บทที่ 30 ไม่จริงน่า! ไม่จริงน่า! เขาคงไม่คิดว่าซ่อนตัวแล้วจะไม่ถูกพาตัวไปใช่ไหม?

คนที่มานั้นหลินเซี่ยคุ้นเคยเป็นอย่างดี

คือตำรวจสาวสวยจ้าวรั่วหนานที่เคยพบกันก่อนหน้านี้

แต่ว่า...

ทำไมคนของหน่วยสืบสวนอาชญากรรมถึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้?

หลินเซี่ยคิดไม่ตก

ในวินาทีถัดมา

เห็นเพียงจ้าวรั่วหนานหยิบบัตรประจำตัวออกมา

แล้วพูดกับผู้ดูแลคฤหาสน์ว่า:

"ฉันคือจ้าวรั่วหนาน หัวหน้าหน่วยสืบสวนอาชญากรรม เราสงสัยว่าที่นี่มีคนกำลังดำเนินการซื้อขายผงสีขาว ตอนนี้ทุกคนห้ามเคลื่อนไหวอยู่ที่เดิม ให้ความร่วมมือในการตรวจค้น"

คำพูดจบลง ตำรวจสืบสวนที่อยู่ด้านหลังก็เริ่มเดินหน้าตรวจค้นทีละคน

หลินเซี่ยก็อยู่ในขอบเขตที่ถูกตรวจค้นด้วย

อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าไม่สามารถค้นพบอะไรจากตัวเขาได้

และในตอนนี้ เมื่อเห็นฉากนี้

ผู้ชมในไลฟ์สดก็เริ่มถกเถียงกัน

"โอ้โห! ซื้อขายผงสีขาว? ตื่นเต้นขนาดนี้เลยเหรอ?"

"ว่าแต่ นี่ไม่ใช่งานศพเหรอ? มีการซื้อขายผงสีขาวได้ยังไง?"

"ไม่รู้สิ แต่ตกใจมาก นี่คือสิ่งที่เราสามารถดูได้ฟรีใช่ไหม?"

"พูดก็พูดนะ สายตาของตำรวจสาวสวยเมื่อกี้ดูเท่มาก!"

"โชคดีจริง ๆ ไม่คิดว่าจะได้เจอภรรยาฉันที่นี่"

"ข้างบนน่ะ มีอาการหลงผิดแล้ว หน่วยฉี่เตรียมตัวหน่อย รีบช่วยชีวิตด่วน"

"ตำรวจสาวสวยดูเหมือนจะยังไม่เห็นสตรีมเมอร์เลยนะ?"

"พูดให้ถูกคือ สตรีมเมอร์กำลังหลบตำรวจสาวสวยต่างหาก! ฮ่าฮ่าฮ่า!"

"ไม่จริงน่า! ไม่จริงน่า! เขาคงไม่คิดว่าซ่อนตัวแล้วจะไม่ถูกพาตัวไปใช่ไหม?"

"ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ไม่ว่าจะค้นเจออะไรหรือไม่ก็ตาม คนกลุ่มนี้ก็ต้องตามกลับไปให้ปากคำอยู่ดี"

"ดังนั้น วันนี้การที่สตรีมเมอร์จะได้จิบชาก็เป็นเรื่องแน่นอนแล้วใช่ไหม?"

"โดยพื้นฐานแล้วก็ประมาณนั้นแหละ"

"ปุ๊บฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! สตรีมเมอร์น่าสงสารจัง!"

"ทุกคนขา ใครเข้าใจบ้าง! ดาราดังของเรากำลังจะไปจิบชาอีกแล้ว~"

"โชคแบบนี้ ไม่มีใครเหมือนแล้ว"

"รู้สึกเหมือนสตรีมเมอร์โง่ไปแล้ว! ฮ่าฮ่าฮ่า!"

"..."

ข้อความในไลฟ์สดหลั่งไหลมาเหมือนคลื่น

เหล่าแฟนคลับเริ่มไว้อาลัยให้หลินเซี่ยแล้ว

เดิมทีทุกคนคิดว่าวันนี้คงไม่มีฉากไปจิบชาในสถานีตำรวจอีกแล้ว

แต่จากสถานการณ์ปัจจุบัน

ก่อนที่เรื่องจะจบ

ก็ยังไม่สามารถสรุปได้เร็วเกินไป!

อย่างไรก็ตาม พูดก็พูดเถอะ

เรื่องนี้มันเกินจริงจริง ๆ

หลินเซี่ยออกมาหางานร้องไห้ในงานศพยังมาเจอการซื้อขายผงสีขาวได้

นี่มันโชคอะไรกันเนี่ย?!

