บทที่ 7 เคียวรบพลังงานไฟฟ้าชั้นเลิศ

หนูจักรกลที่เผชิญหน้ากับจางเหวยพ่ายแพ้ในพริบตา ไม่มีหนูตัวไหนสามารถต้านทานการโจมตีของจางเหวยได้เลย ทุกครั้งที่ฟาดดาบลงไป อย่างน้อยจะต้องมีหนูจักรกลหนึ่งตัวถูกผ่าออกเป็นสองท่อนอย่างหมดจด

ส่วนพลังทำลายล้างของการเหวี่ยงโล่รบนั้นยิ่งน่าสะพรึงกลัวกว่า การฟาดอย่างรุนแรงเพียงครั้งเดียวสามารถทุบหนูจักรกลสองสามตัวจนล้มลงกับพื้นได้ ประกายไฟแลบแปลบปลาบไปทั่วร่าง

เพียงแต่ จำนวนของหนูจักรกลนั้นมีมากเกินไปหน่อย

พวกมันรายล้อมอยู่รอบตัวจางเหวยอย่างหนาแน่น จำนวนเกือบหนึ่งพันตัว

จางเหวยสามารถกวาดล้างหนูจักรกลที่อยู่ด้านหน้าได้อย่างบ้าคลั่ง แต่ไม่สามารถดูแลด้านหลังของตัวเองได้

เพียงเวลาสั้น ๆ แค่สองนาที หลังของจักรกลจางเหวยก็เต็มไปด้วยหนูจักรกล

พวกมันราวกับหมาป่าบ้าคลั่งที่หิวโหย กัดแทะเกราะหลังของจางเหวยอย่างบ้าคลั่ง แต่ถึงแม้ฟันของพวกมันจะแหลมคม ก็ไม่สามารถเจาะทะลวงเกราะป้องกันของจางเหวยได้ ไม่สามารถสร้างความเสียหายที่แท้จริงได้

“ปล่อยไว้แบบนี้ต่อไปก็ไม่ดีแน่” จางเหวยพลางสังหารหนูที่อยู่ข้างหน้า พลางตรวจสอบสถานการณ์ของจักรกลตัวเอง

แม้ว่าหนูจักรกลจะไม่สามารถทะลวงเกราะป้องกันของจักรกลได้ แต่การที่พวกมันกระโจนเข้ามาเกาะบนร่างจักรกลของจางเหวย น้ำหนักทั้งหมดนี้จักรกลของจางเหวยต้องเป็นผู้รับภาระ

ถ้ามีแค่ตัวสองตัวก่อกวนอยู่บนร่าง จางเหวยคงไม่ใส่ใจ แต่เมื่อจำนวนมากขึ้น มันก็จะกลายเป็นแรงกดดันที่ไม่อาจมองข้ามได้

“พลังงานลดลงเร็วเกินไปแล้ว”

ในสายตาของจางเหวย พลังงานเครื่องยนต์กำลังลดลงอย่างรวดเร็ว แม้แถบพลังงานจะไม่มีตัวเลขแจ้งเตือน แต่ก็เหมือนกับเกจน้ำมันของรถยนต์ สามารถมองเห็นเปอร์เซ็นต์ที่เหลืออยู่ได้คร่าว ๆ

อันที่จริง การสูญเสียพลังงานสำหรับจางเหวยแล้วก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

เพราะผลึกแหล่งกำเนิดไม่เพียงแต่สามารถใช้อัปเกรดจักรกลได้ แต่ยังสามารถใช้เติมพลังงานให้เครื่องยนต์ได้ด้วย เพียงแต่จางเหวยไม่ต้องการสิ้นเปลืองเท่านั้น

ในช่วงแรก ผลึกแหล่งกำเนิดทุกก้อนล้วนมีค่า

“พวกแกทั้งหมดกลิ้งลงไปซะ” จางเหวยควบคุมจักรกลใช้ท่ามังกรหลับพลิกตัว

อันที่จริงก็แค่กลิ้งไปกับพื้น

แม้ท่าทางจะไม่สง่างาม แต่ผลลัพธ์กลับดีมาก

จางเหวยทานรับน้ำหนักของเหล่าหนูจักรกลไม่ไหว ในทำนองเดียวกัน หนูจักรกลก็ยิ่งทานรับน้ำหนักของจางเหวยไม่ไหว

ภายใต้ร่างที่หนักอึ้งของจางเหวย หนูจักรกลเหล่านั้นเปราะบางราวกับรวงข้าว ถูกบดขยี้ในทันที

