วิญญาณยุทธ์แมงป่องน้ำแข็ง ตอนที่ 27

เช้าตรู่วันถัดมา

“ติง! ปล่อยภารกิจ: โปรดลงทัณฑ์อุ้ยเสี่ยวกัง และทำให้เขากลายเป็นขันทีใหญ่”

“รางวัลภารกิจ: วิญญาณมังกรโบราณไท่ซือ”

“มังกรโบราณไท่ซือ คือเผ่าสัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกแห่งสัประยุทธ์ทะลุฟ้า หนึ่งในเผ่ามังกรที่ทรงพลังที่สุด หากได้ครอบครองวิญญาณนี้ มังกรทุกสายพันธุ์จะต้องสยบอยู่ใต้ฝ่าเท้า”

“วิญญาณมังกรโบราณไท่ซือ?” แม้ยังอยู่ในภวังค์แห่งความฝัน เฉาเหยียนก็ได้ยินเสียงจากระบบ ทำให้สติแจ่มชัดในทันที

เฉาเหยียนไม่ได้รู้สึกแปลกหน้ากับชื่อของมังกรโบราณไท่ซือ

ในโลกแห่งสัประยุทธ์ทะลุฟ้า มังกรโบราณไท่ซือคือเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณที่ทรงพลังและเก่าแก่ เป็นตัวตนที่น่าเกรงขามอย่างยิ่ง

เมื่อนึกย้อนกลับไป เขาก็เบิกตาโพลงขึ้นมาทันที

ตามที่ระบบกล่าว หากได้ครอบครองวิญญาณมังกรโบราณไท่ซือ นั่นย่อมหมายความว่าวิญญาณมังกรทั้งปวงจะต้องสยบต่อเขา

ยิ่งไปกว่านั้น หากพิจารณาจากมุมมองของการต่อสู้แล้ว พลังการต่อสู้ของโลกแห่งสัประยุทธ์ทะลุฟ้านั้นสูงกว่าของทวีปโต้วหลัวมาก

พูดอีกนัยหนึ่ง ถ้าเขาได้ครอบครองวิญญาณมังกรโบราณไท่ซือ ก็อาจจะทัดเทียมกับตัวตนระดับเทพมังกรเลยก็ว่าได้!

เมื่อคิดเช่นนี้ มุมปากของเฉาเหยียนก็ยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

หากเป็นเช่นนั้นจริง กระทั่งราชามังกรเงินก็ยังต้องสยบต่อเขาใช่หรือไม่?

เฉาเหยียนรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

ทว่า...

จะให้เขาทำให้อุ้ยเสี่ยวกังกลายเป็นขันทีใหญ่?

เมื่อเห็นภารกิจที่แสดงอยู่บนแผงระบบ เฉาเหยียนก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

ดูเหมือนว่าแม้แต่ระบบเองก็จะมีความแค้นส่วนตัวกับอุ้ยเสี่ยวกัง

แต่ก็ดีแล้ว หากอุ้ยเสี่ยวกังกลายเป็นขันทีใหญ่จริง อย่างน้อยเขาก็จะไม่สามารถทำร้ายใครได้อีก

“ถือว่าเป็นการทำความดี กำจัดเสี้ยนหนามละกัน” เฉาเหยียนคิดในใจ

“เปิดแผงระบบ”

เมื่อคำพูดจบลง ข้อมูลชุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเฉาเหยียน

โฮสต์: เฉาเหยียน

อายุ: 12 ปี

เพศ: ชาย

วิญญาณ: แมงป่องหยกน้ำแข็ง

ระดับ: ปรมจารย์วิญญาณระดับ 41

ฮาเร็ม: เสียวอู่

เหรียญภูติทอง: 1400

ไอเทม: บัตรประสบการณ์เทพเจ้า (2 ใบ)

ภารกิจ: ทำให้อุ้ยเสี่ยวกังกลายเป็นขันทีใหญ่

“เปิดอินเทอร์เฟซร้านค้า”

