บทที่ 1 กู้เงิน ซื้อรถบรรทุกหนัก

“หานเสี่ยว เธอมันน่าตาย!” จางเหวยนัยน์ตาสีแดงก่ำ ในดวงตามีเส้นเลือดฝอยปรากฏขึ้นมามากมาย

ในเวลานี้ ในหัวของจางเหวยมีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังสะท้อนอยู่ตลอดเวลา

‘จางเหวย ผลึกแหล่งกำเนิดระดับสูงชิ้นนี้ให้น้องชายของฉันใช้เถอะนะ จักรกลของเขาถ้าได้ผลึกแหล่งกำเนิดชิ้นนี้ก็จะสามารถเลื่อนขึ้นไปถึงระดับสูงได้แล้ว เขาเป็นน้องชายของฉันนะ’

‘จางเหวย ผู้หญิงที่น้องชายของฉันชอบดันไปชอบปืนลำแสงที่นายเพิ่งได้มามาก นายเห็นแก่ฉันยกปืนลำแสงกระบอกนั้นให้น้องชายของฉันเถอะนะ ฉันก็มีญาติคนนี้อยู่แค่คนเดียว’

‘จางเหวย ผลึกแหล่งกำเนิดทักษะระดับมหากาพย์ชิ้นนี้ นายต้องให้น้องชายของฉันให้ได้นะ ถ้าได้ผลึกแหล่งกำเนิดชิ้นนี้ น้องชายของฉันก็จะสามารถติดหนึ่งในร้อยอันดับแรกของเมืองชวนได้แล้ว’

ขณะที่เสียงนั้นดังก้องอยู่ในหัวของจางเหวย ดวงตาของเขาก็ยิ่งแดงก่ำมากขึ้น

ถ้าเขามีผลึกแหล่งกำเนิดระดับสูงชิ้นนั้น เขาก็สามารถเลื่อนเป็นจักรกลระดับสูงได้เช่นกัน เขาก็ชอบปืนลำแสงที่เขาต่อสู้แทบตายเพื่อให้ได้มานั่นมากกว่าใคร และเขาต้องการผลึกแหล่งกำเนิดทักษะชิ้นนั้นมากกว่าใคร ๆ เพราะเขาเองก็เป็นหนึ่งในผู้แข็งแกร่งร้อยอันดับแรกของเมืองชวนอยู่แล้ว

เพื่อเธอ จางเหวยยอมอ่อนข้อ

ผลึกแหล่งกำเนิดระดับสูงเขาก็ให้ไปแล้ว ปืนลำแสงเขาก็ให้ไปแล้ว ยังมีเรื่องราวอีกนับไม่ถ้วนที่จางเหวยยอมอ่อนข้อให้ทั้งหมด มีเพียงผลึกแหล่งกำเนิดทักษะเท่านั้นที่เขาไม่อยากให้ และการต่อต้านเพียงครั้งเดียวนี้ก็นำพาเขาไปสู่จุดจบของชีวิต

เพื่อผลึกแหล่งกำเนิดทักษะชิ้นเดียว ผู้หญิงที่เขาดูแลปกป้องมาตลอดแปดปีกลับฆ่าเขา

เพียงแต่ผู้หญิงคนนั้นคงคิดไม่ถึงว่า จางเหวยที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นได้เกิดใหม่ เขาย้อนกลับมาในช่วงเวลาก่อนที่จักรกลจะจุติ ในวัยสิบแปดปีของตัวเอง

...

“เฮ้ จะบ้าก็ออกไปบ้าข้างนอกโน่น” ชายวัยกลางคนท่าทางเลี่ยน ๆ สวมสูทเรียบกริบและแว่นตากรอบทองที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานตบโต๊ะอย่างแรง

“ขอกู้เงิน!”

จางเหวยได้สติกลับคืนมาเล็กน้อย เขาใช้แรงที่มากกว่าตบโฉนดที่ดินลงบนโต๊ะ

ชายท่าทางเลี่ยน ๆ คนนั้นถูกท่าทีของจางเหวยในชั่วขณะนั้นข่มจนตกใจ

ทำงานมาหลายปี เขายังไม่เคยเห็นผู้กู้คนไหนท่าทางข่มขวัญแบบนี้มาก่อน

คนที่มาที่นี่ได้ มีใครบ้างที่ไม่ใช่คนจนตรอก?