เปลือกโลหะของพวกมันบิดเบี้ยวภายใต้แรงกด บางตัวถึงกับถูกบี้จนแบนราวกับจานเหล็ก

“ฮ่าฮ่า!” จางเหวยหัวเราะลั่น ในใจรู้สึกฮึกเหิมอย่างมาก

เมื่อเทียบกับวิธีการฟันด้วยดาบก่อนหน้านี้ วิธีการกลิ้งบดขยี้แบบนี้ราวกับทำลายไม้ผุพัง พลังทำลายล้างน่าทึ่งอย่างยิ่ง

เพียงแค่กลิ้งครั้งเดียว ก็มีหนูจักรกลตายไปสี่สิบห้าสิบตัว

“หรือว่า จะนอนแบบนี้ไปเรื่อย ๆ รับผิดชอบแค่กลิ้งอย่างเดียว?”

วิธีสังหารหนูจักรกลที่ได้ผลดีนี้ทำให้จางเหวยไม่อยากจะลุกขึ้นมาเท่าไหร่

เมื่อมีความคิดเช่นนี้ จางเหวยก็ล้มเลิกความคิดที่จะลุกขึ้น เขายกโล่ขึ้นมาบังหน้า ปล่อยให้ที่อื่น ๆ ถูกหนูจักรกลเหยียบย่ำตามใจชอบ

รอจนจางเหวยรู้สึกว่าจำนวนหนูจักรกลที่เกาะอยู่บนร่างมีมากพอแล้ว เขาก็จะใช้ท่ามังกรหลับพลิกตัวทันที หนูจักรกลจำนวนมากก็ต้องตายจากไป

ในขณะที่จางเหวยกำลังเพลิดเพลินกับการใช้ท่ามังกรหลับพลิกตัวอยู่นั้น หนูจักรกลตัวหนึ่งที่มีนัยน์ตาสีฟ้าครามกำลังสั่งการลูกน้องของมันให้ทำงาน

ยากที่จะจินตนาการได้ว่าหนูที่ปกติมองแล้วน่ารังเกียจจะทำงานฝีมือเป็น พวกมันกำลังง่วนอยู่กับโซ่เหล็กที่จางเหวยใช้ล่ามพวกมันไว้บนพื้น

แต่ในตอนนี้จางเหวยกลับไม่ทันได้สังเกตเห็นเรื่องนี้เลย เขาสนใจแต่หนูที่เกาะอยู่บนร่าง ไม่ได้สังเกตเห็นสถานการณ์ที่อยู่ไกลออกไปเลย

หนูจักรกลพวกนี้คือกลุ่มที่ไม่ได้เข้าร่วมการล้อมโจมตีจางเหวย

เมื่อจางเหวยตระหนักถึงเรื่องนี้ พวกกลายพันธุ์ตัวนั้นก็ได้สั่งการให้ลูกน้องของมันนำโซ่เหล็กที่ร้อยเรียงกันอย่างชาญฉลาดมาคล้องไว้ที่แขนขาทั้งสี่ของจางเหวยแล้ว

และเมื่อจางเหวยพยายามกลิ้งตัวเพื่อดิ้นให้หลุดจากพันธนาการ โซ่เหล็กจำนวนมากขึ้นก็พันธนาการร่างของจางเหวยราวกับหนอนชอนไชกระดูก

เมื่อเผชิญกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน จางเหวยก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง

“นี่มัน...”

“ลืมเรื่องพวกกลายพันธุ์นั่นไปซะสนิทเลย”

“ประมาทไปแล้ว”

การได้เกิดใหม่ ทุกอย่างราบรื่นดั่งใจ การเผชิญหน้ากับการโจมตีแบบบดขยี้ของหนูจักรกลทำให้จางเหวยสูญเสียความระแวดระวังไป

เหตุการณ์ไม่คาดฝันในตอนนี้ราวกับน้ำเย็นที่สาดลงบนหัวของจางเหวย ดับความประมาทและความลำพองใจในหัวใจของเขาลง

“แค่พลังของพวกแกมีแค่นิดเดียว ก็คิดจะควบคุมฉันงั้นเหรอ?”

