บทที่ 57 บทเพลงแห่งวารีและเหมันต์

ท่ามกลางสายตาที่เปี่ยมด้วยความคาดหวังของเจียงเฉิน หงจงก็เดินออกมาจากเรือนกระจก

ยังคงเป็นขนสีฟ้าขาวเหมือนเดิม แต่กลับมีเกล็ดน้ำแข็งเกาะอยู่เต็มไปหมด ดวงตาสีฟ้าเยือกเย็นคู่นั้นดูมีความบริสุทธิ์น้อยลง แต่กลับมีความเย็นชาเพิ่มมากขึ้น

แต่การเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดที่สุด น่าจะเป็นแท่งน้ำแข็งสองแท่งที่ห้อยอยู่ตรงหูของหงจง

มองจากไกล ๆ ดูเหมือนกับเป็นต่างหูที่ทำจากน้ำแข็งสองข้าง

“กลายเป็นคุณสมบัติน้ำแข็งไปแล้วจริง ๆ ด้วยสินะ เพียงแต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะกินกัญชาแมวเข้าไปเลยเปลี่ยนไปชั่วคราว หรือว่ามันเปลี่ยนไปถาวรเลย”

เจียงเฉินเดินเข้าไปดูอย่างสงสัย ฟาไฉยิ่งเร็วกว่าก้าวหนึ่ง มันกระโดดพรวดเดียวขึ้นไปอยู่บนหลังของหงจงทันที

ครั้งนี้หงจงไม่ได้แสดงท่าทีผูกพันกับฟาไฉเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว มันยังคงทำหน้านิ่งเฉยเย็นชา แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนการกระทำของฟาไฉ

(ยังไงซะก็เป็นพ่อหนูนี่นา ก็ต้องให้ความเคารพกันหน่อยสิ)

“ความสัมพันธ์ระหว่างแมวกับกระรอกที่เข้าขากันได้ดีขนาดนี้ คงจะมีแค่ที่ของฉันนี่แหละมั้ง”

เจียงเฉินก็ฉีกยิ้มกว้าง จากนั้นก็เริ่มตรวจสอบสถานะใหม่ของหงจง

【ชื่อเผ่าพันธุ์】：วิฬาร์จันทร์ธารา（หงจง）

【คุณสมบัติ】：น้ำ

【ระดับสายเลือด】：หายาก

【ระดับพลัง】：เหล็กดำ 5 ดาว

【ทักษะสายเลือดโดยกำเนิด】：เยือกแข็งพันธนาการ（ขั้นเริ่มต้น）

【ทักษะเผ่าพันธุ์】：กายธารา（ขั้นชำนาญ）

【ทักษะทั่วไป】：พันธนาการ（ขั้นชำนาญ）

......

“ได้รับทักษะสายเลือดโดยกำเนิดจริง ๆ ด้วย!”

เจียงเฉินก็ชูกำปั้นขึ้นมาอย่างแรง บนใบหน้าเต็มไปด้วยความดีใจอย่างบอกไม่ถูก

จริงด้วยสิ ไม่ว่าจะเป็นต้นผลไม้หรือเรือนกระจก พอถึง 10% ก็จะทำให้สัตว์อสูรได้รับทักษะสายเลือดโดยกำเนิดเหมือนกันเลย!

“ถ้าเป็นไปตามกลไกนี้ ขอแค่ในฟาร์มมีสิ่งปลูกสร้างใหม่เกิดขึ้น สัตว์อสูรที่ฉันทำสัญญาทุกตัวก็จะสามารถได้รับทักษะสายเลือดโดยกำเนิดได้อย่างแน่นอน โดยไม่ต้องไปสนใจเรื่องพรสวรรค์หรือระดับเลยงั้นเหรอ?”

