานะ?

ตอนนี้ดาราเก่งรอบด้านขนาดนี้เลยเหรอ?

ทำไมพี่ชายที่บ้านพวกเขารู้แต่ร้องเพลง เต้น แร็ป อย่างเดียวล่ะ?

มาจากความสงสัยของแอนตี้แฟนผู้จงรักภักดี

...

ข้อความในไลฟ์สดเลื่อนขึ้นมาไม่หยุด

แฟนคลับพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

แต่หลินเซี่ยไม่ได้สนใจมากนัก

หลังจากทักทายแฟนคลับแล้ว

เขาก็ขี่จักรยานไฟฟ้าคันเล็กไปหางานที่ตลาดแรงงาน

งานที่เกี่ยวข้องกับรถขุดในไซต์ก่อสร้างส่วนใหญ่เป็นงานที่รับเหมาช่วงไป

ดังนั้น โดยทั่วไปแล้วจะไม่มีการจ้างคนแบบชั่วคราว

นอกจากจะมีบางคนเกิดสถานการณ์ฉุกเฉินกะทันหัน

จำเป็นต้องหาคนมาแทนสักวันสองวัน

ตอนนั้นถึงจะไปตลาดแรงงานเพื่อหาคนชั่วคราว

หลินเซี่ยก็มาลองเสี่ยงดูว่าจะหางานได้ไหม ก็ต้องรอดูกันต่อไป

ถ้าหาไม่ได้ก็ง่าย ๆ แค่กลับบ้านพักผ่อน

ถ้าหาได้ก็ยิ่งดี

...

เมื่อหลินเซี่ยมาถึงตลาดแรงงาน

ตรงกับช่วงที่ผู้คนพลุกพล่านพอดี

แรงงานอิสระจำนวนนับไม่ถ้วนถือป้ายไว้ที่หน้าอก

บนป้ายเขียนทักษะที่ตัวเองทำได้

แล้วก็ยืนรอให้เจ้าของมาจ้าง

บางคนกำลังกินซาลาเปากับน้ำเต้าหู้

เห็นได้ชัดว่าออกมาหางานโดยที่ยังไม่ได้กินข้าวเช้า

ชีวิตไม่ง่าย ทุกคนกำลังพยายาม อนาคตยังมีความหวัง!

หลินเซี่ยกวาดตามองคร่าว ๆ

ในหมู่คนเหล่านี้

มีทั้งช่างประปาไฟฟ้า

มีทั้งช่างไม้

มีทั้งคนรับจ้างล้างท่อระบายน้ำจริงจัง

มีทั้งคนรับสอนพิเศษ

มีทั้งคนซ่อมหลังคารั่วซึม...

สรุปแล้ว ทุกอาชีพในสามร้อยหกสิบอาชีพ

ที่นี่สามารถหาแรงงานที่ตรงกันได้หมด

และผู้ชมในไลฟ์สดเห็นฉากนี้ ก็อดถอนหายใจไม่ได้

"เฮ้อ! เห็นพวกเขาแล้ว อยู่ ๆ ก็นึกถึงพ่อฉันขึ้นมาเลย"

"พ่อฉันเป็นช่างไม้ ต้องไปตลาดแรงงานหางานทุกวัน ลำบากมาก"

"คนพวกนี้ถึงแม้จะไม่มีการศึกษาสูง แต่พวกเขาก็ไม่เคยยอมแพ้ชีวิต ดีจริง ๆ"

"เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว อยู่ ๆ ก็พบว่าตำแหน่งงานของฉันตอนนี้ดีสุด ๆ ไปเลย ขนาดนี้ฉันยังบ่นทุกวัน ไม่รู้จักพอเลย"

"ในชีวิตมักจะมีคนบางกลุ่มที่ต้องดิ้นรนเพื่อชีวิตเสมอ พวกเขาคือคนที่น่ารัก!"

"..."

หลินเซี่ยมุมปากกระตุกเล็กน้อยเมื่อเห็นข้อความเชิงบวกในไลฟ์สด

เขาอดสงสัยไม่ได้ว่า

นี่ใช่กลุ่มแฟนคลับที่เคยปั่นป่วนเมื่อกี้หรือเปล่า?

