วิญญาณยุทธ์แมงป่องน้ำแข็ง ตอนที่ 7

ถังซานไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า

แม้ว่าหมัดของเขาจะดูเรียบง่าย แต่แท้จริงแล้วแฝงพลังมหาศาลไว้ภายใน

ถึงเขาจะไม่ได้ใช้พลังวิญญาณโดยตรง แต่หมัดนั้นก็รวมพลังจากเคล็ดวิชาลับ หัตหยกนิล เอาไว้อย่างเต็มที่ ประกอบกับแรงกายที่แข็งแกร่งจากการฝึกฝนในร้านตีเหล็กหลายปี ทำให้หมัดของเขาไม่นับว่าเบาเลย

เขาเคยมั่นใจว่า ต่อให้เป็น ปรมาจารย์วิญญาณ หากไม่ใช้วงแหวนวิญญาณก็คงยังไม่สามารถต้านพลังของเขาได้

แต่เฉาเหยียนกลับสามารถรับหมัดของเขาได้อย่างง่ายดาย แถมยังดูไม่สะทกสะท้าน!

“หรือว่า…เขาจะเป็นปรมาจารย์วิญญาณจริง ๆ?” สีหน้าถังซานเริ่มเคร่งเครียด แรงสะท้อนจากหมัดทำให้เขารู้สึกชาไปทั้งแขน

“ไม่เลว…เจ้ามีพอใช้ได้อยู่บ้าง” เสียงต่ำดังออกมาจากปากเฉาเหยียน แต่สีหน้ายังเรียบนิ่งไม่มีแววลำบากแม้แต่น้อย

หมัดทั้งสองยังปะทะกันแน่น เสียงลั่นดังแผ่วจากกระดูกและกล้ามเนื้อ

“ข้าแพ้ไม่ได้…”

นี่คือความคิดเดียวในหัวของถังซานในตอนนี้

หากเขาแพ้ต่อหน้าต่อตาเสียวอู่ แล้วเขายังจะมีหน้าเรียกตัวเองว่า "พี่ชาย" ได้อีกหรือ?

เขาเคยสาบานว่าจะปกป้องเสียวอู่ หากวันนี้เขาไม่สามารถปกป้องนางได้ แล้วเขาจะปกป้องใครได้อีก?

แววตาของถังซานเริ่มแข็งกร้าว พลังสังหารค่อย ๆ เอ่อล้นออกมาจากร่าง

เฉาเหยียนเหลือบมองหมัดของอีกฝ่าย ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

“นี่มัน หัตหยกนิล ใช่หรือไม่?”

“แต่เจ้ายังอ่อนนัก…”

สิ้นเสียง พลังในหมัดของเฉาเหยียนก็พุ่งขึ้นทันที แรงปะทะมหาศาลระเบิดออกมา

ปัง!

เสียงดังสนั่น ถังซานถูกผลักกระเด็น ถอยหลังไปหลายก้าวก่อนจะตั้งหลักได้

แม้จะมีหัตหยกนิลป้องกันมืออยู่ มือของเขาก็ยังแดงก่ำ รู้สึกปวดแสบปวดร้อนอย่างรุนแรง

“พี่! พี่เป็นอะไรหรือเปล่า? ให้ข้าจัดการมันเอง!” เสียวอู่เห็นถังซานบาดเจ็บก็รีบร้องออกมาอย่างร้อนใจ พร้อมจะพุ่งเข้าไปช่วยทันที

แต่กลับถูกถังซานยื่นมือห้ามไว้

“ไม่ต้อง เสียวอู่…ปล่อยให้ข้าจัดการเอง”

“แต่พี่…” ดวงตาของเสียวอู่เริ่มแดงก่ำด้วยความเป็นห่วง

“ข้าบอกแล้ว ว่าข้าจะปกป้องเจ้า…”