เมื่อร้านค้าเปิดขึ้น ไอเท็มหนึ่งก็สะดุดตาเฉาเหยียนทันที

“คัมภีร์ดอกทานตะวัน 100 เหรียญภูติทอง”

“ระบบ ซื้อคัมภีร์ดอกทานตะวัน” เฉาเหยียนเอ่ยอย่างเด็ดขาด ด้วยไอเท็มนี้ เขาจะสามารถทำให้อุ้ยเสี่ยวกังกลายเป็นขันทีได้แน่นอน

“ติง! ซื้อสำเร็จ”

มองดูคัมภีร์ดอกทานตะวันในมือ เฉาเหยียนรู้สึกว่าตนช่างเป็นคนดีจริง ๆ ถึงกับลงทุนทำให้คนไร้ค่าอย่างอุ้ยเสี่ยวกังมีความหวังในชีวิต

แน่นอนว่า คัมภีร์ดอกทานตะวันที่เฉาเหยียนถืออยู่นั้นไม่มีผลต่อการฝึกตนใด ๆ แม้แต่อย่างเดียว

แต่เรื่องนั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องใส่ใจ

ไม่ว่าจะอย่างไร อุ้ยเสี่ยวกังจะต้องกลายเป็น “ขันที” ตัวจริงเสียงจริง

“เฉาเหยียน ตื่นแล้วเหรอ?” ขณะนั้นเอง บนเตียง เสียวอู่ที่ยังงัวเงียก็ลืมตาขึ้นพูด

เมื่อคืน เสียวอู่ยอมรับคำขอของเฉาเหยียน และทั้งสองก็นอนด้วยกัน

เธอเชื่อใจในตัวเขา

“อืม เสียวอู่ เธอพักผ่อนให้ดีนะ พี่มีธุระเล็กน้อย เดี๋ยวจะรีบกลับมา” เฉาเหยียนยิ้มอ่อน ลูบศีรษะเธอเบา ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเอ็นดู

แม้เขาจะนอนกับเสียวอู่เมื่อคืนนี้ แต่ก็ไม่ได้ล่วงเกินเธอแต่อย่างใด

ในสายตาเฉาเหยียน เสียวอู่ยังเด็กเกินไป เรื่องแบบนั้นไม่ควรรีบร้อนเกินไป

ไม่เช่นนั้น อาจทำให้ภาพลักษณ์ของเขาในใจเสียวอู่ต้องพังทลาย

อีกอย่าง เสียวอู่ยังไม่เติบโตเต็มที่ รอให้เธอโตขึ้นในอนาคต ค่อยว่ากัน

เฉาเหยียนเชื่อว่า ถึงตอนนั้น เสียวอู่จะยินยอมมอบสิ่งสำคัญที่สุดให้เขาเอง

ทุกอย่างต้องเกิดจากความสมัครใจของเสียวอู่

“อื้ม งั้นเดี๋ยวจะรออยู่นะ” เสียวอู่พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมหน้า แก้มแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย

“โอเค เดี๋ยวพี่กลับมา” เฉาเหยียนพูดก่อนจะลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าแล้วออกจากโรงแรมทันที

หลังจากออกมา เฉาเหยียนก็หาป่าละเมาะเล็ก ๆ แห่งหนึ่งเพื่อเตรียมใช้บัตรประสบการณ์เทพเจ้า

“ระบบ ซื้อโพชั่นพลังงาน” หลังจากเคยโดนผลข้างเคียงจากการใช้บัตรรอบที่แล้ว คราวนี้เฉาเหยียนไม่ประมาทอีก เขาซื้อโพชั่นล่วงหน้า

เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดอาการอ่อนแรงหลังการใช้บัตรอีกครั้ง

เพราะในตอนนี้ พลังของเขายังไม่ได้แข็งแกร่งนัก

“ใช้บัตรประสบการณ์เทพเจ้า” หลังดื่มโพชั่น เฉาเหยียนก็นั่งลงบนพื้น พึมพำในใจอย่างเงียบงัน

เหมือนเช่นครั้งก่อน เขายังคงเลือกแปลงร่างเป็นเทพเจ้าแห่งความรัก

เพราะในต้นฉบับ อุ้ยเสี่ยวกังเคยทิ้งรักมากมาย หากปรากฏตัวในฐานะเทพแห่งความรัก คงทำให้เขาหวาดกลัวไม่น้อย

เมื่อแปลงร่างเสร็จ เฉาเหยียนก็พุ่งตรงไปยังที่ห้องพักของอุ้ยเสี่ยวกังทันที

...