…

สิบกว่านาทีต่อมา

ทุกคนในที่เกิดเหตุถูกตรวจค้นเสร็จสิ้น

แต่จากตัวคนเหล่านี้ ไม่พบผงสีขาวหรือสิ่งอื่นใดเลย

"หัวหน้าทีม ทุกคนค้นหมดแล้วครับ ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเลย อีกอย่าง ตอนนี้กำลังจัดงานศพอยู่ เราควรจะ..."

จ้าวรั่วหนานขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินรายงานจากลูกน้อง

คนอื่น ๆ ในที่เกิดเหตุต่างก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกในใจ ดูเหมือนว่านี่น่าจะเป็นเรื่องเข้าใจผิด

หลินเซี่ยเองก็ทำหน้าเหมือนรอดตายมาได้ พึมพำเบา ๆ ว่า "น่าจะผิดพลาดมั้ง? ที่นี่จะมีผงสีขาวได้ยังไง?"

"แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญ ขอแค่วันนี้ไม่ต้องไปจิบชา ก็ดีกว่าทุกสิ่งแล้ว"

ตอนนี้เขาไม่มีความปรารถนาอื่นใด นอกจากขอให้ธงของวันนี้ไม่ถูกทำลาย

เขาไม่อยากไปให้ปากคำหรือจิบชาอีกแล้วจริง ๆ

ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป บอสหยางคงจะยกเลิกสัญญากับเขาแล้ว

อย่างไรก็ตาม หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

จ้าวรั่วหนานก็พลันมองไปที่ผู้ดูแล แล้วถามว่า "ที่นี่ ใครคือเอ้อร์เยี่ย?"

ได้ยินคำว่าเอ้อร์เยี่ย

ทุกคนในที่เกิดเหตุก็หันไปมองจ้าวรั่วหนานด้วยสีหน้าประหลาด

"?" จ้าวรั่วหนานทำหน้างง

คนพวกนี้มองเธอทำไมกัน?

และในเวลานั้นเอง

สะไภ้รอง คนเดิมก็ปรับสภาพจิตใจได้ในที่สุด

เธอเดินมาที่หน้าจ้าวรั่วหนาน แล้วพูดอย่างโศกเศร้าว่า "เจ้าหน้าที่คะ เอ้อร์เยี่ยที่คุณกำลังหา ท่านไม่อยู่ที่นี่แล้วค่ะ"

จ้าวรั่วหนานรีบถามว่า "แล้วเขาไปไหน?"

สะไภ้รองหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วมองไปที่โลงศพบนแท่นพิธี

จ้าวรั่วหนานเห็นดังนั้น ก็พลันตระหนักได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

"เอ้อร์เยี่ยเสียชีวิตแล้ว?"

แต่พอพูดจบ เธอก็รู้สึกว่าไม่ค่อยถูกต้องนัก

ทำไมเรื่องถึงบังเอิญขนาดนี้?

พวกเขาเพิ่งจะมาหาเอ้อร์เยี่ย

เอ้อร์เยี่ยก็เสียชีวิตแล้ว??

ทำไมถึงรู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากลอยู่ในนี้?

แต่ถึงอย่างไร นี่ก็เป็นงานศพของคนอื่น พวกเขาดูเหมือนจะไม่สามารถรบกวนมากเกินไปได้

จากสถานการณ์ปัจจุบัน ดูเหมือนพวกเขาจะต้องถอนกำลังแล้ว

เพียงแต่ด้วยสัญชาตญาณของผู้หญิง จ้าวรั่วหนานก็ยังรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

เธอปรับสภาพอารมณ์ แล้วขอโทษอย่างสุภาพว่า "ขอโทษนะคะ เมื่อครู่คงรบกวนมากไป อาจจะทำให้ทุกคนตกใจ"

"หลัก ๆ คือเราได้รับแจ้งว่าที่นี่มีการซื้อขายพิเศษ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องส่งเจ้าหน้าที่มาตรวจสอบ"

"ตอนนี้ดูแล้ว นี่อาจจะเป็นเรื่องเข้าใจผิด"

"เพื่อแสดงความขอโทษ ไม่ทราบว่าฉันจะสามารถไปจุดธูปให้ผู้เสียชีวิตได้ไหมคะ?"

