ตอนที่ 16 กลับสู่โลกความเป็นจริง

"อย่าพึ่งกังวลเรื่องนี้ มันยังไม่มีขายในตลาด เมื่อมันวางขายเจ้าสามารถซื้อได้ทันที ... " เย่เฉินกล่าวและโบกมือเบาๆ เหรียญทองก็ปรากฏขึ้นบนพื้นในทันที

เตียวเหิง ไม่ได้คาดคิดว่าเย่เฉินจะนำเหรียญทองจำนวนมากออกมาในคราวเดียว

“นี่คือทองคำ 20,000 เหรียญ ลองดูสิว่าในหมู่บ้านมีสิ่งปลูกสร้างอะไรบ้างยังขาดหายไปและเมื่อพบแบบแปลนที่มีคำว่า (จริง) หรือสิ่งอื่น ๆปรากฏบนตลาด ให้ซื้อมาทั้งหมดหากเงินไม่เพียงพอ แจ้งให้ข้าทราบในภายหลัง” เย่เฉินชี้ไปที่เหรียญทองบนพื้นและกล่าว

“ขอรับนายท่าน” เมื่อได้ยินเช่นนี้ เตียวเหิงรีบโค้งคำนับทันที

"อืมการก่อสร้างหมู่บ้านหลุนฮุยยกให้เป็นหน้าที่เจ้า ข้าจะออกไปก่อน" เย่เฉินพยักหน้าและกล่าว

"น้อมส่งท่านลอร์ดด้วยความเคารพ!" เตียวเหิงโค้งคำนับและกล่าวประจบประแจง

เย่เฉินส่งเสียงในลำคอและออกไปนอกหมู่บ้านหลุนฮุยและเริ่มชำแหละอสรพิษดำ หลังจากนั้นเขาต้องการนำหยานหู่ไปส่งให้เตียวหยูดูแลมัน

ในตอนนี้เป็นไปไม่ได้ที่หยานหู่ จะยอมเข้าใกล้คนอื่นนอกจากเย่เฉิน แต่เตียวหยูเป็นข้อยกเว้น ดูเหมือนนางจะเกิดมาพร้อมกับเสน่ห์พิเศษ

หยานหู่ไม่แม้แต่จะต่อต้านเตียวหยู

เรื่องนี้ช่วยแก้ปัญหาให้เย่เฉินอย่างมาก

หลังจากสะสางเรื่องนี้จบ เย่เฉินก็กลับไปที่คฤหาสน์ของหัวหน้าหมู่บ้านจากนั้นปิดประตูลงและใช้จิตสำนึกเพื่อออกจากเกม

ในโลกของเกมสามวันเท่ากับหนึ่งวันในโลกแห่งความจริง

เย่เฉินอยู่ในเกมมาหนึ่งวันเท่ากับแปดชั่วโมงในโลกแห่งความจริง ถ้าเขาไม่ออฟไลน์เขาจะไม่สามารถตอบสนองความต้องการทางกายภาพของเขาได้ ร่างกายของเขาจะมีปัญหาอย่างแน่นอน

เย่เฉินที่อยู่ในคลังเกมเพชรก็ลืมตาขึ้น เขาวิงเวียนศีรษะเล็กน้อย

ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นเพียงชั่วครู่ นี่คือปฏิกิริยาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในการออกจากเกม

“ติ้ง” ประตูห้องเกมเพชร ก็เปิดออก หลังจากที่เย่เฉินออกจากห้องเล่นเกมเขาก็บิดเอวและส่ายคอ

“กึก กึก” เสียงดังขึ้นหลายต่อหลายครั้ง ความรู้สึกสดชื่นแทรกซึมเข้ามาในทันที

กำปั้นของเขารู้สึกได้ถึงพลังที่กำลังพุ่งพล่านในร่างกาย ดวงตาของเย่เฉินเปล่งประกายแวววาว

สำหรับคนธรรมดาจะมีพลังเริ่มต้นแค่ 10 เพียงไม่กี่คนที่สามารถมีพลังประมาณ 20 แต่สำหรับพลังของเย่เฉินนั้นมีถึง 80!

คุณสมบัติพิเศษของลูกปัดดวงดาว คือการซิงโครไนซ์ 100% ระหว่างความเป็นจริงกับเกม

ในตอนนี้เย่เฉินสามารถประกาศออกไปว่าข้าคือชายที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก!

แน่นอนว่าเย่เฉินจะไม่ทำเช่นนั้นในตอนนี้

หากคุณต้องการอยู่บนจุดสูงสุดตลอดไป คุณต้องมีความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนสิ่งมีชีวิตทั้งหมดต้องหวาดผวา!