เจียงเฉินยิ่งคิดก็ยิ่งดีใจมากขึ้น ทักษะสายเลือดโดยกำเนิด มันเป็นสิ่งที่หลายคนใฝ่หาแทบตายก็ยังไม่ได้มา แต่พอมาถึงที่เขา กลับกลายเป็นของโหลไปซะได้

เพียงแต่ว่า ราคาขายส่งนี่มันก็ไม่ถูกเหมือนกันนั่นแหละ

เมื่อรู้สึกถึงความอึดอัดที่ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในอก เจียงเฉินก็รีบกดความดีใจไว้ แล้วเริ่มตรวจสอบผลของทักษะเยือกแข็งพันธนาการ

【ทักษะสายเลือดโดยกำเนิด】：เยือกแข็งพันธนาการ

【ประเภทของทักษะ】：น้ำแข็ง

【รายละเอียดทักษะ】：สามารถปล่อยไอเย็นรุนแรงออกมาเพื่อทำให้สายน้ำแข็งตัวเป็นน้ำแข็งได้ และสามารถควบคุมน้ำแข็งเพื่อใช้ในการโจมตี

.......

“ดูเหมือนจะเป็นทักษะโจมตีอีกแล้วสินะ ทำให้สายน้ำแข็งตัว... รู้สึกว่ามันมีช่องให้พลิกแพลงได้เยอะเลยแฮะ”

เจียงเฉินก็ดึงพลังจิตกลับมา เหลือบมองหงจงที่ทั้งตัวกำลังแผ่ไอเย็นยะเยือกออกมา แล้วรีบออกจากฟาร์มทันที

หลังจากดูดซับเนื้อสีขาวก้อนนั้นเข้าไป ระยะเวลาที่เจียงเฉินสามารถอยู่ในฟาร์มได้ก็เพิ่มขึ้นเป็นสามนาทีแล้ว แต่เจียงเฉินก็ยังไม่กล้าอยู่นานเกินไปอยู่ดี

นาน ๆ ทีจะมีเวลาว่างไม่ต้องเข้าเรียนทั้งสัปดาห์แบบนี้ เขาต้องรีบคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ดีแล้ว

ถ้าเป็นเพราะอยู่เกินเวลาจนส่งผลกระทบต่อสภาพร่างกายของตัวเองล่ะก็ ความเสียหายมันจะใหญ่หลวงมากนะ

เพราะยังไงซะ ตอนนี้เขามีสัตว์อสูรต้องเลี้ยงตั้งสองตัวแล้วนะ...

พอคิดถึงแก่นพลังที่ต้องใช้ในการเลี้ยงดูสัตว์อสูรทั้งสองตัว เจียงเฉินก็เผลอมองดูยอดเงินในบัญชีของตัวเองโดยไม่รู้ตัว แล้วก็ถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ

จู่ ๆ ก็พอจะเข้าใจความทุกข์ของบรรดาพ่อบ้านใจกล้าในชาติที่แล้วขึ้นมาบ้างแล้วแฮะ เลี้ยงลูกนี่มันไม่ง่ายเลยจริง ๆ...

“ไม่ได้แล้ว จะปล่อยให้ตัวเองตกต่ำไปกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว ต้องรีบไปฟาร์มหาทรัพยากรมาเพิ่มเยอะ ๆ ไม่อย่างนั้นได้กินแกลบจริง ๆ แน่!”

พอคิดได้ดังนั้น พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกมาจากร่างของเจียงเฉินทันที เขารีบพุ่งเข้าไปในโซนถ่ายภาพแล้วรื้อค้นข้อมูลทั้งหมดออกมา

เหล่าแก่นพลังในแถบชานเมืองทั้งหลาย เตรียมตัวรอถูกเก็บเกี่ยวได้เลย!

......

ชานเมืองหลิงอิ๋น

นกหยกฟ้าตัวหนึ่งกำลังบินฉวัดเฉวียนอยู่ในป่าอย่างรวดเร็ว มันหันกลับมามองเป็นพัก ๆ และพอเห็นร่างสีทองที่กำลังไล่ตามมาอย่างกระชั้นชิดข้างหลัง มันก็รีบเร่งความเร็วในการบินขึ้นอีกทันที

นกหยกฟ้าสายเลือดหายากสีน้ำเงิน คุณสมบัติลม ขึ้นชื่อเรื่องความเร็วในการบินและจะงอยปากหยกฟ้าอันแหลมคม ประกอบกับที่มันอาศัยอยู่ในป่าทึบมาตลอดทั้งปี ทำให้จับตัวได้ยากมาก