ดูจากเสียงตะโกนและท่าทางของเจ้าหมอนี่เมื่อครู่ คงจะถูกทิ้งมาสินะ?

แต่ว่า เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับเขากัน!

อันที่จริงชายท่าทางเลี่ยน ๆ ไม่รู้ว่า เขาแค่ถูกกลิ่นอายฆ่าฟันที่จางเหวยปล่อยออกมาทำให้ตกใจเท่านั้น

โชคดีที่ชายท่าทางเลี่ยน ๆ ทำงานสายนี้มานาน พบเห็นมาเยอะ จึงฟื้นตัวกลับมาได้อย่างรวดเร็ว

“เก้าออกสิบสามคืน กำหนดเวลาหนึ่งเดือน ข้อตกลงนายเข้าใจทั้งหมดใช่ไหม?”

ชายท่าทางเลี่ยน ๆ ปรับอารมณ์ของตัวเอง ดันแว่นตาแล้วเข้าสู่ขั้นตอนปกติ

“รู้แล้ว คุณดูหน่อยว่ากู้ได้เท่าไหร่?”

จางเหวยดันโฉนดที่ดินบนโต๊ะไปให้ชายท่าทางเลี่ยน ๆ แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ สีหน้าของเขากลับมาเป็นปกติแล้ว กลิ่นอายฆ่าฟันที่ปล่อยออกมาจากร่างกายก็ถูกซ่อนเอาไว้

“นี่เป็นชื่อของคุณเหรอ?”

ชายท่าทางเลี่ยน ๆ หยิบโฉนดที่ดินขึ้นมาพิจารณา นี่คือบ้านเดี่ยวขนาดหนึ่งร้อยตารางเมตรในตัวเมือง บอกตามตรงว่ามีค่ามาก

แต่ปัญหาคือ หนุ่มน้อยที่นั่งอยู่ตรงหน้า ดูแล้วอายุคงจะแค่สิบแปดสิบเก้า แม้จะหน้าตาหล่อเหลา สูงโปร่ง เป็นหนุ่มหล่อคนหนึ่ง แต่บ้านหลังนี้?

พ่อแม่ให้มา?

ลูกเศรษฐี?

เจ้าโง่นี่คงไม่ได้ถูกผู้หญิงหลอกมาใช่ไหม?

“นี่บัตรประชาชนของผม ทำขั้นตอนให้เร็วหน่อย ผมรีบ” จางเหวยยื่นบัตรประชาชนของเขาให้ชายท่าทางเลี่ยน ๆ

ชายท่าทางเลี่ยน ๆ ชำเลืองมองจางเหวยแวบหนึ่ง คนที่มาที่นี่ ใครบ้างที่ไม่รีบ?

หลังจากการตรวจสอบหลายครั้ง ชายท่าทางเลี่ยน ๆ ก็ยืนยันได้ว่าบ้านหลังนี้เป็นของจางเหวยจริง ๆ

ส่วนเรื่องที่จางเหวยจะโดนหลอกหรือไม่หลอก มันเกี่ยวอะไรกับเขาล่ะ มีเงินให้ทำก็พอแล้ว

“จางเหวยใช่ไหม?”

“อืม จางที่หมายถึงหยิ่งผยอง เหวยที่หมายถึงข้าผู้เดียวในใต้หล้า”

ชายท่าทางเลี่ยน ๆ ที่กำลังก้มหน้าตรวจสอบข้อมูลอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมองจางเหวยอีกครั้ง รู้สึกว่าเจ้าหนุ่มคนนี้สมองคงมีปัญหาหน่อย ๆ

สงสัยจะอ่านนิยายจนเพี้ยนไปแล้ว

“บ้านของคุณหลังนี้กู้ได้สูงสุดแปดแสน คุณต้องการใช้เท่าไหร่?”