ขณะนั้นเอง เฉาเหยียนที่ยืนมองอยู่ก็ค่อย ๆ ขมวดคิ้ว

สายสัมพันธ์ของถังซานกับเสียวอู่ยังแน่นแฟ้นเกินไป… หากปล่อยไว้แบบนี้ เขาคงไม่มีโอกาสแทรกเข้าไป

ต้องหาทางบั่นทอนความเชื่อใจระหว่างสองคนนี้ก่อน…

แม้จะรู้ว่าวิธีนี้ดูต่ำช้า แต่หากทำเพื่อช่วยเสียวอู่ เขาก็ยอมถูกตราหน้าว่าชั่ว

ขณะที่ความคิดกำลังดำเนินไป ถังซานก็สูดหายใจลึกแล้วเดินมาหยุดตรงหน้า

เขาพยายามเก็บความรู้สึกไว้แล้วกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงสงบ

“ข้าชื่อถังซาน วิญญาณคือ หญ้าเงินคราม ระดับมหาจารย์วิญญาณขั้นที่ 22 เป็นผู้ใช้สายควบคุม   ขอคำชี้แนะ”

เมื่อสิ้นเสียง แสงสีน้ำเงินก็ลอยขึ้นจากฝ่ามือของเขา

เถาหญ้าสีฟ้าโผล่ขึ้นมา สองวงแหวนวิญญาณสีเหลืองสว่างหมุนวนรอบร่าง

วงแหวนที่สองเป็นของสัตว์วิญญาณพืชประเภท เถาวัลย์ผี ที่เขาเพิ่งได้มาไม่นาน

หลังได้รับวงแหวนนี้ ระดับพลังของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็นมหาจารย์วิญญาณอย่างเต็มตัว

ตอนนี้เขาตัดสินใจใช้วิญญาณอย่างเต็มรูปแบบ

แม้จะรู้ว่าวิญญาณของเขาไม่ได้แข็งแกร่งนัก แต่เขายังมีไพ่ลับสำคัญ   อาวุธลับสำนักถัง

หากใช้ให้เหมาะสม แม้จะต้องสังหารอีกฝ่าย เขาก็ไม่ลังเล

และตราบใดที่ไม่มีใครรู้ ก็ไม่มีใครจับได้ว่าเขาใช้อาวุธลับ

“ข้าเฉาเหยียน วิญญาณคือ แมงป่องหยกน้ำแข็ง ปรมาจารย์วิญญาณระดับ 41 สายควบคุมเชิงรุก   ขอคำชี้แนะ”

สิ้นเสียง เงาของแมงป่องหยกสีเขียวก็ก่อตัวอยู่ด้านหลังเฉาเหยียน พร้อมกับวงแหวนวิญญาณสองเหลืองสองม่วงลอยขึ้นมา

อุณหภูมิรอบ ๆ ลดลงทันตาเห็น

สัตว์วิญญาณ แมงป่องหยกน้ำแข็ง มักปรากฏในดินแดนสุดขั้วเหนือ มีพลังควบคุมน้ำแข็งอันทรงพลัง และสามารถเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิรอบตัวได้อย่างง่ายดาย

เมื่อเฉาเหยียนครอบครองวิญญาณนี้ เขาก็ได้รับคุณสมบัติดังกล่าวมาโดยตรง

“สองวงเหลือง สองวงม่วง!? ระดับ 41!?”

ถังซานถึงกับตาค้าง ปากอ้าค้างอย่างลืมตัว

แม้เขาจะมั่นใจว่าตนเองมีพรสวรรค์และอนาคตอันรุ่งโรจน์ แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้หัวใจของเขาเหมือนถูกมีดบาด

เฉาเหยียนดูอายุใกล้เคียงกับเขา…แต่กลับแข็งแกร่งขนาดนี้!?

พรสวรรค์ของเขา…พังทลายลงในพริบตา

สิ่งที่เขาเคยภาคภูมิใจ… กลับกลายเป็นเรื่องน่าขันเมื่ออยู่ต่อหน้าเฉาเหยียน

จบตอน