แล้วอีกอย่าง สิ่งมีชีวิตชนิดนี้ยังเจ้าคิดเจ้าแค้นมากด้วย ถ้าหากปล่อยให้มันหนีไปได้ล่ะก็ ขอแค่คุณโผล่ไปแถวนั้นอีก มันก็จะตามก่อกวนคุณไม่เลิกเลย

ก็ด้วยเหตุนี้เอง นกหยกฟ้าถึงได้ถูกเจียงเฉินจัดอยู่ในกลุ่มที่ต้องเสี่ยงอันตรายในการล่ามาก่อน

แต่นั่นมันก็เป็นเรื่องของอดีตไปแล้ว

อ่ะจิ๊ อ่ะจิ๊!

เมื่อมองดูนกหยกฟ้าที่กำลังบินหนีอย่างสุดชีวิตอยู่ข้างหน้า ฟาไฉก็ใช้ขาทั้งสี่ข้างออกแรงพร้อมกัน เร่งความเร็วขึ้นไปอีกขั้นอย่างไม่น่าเชื่อ

จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ!

พอเห็นว่าฟาไฉยังสามารถเร่งความเร็วได้อีก นกหยกฟ้าก็ตื่นตระหนกขึ้นมาทันที มันหักเลี้ยวอย่างรวดเร็ว บินไปยังอีกทิศทางหนึ่ง

แต่มีหรือที่ฟาไฉจะถูกสลัดหลุดได้ง่าย ๆ มันกางปีกเนื้อออกแล้วหมุนตัวร่อนตามไปทันที พริบตาเดียวก็ไล่ตามนกหยกฟ้าจนทัน

ดูเหมือนจะรู้ตัวแล้วว่าไม่สามารถหนีฟาไฉพ้นได้อีกต่อไป นกหยกฟ้าก็เลยเปลี่ยนทิศทางทันที จะงอยปากหยกฟ้าของมันส่องประกายแสง เร่งความเร็วพุ่งเข้าใส่ฟาไฉ

จะงอยปากหยกฟ้าจู่โจม ทักษะเผ่าพันธุ์ธาตุลม มีพลังทะลุทะลวงสูงมาก

นี่เป็นทักษะโจมตีเพียงอย่างเดียวของนกหยกฟ้า แต่เมื่อรวมกับความเร็วอันว่องไวของมันแล้ว มันก็คืออาวุธสังหารชั้นยอดดี ๆ นี่เอง

แต่เมื่อเผชิญหน้ากับการจู่โจมที่ไม่ทันตั้งตัวของนกหยกฟ้า ฟาไฉกลับไม่มีทีท่าว่าจะหลบหลีกหรือป้องกันเลยแม้แต่น้อย มุมปากของมันยกขึ้นเป็นรอยยิ้มล้อเลียนราวกับมนุษย์

เหมียว เหมียว～

ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงแมวร้องดังมาจากต้นไม้ใหญ่ข้าง ๆ ตัวนกหยกฟ้า ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของนกหยกฟ้า สายน้ำสายหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่มันอย่างรวดเร็วราวกับอสรพิษยาว

สายน้ำนี้โปร่งใส จึงกลมกลืนไปกับต้นไม้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ นกหยกฟ้าไม่ทันได้สังเกตเลยแม้แต่น้อย พอไม่ทันตั้งตัวก็เลยหลบไม่ทัน ถูกสายน้ำพันธนาการไว้แน่น

จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ!