“กู้ทั้งหมด” จางเหวยใจกว้างมาก

“เตือนคุณหน่อยนะ เก้าออกสิบสามคืน คุณจะได้รับเงินไปแค่เจ็ดแสนสองหมื่น อีกหนึ่งเดือนต้องคืนหนึ่งล้านสี่หมื่น ถ้าคุณคืนไม่ได้ บ้านหลังนี้ของคุณก็จะตกเป็นของบริษัทเรา”

“รู้แล้ว อย่ามัวแต่พูดมาก รีบทำตามขั้นตอนเถอะ”

“ได้”

เมื่อได้ยินดังนั้น ชายท่าทางเลี่ยน ๆ ก็ไม่พูดมากอีกต่อไป สิ่งที่ควรพูดก็พูดไปหมดแล้ว พอเซ็นสัญญาแล้วเรื่องที่เหลือจะเกี่ยวอะไรกับเขาล่ะ?

เงินกู้นอกระบบแบบนี้ ดอกเบี้ยโหดแน่นอน แต่มันก็มีข้อดีคือรวดเร็ว

ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง เงินเจ็ดแสนสองหมื่นก็โอนเข้าบัญชีของจางเหวยแล้ว

เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือน จางเหวยก็ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง ความรู้สึกซับซ้อนนานาชนิดที่กดทับอยู่ในใจหลังจากเกิดใหม่ ในที่สุดก็ถูกปลดปล่อยออกมาบ้างแล้ว

“เหลืออีกเจ็ดวัน จักรกลจะบุกรุกเข้ามาแล้ว เวลาค่อนข้างกระชั้นชิดหน่อย”

หลังจากออกจากบริษัทเงินกู้นอกระบบ จางเหวยก็เหลือบมองเวลาบนโทรศัพท์มือถือ แล้วหันหลังเรียกแท็กซี่ไปยังร้านขายรถบรรทุกหนักที่ใกล้ที่สุดทันที

การรุกรานของจักรกล นำมาซึ่งอารยธรรมจักรกล ทุกคนสามารถเปลี่ยนยานพาหนะในชื่อของตนเองให้กลายเป็นจักรกลได้

จักรกลมีทั้งแข็งแกร่งและอ่อนแอ จักรยาน มอเตอร์ไซค์ สามล้อ รถเก๋ง รถสปอร์ต ตราบใดที่เป็นรถก็สามารถเปลี่ยนเป็นจักรกลได้ทั้งนั้น

จางเหวยเกิดใหม่มาจากสิบปีหลังจากการจุติของจักรกล ในช่วงแรกของชาติก่อนเขาลำบากมากจริง ๆ เพราะตอนที่เริ่มมีการบุกรุก เขาไม่มีแม้แต่จักรกลสักตัว

ก็ใครใช้ให้จางเหวยไม่มีแม้แต่จักรยานล่ะ

หลังจากดิ้นรนอย่างยากลำบากมาสองปี ถึงได้สืบทอดจักรกลรบระยะประชิดขนาดเล็กมาหนึ่งตัว อาศัยความพยายามของตัวเองก็ถือว่าพอใช้ได้ในเมืองชวนแห่งนี้ เพียงแต่ ผู้หญิงคนนั้น...

“หานเสี่ยว!”

จางเหวยที่นั่งอยู่บนแท็กซี่กัดฟันแน่น ในจิตใต้สำนึกของเขา เขาเพิ่งตายไปเมื่อวานนี้เอง

หานเสี่ยวขโมยแกนกลางจักรกลของเขาไป ทำให้เขาไม่สามารถแปลงร่างเป็นจักรกลได้ หานซวี่เป็นคนใช้ดาบสอดเข้าไปในท้องของเขาด้วยตัวเอง แล้วยิ้มเยาะอย่างชั่วร้ายพร้อมกับหยิบเอาผลึกแหล่งกำเนิดทักษะที่เป็นของเขาไป และในช่วงเวลาที่ชีวิตของเขากำลังจะสิ้นสุดลง หานซวี่ก็เล่าความลับมากมายระหว่างเขากับหานเสี่ยวให้ฟัง