ภายในห้องพักของอุ้ยเสี่ยวกัง

“หึ! ไอ้เฉาเหยียน เจ้ารอก่อนเถอะ สักวันข้าจะให้เจ้ารู้สึกถึงผลของการลบหลู่ข้า อุ้ยเสี่ยวกัง!” อุ้ยเสี่ยวกังสบถอย่างเดือดดาล เดินวนเวียนไปมาในห้อง

ทุกครั้งที่นึกถึงคำดูถูกของเฉาเหยียน เขาก็แทบจะกัดฟันแน่นด้วยความแค้น

“เฉาเหยียน ข้าจะฉีกเจ้าเป็นชิ้น ๆ ให้สมกับความแค้นในใจของข้า!”

ทันใดนั้นเอง

“อุ้ยเสี่ยวกัง เจ้ารู้จักเทพตนนี้หรือไม่?”

เสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมร่างสีทองที่ปรากฏกลางห้อง นั่นคือเทพแห่งความรักที่เฉาเหยียนแปลงร่างมา

“เจ้าเป็นใคร!? เข้ามาในห้องข้าได้ยังไง!”

เมื่อเห็นร่างสีทองตรงหน้า อุ้ยเสี่ยวกังตกใจสุดขีด ด้วยประสบการณ์ของเขา แน่นอนว่าไม่อาจมองออกว่านี่คือเฉาเหยียนปลอมตัว

ด้วยฐานะเพียงแค่อัคราจารย์วิญญาณต่ำต้อย ยังไม่เคยพบเจอภาพเช่นนี้เลยในชีวิต

“ข้าคือเทพแห่งความรัก วันนี้มาปรากฏตัวเพื่อพิพากษาบุรุษไร้หัวใจเช่นเจ้า เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำให้หญิงสาวกี่คนต้องเจ็บช้ำ? วันนี้ข้าจะมาลงโทษเจ้า!” เฉาเหยียนกล่าวเสียงขรึม พร้อมโบกมือเบา ๆ แสงสีทองห่อหุ้มทั้งห้อง ตัดขาดพลังงานจากภายนอก

“เจ้าคือ... เทพเจ้า?” น้ำเสียงของอุ้ยเสี่ยวกังสั่นเล็กน้อย ดวงตาแสดงความหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เขาลอกทฤษฎีของผู้อื่นมานับไม่ถ้วน จึงรู้ดีว่าบนทวีปโต้วหลัวนั้นมีเทพอยู่จริง

“หึ! ข้ามาที่นี่เพื่อลงโทษเจ้าต่างหาก เจ้าบุรุษไร้หัวใจ! คุกเข่าต่อหน้าข้า! ความผิดที่เจ้าก่อไว้ ข้ารู้ทุกอย่างดี” เฉาเหยียนตะคอกเสียงเย็นชา

ในต้นฉบับ อุ้ยเสี่ยวกังเคยทรยศทั้งปี๋ปี่ตงและหลิวเอ๋อร์หลง

วันนี้ เขาจะใช้โอกาสนี้สั่งสอนบทเรียนให้เขา

หลังจากนั้น... ค่อยทำให้เขากลายเป็นขันทีตัวจริง

“อะ...”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของอุ้ยเสี่ยวกังก็ซีดเผือด คุกเข่าลงต่อหน้าในทันที

หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

นี่... คือเทพเจ้าใช่หรือไม่!?

จบตอน