แต่ไม่นานนัก

ข้อความในไลฟ์สดก็เปลี่ยนแนวไป

เมื่อแฟนคลับเห็นหลินเซี่ยก็ถือป้ายเริ่มรอเจ้าของมาจ้างเหมือนกัน

แต่ละคนก็เริ่มปั่นป่วนในไลฟ์สดอีกแล้ว

"พี่น้องครับ ผมพนันห้าเหมา ว่าวันนี้สตรีมเมอร์หางานขับรถขุดไม่ได้"

"ผมพนันหนึ่งหยวนว่าสตรีมเมอร์ขับรถขุดไม่เป็น"

"พวกนายเกินไปแล้วนะ! ดูถูกสตรีมเมอร์เกินไปแล้ว! ผมพนันหนึ่งหยวนห้าเหมาว่าวันนี้สตรีมเมอร์ต้องไปจิบชาอีก"

"ถึงแม้จะไม่รู้ว่ารถขุดกับการจิบชามีความเกี่ยวข้องกันยังไง แต่ฉันรู้สึกว่าสตรีมเมอร์มีวาสนาบางอย่างกับการจิบชา ดังนั้นฉันตามสองหยวน"

"ฉันตามสามหยวน สตรีมเมอร์อยู่ไม่ถึงบ่ายก็ต้องเข้าไปแล้ว"

"ฉันตามห้าหยวน พนันว่าสตรีมเมอร์ต้องเข้าไปก่อนเที่ยง"

"งั้นฉันในฐานะกรรมการ จะประกาศล่วงหน้าว่า สตรีมเมอร์จิบชาติดต่อกันวันที่แปดสำเร็จแล้ว!"

"เอาล่ะ จบแล้ว ปล่อยดอกไม้ฉลอง ปิดไลฟ์แล้ว ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"

"โอ้โห! สตรีมเมอร์ สตรีมเมอร์! พวกคุณจัดแจงเขาได้อย่างชัดเจนจริง ๆ!"

"..."

มองข้อความแซวเต็มหน้าจอในไลฟ์สด

หลินเซี่ยอยากจะบอกพวกเขาว่า

ในฐานะกลุ่มแฟนคลับที่ยอดเยี่ยมที่สุด

พวกคุณอย่างน้อย...ไม่ควรจะ...

ไร้มารยาทขนาดนี้!!

เดี๋ยว!

"หนุ่มน้อย! นายขับรถขุดเป็นเหรอ?"

เสียงหนึ่งดังขึ้น จู่ ๆ ก็ขัดจังหวะการบ่นในใจของหลินเซี่ย

เงยหน้าขึ้นมอง ชายวัยประมาณสี่สิบปี เจ้าของร่างท้วม หนีบกระเป๋าเอกสาร เดินเข้ามาหาหลินเซี่ย

เห็นบนป้ายของหลินเซี่ยเขียนว่าขับรถขุดเป็น เขาก็เอ่ยปากถาม

หลินเซี่ยอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วรีบพยักหน้าตอบว่า "เป็นครับ เจ้านายครับ ที่ไซต์ก่อสร้างขาดคนเหรอครับ?"

"อืม แต่ที่นี่วันหนึ่งให้ไม่ได้ 800 หรอกนะ 500 หยวนนายจะทำไหม?"

เจ้าของพยักหน้า แล้วต่อรองราคา

หลินเซี่ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง เตรียมจะตกลง

เพราะงานขับรถขุดแบบชั่วคราวหายาก

ถ้าพลาดงานนี้ไป จะหาใหม่ได้หรือไม่ก็ยังไม่แน่

"ห้าร้อยก็เอาครับ มีอาหารให้ไหม?" หลินเซี่ยถามเพิ่มไปหนึ่งประโยค

"อาหารรับรองว่าอิ่มแน่นอน งั้นนายเตรียมตัวแล้วตามฉันมาเลย" เจ้าของร้านยิ้มแล้วพูด

พูดจบ เจ้าของก็หันหลังเดินนำไปทันที

หลินเซี่ยเห็นดังนั้นก็รีบตามไป

นำจักรยานไฟฟ้าขึ้นรถ แล้วหลินเซี่ยก็ตามเจ้าของคนนั้นไป

คำนวณดูดี ๆ แล้ว จริง ๆ ก็ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีเท่านั้นเอง

แต่เมื่อเห็นฉากที่ราบรื่นขนาดนี้

ผู้ชมในไลฟ์สดก็พลันเงียบไปเล็กน้อย

"พูดก็พูดเถอะ ตามดวงของสตรีมเมอร์แล้ว ไม่น่าจะเร็วขนาดนี้นะ?"