จางเหวยหัวเราะเยาะ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและความหยิ่งผยองอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

เขารู้ดีว่า ในโลกที่เต็มไปด้วยเครื่องจักรกลและความไม่แน่นอนนี้ จะประมาทไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว

แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้ถึงความแข็งแกร่งของตัวเองดี หนูจักรกลที่มีเล่ห์เหลี่ยมนิดหน่อยนี้ เป็นเพียงก้อนหินเล็ก ๆ บนเส้นทางของเขาเท่านั้น

แม้จะถูกควบคุม แต่จางเหวยก็ไม่ได้ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย

พลังรบก็เห็น ๆ กันอยู่ ถูกโซ่เหล็กพันธนาการแล้วจะทำไม?

โซ่เหล็กแต่ละเส้นมีหนูอย่างน้อยยี่สิบตัวดึงสุดแรง แต่แบบนี้ก็ทำได้เพียงจำกัดการเคลื่อนไหวของจางเหวยได้บ้างเท่านั้น ไม่สามารถทำให้จางเหวยสูญเสียความสามารถในการต่อต้านไปได้อย่างสมบูรณ์

เมื่อจางเหวยออกแรงดึงที่แขนอย่างมหาศาล หนูที่ดึงโซ่อีกด้านอย่างสุดชีวิตก็ลอยขึ้นฟ้าในทันที ดั่งลูกธนูที่หลุดจากแหล่งพุ่งเข้าหาอ้อมอกของจางเหวย

แต่ยังไม่ทันที่จางเหวยจะจัดการหนูพวกนี้ โซ่เหล็กที่เขาเพิ่งจะควบคุมไว้ในมือก็ถูกหนูจำนวนมากขึ้นแย่งกลับไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อโซ่เหล็กแต่ละเส้นมีหนูอย่างน้อยห้าสิบตัวดึงอยู่ จางเหวยก็รู้สึกว่าแรงไม่พอ พลังที่รวมกันของหนูจักรกลห้าสิบตัวก็เพียงพอที่จะต่อกรกับพลังแขนข้างหนึ่งของจางเหวยได้แล้ว

“กลืนกินผลึกแหล่งกำเนิด เติมพลังงานให้เครื่องยนต์”

จางเหวยรำพึงในใจ

แม้ว่าการเผชิญหน้ากับหนูพวกนี้ต่อไปจะไม่ทำให้จางเหวยได้รับบาดเจ็บอะไร แต่จางเหวยก็ไม่อยากจะเสียเวลาอยู่ที่นี่อีกแล้ว

ในขณะที่พลังของผลึกแหล่งกำเนิดถูกเครื่องยนต์กลืนกินอย่างต่อเนื่อง หนูจักรกลพวกกลายพันธุ์ที่มีสติปัญญาก็ปรากฏตัวขึ้น

ทันทีที่มันปรากฏตัว มันก็พุ่งเข้าหาจางเหวยทันที จักรกลขนาดมหึมาของจางเหวยไม่ได้ทำให้มันรู้สึกหวาดกลัว กลับรู้สึกตื่นเต้นมากกว่า เพราะขอเพียงกลืนกินจางเหวยได้ มันก็จะแข็งแกร่งขึ้น

ในฐานะพวกกลายพันธุ์ มันไม่เพียงแต่มีสติปัญญา พลังรบของมันยังแข็งแกร่งกว่าพวกเดียวกันมากอีกด้วย

เมื่อมันกระโจนขึ้นไปบนอกของจักรกลจางเหวย มันก็อ้าปากเผยให้เห็นเขี้ยวแหลม แล้วกัดลงบนหน้าอกอย่างแรง

เกราะที่หนูจักรกลธรรมดาไม่สามารถทำลายได้ กลับปรากฏรอยร้าวเล็กน้อยภายใต้การกัดของพวกกลายพันธุ์ตัวนี้

“ฟันแข็งจริง ๆ” จางเหวยแอบทึ่งในความคมของฟันของพวกกลายพันธุ์ตัวนี้

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าการโจมตีของพวกกลายพันธุ์ตัวนี้จะสามารถสร้างความเสียหายให้จางเหวยได้ แต่การจะกัดทะลวงเกราะของจางเหวยก็ยังต้องใช้เวลาอีกสักพัก

ในตอนนี้ พลังงานจักรกลของจางเหวยก็ถูกเติมจนถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว

“ใช้ทักษะ เสริมพลังรบขั้นสุดยอด”

แม้พลังงานเครื่องยนต์จะถูกใช้ไปห้าสิบเปอร์เซ็นต์ในทันทีตามคำสั่งของจางเหวย แต่สิ่งที่ได้มาคือพลังที่เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

“ไปให้พ้นซะ”