ผู้ดูแลคฤหาสน์เห็นดังนั้น จริง ๆ แล้วอยากจะไล่ตำรวจออกไป

แต่สะไภ้รองหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วกลับพยักหน้าว่า "ได้ค่ะ เชิญเลย"

จ้าวรั่วหนานกล่าวขอบคุณ

จากนั้นก็เดินไปตามทางเล็ก ๆ มาถึงแท่นพิธี

หยิบธูปสามดอกจากข้าง ๆ แล้วโค้งคำนับรูปถ่ายผู้เสียชีวิตสามครั้ง

แล้วก็ปักธูปอย่างระมัดระวังลงในกระถางธูป

แต่ตลอดกระบวนการนี้

จ้าวรั่วหนานสังเกตสถานการณ์ของโลงศพตลอดเวลา

เธอพบว่าโลงศพดูเหมือนจะถูกตอกตะปูปิดตายไปแล้ว

ตามขั้นตอนงานศพทั่วไป

ก่อนการฝังศพ จริง ๆ แล้วจะยังไม่ตอกโลงศพปิดตาย

หนึ่งเพื่อให้นักร้องไห้ในงานศพได้เห็นศพเป็นครั้งสุดท้าย

สองก็เพื่อให้ศพได้สัมผัสโลกนี้เป็นครั้งสุดท้าย

แต่สถานการณ์แบบนี้...

แสดงได้แค่ว่าโลงศพอาจมีปัญหา

อีกอย่าง จ้าวรั่วหนานยังพบว่า

ทันทีที่เธอเข้าใกล้โลงศพ

ด้านหลังของเธอก็เหมือนถูกสายตาหลายคู่จับจ้องอยู่

ความคิดพลันแล่น

จ้าวรั่วหนานแกล้งทำเป็นจุดธูป

แต่กลับก้าวขาไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว แล้วตรงไปที่ข้างโลงศพ

แล้วก็ใช้มือดันฝาโลงศพทันที

เธอตัดสินใจที่จะลองเสี่ยงดู!

เธอเดิมพันว่าในโลงศพไม่มีใครอยู่เลย!

เห็นฉากนี้

คนในคฤหาสน์ก็พลันตะโกนออกมา "กล้าดียังไงมาลบหลู่เอ้อร์เยี่ย! พี่น้องทุกคน! เข้าไปเลย!"

อย่างไรก็ตาม ในวินาทีที่คนเหล่านี้เพิ่งจะเริ่มเคลื่อนไหว

ตำรวจสืบสวนที่อยู่ข้าง ๆ ก็พร้อมใจกันยกปืนปากกระบอกสีดำขึ้น

"ทุกคนห้ามขยับ กอดหัว หมอบลง!!"

สถานการณ์พลันวุ่นวายไปหมด

คนธรรมดาอย่างพวกเขาไม่เคยเห็นฉากแบบนี้มาก่อน

ทุกคนต่างกลัวจนหมอบลงกับพื้น ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น

หลินเซี่ยก็หมอบลงกลางกลุ่มคนอย่างซื่อสัตย์ เหมือนลูกเจี๊ยบตัวน้อย

เขาก็ไม่เคยเห็นฉากแบบนี้มาก่อนเหมือนกัน!

ถ้ารู้ว่างานร้องไห้ในงานศพมันตื่นเต้นขนาดนี้

วันนี้เขาจะไม่มีทางรับงานนี้เด็ดขาด

เมื่อเทียบกันแล้ว ไปตั้งแผงลอยยังดีกว่า!

มันยากเกินไปแล้ว

และในเวลานั้น

สองมือของจ้าวรั่วหนานก็วางลงบนฝาโลงศพ

ลองดันดู พบว่าถูกล็อกตายแล้ว เปิดไม่ได้เลย

เธอหันไปบอกลูกทีมสองคน ให้พวกเขาเอาเครื่องมือสำหรับเปิดโลงศพมา

ในวินาทีถัดมา

โลงศพก็ถูกเปิดออกอย่างราบรื่น

และข้างในโลงศพ

ไม่ใช่ศพของเอ้อร์เยี่ยเลย และก็ไม่ได้ว่างเปล่าด้วย

แต่เป็นผงสีขาวกองใหญ่!

เห็นฉากนี้

ทุกคนในที่เกิดเหตุ ต่างก็ตกตะลึงกันหมด!

"ทุกคน จับกุมทั้งหมด ห้ามปล่อยให้หนีไปแม้แต่คนเดียว!"

จ้าวรั่วหนานตะโกนด้วยความโกรธ สายตาเฉียบคมจ้องมองคนเหล่านี้ในที่เกิดเหตุ

หลินเซี่ย: ...

ไลฟ์สด: ...

หยางมี่: ...

เร่อปา: ...

ทิศทางของเรื่องราวนี้

มันโคตรจะเกินจริงเลย!!

...