"ราบรื่น! ราบรื่นเกินไป! ราบรื่นจนฉันไม่กล้าเชื่อ!"

"บทละครนี้ไม่ค่อยถูกต้องนะ ไม่ควรจะมีมิจฉาชีพปรากฏตัวในหมู่ผู้คนพลุกพล่านในเวลานี้เหรอ? แล้วสตรีมเมอร์ก็แสดงฉากปราบมิจฉาชีพอย่างเต็มที่ แล้วถูกมิจฉาชีพพบเข้า มิจฉาชีพโมโหจนอยากจะทำร้ายสตรีมเมอร์ จากนั้นสตรีมเมอร์ก็ใช้มือทะลวงเมฆา ทำให้มิจฉาชีพกลัวหนีไป มิจฉาชีพพูดข่มขู่ก่อนไป สตรีมเมอร์คำนวณด้วยการนับนิ้วแล้วพบว่าเขามีเคราะห์ร้ายถึงเลือดตกยางออก แล้วมิจฉาชีพก็เกิดเรื่อง แล้วตำรวจก็มาถึง สตรีมเมอร์ก็ไปจิบชาใช่ไหม?"

"ข้างบนน่ะ นายช่างเข้าใจการเขียนนิยายออนไลน์จริง ๆ"

"รีบอัปเดตหน่อย นอนไม่หลับเลย! ถ้าไม่มีนายฉันไม่ดูหรอก!"

"บทดี ควรได้รับรางวัล แต่เรื่องกลับราบรื่นเกินไปหน่อย อยู่ ๆ ฉันก็ไม่ชินเลย"

"..."

เหล่าแฟนคลับมองหลินเซี่ยที่หางานเสริมได้อย่างราบรื่นขนาดนี้

ในเวลานั้น ก็อดที่จะยังไม่เข้าใจเล็กน้อย

วันนี้จะต้องใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?

นี่ไม่ใช่ไลฟ์สดที่พวกเขาอยากดูนะ!!

...

ในเวลาเดียวกัน

เจียหางมีเดีย

เมื่อหยางมี่ได้ยินจากเร่อปาว่า

วันนี้หลินเซี่ยไปขับรถขุดให้คนอื่นที่ไซต์ก่อสร้าง

ทั้งตัวเธอก็งงไปหมด

นี่...

สมเหตุสมผลไหม?

หยางมี่อดถามตัวเองในใจไม่ได้

แต่ไม่นาน เธอก็ได้คำตอบ

นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย!

เธอไม่มีความหวังแล้วว่าหลินเซี่ยจะสามารถทำอาชีพเสริมได้อย่างถูกต้อง

ดังนั้น ไม่ต้องคิดเลย ต้องมีเรื่องเกินจริงเกิดขึ้นอีกแน่นอน

คิดได้ดังนั้น หยางมี่ก็พลันเอ่ยขึ้นว่า "เร่อปา เธอไปค้นหาดูสิว่า การขับรถขุดแล้วจะเข้าไปในสถานีตำรวจได้ยังไง?"

เร่อปามุมหางตาเล็ก ๆ กระตุกเล็กน้อย

สรุปแล้วพี่มี่กับแฟนคลับในไลฟ์สดเป็นพวกเดียวกันใช่ไหมเนี่ย?

แต่พูดก็พูดเถอะ...

จริง ๆ แล้วเธอก็สงสัยเหมือนกัน

ดังนั้น เร่อปาก็เริ่มค้นหาข้อมูลที่เกี่ยวข้อง

ไม่กี่นาทีต่อมา

เร่อปาก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ:

"แย่แล้ว! พี่มี่คะ วันนี้พี่อาจจะต้องไปประกันตัวคนออกมาอีกแล้ว!"

หยางมี่: ????

...