ในเวลานั้นเย่เฉินถึงจะเป็นผู้กดขี่อย่างแท้จริง

ผ้าม่านถูกเปิดออก แสงแดดจากภายนอกก็ส่องเข้ามาในห้อง

เมื่อมองไปรอบ ๆ จะเห็นต้นไม้ยักษ์สูงตระหง่านอยู่มากมาย

บนพื้นดินมีวัชพืชสูงปกคลุมพื้นดินทั้งหมด

เมื่อมองไปในระยะไกลจะเห็นอาคารสูงที่มีไม้เลื้อยขนาดเท่าแขนปกคลุมอยู่ภายนอก

อากาศรอบบริเวณไม่สดชื่นเท่าไหร่ทำให้รู้สึกไม่สบายตัว

นี่คือการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากอุกกาบาตที่ตกลงมา

และการเปลี่ยนแปลงนี้จะดำเนินต่อไปจนกว่าพื้นดินจะปกคลุมไปด้วยพืช

บนถนนมีผู้คนจำนวนมากคอยสำรวจและสัมผัสสิ่งนั้นสิ่งนี้ บางคนก็มีท่าทางหวาดกลัว

โลกเปลี่ยนแปลงไปมากจนเส้นประสาทของพวกเขาไม่สามารถรับได้

มีแม้กระทั่งบางคนถือมีดทำครัว ไม้เท้าหรือสิ่งของอื่น ๆ เดินตรวจสอบอย่างระมัดระวัง

สิ่งที่ไม่รู้จักพวกนี้ แสดงถึงความลึกลับและอันตราย

เมื่อมองไปที่สิ่งแวดล้อมภายนอกหน้าต่างเย่เฉินไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย มีเพียงดวงตาเปล่งประกายลึกล้ำเท่านั้นที่ดูเหมือนจะมองทะลุทุกสิ่ง

อีกไม่นานไม่นานความสงบสั้นๆเบื้องหน้านี้จะถูกทำลาย หลังจากทุกคนพบอาวุธประเภทปืนใช้ไม่ได้ ความบ้าคลั่งจะบังเกิดจากสิ่งที่ไม่รู้จักและความตาย ...

เนื่องจากเผ่าพันธุ์สัตว์ประหลาดกำลังจะเพิ่มขึ้น แต่ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะปีศาจในใจของมนุษย์เช่นกัน

เย่เฉินไม่เคยคิดว่าเขาเป็นคนดี

แม้ว่าเย่เฉินจะมีคำสั่งสร้างหมู่บ้านระดับพระเจ้าและอาณาเขตของเขาก็มีคุณสมบัติของ "พลังปราณ" ยิ่งอาณาเขตใหญ่มากเท่าไหร่พลังปราณก็จะรวมตัวกันมากยิ่งขึ้น ความเร็วในการบ่มเพาะก็จะเร็วขึ้นอีกทวีคูณ มันทำให้ความตั้งใจเดิมของเย่เฉินเปลี่ยนไป เขาจะมุ่งมั่นที่จะเป็นจักรพรรดิและกวาดผ่านโลก , นำประเทศทะยานสู่โลกบรรพกาล.

ถึงกระนั้นเย่เฉินก็ไม่มีแผนจะช่วยใคร เพราะเย่เฉินรู้ว่ามันไม่จำเป็น

มีสิ่งล่อลวงมากเกินไป ดึงดูดความสนใจมากเกินไป การทรยศหักหลังจึงหลีกเลี้ยงไม่ได้ในโลกแห่งความเป็นจริง

บางครั้งเย่เฉินรู้สึกชอบ "NPC" ในเกมเหล่านั้น อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่สกปรกจนเกินไป

"ถึงเวลาหาอะไรกินแล้วฉันต้องสำรองอาหารให้เพียงพอโดยเร็วที่สุด นี่เป็นวันแรกระบบผานกู่เริ่มจัดหาของใช้ในชีวิตประจำวัน ยังมีเวลาสามเดือนและสองวันในการซื้อด้วยเครดิต ... "

"อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าผู้คนจะเริ่มบ้าคลั่งเพราะอาหาร ปีศาจในใจพวกเขาจะตื่นขึ้น ... "

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้เย่เฉินก็ถอนหายใจเป็นเวลานาน จากนั้นเขาก็ก้าวไปยังคลังเกมเพชรและกดมือขวาของเขาเบาๆ

หลังจากที่ดวงดาวส่องแสงสว่างคลังเกมเพชรก็หายไปทันที บนนิ้วของเย่เฉินปรากฎแหวนเพชรขึ้น

นี่คือพลังของคลังเกมมันสามารถเปลี่ยนเป็นแหวนและพกพาไปได้ทุกที่ทุกเวลา

อย่างไรก็ตามมันก็เป็นข้อเสียเช่นกัน กล่าวคือไม่ว่าใครก็สามารถแย่งชิงได้

ในชีวิตก่อนหน้านี้ เป็นเพราะคลังเกมจึงมีการต่อสู้แย่งชิงที่ไม่สิ้นสุด

เลือดไหลนองแม่น้ำและกระดูกกระจายไปทั่ว

และเหตุผลก็คือไม่ว่าจะเป็นคลังเกมระดับไหน ก็สามารถเสริมความแข็งแกร่งได้มากกว่า

ความโลภในจิตใจของผู้คน ความปรารถนาและความหวังลึก ๆ ในใจของผู้คนเป็นสิ่งล่อลวงไม่จบไม่สิ้น

เย่เฉินสูดหายใจเข้าลึก ๆ เป็นเวลานาน ก่อนที่เขาจะออกจากห้องไป

ทันทีที่เขาเปิดประตูก็ได้ยินเสียงกรีดร้อง

“ไปให้พ้น ไม่งั้นฉันจะโทรแจ้งตำรวจ!”