“ไอ้ชั่วสองตัว ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องรีบ บัญชีที่ต้องชำระ ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องได้ชำระ”

จางเหวยสูดหายใจเข้าลึก ๆ หลายครั้ง เพื่อให้อารมณ์ของตัวเองค่อย ๆ สงบลง

“ในเมื่อให้โอกาสกลับมาเริ่มต้นใหม่ จักรกลในช่วงแรกก็ต้องใช้ของที่ดีที่สุด อย่างหนึ่ง”

“อืม ไม่ใช่ว่ารถดั๊มพ์เหมืองแร่ไม่ดี แต่รถบรรทุกหนักคุ้มค่ากว่า”

แน่นอนว่า เหตุผลที่สำคัญที่สุดคือเพราะจน

จางเหวยไม่ได้ร่ำรวยอะไร บ้านที่เอาไปจำนองกู้เงินก็ไม่ใช่มรดกจากพ่อแม่ แต่เป็นมรดกที่คุณปู่ทิ้งไว้ให้ และก็มีแค่บ้านหลังนี้หลังเดียวเท่านั้น

ขณะที่จางเหวยกำลังครุ่นคิด แท็กซี่ก็ค่อย ๆ จอดลง

ร้านขายรถบรรทุกหนักถึงแล้ว

จางเหวยจ่ายเงินลงจากรถแล้วรีบวิ่งเข้าไปในโถงใหญ่

“ซื้อรถ รุ่นล่าสุด รถบรรทุกหนัก เอาคันที่ใหญ่ที่สุด”

พนักงานต้อนรับสาวยังไม่ทันได้เริ่มบทสนทนาของเธอก็ถูกคำพูดของจางเหวยทำให้ตกใจ

“คุณผู้ชายคะ ที่นี่เรา...”

“เอาที่ใหญ่ที่สุด ดีที่สุด มีไหม?”

“มีค่ะ คุณผู้ชาย เชิญตามดิฉันมาเลยค่ะ”

พนักงานขายสาวเมื่อได้ยินก็ไม่พูดจาไร้สาระอีกต่อไป บทสนทนาที่เตรียมไว้ทั้งหมดถูกเก็บกลับเข้าไปในท้อง

นอกโรงรถ

พนักงานขายสาวเปิดประตูโรงรถออก

ในชั่วขณะที่ประตูเปิดออก สิ่งแรกที่จางเหวยเห็นคือรถบรรทุกหนักสีดำทั้งคัน

ยืนยันแล้ว นี่แหละคือความรัก

“คุณผู้ชายคะ นี่คือรถบรรทุกหนักรุ่นล่าสุดของเราค่ะ มีอะไรอยากสอบถามสามารถถามดิฉันได้เลยค่ะ”

ตัวรถบรรทุกหนักมีฝุ่นเกาะอยู่บ้าง แต่นั่นก็ไม่ได้ขัดขวางความชอบของจางเหวยที่มีต่อรถคันนี้ เพราะนี่คือต้นทุนที่จะทำให้เขา จางเหวย มีชีวิตรอดต่อไปได้ในวันสิ้นโลก

“รถบรรทุกหนักคันนี้พอเปลี่ยนเป็นจักรกลแล้ว คงจะดูน่าเกรงขามมากเลยใช่ไหม?”

“คุณผู้ชายคะ คุณพูดว่าอะไรนะคะ?” พนักงานขายสาวไม่เข้าใจคำพึมพำของจางเหวย

“ไม่มีอะไรครับ เอาคันนี้แหละ”

“เอ๊ะ? ไม่ทราบว่าคุณผู้ชายจะกู้หรือจ่ายเต็มคะ?” พนักงานขายสาวงงไปหน่อยจริง ๆ ไม่เคยเจอมาเลยลูกค้าที่ตัดสินใจเร็วขนาดนี้

“กู้เงินวันนี้จะเสร็จไหมครับ?” จางเหวยเอ่ยถาม

“ราคารถเปล่าสี่แสนเก้าหมื่น ส่วนลดสี่หมื่น สามารถวางดาวน์ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ได้ค่ะ ขั้นตอนการกู้เงินใช้เวลาแค่สองชั่วโมง”