นกหยกฟ้าดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง ถึงแม้สายน้ำนี้จะมาอย่างกะทันหัน แต่ยังไงมันก็เป็นแค่สายน้ำธรรมดา การจะกักขังมันไว้ชั่วครู่ชั่วยามก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่ถ้าจะให้กักขังไว้ตลอดไปนั้น เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน เพราะยังไงซะนกหยกฟ้าก็บินได้เร็วขนาดนั้น พลังปีกของมันก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน

เพียงแต่นกหยกฟ้าดิ้นรนอยู่ได้ครู่เดียว มันก็สังเกตเห็นความผิดปกติ ปีกที่เคยขยับได้เร็วจนเกิดเป็นภาพซ้อนก็ค่อย ๆ ช้าลง

ทำไมรู้สึก หนาวขึ้นเรื่อย ๆ นะ

การเคลื่อนไหวของนกหยกฟ้าเริ่มแข็งทื่อมากขึ้นเรื่อย ๆ ความหนาวเย็นที่เสียดแทงเข้ากระดูกทำให้มันค่อย ๆ สิ้นแรงต้านทาน แล้วร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า

อ่ะจิ๊ อ่ะจิ๊!

พอเห็นหงจงควบคุมอีกฝ่ายไว้ได้อย่างง่ายดาย ฟาไฉก็รีบยกอุ้งเท้าข้างหนึ่งให้หงจงทันที (เหมือนยกนิ้วโป้งให้)

แต่ยังไม่ทันที่หงจงจะตอบรับ นกหยกฟ้าที่ควรจะถูกแช่แข็งจนสลบไปแล้วก็พลันระเบิดลมพายุรุนแรงออกมา ปัดเป่าเกล็ดน้ำแข็งและสายน้ำที่เกาะอยู่เต็มตัวออกไปจนหมด จากนั้นก็บินขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่ยากจะมองตามทัน

แต่ในจังหวะที่มันกำลังจะบินหนีพ้นสายตาของฟาไฉกับหงจงไปนั้นเอง หนามน้ำแข็งหลายแท่งก็พลันแทงทะลุออกมาจากร่างของมัน ปลิดชีวิตมันในทันที

ประกายในดวงตาทั้งสองข้างของนกหยกฟ้าค่อย ๆ เลือนหายไป ส่วนหนามน้ำแข็งเหล่านั้นก็ละลายอีกครั้ง กลายเป็นสายน้ำสายหนึ่ง ห่อหุ้มซากของนกหยกฟ้าแล้วค่อย ๆ ร่วงลงสู่พื้น

ส่วนสายน้ำที่แตกกระจายไปก่อนหน้านั้นก็ไหลกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง หลอมรวมเข้ากับสายน้ำบนตัวนกหยกฟ้า แล้วกลับคืนสู่ร่างของหงจงเหมือนเดิม

บทเพลงประสานระหว่างน้ำและน้ำแข็ง ช่างได้ผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ!

เหมียว เหมียว～

เมื่อล่าเจ้านกหยกฟ้าได้สำเร็จ หงจงก็รีบเข้าไปคลอเคลียกับฟาไฉอย่างสนิทสนม จ้องเขม็งไปยังฟาไฉด้วยแววตาปรารถนา

อ่ะจิ๊ อ่ะจิ๊!

เมื่อเห็นเช่นนั้น ฟาไฉก็ไม่ทำให้หงจงผิดหวัง มันยื่นอุ้งเท้าออกไปตบหัวหงจงเบา ๆ สองสามที

ทั้ง ๆ ที่ขนาดตัวของหงจงใหญ่กว่าฟาไฉตั้งหลายเท่า แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนพ่อแก่ ๆ กำลังให้กำลังใจลูกน้อยที่สอบได้คะแนนเต็ม

ดูพิลึกพิลั่น แต่ก็ดูกลมกลืนกันดี

แปะ แปะ แปะ!

ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงปรบมือดังมาจากป่าที่ไม่ไกลนัก เจียงเฉินก้าวเท้าอย่างแคล่วคล่องว่องไว รีบวิ่งมาอยู่ข้าง ๆ สัตว์อสูรทั้งสองตัว ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดี

อันที่จริงแค่ทักษะเยือกแข็งพันธนาการอย่างเดียวมันก็ไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น ถ้าหากไม่มีน้ำอยู่ใกล้ ๆ ไอเย็นก็ยังต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะส่งผล

แต่พอใช้ร่วมกับกายธาราของหงจงแล้ว ทักษะนี้มันกลายเป็นทักษะเทพไปเลย!

“ต่อไป จะไปล่าตัวไหนดีนะ?”