จางเหวยคำรามลั่น สองมือดึงโซ่เหล็กรอบ ๆ อย่างสุดแรง

หนูจักรกลที่ลากโซ่อยู่ล้มระเนระนาดในทันที กลายเป็นความโกลาหล

จางเหวยฉวยโอกาสกระโดดขึ้น คว้าตัวพวกกลายพันธุ์ที่กำลังกัดแทะเกราะอกของตัวเองไว้ได้

“แก ทำไม...” หนูจักรกลพวกกลายพันธุ์เอ่ยขึ้นอย่างตื่นตระหนก

เสียงที่มันเปล่งออกมาคือเสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์ เสียงแหลมเล็ก นี่คือเสียงที่จำลองขึ้นมาจากคลื่นสมองของหนูจักรกล และนี่ก็เป็นความสามารถพิเศษของสิ่งมีชีวิตจักรกลพวกกลายพันธุ์ สิ่งมีชีวิตจักรกลธรรมดาไม่มีความสามารถเช่นนี้

“ตายซะ” เสียงของจางเหวยเย็นชาอย่างยิ่ง

จางเหวยจะมีเวลามาอธิบายอะไรกับเจ้าหนูนี่ ฆ่าให้จบ ๆ ไปก็พอ

เมื่อจางเหวยออกแรงที่ฝ่ามือ เกราะเหล็กบนร่างของหนูจักรกลพวกกลายพันธุ์ก็บิดเบี้ยวอย่างรวดเร็ว ไม่ถึงสองวินาที หนูจักรกลพวกกลายพันธุ์ก็ถูกจางเหวยบีบจนกลายเป็นลูกเหล็ก

หลังจากที่หนูจักรกลพวกกลายพันธุ์ตาย ความหวาดกลัวก็บังเกิดในใจของหนูจักรกลธรรมดาเหล่านั้น

หนูจักรกลพวกกลายพันธุ์คือราชาของพวกมัน

ราชาตายแล้ว พวกมันจะทำอย่างไรได้?

หนี!

ทว่าก่อนที่หนูพวกนี้จะหนีไป จางเหวยก็หยิบดาบกับโล่ขึ้นมาแล้วพุ่งเข้าไปสังหารอย่างดุเดือด

ในตอนนี้จางเหวยราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ความเร็วเพิ่มขึ้น พลังแข็งแกร่งขึ้น นี่คือการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากเสริมพลังรบขั้นสุดยอด

และไม่เพียงแต่ดาบและโล่ในมือของจางเหวยจะเป็นอาวุธ สองเท้าของเขาก็เหยียบย่ำหนูอย่างโหดเหี้ยม เตะหนึ่งครั้งก็ตายหนึ่งตัว

หนูจักรกลแตกพ่ายหนีตายภายใต้การสังหารอย่างบ้าคลั่งของจางเหวย

แม้ความเร็วในการหลบหนีของหนูจักรกลเหล่านี้จะเร็วมาก แต่ความเร็วของจางเหวยนั้นเร็วกว่า

น่าเสียดายที่หนูจักรกลเหล่านี้เก่งเรื่องการขุดโพรง ความเร็วในการขุดภูเขานั้นรวดเร็วอย่างยิ่ง ในเวลาเพียงไม่กี่นาที ในสายตาของจางเหวยก็ไม่มีเงาของหนูจักรกลอีกต่อไป

“ถือว่าพวกแกหนีเร็ว”

“ทักษะระดับตำนาน โกงจริง ๆ” จางเหวยยืนนิ่งอยู่กับที่แล้วเอ่ยปากถอนหายใจ

แม้จะใช้พลังงานไปเป็นจำนวนมากในครั้งเดียว แต่พลังงานก็สามารถใช้ผลึกแหล่งกำเนิดเติมได้ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ที่สำคัญคือ หลังจากที่ผลของทักษะหายไป จางเหวยก็ไม่รู้สึกว่าร่างกายมีอาการผิดปกติอะไร

“ใช่แล้ว พวกกลายพันธุ์ตัวนั้น!” จางเหวยรีบวิ่งกลับไปยังที่ที่เขาฆ่าหนูจักรกลพวกกลายพันธุ์

ผลึกแหล่งกำเนิดสีแดงก้อนหนึ่งลอยนิ่งอยู่เหนือซากของหนูจักรกล

“เปิดผลึกแหล่งกำเนิด”

“[ติ๊ง ได้รับเคียวรบพลังงานไฟฟ้าชั้นเลิศ]”

“เชี่ย?”

[จบบท]