“ดีครับ กู้เงิน”

“ได้ค่ะคุณผู้ชาย เชิญตามดิฉันมาเลยค่ะ” พนักงานขายสาวทำท่าเชิญ

จางเหวยเดินตามหลังพนักงานขายสาวไปอย่างกระชั้นชิด จนกระทั่งเริ่มทำเรื่องกู้เงิน หัวใจที่แขวนอยู่ของจางเหวยถึงได้วางลง

สองชั่วโมงต่อมา ขั้นตอนต่าง ๆ เสร็จสิ้น รถก็อยู่ในชื่อของจางเหวยแล้ว

“ช่วยขับรถไปส่งที่นี่ให้หน่อย ไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ?”

“คุณผู้ชายวางใจได้เลยค่ะ ไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน”

จางเหวยขับรถเป็น แต่ขับรถบรรทุกหนักไม่เป็น ถ้าให้เขาขับรถบรรทุกคันนี้ออกไป เกรงว่าคงจะมีคนตายไม่น้อย

ยังไม่ถึงวันสิ้นโลก ตอนนี้ถ้าขับรถชนคนตายต้องถูกจับไปดื่มชา

“ให้คนของคุณขับรถไป กุญแจรถวางไว้ในรถได้เลย”

พูดจบ จางเหวยก็หันหลังเดินจากไป

พนักงานขายสาวมองดูกุญแจรถในมือ แล้วก็งงอีกครั้ง

“วางใจมอบให้ฉันง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ? ไม่ตามไปด้วยสักหน่อยเหรอ?”

ไม่ใช่ว่าจางเหวยใจกว้าง เขาไม่กลัวคนอื่นจะขับรถหนีไป หลังจากจักรกลจุติ ยานพาหนะในชื่อของใครก็จะกลายเป็นจักรกลของคนนั้น ขโมยไปก็ไม่มีประโยชน์ จางเหวยยังมีเรื่องสำคัญอื่น ๆ ต้องทำ ไม่มีเวลามาเสียไปกับเรื่องเล็กน้อยพวกนี้

เมื่อใกล้จะค่ำ จางเหวยก็ปรากฏตัวอยู่นอกร้านเชื่อมเหล็กขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง

ในร้านเชื่อมเหล็กไม่มีลูกค้าเลย คนงานกำลังนั่งคุยกันเล่น

“เจ้านายของพวกคุณล่ะ?”

“ในออฟฟิศครับ ทางนั้น” คนงานหนุ่มคนหนึ่งชี้ทางให้จางเหวยอย่างไม่ใส่ใจ

“คุณเข้าไปรอในบ้านก่อนเถอะ เจ้านายไปเข้าห้องน้ำ”

“ได้ครับ”

ระหว่างที่รอ จางเหวยก็ไม่ได้อยู่เฉย ๆ เขากำลังคำนวณอยู่ในใจ

กระบะท้ายรถบรรทุกยาว 9 เมตร หัวรถยาว 3 เมตร ทั้งคันยาว 12 เมตร พอเปลี่ยนเป็นจักรกลแล้ว ความสูงของจักรกลน่าจะอยู่ที่ประมาณสิบเมตร

“ถ้าสูงสิบเมตร ดาบก็น่าจะยาวอย่างน้อยห้าเมตร แล้วก็ยังต้องการโล่อีกหนึ่งอัน”

หลังจากยานพาหนะเปลี่ยนเป็นจักรกลจะเป็นเพียงร่างเริ่มต้นเท่านั้น ก่อนที่จะมีร่างวิวัฒนาการจะไม่มีอาวุธ ทำได้แค่ใช้หมัด

จางเหวยในฐานะผู้เกิดใหม่ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะใช้หมัด

“น้องชายมาครั้งแรกใช่ไหม จะทำอะไรเหรอ?”

ขณะที่จางเหวยกำลังครุ่นคิดอยู่ในใจ เจ้าของร้านเชื่อมเหล็กก็เปิดประตูเดินเข้ามา

[จบบท]